تجدیدنظرخواهی از جنبه خصوصی به تبع جنبه عمومی

رأی خلاصه جریان پرونده شعبه 1043 دادگاه عمومی جزایی تهران طی دادنامه شماره 00569-16/5/91 آقای م.ب. را در عداد دو متهم دیگر ب. ت. ب. شکایت شاکی خصوصی، نظریه کمیسیون پزشکی، مدافعات بلاوجه و سایر قراین و امارات به اتهام مشارکت در قتل غیرعمدی متوفی س.م. مستنداً به مواد 316 ، 42 ، 318 ، 319 و ... از قانون مجازات اسلامی با رعایت تخفیف (ماده 22) به پرداخت یک صد میلیون ریال جزای نقدی بدل از حبس و 20 درصد دیه کامل از جهت ارش قصور د. ح. ورثه قانونی متوفی محکوم نموده است. شعبه 48 دادگاه تجدیدنظر استـــان تــهــران بـــه مـــوجـــب دادنامـــه شــماره 9109970224800923 مورخه 24/7/91 ب. ت. ب. اینکه میزان دیات تعیین شده در رأی به قدر السهم هر یک از متهمین بیش از خمس دیه کامله نیست و قطعی م. ب. قرار رد درخواست تجدیدنظر صادر و نسبت به محکومیت صادره از جنبه عمومی جرم نیز رأی صادره را تأیید نموده است. اینک محکومٌ علیه موصوف به شرح لایحه تقدیمی و ضمائم از ریاست محترم دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی نموده است. متقاضی در لایحه خود اجمالاً عنوان نموده با عنایت به نامه معاونت درمان دانشگاه ب. که جدیداً بعد از صدور حکم دادگاه تجدیدنظر برای رئیس بیمارستان ارسال گردیده (پیوست) و سایر مدارک اینجانب در تاریخ وقوع حادثه مسئول فنی بیمارستان نبوده ام. اینجانب در اردیبهشت 1389 به سرپرستی بیمارستان ن. منصوب گردیدم که ب. ت. ب. عرف بیمارستان که رئیس بیمارستان به عنوان مسئول فنی تعیین می گردیده است. بر اساس پرونده مورخه 9/3/89 اینجانب به عنوان مسئول فنی صبح بیمارستان تعیین شدم. در تاریخ آبان 89 از سمت سرپرست بیمارستان استعفاء نمودم که بعد از آن عرفاً رئیس جدید بیمارستان باید به عنوان مسئول فنی به معاونت درمان معرفی می گردیده که متأسفانه با اینکه چندین بار جهت تعیین مسئول فنی شفاهاً به رئیس بیمارستان تذکر داده ام اقدامی ننمودند. تا اینکه در تاریخ 29/1/90 استعفای کتبی را از مسئولیت فنی به ایشان تقدیم کردم که در حاشیه نامه دستور تعیین مسئول فنی جدید (دکتر غ.) به معاون بیمارستان داده شده بنا بر فرم تقبل مسئولیت فنی که در شروع کار امضاء نمودم متعهد گردیده ام تا سه ماه بعد از انصراف در صورت عدم معرفی مسئول فنی جدید مسئولیت فنی را به عهده داشته باشم ب. ت. ب. عدم اقدام جهت جایگزینی مسئول فنی جدید تا تاریخ 21/3/90 اینجانب اجباراً و طبق قانون تا سه ماه بعد از انصراف بدون داشتن هیچ گونه مسئولیت و عدم امکان نظارت به صورت صوری مسئول فنی بودم. ضمناً ب. ت. ب. اینکه اعتبار پرونده مسئول فنی ساعات صبح که توسط معاونت درمان برای اینجانب صادر گردیده بود در تاریخ 5/3/90 به پایان رسیده و تمدید نگردیده بود. قانوناً اینجانب تا تاریخ 5/3/90 مسئول فنی بوده ام با عنایت به نامه معاونت درمان که پایان زمان مسئولیت فنی اینجانب را 5/3/90 اعلام نموده و تاریخ وقوع حادثه که مورخ 25/5/90 بوده می بایست مسئولین واقعی مورد مؤاخذه قرار گیرند .... موضوع جهت رسیدگی به این شعبه (6) ارجاع شده است. پرونده محاکماتی مطالبه و بررسی شد. رأی شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. محتویات پرونده و لحاظ مقررات ماده 234 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری رأی بدوی از جهت محکومیت به پرداخت دیه به تبع جنبه کیفری هم قابل تجدیدنظرخواهی بوده و می بایست در مرجع تجدیدنظر رسیدگی می شد. لذا پرونده در وضعیت فعلی قابل طرح به عنوان درخواست اعاده دادرسی آقای م.ب. نیست و به شعبه محترم 48 اعاده تا در مورد مذکور رأی تکمیلی صادر نماید. رییس شعبه 6 دیوان عالی کشور - مستشار عروجی - احمدی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی تجدیدنظرخواهی از جنبه خصوصی به تبع جنبه عمومی در تاریخ 23 اسفند 1391، شعبه‌ای از دادگاه عمومی جزایی تهران متهم را به اتهام مشارکت در قتل غیرعمدی محکوم به پرداخت جزای نقدی و دیه نمود. دادگاه تجدیدنظر استان تهران نیز با تایید حکم اولیه، درخواست تجدیدنظر را رد کرد. متهم سپس به دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی ارائه داد و مدعی شد که در زمان وقوع حادثه، مسئول فنی بیمارستان نبوده و مستنداتی از جمله نامه معاونت درمان را به عنوان دلیل ارائه کرد. دیوان عالی کشور با استناد به ماده 234 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری، اعلام نمود که محکومیت به پرداخت دیه به دلیل جنبه کیفری، قابل تجدیدنظرخواهی است و بنابراین پرونده باید به مرجع تجدیدنظر ارسال گردد. در نتیجه، درخواست اعاده دادرسی در وضعیت کنونی قابلیت طرح ندارد. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/12/23 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: چنانچه دیه کمتر از خمس دیه کامل باشد ولی جرم جنبه عمومی داشته باشد،محکومیت به دیه نیز قابل تجدیدنظرخواهی است. رای خلاصه جریان پرونده شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران طی دادنامه شماره --- - 16/5/91 آقای م.ب. را در عداد دو متهم دیگر ب. ت. ب. شکایت شاکی خصوصی، نظریه کمیسیون پزشکی، مدافعات بلاوجه و سایر قراین و امارات به اتهام مشارکت در قتل غیرعمدی متوفی س.م. مستندا به مواد 316/42/318 ، 319 و... از قانون مجازات اسلامی با رعایت تخفیف (ماده 22 ) به پرداخت یک صد میلیون ریال جزای نقدی بدل از حبس و 20 درصد دیه کامل از جهت ارش قصور د. ح. ورثه قانونی متوفی محکوم نموده است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران به موجب دادنامه شماره --- مورخه 24/7/91 ب. ت. ب. اینکه میزان دیات تعیین شده در رای به قدر السهم هر یک از متهمین بیش از خمس دیه کامله نیست و قطعی م. ب. قرار رد درخواست تجدیدنظر صادر و نسبت به محکومیت صادره از جنبه عمومی جرم نیز رای صادره را تایید نموده است. اینک محکومٌ علیه موصوف به شرح لایحه تقدیمی و ضمائم از ریاست محترم دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی نموده است. متقاضی در لایحه خود اجمالا عنوان نموده با عنایت به نامه معاونت درمان دانشگاه ب. که جدیدا بعد از صدور حکم دادگاه تجدیدنظر برای رئیس بیمارستان ارسال گردیده (پیوست) و سایر مدارک اینجانب در تاریخ وقوع حادثه مسئول فنی بیمارستان نبوده ام. اینجانب در اردیبهشت 1389 به سرپرستی بیمارستان ن. منصوب گردیدم که ب. ت. ب. عرف بیمارستان که رئیس بیمارستان به عنوان مسئول فنی تعیین می گردیده است. بر اساس پرونده مورخه 9/3/89 اینجانب به عنوان مسئول فنی صبح بیمارستان تعیین شدم. در تاریخ آبان 89 از سمت سرپرست بیمارستان استعفاء نمودم که بعد از آن عرفا رئیس جدید بیمارستان باید به عنوان مسئول فنی به معاونت درمان معرفی می گردیده که متاسفانه با اینکه چندین بار جهت تعیین مسئول فنی شفاها به رئیس بیمارستان تذکر داده ام اقدامی ننمودند. تا اینکه در تاریخ 29/1/90 استعفای کتبی را از مسئولیت فنی به ایشان تقدیم کردم که در حاشیه نامه دستور تعیین مسئول فنی جدید (دکتر غ.) به معاون بیمارستان داده شده بنا بر فرم تقبل مسئولیت فنی که در شروع کار امضا نمودم متعهد گردیده ام تا سه ماه بعد از انصراف در صورت عدم معرفی مسئول فنی جدید مسئولیت فنی را به عهده داشته باشم ب. ت. ب. عدم اقدام جهت جایگزینی مسئول فنی جدید تا تاریخ 21/3/90 اینجانب اجبارا و طبق قانون تا سه ماه بعد از انصراف بدون داشتن هیچ گونه مسئولیت و عدم امکان نظارت به صورت صوری مسئول فنی بودم. ضمنا ب. ت. ب. اینکه اعتبار پرونده مسئول فنی ساعات صبح که توسط معاونت درمان برای اینجانب صادر گردیده بود در تاریخ 5/3/90 به پایان رسیده و تمدید نگردیده بود. قانونا اینجانب تا تاریخ 5/3/90 مسئول فنی بوده ام با عنایت به نامه معاونت درمان که پایان زمان مسئولیت فنی اینجانب را 5/3/90 اعلام نموده و تاریخ وقوع حادثه که مورخ 25/5/90 بوده می‌بایست مسئولین واقعی مورد مواخذه قرار گیرند.... موضوع جهت رسیدگی به این شعبه ( 6 ) ارجاع شده است. پرونده محاکماتی مطالبه و بررسی شد. رای شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. محتویات پرونده و لحاظ مقررات ماده 234 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رای بدوی از جهت محکومیت به پرداخت دیه به تبع جنبه کیفری هم قابل تجدیدنظرخواهی بوده و می‌بایست در مرجع تجدیدنظر رسیدگی می شد. لذا پرونده در وضعیت فعلی قابل طرح به عنوان درخواست اعاده دادرسی آقای م.ب. نیست و به شعبه محترم --- اعاده تا در مورد مذکور رای تکمیلی صادر نماید. رییس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار