تاریخ ثبت دادخواست فرجامی در دفتر دادگاه صادر کننده رأی فرجام‌خواسته ملاک احتساب مهلت فرجامی

رأی خلاصه جریان پرونده آقای س.م. در تاریخ 25/8/89 د. ب. ط. همسرش خانم ج.گ. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش تقدیم نموده که شعبه سوم دادگاه عمومی تحت پرونده شماره 1088/89 عهده دار رسیدگی شده است. خ. د. د. تقدیمی توضیح داده که به موجب سند ازدواج شماره 8022 مورخ 21/9/61 دفتر ازدواج شماره 58 حوزه ثبتی مسجد سلیمان با صداقیه مبلغ پنجاه هزار تومان خوانده را به عقد دائمی و رسمی خود درآوردم و حاصل این ازدواج چهار فرزند م. ب.. زوجه سالهاست که ناشزه بوده و ترک زندگی مشترک نموده و در اردیبهشت 82 کتباً نوشت که مرا رها می کند و دنبال طلاق خودش می رود آن هم زمانی بود که تصادف کرده بودم و احتیاج به همدم و مراقب داشتم. پس از سال ها برگشته و هر روز فتنه ای بپا می کند و هر روز به بهانه های مختلف مرا به دادسرا و دادگاه و زندان می کشاند. مهریه اش تقسیط شده و پرداخت گردیده و در حال اجراست. تقاضای صدور حکم طلاق دارم. پرونده بدواً جهت ایجاد صلح و سازش به شورای حل اختلاف ارجاع می گردد. در جلسه رسیدگی مورخ 25/8/89 زوجین حضور یافته و ز. ا. م. دارد به علت عدم تفاهم قصد طلاق دارم ز. ا. م. دارد با طلاق موافق نیستم چون پیر شده ام و جائی ندارم زندگی کنم. مهریه ام را گرفته ام. شورا به علت عدم حصول نتیجه پرونده را به دادگاه اعاده می نماید اولین جلسه رسیدگی دادگاه به تاریخ 19/10/89 با حضور وکیل خوانده تشکیل می گردد. زوجین هر کدام لایحه ای ارسال نموده اند. آقای م.ب. به عنوان وکیل ز. ا. م. دارد که خوانده به هیچ عنوان حاضر به جدائی از همسر و فرزندانش نمی باشد و خواستار ادامه زندگی مشترک با شوهرش م. ب. کما اینکه زوجه از تاریخ 12/2/89 تمایل به بازگشت به زندگی مشترک و تمکین از همسرش داشته که در دادنامه شماره 714 مورخ 30/6/89 شعبه 19 دادگاه تجدیدنظر نیز به این موضوع اشاره شده است. ب. ت. ب. اینکه زوجه در سال 61 به عقد دائمی خواهان درآمده و تا سال 82 با یکدیگر زندگی مشترک داشته اند از تاریخ 12/2/89 نیز خواستار بازگشت بوده ولی زوج از حضور وی در منزل مشترک جلوگیری نموده است در صورت اصرار زوج به طلاق، کلیه حقوق مالی زوجه از قبیل نفقه و اجرت المثل باید پرداخت شود. دادگاه د. ا. م. مبادرت به صدور قرار ارجاع امر به داوری نموده که پس از تعیین داوران و طی تشریفات نظر آنان که مفاداً حکایت از عدم توفیق در برقراری صلح و سازش بین زوجین دارد، ارائه می شود دادگاه ختم دادرسی را اعلام و ب. ت. ب. محتویات پرونده و اظهارات طرفین و احراز رابطه زوجیت و اینکه مساعی دادگاه و داوران در جهت ایجاد صلح و سازش مفید و مؤثر واقع نگردیده و زوج همچنان اصرار به طلاق دارد، ادعای خ. ر. و. دانسته و طی دادنامه شماره 1552 مورخ 15/12/89 مستنداً به ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق، گواهی عدم امکان سازش صادر و نوع طلاق ب. ت. ب. سن زوجه بائن اعلام می شود. ب. ت. ب. عدم تمکین زوجه، نفقه و اجرت المثل به وی تعلق نمی گیرد و مهریه زوجه نیز به نحو تقسیطی وفق رأی صادره پرداخت می شود. پس از ابلاغ این رأی به وکیل زوجه، نامبرده مبادرت به تجدیدنظر خواهی نموده و در لایحه خود توضیح می دهد. زوجه پیرزنی است که قادر به گذراندن زندگی خود نمی باشد و از تاریخ 12/2/89 آماده بازگشت به زندگی مشترک بوده ولی زوج از پذیرش وی خودداری نموده است و مستحق دریافت نفقه معوقه و اجرت المثل م. ب. زوج نیز طی لایحه ای به موارد مطروحه در لایحه ت. ن. خ. پاسخ می دهد. شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی وکیل ز. ن. ب. دادنامه شماره 1552 مورخ 15/12/89 شعبه سوم دادگاه عمومی وارد ندانسته النهایه با تعیین مبلغ 000/650/13 ریال برای نفقه ایام گذشته از تاریخ 12/2/89 تا 26/9/90 به لحاظ اینکه زوجه حاضر به بازگشت به زندگی مشترک شده اما زوج وی را نپذیرفته است طی دادنامه شماره 1276 مورخ 6/10/90 رأی تجدیدنظر خواسته را اصلاح و تأیید می نماید. این دادنامه در تاریخ 17/10/90 به زوج ابلاغ و نامبرده ظرف مهلت مقرر قانونی اعتراض و دادخواست فرجامی خود را نسبت به دادنامه اخیر تقدیم نموده که در تاریخ 3/11/90 در دفتر دادگاه تجدیدنظر به ثبت رسیده و طی آن نسبت به تعیین نفقه اعتراض می نماید. همین دادنامه در تاریخ 19/1/91 به وکیل زوجه ابلاغ و نامبرده دادخواست فرجامی خود را نسبت به دادنامه اخیر در تاریخ 9/2/91 در دفتر دادگاه بدوی ثبت و سپس در تاریخ 27/2/91 در دفتر دادگاه تجدیدنظر استان به ثبت رسانده و پس از تبادل لوایح جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است. رأی شعبه دیوان عالی کشور فرجام خواهی آقای س.م. نسبت به دادنامه شماره 1276 مورخ 6/10/90 شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان که در مقام اصلاح و تأیید دادنامه شماره 1552 مورخ 15/12/89 شعبه سوم دادگاه عمومی اصدار گردیده و متضمن گواهی عدم امکان سازش به خواسته ز. ف. خ. است وارد و موجه به نظر نمی رسد. زیرا هر چند بر اساس ماده 1133 قانون مدنی، مرد می تواند هر وقت که بخواهد وفق مقررات همسرش را مطلقه نماید و مخالفت و عدم رضایت زوجه مؤثر در مقام نیست ولی به موجب تبصره 3 ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق، زوج مکلف گردیده که قبل از اجراء و ثبت صیغه طلاق، کلیه حقوق شرعی و قانونی زوجه را نقداً د. ح. وی تأدیه نماید. اعتراض عمده زوج به تعیین نفقه معوقه برای زوجه از تاریخ 12/2/89 تا صدور حکم است که قابل پذیرش نیست زیرا هر چند در سال های قبل از آن عدم تمکین زوجه محرز بوده ولی از تاریخ مورد نظر زوجه خواستار بازگشت به زندگی مشترک بوده ولی زوج همان طور که در لوایح تقدیمی توضیح داده به علت سلب آسایش و نحوه رفتار زوجه از پذیرش وی امتناع نموده بنابراین با عنایت به اینکه اجرت المثلی نیز برای زوجه تعیین نشده تعیین مبلغ 000/650/13 ریال به عنوان نفقه معوقه قابل دفاع است بنابراین فرجام خواهی ز. ف. خ. نسبت به آن قسمت از دادنامه فرجام خواسته که مورد اعتراض وی قرار گرفته مؤثر در مقام نبوده و خدشه ای بر آن وارد نمی سازد فلذا ضمن رد فرجام خواهی نامبرده مستنداً به ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته در قسمت معترض عنه ابرام می گردد. در مورد فرجام خواهی خانم ج.گ. با وکالت آقای م.ب. نسبت به دادنامه فوق الاشعار ب. ت. ب. محتویات پرونده و قطع نظر از صحت و سقم اعتراض مطروحه، ن. ب. ا. مطابق ماده 379 قانون آیین دادرسی مدنی، مرجع تقدیم دادخواست فرجامی، همان دادگاه صادر کننده رأی فرجام خواسته بوده و تاریخ ثبت دادخواست فرجامی در دفتر دادگاه مذکور در احتساب مهلت فرجامی ملاک قانونی خواهد بود و تاریخ تسلیم دادخواست در دفتر دادگاه بدوی مؤثر در مقام نیست و ن. ب. ا. دادنامه فرجام خواسته در تاریخ 19/1/91 به وکیل ز. ا. گ. و دادخواست فرجامی نامبرده در تاریخ 27/2/91 در دفتر دادگاه صادر کنده رأی فرجام خواسته به ثبت رسیده که خارج از مهلت مقرر قانونی مندرج در ماده 379 قانون مرقوم بوده در نتیجه دادخواست فرجامی ف. خ. ب. لحاظ تقدیم آن در خارج از فرجه قانونی قابلیت پذیرش و رسیدگی در دیوان عالی کشور را ندارد. بنابراین پرونده به دادگاه محترم صادر کننده رأی فرجام خواسته (شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان ) اعاده می گردد تا در اجرای قسمت اخیر ماده 383 قانون فوق الذکر به تکلیف قانونی خود عمل نماید. مقرر می دارد پرونده از موجودی کسر و به دادگاه مرقوم ارسال گردد. رییس شعبه 8 دیوان عالی کشور- مستشار - عضو معاون عباسیان - اللهیاری- کریم پور نطنزی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی تاریخ ثبت دادخواست فرجامی در دفتر دادگاه صادر کننده رأی فرجام خواسته ملاک احتساب مهلت فرجامی در تاریخ 25 آبان 1389، درخواستی به منظور صدور گواهی عدم امکان سازش به دادگاه ارائه شد که به شعبه سوم دادگاه عمومی ارجاع گردید. در این درخواست، خواهان ادعا نمود که زوجه سال‌ها ناشزه بوده و زندگی مشترک را ترک کرده است. به منظور ایجاد صلح و سازش، شورا اقداماتی انجام داد، اما زوجه با طلاق موافقت نکرد و خواهان بر درخواست طلاق خود اصرار ورزید. پس از عدم موفقیت در ایجاد صلح و سازش، دادگاه گواهی عدم امکان سازش صادر کرد و اعلام نمود که ب. ت. ب. عدم تمکین زوجه، نفقه و اجرت المثل به وی تعلق نمی‌گیرد. زوجه به این رای تجدیدنظر خواهی کرد و دادگاه تجدیدنظر نفقه معوقه را به مبلغ 13,650,000 ریال تعیین و تایید نمود. خ. ن. ب. این تصمیم فرجام‌خواهی کرد که دیوان عالی کشور با استناد به ماده 1133 قانون مدنی و تبصره 3 ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق، فرجام‌خواهی را رد و رای دادگاه تجدیدنظر را تایید کرد. همچنین، فرجام‌خواهی زوجه به دلیل تقدیم خارج از مهلت قانونی پذیرفته نشد و پرونده به دادگاه صادرکننده رای فرجام خواسته اعاده گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/10/17 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: مرجع تقدیم دادخواست فرجامی، همان دادگاه صادر کننده رای فرجام خواسته بوده و تاریخ ثبت دادخواست فرجامی در دفتر دادگاه مذکور در احتساب مهلت فرجامی ملاک قانونی خواهد بود نه مراجع دیگر. رای خلاصه جریان پرونده آقای س.م. در تاریخ 25/8/89 د. ب. ط. همسرش خانم ج.گ. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش تقدیم نموده که شعبه سوم دادگاه عمومی تحت پرونده شماره 1088/89 عهده دار رسیدگی شده است. خ. د. د. تقدیمی توضیح داده که به موجب سند ازدواج شماره 8022 مورخ 21/9/61 دفتر ازدواج شماره 58 حوزه ثبتی مسجد سلیمان با صداقیه مبلغ پنجاه هزار تومان خوانده را به عقد دائمی و رسمی خود درآوردم و حاصل این ازدواج چهار فرزند م. ب.. زوجه سالهاست که ناشزه بوده و ترک زندگی مشترک نموده و در اردیبهشت 82 کتبا نوشت که مرا رها می کند و دنبال طلاق خودش می رود آن هم زمانی بود که تصادف کرده بودم و احتیاج به همدم و مراقب داشتم. پس از سال ها برگشته و هر روز فتنه ای بپا می کند و هر روز به بهانه های مختلف مرا به دادسرا و دادگاه و زندان می کشاند. مهریه اش تقسیط شده و پرداخت گردیده و در حال اجراست. تقاضای صدور حکم طلاق دارم. پرونده بدوا جهت ایجاد صلح و سازش به شورای حل اختلاف ارجاع می‌گردد. در جلسه رسیدگی مورخ 25/8/89 زوجین حضور یافته و زوج اظهار می‌دارد به علت عدم تفاهم قصد طلاق دارم زوجه اظهار می‌دارد با طلاق موافق نیستم چون پیر شده ام و جائی ندارم زندگی کنم. مهریه ام را گرفته ام. شورا به علت عدم حصول نتیجه پرونده را به دادگاه اعاده می‌نماید اولین جلسه رسیدگی دادگاه به تاریخ 19/10/89 با حضور وکیل خوانده تشکیل می‌گردد. زوجین هر کدام لایحه ای ارسال نموده اند. آقای م.ب. به عنوان وکیل زوجه اظهار می‌دارد که خوانده به هیچ عنوان حاضر به جدائی از همسر و فرزندانش نمی‌باشد و خواستار ادامه زندگی مشترک با شوهرش م. ب. کما اینکه زوجه از تاریخ 12/2/89 تمایل به بازگشت به زندگی مشترک و تمکین از همسرش داشته که در دادنامه شماره --- مورخ 30/6/89 شعبه --- دادگاه تجدیدنظر نیز به این موضوع اشاره شده است. ب. ت. ب. اینکه زوجه در سال 61 به عقد دائمی خواهان درآمده و تا سال 82 با یکدیگر زندگی مشترک داشته اند از تاریخ 12/2/89 نیز خواستار بازگشت بوده ولی زوج از حضور وی در منزل مشترک جلوگیری نموده است در صورت اصرار زوج به طلاق، کلیه حقوق مالی زوجه از قبیل نفقه و اجرت المثل باید پرداخت شود. دادگاه د. ا. م. مبادرت به صدور قرار ارجاع امر به داوری نموده که پس از تعیین داوران و طی تشریفات نظر آنان که مفادا حکایت از عدم توفیق در برقراری صلح و سازش بین زوجین دارد، ارائه می‌شود دادگاه ختم دادرسی را اعلام و ب. ت. ب. محتویات پرونده و اظهارات طرفین و احراز رابطه زوجیت و اینکه مساعی دادگاه و داوران در جهت ایجاد صلح و سازش مفید و موثر واقع نگردیده و زوج همچنان اصرار به طلاق دارد، ادعای خ. ر. و. دانسته و طی دادنامه شماره --- مورخ 15/12/89 مستندا به ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق، گواهی عدم امکان سازش صادر و نوع طلاق ب. ت. ب. سن زوجه بائن اعلام می‌شود. ب. ت. ب. عدم تمکین زوجه، نفقه و اجرت المثل به وی تعلق نمی گیرد و مهریه زوجه نیز به نحو تقسیطی وفق رای صادره پرداخت می‌شود. پس از ابلاغ این رای به وکیل زوجه، نامبرده مبادرت به تجدیدنظر خواهی نموده و در لایحه خود توضیح می دهد. زوجه پیرزنی است که قادر به گذراندن زندگی خود نمی‌باشد و از تاریخ 12/2/89 آماده بازگشت به زندگی مشترک بوده ولی زوج از پذیرش وی خودداری نموده است و مستحق دریافت نفقه معوقه و اجرت المثل م. ب. زوج نیز طی لایحه ای به موارد مطروحه در لایحه ت. ن. خ. پاسخ می دهد. شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی وکیل ز. ن. ب. دادنامه شماره --- مورخ 15/12/89 شعبه سوم دادگاه عمومی وارد ندانسته النهایه با تعیین مبلغ 13/650/000 ریال برای نفقه ایام گذشته از تاریخ 12/2/89 تا 26/9/90 به لحاظ اینکه زوجه حاضر به بازگشت به زندگی مشترک شده اما زوج وی را نپذیرفته است طی دادنامه شماره --- مورخ 6/10/90 رای تجدیدنظر خواسته را اصلاح و تایید می‌نماید. این دادنامه در تاریخ 17/10/90 به زوج ابلاغ و نامبرده ظرف مهلت مقرر قانونی اعتراض و دادخواست فرجامی خود را نسبت به دادنامه اخیر تقدیم نموده که در تاریخ 3/11/90 در دفتر دادگاه تجدیدنظر به ثبت رسیده و طی آن نسبت به تعیین نفقه اعتراض می‌نماید. همین دادنامه در تاریخ 19/1/91 به وکیل زوجه ابلاغ و نامبرده دادخواست فرجامی خود را نسبت به دادنامه اخیر در تاریخ 9/2/91 در دفتر دادگاه بدوی ثبت و سپس در تاریخ 27/2/91 در دفتر دادگاه تجدیدنظر استان به ثبت رسانده و پس از تبادل لوایح جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است. رای شعبه دیوان عالی کشور فرجام خواهی آقای س.م. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 6/10/90 شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان که در مقام اصلاح و تایید دادنامه شماره --- مورخ 15/12/89 شعبه سوم دادگاه عمومی اصدار گردیده و متضمن گواهی عدم امکان سازش به خواسته ز. ف. خ. است وارد و موجه به نظر نمی رسد. زیرا هر چند بر اساس ماده 1133 قانون مدنی، مرد می‌تواند هر وقت که بخواهد وفق مقررات همسرش را مطلقه نماید و مخالفت و عدم رضایت زوجه موثر در مقام نیست ولی به موجب تبصره 3 ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق، زوج مکلف گردیده که قبل از اجراء و ثبت صیغه طلاق، کلیه حقوق شرعی و قانونی زوجه را نقدا د. ح. وی تادیه نماید. اعتراض عمده زوج به تعیین نفقه معوقه برای زوجه از تاریخ 12/2/89 تا صدور حکم است که قابل پذیرش نیست زیرا هر چند در سال های قبل از آن عدم تمکین زوجه محرز بوده ولی از تاریخ مورد نظر زوجه خواستار بازگشت به زندگی مشترک بوده ولی زوج همان طور که در لوایح تقدیمی توضیح داده به علت سلب آسایش و نحوه رفتار زوجه از پذیرش وی امتناع نموده بنابراین با عنایت به اینکه اجرت المثلی نیز برای زوجه تعیین نشده تعیین مبلغ 13/650/000 ریال به عنوان نفقه معوقه قابل دفاع است بنابراین فرجام خواهی ز. ف. خ. نسبت به آن قسمت از دادنامه فرجام خواسته که مورد اعتراض وی قرار گرفته موثر در مقام نبوده و خدشه ای بر آن وارد نمی‌سازد فلذا ضمن رد فرجام خواهی نامبرده مستندا به ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته در قسمت معترض عنه ابرام می‌گردد. در مورد فرجام خواهی خانم ج.گ. با وکالت آقای م.ب. نسبت به دادنامه فوق الاشعار ب. ت. ب. محتویات پرونده و قطع نظر از صحت و سقم اعتراض مطروحه، ن. ب. ا. مطابق ماده 379 قانون آیین دادرسی مدنی، مرجع تقدیم دادخواست فرجامی، همان دادگاه صادر کننده رای فرجام خواسته بوده و تاریخ ثبت دادخواست فرجامی در دفتر دادگاه مذکور در احتساب مهلت فرجامی ملاک قانونی خواهد بود و تاریخ تسلیم دادخواست در دفتر دادگاه بدوی موثر در مقام نیست و ن. ب. ا. دادنامه فرجام خواسته در تاریخ 19/1/91 به وکیل ز. ا. گ. و دادخواست فرجامی نامبرده در تاریخ 27/2/91 در دفتر دادگاه صادر کنده رای فرجام خواسته به ثبت رسیده که خارج از مهلت مقرر قانونی مندرج در ماده 379 قانون مرقوم بوده در نتیجه دادخواست فرجامی ف. خ. ب. لحاظ تقدیم آن در خارج از فرجه قانونی قابلیت پذیرش و رسیدگی در دیوان عالی کشور را ندارد. بنابراین پرونده به دادگاه محترم صادر کننده رای فرجام خواسته (شعبه ششم دادگاه تجدیدنظر استان) اعاده می‌گردد تا در اجرای قسمت اخیر ماده 383 قانون فوق الذکر به تکلیف قانونی خود عمل نماید. مقرر می‌دارد پرونده از موجودی کسر و به دادگاه مرقوم ارسال گردد. رییس شعبه --- دیوان عالی کشور- مستشار - عضو معاون