تبدیل مجازات در بزه تحصیل مال از طریق نامشروع

تبدیل مجازات در بزه تحصیل مال از طریق نامشروع خ. م.: در تاریخ 28 اردیبهشت 1395، شعبه دیوان عالی کشور به پرونده‌ای رسیدگی نمود که در آن ی. ا. ط. درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش و طلاق را مطرح کرده بود. خواهان ادعا کرد که طرف مقابل به دفعات منزل را ترک کرده و به تکالیف زناشویی خود عمل نکرده است. پس از بررسی‌های لازم، دادگاه عمومی گواهی عدم امکان سازش را صادر و خواهان را مجاز به طلاق رجعی دانست. طرف مقابل نیز در جلسه داوری خواستار دریافت حقوق خود شد. در ادامه، خواهان به پرداخت مبلغی به عنوان نحله به طرف مقابل محکوم گردید. لازم به ذکر است که طرف مقابل در تاریخ 18 آبان 1392 کلیه حقوق خود را بذل کرده بود، اما دیوان عالی کشور با استناد به بند 8 ماده 58 قانون حمایت خانواده مصوب 1 اسفند 1391، بر این نکته تاکید کرد که طرف مقابل مستحق دریافت نحله است، زیرا حقوق او در زمان طلاق هنوز ایجاد نشده بود. در نهایت، دادنامه تجدیدنظر تایید و رای اولیه ابرام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/02/28 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: چنانچه زوجه به موجب تعهدنامه، کلیه حقوق مالی خود را بذل نماید و پس از گذشت چند سال، زوج دادخواست طلاق بدهد، تعهدنامه مذکور شامل حق وی نسبت به نحله نمی شود؛ زیرا نحله حقی است که با اقامه طلاق از جانب زوج به وجود می آید و پیش از آن امکان ابراء و بذل ندارد.(ملاحظه: در متن رای دیوان، در خط سوم، "نسخ شده است" اشتباها به جای "نسخ نشده است" نوشته شده. زیرا این بند از قانون مذکور نسخ نشده و نتیجه رای دیوان هم همین است) رای شعبه دیوان عالی کشور شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- شعبه: شعبه بیست و ششم دیوان عالی کشور تاریخ: 1395/02/28 - 09 : 26 قاضی: رضا انصاری قاضی: جعفر الهی قاضی: محمد ربانی نژاد خلاصه جریان پرونده خواهان زوج آقای ی. س.ک. فرزند م. 34 ساله شغل آزاد محل اقامت زوجین فریدون کنار طی دادخواست تقدیمی به ریاست محترم دادگاه عمومی فریدون کنار پیوست سند نکاحیه و اظهارنامه و تعهدنامه زوجه به طرفیت خوانده همسرش خانم س. ف.پ.ب. فرزند ع. 33 ساله محل اقامت بابلسر تقاضای صدور گواهی عدم امکان سازش نموده و در شرح دادخواست نوشته اینجانب بدینوسیله معروض می داردکه زوجه به تاریخ 86/1/27 به عقد زوجیت بنده درآمده و برغم داشتن فرزند مشترک(پسر) که نزد بنده م. ب. زوجه فاقد تعهد نسبت به مبانی خانواده و تکالیف زوجیت بوده که به دفعات اقدام به ترک منزل و خانواده نموده که تعهدنامه و اظهارنامه پیوستی نیز موید این مدعا است و حالیه طبق مراتب معروضه صدور حکم طلاق م. ا. و پرونده پس از تشریفات ثبت و ارجاع در شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان بابلسر مطرح و در جلسه اولیه دادگاه که خوانده حضور نداشته خواهان گفته دعوی ب. ش. د. تقدیمی است. خوانده همسرم م. ب. در سال حداقل پنج ماه می گذارد و می رود خانه مادرش به من توجّهی ندارد بعضی مواقع چند روز بدون خبر می رود یک بار شکایت هم کرده ام افراد ناشناس به حسابش پول واریز می کنند تعهد هم داد و مع الوصف بازهم رفته والان دقیقا چهارماه است رفته است. تقاضای صدور گواهی عدم سازش را دارم. یک فرزند مشترک به نام طاها سعیدی داریم که در شناسنامه اسمش ابوالفضل است پیش من است و از قبول بچه هم امتناع می‌نماید. دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر کرده است و داوران انتخابی زوجین در گزارش مشترک اعلام داشته اند چند جلسه با حضور زوجین تشکیل، ز. ا. د. به جهت عدم تفاهم اخلاقی تقاضای جدائی و طلاق را دارم و ز. ا. د. زندگی خود را دوست دارم و اگر زوج مصرّ به طلاق است باید کلیه حق و حقوق مرا بپردازد و خلاصه اظهار داشته اند سعی و تلاش جهت صلح و سازش موثر واقع نشد و پزشک قانونی بابلسر اعلام داشته نتیجه آزمایش بارداری خانم س. ف.پ.ب. منفی گزارش شده است و شعبه اول دادگاه عمومی(حقوقی) شهرستان بابلسر پس از تحقیقات انجام شده در دادنامه شماره --- - 94/3/23 در خصوص دعوی آقای ی. س.ک. به طرفیت خانم س. ف.پ.ب. مبنی بر صدور گواهی عدم امکان سازش ن. ب. ا. طبق سند رسمی رابطه زوجیت دائم خواهان و خوانده محرز است و مساعی دادگاه و مرکز مشاوره خانواده و داوران منتخب جهت سازش موثر نشده است و خواهان اصرار به طلاق، دادگاه به استناد مواد قانونی که ذکر نموده است مبادرت به صدور گواهی عدم امکان سازش کرده است و خواهان می‌تواند با مراجعه به احد از دفاتر رسمی طلاق زوجه را مطلقه به طلاق رجعی نماید به موجب سند رسمی مورخ 92/8/18 زوجه از مهریه، نفقه و سایر حقوق خود تا این تاریخ صرفنظر و به زوج بذل نموده است و از آن تاریخ به بعد زوجه حسب اظهاراتش در جلسه مورخ 93/11/15 در تمکین زوج نیست تا مستحق نفقه باشد حضانت فرزند مشترک با زوجه است و زوج مبلغ بیست میلیون ریال به عنوان نحله به زوجه بپردازد که از ناحیه زوج در خصوص نحله و زمان ملاقات فرزند مشترک مورد اعتراض و طی دادخواست تجدیدنظر در خصوص آن تجدیدنظرخواهی نموده است. لذا پرونده در شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان مازندران مطرح و در دادنامه شماره --- - 94/4/25 ن. ب. ا. از ناحیه ت. ا. موجّه و مدلّلی که قابل امعان نظر باشد به عمل نیامده است رای صادره را مبرّی از نقض دانسته و ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی انجام شده دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است و اعتراض خانم س. فرج پور راجع به عدم تعیین حقوق زوجه ن. ب. ا. اعتراض در قالب دادخواست نمی‌باشد دادگاه خود را موجّه با تکلیفی نداشته است متعاقبا زوج آقای ی. س.ک. طی دادخواست تقدیمی نسبت به دادنامه دادگاه تجدیدنظر مذکور فرجام خواهی نموده است بدین جهت پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه( 26 دیوان عالی کشور) ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و اوراق پرونده و دادنامه شماره --- - 94/4/25 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای میدهد: رای شعبه ب. ت. ب. محتویات پرونده های بدوی و تجدیدنظر و مستندات ابرازی زوجین بر دادنامه فرجام خواسته ایرادی وارد نمی‌باشد زیرا: 1 - اینکه زوج بیان داشته است: زوجه به استناد تعهدنامه مورخ 92/8/18 کلیه حقوق از جمله مهریه، نفقه و غیره و هر چیزی که حق قانونی زوجه محسوب می‌شود را به وی بذل نموده بنابراین تعیین نحله توسط دادگاه بدوی و تایید آن توسط دادگاه تجدیدنظر صحیح نمی‌باشد، صحیح نیست زیرا زوجه طبق بند 1 تعهدنامه مذکور در تاریخ 92/8/18 مسائل مذکوره را بذل نموده است ولی تاریخ تقدیم دادخواست طلاق توسط ز. د. ت. 94/4/30 م. ب.. 2 - بند ب تبصره 6 ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب 1371/08/28 با تصویب قانون حمایت خانواده مصوب 91/12/1 نسخ شده است زیرا در بند 8 ماده 58 این قانون به این امر تصریح شده است در صورتی که متقاضی طلاق زوجه نباشد دادگاه باید مبلغی را به عنوان نحله تعیین نماید که زوج به زوجه بپردازد و تاریخی که دادگاه حکم صادر نموده و این الزام را بر زوج وارد نموده 94/2/23 بوده یعنی حدود سه سال قبل زوجه حقوق حاصل شده در آن زمان را بذل نموده است نه حقی که هنوز حاصل نشده و با صدور گواهی عدم امکان سازش حاصل می‌شود و ابراء و بذل مالم یجب صحیح نمی‌باشد بنابراین زوجه مستحق نحله م. ب.. علی هذا دادنامه فرجام خواسته ابرام می‌گردد./ر جعفر الهی (مستشار) محمد ربّانی نژاد(عضو معاون)