درج شرط عدم اشتغال به تحصیل در آگهی آزمون استخدامی

رأی شعبه دیوان عدالت اداری ب. ت. ب. مفاد دادخواست تقدیمی شاکی با شرکت در آزمون استخدامی مورخه 6/8/1390 که به صورت متمرکز از سوی مشتکی عنه در شهرستان همدان برگزار گردیده، جزء سه نفر اول پذیرفته شده قرار گرفته و مراحل گزینش را نیز طی نموده است. لیکن مشتکی عنه با استناد به بند 2 از قسمت 6 شرایط اختصاصی آگهی استخدامی مبنی بر این که شرکت کننده نباید مدرک تحصیلی بالاتر از مقطعی که شرکت می نماید را داشته و یا اشتغال به تحصیل داشته باشد، اگر چه مطابق ماده 43 قانون مدیریت خدمات کشوری، دستگاه های اجرایی امکان اعمال شرایط اختصاصی را مازاد بر شرایط عمومی ماده 42 همان قانون دارند، لیکن این موضوع به مفهوم نقض حقوق افراد در تحصیلات عالیه نیست. در واقع این شرایط اختصاصی مندرج در بند 2 قسمت 6 آگهی منتشر شده، منافی اصل سی ام قانون اساسی بوده و مطابق اصل 170 قانون اساسی توسط مراجع قضایی (از جمله این مرجع) لازم الاتباع نیست. بنابراین چون شاکی با گذران شرایط قانونی و پذیرش در آزمون علمی دارای موجبات جذب و استخدام مطابق آگهی استخدامی م. ب. و ممانعت از حق مذکور در این خصوص وجه قانونی ندارد، فلذا در اجرای مواد 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385، ضمن صدور حکم به ورود شکایت مشتکی عنه را مکلف به جذب و استخدام شاکی به صورت قرارداد انجام کار معین می نماید. این رأی وفق ماده 7 قانون اخیرالذکر قطعی بوده و مطابق ماده 34 همان قانون بلافاصله پس از ابلاغ لازم الاجرا م. ب.. رئیس شعبه 22 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه عرفان ـ برومند فهرست شعبه دیوان عدالت اداری نقد رأی درج شرط عدم اشتغال به تحصیل در آگهی آزمون استخدامی موضوع این پرونده، شکایت از تصمیم مشتکی‌عنه در خصوص عدم استخدام شاکی پس از موفقیت در آزمون استخدامی است. شاکی با شرکت در آزمون استخدامی که در تاریخ معین برگزار شد و کسب یکی از سه رتبه اول، مراحل گزینش را نیز با موفقیت پشت سر گذاشته است. با این حال، مشتکی‌عنه به استناد بند 2 قسمت 6 شرایط اختصاصی آگهی استخدامی، که تصریح می‌کند شرکت‌کننده نباید دارای مدرک تحصیلی بالاتر از مقطع مورد نظر باشد، از استخدام شاکی خودداری کرده است. شاکی ادعا کرده است که این شرط با اصل 30 قانون اساسی و حقوق تحصیلات عالیه مغایرت دارد. <br>دیوان عدالت اداری با استناد به ماده 43 قانون مدیریت خدمات کشوری و اصول 30 و 170 قانون اساسی به این نتیجه رسید که شرایط اختصاصی نمی‌تواند حقوق افراد را نقض کند و ممانعت از استخدام شاکی را غیرقانونی تشخیص داد. بنابراین، دیوان با استناد به مواد 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1385، حکم به ورود شکایت صادر کرده و مشتکی‌عنه را ملزم به جذب و استخدام شاکی به صورت قرارداد انجام کار معین نمود. این رای طبق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری قطعی و بلافاصله پس از ابلاغ لازم‌الاجرا م. ب.. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/02/03 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: درج شرط عدم اشتغال به تحصیل در مقطعی بالاتر از مقطع مورد نیاز، در زمان ثبت نام در آزمون استخدامی، مغایر اصل سی ام قانون اساسی و مردود بوده و مطابق اصل 170 قانون اساسی از سوی مراجع قضایی لازم الاتباع نیست. رای شعبه دیوان عدالت اداری ب. ت. ب. مفاد دادخواست تقدیمی شاکی با شرکت در آزمون استخدامی مورخه 1390/08/06 که به صورت متمرکز از سوی مشتکی عنه در شهرستان همدان برگزار گردیده، جزء سه نفر اول پذیرفته شده قرار گرفته و مراحل گزینش را نیز طی نموده است. لیکن مشتکی عنه با استناد به بند 2 از قسمت 6 شرایط اختصاصی آگهی استخدامی مبنی بر این که شرکت کننده نباید مدرک تحصیلی بالاتر از مقطعی که شرکت می‌نماید را داشته و یا اشتغال به تحصیل داشته باشد، اگر چه مطابق ماده 43 قانون مدیریت خدمات کشوری، دستگاه های اجرایی امکان اعمال شرایط اختصاصی را مازاد بر شرایط عمومی ماده 42 همان قانون دارند، لیکن این موضوع به مفهوم نقض حقوق افراد در تحصیلات عالیه نیست. در واقع این شرایط اختصاصی مندرج در بند 2 قسمت 6 آگهی منتشر شده، منافی اصل سی ام قانون اساسی بوده و مطابق اصل 170 قانون اساسی توسط مراجع قضایی (از جمله این مرجع) لازم الاتباع نیست. بنابراین چون شاکی با گذران شرایط قانونی و پذیرش در آزمون علمی دارای موجبات جذب و استخدام مطابق آگهی استخدامی م. ب. و ممانعت از حق مذکور در این خصوص وجه قانونی ندارد، فلذا در اجرای مواد 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 ، ضمن صدور حکم به ورود شکایت مشتکی عنه را مکلف به جذب و استخدام شاکی به صورت قرارداد انجام کار معین می‌نماید. این رای وفق ماده 7 قانون اخیرالذکر قطعی بوده و مطابق ماده 34 همان قانون بلافاصله پس از ابلاغ لازم الاجرا م. ب.. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه