توافق زوجین در خصوص حضانت

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست تقدیمی آقای م. ز. فرزند ح. به طرفیت خانم م. ح.خ.پ. فرزند ع. ا. به خواسته ی حضانت( حضانت فرزند پسر ) با این توضیح که خ. ب. م. دادخواست تقدیمی و با حضور در جلسه دادرسی اظهار داشت به موجب حکم طلاق توافقی در تاریخ 1390/8/26 از خوانده جدا شدم و حضانت پسرم را به خوانده دادم با این شرط که زوج بتواند برابر قانون اتخاذ تصمیم کند .حال ب. ت. ب. اینکه فرزندم هفت سالش تمام شده و از طرفی به موجب قانون حضانت تا 7 سالگی با مادر و پس از آن بر عهده پدر است ،لذا از آنجا که در بخش حضانت توافق نامه برای زوج برابر قانون حق اتخاذ تصمیم محفوظ مانده است تقاضای صدور حکم به خواسته ی اعلامی را دارد . خوانده نیز با حضور در جلسه دادرسی اظهار داشت حضانت فرزندم به موجب حکم طلاق و سند طلاق تا پایان پانزده سالگی به من واگذار شده و جاییکه قید شده زوج برابر قانون بتواند خودش اتخاذ تصمیم کند اشتباه تایپی بوده و به جای کلمه فرزند اشتباها کلمه زوج قید شده است و بذل پانصد سکه از مهریه ام در قبال حضانت دائمی فرزندم بوده است و تقاضای رد دعوای خواهان را کرده است .حال ب. ت. ب. اظهارات طرفین و مندرجات پرونده ی طلاق توافقی طرفین و با عنایت به اینکه طرفین در زمان طلاق توافق کرده اند که حضانت فرزند به طور کامل و تحت هر شرایطی به مادر واگذار شده است و توجها به نظریه داوری که حضانت دائم فرزند به مادر داده شده است لذا به نظر میرسد در متن رای دادگاه اشتباها به جای اینکه قید شود تا زمانیکه فرزند برابر قانون بتواند اتخاذ تصمیم کند ، زوج ذکر شده که اساسا با توافق حاصله منافات دارد و از طرفی ن. ب. ا. دلیلی بر سلب حضانت خوانده و عدم صلاحیت نامبرده وجود ندارد ، لذا دادگاه دعوای خواهان را غیر وارد تشخیص و مستندا به ماده 197 قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی و ماده 1257 قانون مدنی حکم بر بطلان دعوای خواهان صادر و اعلام میدارد . رای صادر شده حضوری بوده و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در محاکم تجدید نظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه 240 داگاه خانواده یک تهران - قنبرنیا رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای م. ز. بطرفیت خانم م. ح.خ.پ. نسبت به رأی موضوع دادنامه شماره 00297مورخ 1394/03/9 صادره از شعبه 240دادگاه عمومی خانواده که بررد درخواست حضانت پدر نسبت به فرزند پسر بنام م. متولد 1387/01/09 اشعار دارد وارد نیست زیرا صرفنظر از توافق والدین نسبت به حضانت فرزند مشترک تا سن رشد به مادر است در این مقطع ت. ن. خ. دلیلی که سلب حضانت مادر را ایجاب نماید تقدیم دادگاه ننموده است و مصلحت فرزند مشترک نیز ایجاب می نماید که کماکان نزد مادر بسر برد لذا با رد اعتراض ت. ن. خ. دادنامه را که صحیحا" و موجها" اصدار یافته است تایید مینماید این رأی قطعی است. شعبه 47 دادگاه تجدیدنظراستان تهران - رئیس و مستشار سید داود معنوی - عارفه مدنی کرمانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی