تقاضای فسخ قرارداد از دادگاه

تقاضای فسخ قرارداد از دادگاه خ. م.: در تاریخ 28 آذر 1391، دادگاه بدوی به درخواست ی. ا. ط. برای صدور حکم فسخ قرارداد عادی مورخ 20 شهریور 1386 و استرداد وجه، پس از بررسی محتویات پرونده و استناد به اصول حقوقی، حکم به بطلان دعوی صادر کرد. دادگاه بدوی بیان نمود که فسخ قرارداد مستلزم وجود حق فسخ برای ی. ا. ط. و اعمال آن در مهلت قانونی است و ادعای فسخ باید با ارائه دلیل معتبر اثبات گردد. در این پرونده، طرف درخواست‌کننده نتوانست دلیلی مبنی بر فسخ قرارداد قبل از طرح دعوی ارائه نماید. به همین دلیل، دادگاه دعوی را غیر وارد تشخیص داد. این رای قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران بود. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با تایید حکم بدوی اعلام کرد که تجدیدنظرخواهی با بندهای ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد و رای بدوی صحیح و بلااشکال است. این رای به عنوان رای قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/09/28 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: تقاضای فسخ قرارداد از دادگاه مسموع نیست چون فسخ عمل حقوقی است که باید توسط دارنده آن اعمال شود ولی می توان از دادگاه احراز صحت فسخ و همچنین آثار مترتب بر آن خواسته شود که در این صورت باید اعمال این حق با شرایط صحیح نزد دادگاه اثبات شود. رای دادگاه بدوی خواسته وکیل خ. ب. ط. خوانده صدور حکم فسخ قرارداد عادی مورخ 20/6/86 و استرداد وجه ب. ش. د. تقدیمی م. ب. ب. ت. ب. جامع اوراق و محتویات پرونده و ن. ب. ا. علی القاعده فسخ محقق معاملات صحیح است و نیاز به وجود سبب قراردادی یا قانونی دارد در مهلت قانونی توسط مدعی فسخ باید انشاء شود و در صورتی که اختلافی در این خصوص پیش آید موضوع باید در دادگاه مطرح شود و فسخ قرارداد اساسا وظیفه دادگاه نیست بلکه از حقوق طرفین قرارداد است بنابراین در دعوی فسخ دادگاه باید موارد زیر را احراز کند اول اینکه باید احراز کند که ی. ا. ط. به موجب قرارداد یا به موجب قانون دارای حق فسخ است دوم اینکه احراز نماید که طرف مذکور در موعد مقرر قانونی حق فسخ خود را اعمال کرده است و پس از احراز این مقدمات می‌تواند معامله را منفسخ اعلام نماید و به عبارت دیگر فسخ قاعدتا از ایقاعات است و ایقاع یک عمل حقوقی است که تحقق آن نیز به انشاء توسط ذی حق [بستگی] دارد چرا که انشاء فسخ قاعدتا یک عمل قضایی نیست که بتوان آن را از دادگاه درخواست نمود بلکه نخست خود ذی حق و ذی نفع است که باید فسخ را انشاء کند و در صورت اختلاف موضوع در دادگاه قابل طرح خواهد بود بنابراین وظیفه دادگاه فسخ نیست بلکه احراز وقوع یا عدم وقوع فسخ در گذشته و اعلام انفساخ یا عدم انفساخ قرارداد است حال آنکه ادعای وکیل خ. م. ب. فسخ قرارداد را چنین تلقی کنیم که موکل وی قبلا قرارداد را فسخ کرده است و اکنون از دادگاه می خواهد که فسخ را احراز کند در این صورت لازمه اش اینست که دلیل ارائه کند و ثابت نماید قبل از طرح دعوی موکل وی شخصا معامله را فسخ کرده است که در این مورد دلیلی وجود ندارد در نتیجه دادگاه دعوی مطروحه را غیر وارد و ثابت تشخیص [و] حکم بر بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می‌دارد رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران- م.نژاد رای دادگاه تجدیدنظر استان بابت تجدیدنظرخواهی آقای ه.ر. ازدادنامه شماره --- - 27/9/89 صادره از شعبه --- دادگاه حقوقی تهران که طی آن دعوی وی علیه ت. ن. خ. به خواسته صدور حکم به فسخ قرارداد عادی مورخ 20/6/86 منتهی به صدور حکم بطلان دعوی وی شده است وارد نبوده و استدلال دادگاه در صدور حکم بر بطلان دعوی قانونی و موجه است و همان گونه که در دادنامه صادره قید شده فسخ ایقاع بوده و اعمال آن از حقوق طرفین است و با تحقق و اعمال آن، در صورت حدوث اخلاف در آثار و تبعات آن، مراجع قضایی مجاز به ورود و مداخله خواهند بود بنا به مراتب و این که تجدیدنظرخواهی با بندهای ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق نداشته و دادنامه صادره نظر به مراتب فوق صحیحا و بلااشکال اصدار یافته لذا با رد تجدیدنظرخواهی آن را وفق ذیل ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی تایید می‌نماید. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه فقیه محمّدی - غنچه