تایید حکم طلاق زوجه به دلیل ترک زندگی مشترک توسط زوج و عدم پرداخت نفقه، توسط دیوان عالی کشور

تایید حکم طلاق زوجه به دلیل ترک زندگی مشترک توسط زوج و عدم پرداخت نفقه، توسط دیوان عالی کشور خ. م.: موضوع این پرونده، درخواست طلاق از سوی زوجه به دلیل عدم پرداخت نفقه و ترک زندگی مشترک توسط زوج م. ب.. زوجه در دادخواست خود اعلام نموده که زوج به موجب حکم دادگاه به پرداخت نفقه محکوم شده، اما این حکم به مرحله اجرا درنیامده است. در پاسخ به این ادعا، وکیل زوج بر تمکین زوجه و عدم پرداخت نفقه به دلیل ترک منزل توسط وی تاکید کرده است. دادگاه بدوی ب. ت. ب. دلایل ارائه‌شده و بر اساس ماده 27 قانون حمایت خانواده، حکم به طلاق زوجه صادر نموده است. پس از اعتراض زوج، دادگاه تجدیدنظر به دلیل عدم وجود دلایل کافی برای ترک زندگی مشترک، دادنامه بدوی را نقض و حکم به بطلان دعوی زوجه صادر کرد. زوجه مجدداً به دیوان عالی کشور فرجام‌خواهی نمود. دیوان عالی کشور پس از بررسی اظهارات و مستندات، به این نتیجه رسید که اقرار زوج به ترک زندگی مشترک و جدایی طولانی او از زوجه، به همراه نظر داوری مبنی بر عدم سازش، مستندات کافی برای تایید حکم طلاق به شمار می‌آید. بنابراین، فرجام‌خواهی زوج رد و دادنامه تجدیدنظر تایید و ابرام گردید. این تصمیم بر اساس مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی مدنی اتخاذ شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1400/03/12 رای خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: در این پرونده ع. م. ب. به وکالت از ل. ح. ش. در مورخه 99/5/8 با تقدیم دادخواست به خواسته طلاق به طرفیت ب. ح. طرح دعوی نموده و اعلام کرده موکل در 88/2/31 با خوانده ازدواج نموده است.و زوج محکوم به پرداخت نفقه شده است. شعبه *در 98/7/15 تشکیل جلسه داده است. وکیل خواهان گفته زوجین خارج از کشور هستند موکل به دلیل عدم پرداخت نفقه درخواست طلاق دارد. زوجین با هم زندگی نمی کنند وکیل زوج گفته: چنانچه زوجه حقوقش را بذل کند. موافق طلاق است. وکیل زوجه گفته در مورد نفقه اجراییه صادر شده است. دادگاه قرار ارجاع به داوری صادر نموده است. داور زوج اعلام کرده ایشان امادگی دارند که در صورت بذل کلیه حقوق مالی موجبات طلاق فراهم شود. و اعلام کرده معلوم نیست زوجه 5 سال است.کجا زندگی می کند. داور ز. ا. ک. صلح و سازش واقع نشده است. و زوجه ده سکه از مهریه را بابت طلاق بذل می‌نماید. دادگاه به موجب دادنامه شماره * 99/9/30 ب. ت. ب. محکومیت زوج به پرداخت نفقه و صدور اجراییه و عدم پرداخت ان حکم به محکومیت خوانده به طلاق خواهان صادر نموده است. اقای م. ر. ا. به وکالت از ب. ح. نسبت به دادنامه اعتراض نموده است. شعبه *در 99/5/14 تشکیل جلسه داده است. وکیل زوج اعلام کرده پرونده تمکین زوجه در حال رسیدگی است. وکیل زوجه پاسخ داده: زوج در پاسخ به اظهارنامه ز. ا. ک. و اقرار نموده که ترک منزل وی به دلیل وجود اختلافات بوده و به همین جهت محکوم به پرداخت نفقه شده است. و خود ترک منزل موجبات عسر و حرج زوجه را فراهم نموده است. و دو شاهد هستند که در زمان ترک منزل در *بوده اند و حاضر به شهادت هستند. وکیل ز. پ. د.: مدارک ترک منزل توسط زوجه توسط مقامات ایالتی در *گویای ترک منزل توسط زوجه م. ب.. و نفقه فرع بر تمکین م. ب.. دادگاه تجدید نظر به موجب دادنامه شماره */ 5/19 ب. ت. ب. نقض دادنامه مربوط به محکومیت نفقه و عدم حضور زوجه در منزل مشترک شرط محقق نبوده دادنامه بدوی را نقض و حکم بر بطلان دعوی خواهان صادرنموده است. اقای ع. م. ب. به وکالت از ل. ح. از دادنامه فرجامخواهی نموده که متن لایحه تقدیمی ایشان و پاسخ وکیل ف. ا. م. ر. ا. در زمان شور قرائت می‌گردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای س. م. ت. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره* 99/5/19 فرجامخواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه فرجامخواهی اقای ع. م. ب. به وکالت از ل. ح. نسبت به دادنامه شماره *مورخه 99/5/19 صادره از شعبه *که به موجب ان با نقض دادنامه بدوی صادره از شعبه *حکم بر بطلان دعوی ف. خ. از جهت درخواست صدور حکم طلاق صادر گردیده وارد و موجه م. ب.. زیرا اولا دادگاه تجدیدنظر استدلال نموده که دلیل کافی بر ترک زندگی مشترک توسط زوج وجود ندارد. در حالی که مفاد نامه زوج به شرح صفحات 67 و 68 پرونده متن نامه زوج خطاب به اقای ف. ب. است.که ظاهرا زوج را تشویق به زندگی مشترک نموده لیکن در پاسخ به صراحت اعلام نموده با قلبی پر از اندوه و با ذهنی ارام زندگی مشترک را ترک نمودم. و این تصمیم را ضروری اعلام نموده است. و مضافا اعلام نموده شش ماه کرایه منزل را پرداخت کردم. و وسایل خانه را برای همسرم گذاشتم این نوع اقرار به ترک زندگی نیاز به دفاع و توجیه دیگری ندارد. ثانیا اینکه نامه و اقرار نامه فوق توسط زوج در سال 2015 نوشته شده که نشان از این دارد. بیش از چهار سال است.زوج زندگی مشترک را ترک نموده است. ثالثا اینکه مطابق بند 8 شروط ضمن عقد ترک زندگی توسط زوج بیش از 6 ماه موجب حق وکالت در طلاق برای زوجه م. ب.. رابعا اینکه وکیل ز. ا. ک. دو نفر شاهد نیز بر اثبات موضوع ترک زندگی توسط زوج دارد. که دادگاه به این درخواست هم توجه ننموده است. و از موارد نقص م. ب..خامسا اینکه داوران نیز نظر به عدم سازش داده اند و حتی داور زوج نیز تاکید نموده صرفا باید مسایل مالی زوجین حل شود. و وکیل زوج نیز اصرار به بذل حقوق مالی زوجه دارد. و قصد ادامه زندگی از ناحیه زوج قطعا منتفی است.و ادعای طرح دعوی تمکین نیز نوعی فرار به جلو تلقی می‌گردد. دادگاه در رد نظریه داوران مطابق ماده 27 قانون حمایت خانواده هیچگونه استدلالی ننموده است. از طرفی عدم پرداخت نفقه از ناحیه زوج ب. ت. ب. اقرار به ترک زندگی محرز است.و صرفنظر از این موضوع ب. ت. ب. مطرح بودن پرونده نفقه و نقض حکم محکومیت اولیه ضرورت داشت دادگاه تا رسیدگی نهایی نسبت به موضوع دستور توقف صادر نماید. لذا با استناد به بند 5 ماده 371 و بند الف ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجامخواسته را نقض و پرونده را جهت رسیدگی مجدد به دادگاه صادر کننده رای منقوض ارجاع می‌نماید. با نقض دادنامه و اعاده پرونده شعبه *تشکیل جلسه داده است. وکیل ز. ا. د. زوج منزل مشترک را ترک و به محل نامعلومی رفته است.و نفقه نداده و در پاسخ به اظهارنامه زوجه اقرار نموده که ترک منزل کرده است. در مورد نفقه حکم صادر شده است.صرف نظر از اینکه حکم نقض شود. ب. ت. ب. سند رسمی که به تایید دفتر حافظ منافع ایران رسیده زوج اقرار به ترک منزل نموده و زوجه در عسر و حرج قرار گرفته است. و دو شاهد وجود دارند که زوج در *ترک منزل نموده و انها حاضر بوده اند وکیل زوج گفته زوجه از سال 93 ترک زندگی نموده و ادرسی از خود نداده است. موکل حکم تمکین گرفته است. و نفقه فرع بر تمکین است. دادگاه تجدیدنظر به موجب دادنامه شماره * 99/12/24 ب. ت. ب. اینکه اختلافات زوجین باعث ترک منزل توسط زوج گردیده و 4 سال از جدایی ایشان گذشته و سبب کراهت زوجه شده و در نامه ای که زوج نوشته خود مفارقت عاطفی و جسمانی را بیان نموده و محکومیت زوج به پرداخت نفقه خود باعث عسر وحرج گردیده و عسر و حرج ب. ت. ب. ازدواج مجدد زوج محرز گردیده لذا دادنامه بدوی صادره از شعبه *را با رد اعتراض زوج با اصلاح از جهت بذل اجرت المثل و 50 سکه از مجموع مهر المسمی و بذل نفقه تایید نموده است.اقای م. ر. ا. به وکالت از ب. ح. از دادنامه فرجامخواهی نموده که متن لایحه تقدیمی ایشان و پاسخ وکیل ف. ا. ع. م. ب. در زمان شور قرائت می‌گردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای س. م. ت. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره* 99/12/24 فرجامخواسته مشاوره نموده و چنین رای می دهد. رای شعبه دیوان عالی کشور رای شعبه فرجامخواهی اقای م. ر. ا. به وکالت از ب. ح. نسبت به دادنامه شماره *مورخه 99/12/24 صادره از شعبه *که به موجب ان با تایید دادنامه بدوی صادره از شعبه *حکم به الزام زوجه به طلاق زوجه صادر گردیده وارد و موجه نمیباشد. و دادنامه فرجامخواسته ب. ت. ب. اقرار زوج به ترک زندگی مشترک در نامه کتبی به شرح ص 67 و 68 پرونده و جدایی طولانی زوجین به مدت 4 سال و نظر داوری بر عدم سازش مطابق مقررات و موازین قانونی صادر و ایراد واعتراض موجه وموثری که موجبات نقض دادنامه فرجامخواسته را مطابق مقررات مندرج در ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی ایجاب نماید. از ناحیه وکیل ف. ا. ن. است. لذا مستندا به مواد 370 و 396 قانون مارالذکر با رد فرجامخواهی به عمل امده دادنامه فرجامخواسته را تایید وابرام می‌نماید./ا 400/3/24 شعبه * رییس شعبه: ج. ق. مستشار: س. م. ت.