توافق زوجین در خصوص حضانت

توافق زوجین در خصوص حضانت خ. م.: در تاریخ 10 شهریور 1394، دادگاه بدوی به موضوع حضانت فرزند پسر رسیدگی کرد. در این راستا، خ. ب. ا. به حکم طلاق توافقی مورخ 26 آبان 1390، درخواست حضانت فرزند خود را مطرح و ادعا کرد که ب. ت. ب. سن هفت سالگی فرزند، حضانت باید به پدر منتقل شود. در مقابل، خوانده مدعی شد که حضانت به او واگذار شده و ذکر "زوج" در توافق‌نامه، ناشی از اشتباه تایپی است. دادگاه بدوی ب. ت. ب. توافقات پیشین و نظریه داوری، دعوای خواهان را غیرموجه تشخیص داد و بر اساس ماده 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب و ماده 1257 قانون مدنی، حکم به بطلان دعوای خواهان صادر کرد. این حکم ظرف بیست روز قابل اعتراض بود. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با تاکید بر عدم ارائه دلیل کافی از سوی ت. ن. خ. برای سلب حضانت از مادر و همچنین عدم مصلحت فرزند، رای بدوی را تایید و آن را قطعی اعلام نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/06/10 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: توافق زوجین در مورد حضانت طفل مشترک و واگذاری آن به زوجه ضمن طلاق توافقی، معتبر بوده و در صورتی که عدم صلاحیت مادر احراز نشود، از وی سلب حضانت نمی شود. رای دادگاه بدوی در خصوص دادخواست تقدیمی آقای م. ز. فرزند ح. به طرفیت خانم م. ح.خ.پ. فرزند ع. ا. به خواسته ی حضانت(حضانت فرزند پسر) با این توضیح که خ. ب. م. دادخواست تقدیمی و با حضور در جلسه دادرسی اظهار داشت به موجب حکم طلاق توافقی در تاریخ 1390/08/26 از خوانده جدا شدم و حضانت پسرم را به خوانده دادم با این شرط که زوج بتواند برابر قانون اتخاذ تصمیم کند.حال ب. ت. ب. اینکه فرزندم هفت سالش تمام شده و از طرفی به موجب قانون حضانت تا 7 سالگی با مادر و پس از آن بر عهده پدر است ،لذا از آنجا که در بخش حضانت توافق نامه برای زوج برابر قانون حق اتخاذ تصمیم محفوظ مانده است تقاضای صدور حکم به خواسته ی اعلامی را دارد. خوانده نیز با حضور در جلسه دادرسی اظهار داشت حضانت فرزندم به موجب حکم طلاق و سند طلاق تا پایان پانزده سالگی به من واگذار شده و جاییکه قید شده زوج برابر قانون بتواند خودش اتخاذ تصمیم کند اشتباه تایپی بوده و به جای کلمه فرزند اشتباها کلمه زوج قید شده است و بذل پانصد سکه از مهریه ام در قبال حضانت دائمی فرزندم بوده است و تقاضای رد دعوای خواهان را کرده است.حال ب. ت. ب. اظهارات طرفین و مندرجات پرونده ی طلاق توافقی طرفین و با عنایت به اینکه طرفین در زمان طلاق توافق کرده اند که حضانت فرزند به طور کامل و تحت هر شرایطی به مادر واگذار شده است و توجها به نظریه داوری که حضانت دائم فرزند به مادر داده شده است لذا به نظر میرسد در متن رای دادگاه اشتباها به جای اینکه قید شود تا زمانی که فرزند برابر قانون بتواند اتخاذ تصمیم کند، زوج ذکر شده که اساسا با توافق حاصله منافات دارد و از طرفی ن. ب. ا. دلیلی بر سلب حضانت خوانده و عدم صلاحیت نامبرده وجود ندارد، لذا دادگاه دعوای خواهان را غیر وارد تشخیص و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و ماده 1257 قانون مدنی حکم بر بطلان دعوای خواهان صادر و اعلام میدارد. رای صادر شده حضوری بوده و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در محاکم تجدید نظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه --- داگاه خانواده یک تهران - قنبرنیا رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای م. ز. به طرفیت خانم م. ح.خ.پ. نسبت به رای موضوع دادنامه شماره --- مورخ 1394/03/09 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی خانواده که بررد درخواست حضانت پدر نسبت به فرزند پسر به نام م. متولد 1387/01/09 اشعار دارد وارد نیست زیرا صرفنظر از توافق والدین نسبت به حضانت فرزند مشترک تا سن رشد به مادر است در این مقطع ت. ن. خ. دلیلی که سلب حضانت مادر را ایجاب نماید تقدیم دادگاه ننموده است و مصلحت فرزند مشترک نیز ایجاب می‌نماید که کماکان نزد مادر بسر برد لذا با رد اعتراض ت. ن. خ. دادنامه را که صحیحا و موجها اصدار یافته است تایید مینماید این رای قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار سید داود معنوی - عارفه مدنی کرمانی