رأی
تاریخ دادنامه: 1402/1/22
شماره دادنامه: 140231390000131277
تاریخ دادنامه: 1402/1/22
شماره پرونده: 0106109
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: انجمن صنفی کارفرمایی شرکت های حمل و نقل جاده ای داخلی کالای شهرستان بندر انزلی با وکالت آقای …
طرف شکایت: وزارت راه و شهرسازی
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند 1 مصوبه شماره 223 مورخ 1401/6/8 شورای عالی هماهنگی ترابری کشور
گردش کار: آقای … به وکالت از انجمن صنفی کارفرمایی شرکت های حمل و نقل جاده ای داخلی کالای شهرستان بندر انزلی به موجب دادخواستی ابطال بند 1 مصوبه شماره 223 مورخ 1401/6/8 شورای عالی هماهنگی ترابری کشور را خواستار شده و در مقام تبیین خواسته اعلام کرده است:
" شورای عالی هماهنگی ترابری کشور در بند 1 مصوبه شماره 223 مورخ 1401/6/8 مقرر نمود: ساز و کارهای جاری تامین خدمات بیمه ای در حوزه حمل و نقل بار عمومی جاده ای تا پایان سال 1401 به روند گذشته به قوت خود باقی بماند. بر اساس این مصوبه و رویه خلاف قانون گذشته، شرکت های حمل و نقل کالا موظف شده اند حق بیمه تکمیلی رانندگان ناوگان حمل و نقل کشوری را پرداخت نمایند. شورای یاد شده در بند 2 مصوبه 205-1397/5/21 نیز عین همین مقرره را تصویب کرده بود که با شکایت شاکی (شرکت حمل و نقل بزرگ سپهر) و به موجب دادنامه شماره 140009970905811413 هیات عمومی دیوان عدالت اداری باطل شد. با این توضیح که شورای فوق در بند 2 مصوبه 205 خویش شرکت های حمل و نقل را مکلف به پرداخت حق بیمه تکمیلی رانندگان کرده بود. این در حالی است که رانندگان خود دارای کانون و صنف خاص خود می باشند و امورات صنفی ایشان هیچ ارتباطی به کانون شرکت های حمل و نقل ندارد. بیمه درمان تکمیلی اختیاری است و شخص استفاده کننده باید حق بیمه را پرداخت کند نه شخص ثالث بی گناه. متاسفانه شورای عالی هماهنگی ترابری کشور بدون توجه به متن و مفاد دادنامه هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شرح یاد شده و در اقدامی تعجب آور، در مصوبه مورد اعتراض بر اجرای روند خلاف قانون گذشته تاکید کرده است که این امر خلاف قانون و خلاف رای دیوان عدالت اداری م. ب.. سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای کشور نیز بر اساس همین مصوبه شرکت ها و موسسات حمل و نقل را موظف به پرداخت حق بیمه تکمیلی، و بیمه حوادث و عمر رانندگان کرده است. ضمانت اجرای عدم واریز وجوه از سوی شرکت ها حمل و نقل، قطع خدمات از سوی سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای است.
ضمن تاکید اعلام می نمایم مصوبه مورد اعتراض علاوه بر مخالفت با دادنامه 140009970905811413 هیات عمومی دیوان عدالت اداری، برخلاف اصل 26 قانون اساسی و <a class="artref" href="/ماده/ماده-131-a_raw080610253458">ماده 131 قانون کار</a> و به خصوص <a class="artref" href="/ماده/ماده-50-a_0815110230808">ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده</a> م. ب.. چون طبق <a class="artref" href="/ماده/ماده-50-a_0815110230808">ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده</a> اخذ هر نوع وجه و مالیات از اشخاص بدون مستند قانونی ممنوع است."
متن مقرره مورد شکایت به شرح زیر م. ب.:
" مصوبه شماره 223 مورخ 1401/6/8
1- موضوع پیشنهاد جایگزین بند 2 مصوبه نشست 205 شورای عالی هماهنگی ترابری کشور مورخ 1397/5/21 در خصوص بیمه تکمیلی رانندگان بخش کالای کشور ب. ت. ب. رای شماره 1413 مورخ 1400/6/2 هیات عمومی دیوان عدالت اداری مطرح و به شرح ذیل مصوب شد:
بر اساس مصوبه شورای امنیت کشور که طی نامه شماره 15269 مورخ 1401/4/8 ابلاغ گردید، به سازمان راهداری و حمل و نقل جادهای تکلیف میشود «به منظور پیشگیری از ایجاد تنشهای اجتماعی و امنیتی و اخلال در نظام حمل و نقل کشور، ساز و کارهای جاری تامین خدمات بیمهای در حوزه حمل و نقل بار عمومی جادهای تا پایان سال 1401 به روند گذشته به قوت خود باقی بماند» تا مشکل خدمات بیمه رانندگان برطرف گردد. سازمان راهداری و حمل و نقل جادهای موظف است استمرار ارایه خدمات بیمه تکمیلی رانندگان برون شهری با رعایت ضوابط و مقررات همراه با آییننامه اجرایی را حداکثر تا پایان دیماه 1401 جهت بررسی و تصویب به شورای عالی هماهنگی ترابری کشورارایه نماید.- شورای عالی هماهنگی ترابری کشور"
در پاسخ به شکایت مذکور، سرپرست دفتر حقوقی وزارت راه و شهرسازی به موجب لایحه شماره 730/142220-1401/9/5 اعلام کرده است:
" تصمیم اتخاذ شده به استناد مصوبه شورای امنیت کشور و به منظور پیشگیری از ایجاد تنشهای اجتماعی و امنیتی و اخلال در نظام حمل و نقل کشور بوده است. ضمن اینکه بر اساس مفاد بند 4 صورتجلسه مشترک مورخ 1398/6/6 صنوف مرتبط بخش شرکتها، رانندگان و کامیونداران، تامین منابع مالی قرارداد بیمه تکمیلی رانندگان بخش کالا از محل نیم درصد کرایه پایه حمل صورت میگیرد و شرکتهای حمل و نقل از محل منابع خود هیچگونه مبلغی پرداخت نمیکنند و صرفاً مامور وصول و واریز آن به حساب معرفی شده کانون شرکتها م. ب..
ب. ت. ب. فراخوان انجام گرفته و پیشنهادات ارسال شده توسط کانون انجمن های صنفی موسسات و شرکت های حمل و نقل کالای داخلی کشور در روز دوشنبه مورخ 1401/6/14 پاکت ها دریافتی از سوی شرکت های بیمه گر سینا، دانا، آسیا و البرز در حضور نمایندگان کانون انجمن های صنفی موسسات شرکت های حمل و نقل کالای داخلی کشور، کانون انجمن های صنفی رانندگان ناوگان جاده ای حمل کالای سراسر کشور و کانون سراسری انجمن های صنفی کامیونداران کشور در محل کانون شرکت ها بازگشایی و به ترتیب از لحاظ قیمت سوابق و میزان تعهدات شرکت های بیمه گر، شرکت بیمه دانا برنده اعلام گردید که متعاقب آن قرارداد بیمه تکمیلی درمان رانندگان بخش کالا در سال 1401 با عنایت به تفاهم نامه سه جانبه فیمابین صنوف کشوری رانندگان، کامیونداران و شرکت های حمل و نقل بخش کالا از تاریخ 1401/5/15 لغایت 1402/1/1 توسط کانون انجمن های صنفی موسسات و شرکت های حمل و نقل کالای داخلی کشور با شرکت بیمه دانا منعقد و عملیاتی گردید.
ب. ت. ب. اینکه از سال 1398 تاکنون کلیه مبالغ پرداختی بابت بیمه تکمیلی درمان به حساب معرفی شده کانون شرکت ها واریز می گردد لذا به منظور ایجاد شفافیت در فرایندها و وصول ها و هزینه های مالی قراردادهای منعقده بیمه تکمیلی درمان رانندگان بخش کالا موضوع حسابرسی قراردادهای منعقده بیمه تکمیلی درمان رانندگان در سال های 1397 الی 1400 همچنین هزینه کرد کلیه مبالغ دریافتی و هرگونه سود حاصله قراردادهای منعقده صرفاً در خصوص قراردادهای بیمه تکمیلی منعقده بر اساس تصمیمات متخذه در کمیته راهبری در دستور کار قرار گرفت و کماکان مورد تاکید و پیگیری وزارت متبوع و سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای تا حصول نتیجه م. ب.. علیهذا با عنایت به مراتب عنوان شده و ن. ب. ا. مصوبه شماره 223 شورای عالی هماهنگی ترابری کشور در راستای اجرای تکالیف موضوع مصوبه شماره 15269/م مورخ 1401/4/8 شورای امنیت کشور (در سطح طبقهبندی خیلی محرمانه) تدوین و تصویب گردیده است، لذا بدیهی است وزارت متبوع از بابت اجرای ضوابط مندرج در مصوبه مورد اعتراض، مرتکب قصور و یا تخلفی نگردیده است و در عین حال تا زمان اعتبار مصوبه شورای امنیت کشور، طرح موضوع خواسته فاقد وجاهت قانونی و محکوم به رد است."
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1402/1/22 با حضور رییس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است.
رای هیات عمومی
هیات عمومی دیوان عدالت اداری براساس رای شماره 1413 مورخ 1400/6/2 اعلام کرده است که صرف نظر از آثار مناسب توسعه قراردادهای بیمه تکمیلی که در راستای گسترش بیشتر حمایت های بیمهای منعقد میشود، انعقاد قراردادهای مزبور جنبه اجباری ندارد و هرچند براساس بند 26 ماده 5 اساسنامه کانون انجمن های صنفی کارفرمایی موسسات و شرکتهای حمل و نقل داخلی کالای کشور مصوب 1392/2/10 عقد هر نوع قرارداد در قالب انواع توافقات خصوصی و یا جمعی و عقود شرعی معین و غیرمعین اعم از خرید، فروش، صلح، اجاره و...
جزء وظایف و اختیارات کانون انجمن های صنفی کارفرمایان، موسسات و شرکت های حمل و نقل داخلی کالای کشور است، ولی وجود صلاحیت فوق مجوزی برای شورای عالی هماهنگی ترابری کشور ایجاد نمیکند تا در فرض انعقاد قرارداد بیمه تکمیلی رانندگان توسط تشکل های صنفی کشوری یا استانی شرکت های مذکور، شرکت ها و موسسات حمل بار برون شهری را موظّف به پرداخت سهم حق بیمه تکمیلی رانندگان نماید و براساس استدلال مذکور، هیات عمومی دیوان عدالت اداری براساس رای صدرالذکر اطلاق حکم مقرر در بند 2 مصوبه شماره 205-1397/5/21 شورای عالی هماهنگی ترابری کشور را در حدی که ناظر بر الزام شرکت های حمل و نقل به پرداخت حق بیمه تکمیلی رانندگان از محل منابع شرکتهای مذکور است، خارج از حدود اختیار شورای عالی هماهنگی ترابری کشور تشخیص داده و ابطال کرده است. بنا به مراتب فوق و ن. ب. ا. برمبنای بند (1) مصوبه شماره 223 مورخ 1401/6/8 شورای عالی هماهنگی ترابری کشور مقرر شده است که : «موضوع پیشنهاد جایگزین بند 2 مصوبه نشست 205 شورای عالی هماهنگی ترابری کشور مورخ 1397/5/21 درخصوص بیمه تکمیلی رانندگان بخش کالای کشور ب. ت. ب. رای شماره 1413 مورخ 1400/6/2 هیات عمومی دیوان عدالت اداری مطرح و به شرح ذیل مصوب شد که براساس مصوبه شورای امنیت کشور که طی نامه شماره 15269 مورخ 1401/4/8 ابلاغ گردید، به سازمان راهداری و حمل و نقل جادهای تکلیف میشود به منظور پیشگیری از ایجاد تنشهای اجتماعی و امنیتی و اخلال در نظام حمل و نقل کشور، ساز و کارهای جاری تامین خدمات بیمهای در حوزه حمل و نقل بار عمومی جادهای تا پایان سال 1401 به روند گذشته به قوت خود باقی بماند تا مشکل خدمات بیمه رانندگان برطرف گردد...» و وضع این حکم مبنی بر ابقای سازوکار قبلی مغایر با رای شماره 1413 مورخ 1400/6/2 هیات عمومی دیوان عدالت اداری و ماده 92 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری است، لذا بند (1) مصوبه شماره 223 مورخ 1401/6/8 شورای عالی هماهنگی ترابری کشور خلاف قانون و خارج از حدود اختیار بوده و مستند به بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال میشود./
حکمتعلی مظفری
رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 2
موارد مرتبط 59
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 852 مورخ 1400/06/31 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 59 مورخ 1401/01/30 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002190814 مورخ 1402/08/23 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1008 مورخ 1396/10/05هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 12 مورخ 1399/02/15 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 181 تا 184 مورخ 1398/05/08 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 58 مورخ 1398/02/29 هیات تخصصی شورای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 587 مورخ 1398/09/18 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
مواد 8 و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390001590009 مورخ 1403/07/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 873 مورخ 1398/11/12 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 3248 مورخ 1400/12/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 98 مورخ 1399/03/20 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1019 مورخ 1398/11/28 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000266941 مورخ 1403/02/08 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
عوارض فروش و ارائه خدمات مصوب شورای شهر
مواد 16 و 38 و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 19 مورخ 1400/01/21 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 147 مورخ 1394/05/04 هیات تخصصی عمران، شهرسازی و اسناد دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 357 مورخ 1401/06/02 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 142 مورخ 1394/05/04 هیات تخصصی عمران، شهرسازی و اسناد دیوان عدالت اداری
مواد 50 و 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 68 و69 مورخ 1399/02/31 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 275 مورخ 1391/05/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2062 مورخ 1398/12/19 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1509255 مورخ 1402/06/13 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1335 مورخ 1397/05/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 55 مورخ 1398/02/29 هیات تخصصی شورای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1405 مورخ 1398/07/09 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 320 مورخ 1401/02/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 1و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390002868928 مورخ 1402/11/03 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 382 مورخ 1397/03/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 50 و 51 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 156 مورخ 1398/02/10 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 14023139000243793 مورخ 1402/09/20 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390003130921 مورخ 1402/11/30 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 999 مورخ 1398/11/26 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 754 مورخ 1399/05/06 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 879052 مورخ 1402/04/10 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1521844 مورخ 1402/06/14 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 820 مورخ 1399/06/16 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 307 مورخ 1398/06/25 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2071 مورخ 1398/12/27 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001894623 مورخ 1402/07/24 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
نظریات مشورتی 14
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1389 مورخ 1400/12/21
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/700 مورخ 1399/07/19
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387 است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/134 مورخ 1400/03/18
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/1316 مورخ 1397/05/09
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1551 مورخ 1400/11/19
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/1163 مورخ 1401/12/03
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/155 مورخ 1396/02/04
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده رعایت نشده است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1429 مورخ 1400/11/09
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1390 مورخ 1400/11/17
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/3/2
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1295 مورخ 1400/11/16
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02 نسبت به قضات شاغل در
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/1185 مورخ 1399/09/05
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387: «قوانین و مقررات مربوط به
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/3205 مورخ 1396/12/28
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده قوانین و مقررات مربوط به اعطاء تخفیف
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/975 مورخ 1399/09/05
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387 با اصلاحات بعدی که قوانین و
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/83 مورخ 1397/01/27
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده قوانین و مقررات مربوط به اعطاء تخفیف
مواد مرتبط 5
-
اعمال
از این صفحه
ماده 50 — قانون مالیات بر ارزش افزوده
ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده اخذ هر نوع وجه و مالیات از اشخاص بدون
-
اعمال
از این صفحه
ماده 131 — قانون کار
ماده 131 قانون کار و به خصوص ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده می باشد
-
اعمال
از این صفحه
ماده 50 — قانون کار
قانون کار و به خصوص ماده 50
-
استناد
از این صفحه
ماده 92 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 92 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری است
-
ابطال
از این صفحه
ماده 88 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
