دعوای استرداد جهیزیه

دعوای استرداد جهیزیه خ. م.: در پرونده‌ای که به منظور استرداد جهیزیه و مطالبه خسارت دادرسی مطرح شده بود، دادگاه بدوی به موجب رای صادره، دعوی را رد کرده و اعلام نمود که خواهان تمامی حقوق مالی خ. ر. ب. موجب اقرارنامه‌ای به طرف مقابل بذل کرده است. پس از صدور این حکم، خ. ب. ا. به ماده 477 قانون آیین دادرسی کیفری درخواست اعاده دادرسی کرد و ادعا نمود که اقرارنامه به معنای انصراف از استرداد جهیزیه نیست و طبق عرف، تهیه جهیزیه بر عهده خواهان است. شعبه دیوان عالی کشور پس از بررسی مستندات و دلایل ارائه‌شده، به این نتیجه رسید که رای صادره از دادگاه بدوی دارای اشکال است و اقرارنامه به حقوق مالی ناشی از زوجیت مربوط می‌شود، نه به جهیزیه. بنابراین، دیوان عالی کشور با نقض آرای قبلی، حکم به الزام طرف مقابل به استرداد جهیزیه و پرداخت هزینه دادرسی صادر کرد. این رای قطعی بوده و بر اساس ماده 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی صادر گردیده است. رای دادگاه بدوی پرونده کلاسه *تصمیم نهایی شماره * خواهان: خانم س. ش. فرزند ب. به نشانی * خوانده: اقای س. ا. فرزند ع. به نشانی * خواسته ها: 1. استرداد جهیزیه 2. مطالبه خسارت دادرسی بسمه تعالی ب. ت. ب. محتویات پرونده موضوع تقاضای اعمال ماده 477 قانون ایین دادرسی کیفری به کلاسه *و گزارش تهیه شده از سوی قاضی محترم حوزه سازمان *که نظریه مشورتی اقای ع. ر. معاون محترم قضایی رئیس کل سازمان *و خانم ز. ف. ر. ق. قاضی حوزه سازمان *البرز هم اخذ گردیده است. (با عنایت به عدم دسترسی به قاضی محترم صادرکننده دادنامه امکان اخذ نظریه ایشان میسور نمی‌باشد.)، به نظر می‌رسد رای قطعی صادر شده از شعبه *به شرح دادنامه شماره *مورخ 1401/04/23 به امضا اقای م. د. که به موجب دادنامه مذکور در خصوص دادخواست خانم س. ش. به طرفیت اقای س. ا. به خواسته استرداد جهیزیه حکم بر رد دعوی صادر گردیده است، به جهات اتی خلاف بین شرع م. ب..: اولا:بنا به دلایل و مدارک ارائه شده از جمله استشهادیه و روگرفت مجموعه فاکتورهای پیوستی خواهان خانم س. ش. که در بدو زندگی مشترک نسبت به تهیه جهیزیه و انتقال ان ها به منزل زوج اقدام کرده است ثانیا: براساس عرف حاکم در ازدواج های ایرانی تهیه جهیزیه عهده زوجه م. ب.. و در مصداق مطروح دلیل یا مدرکی که مثبت خلاف این عرف باشد. ارائه نشده است ثالثا: مرجع رسیدگی کننده با فرض انتقال جهیزیه به منزل زوج مستند رد دعوی زوجه را اقرار نامه غیر مالی شماره *مورخ 1400/11/30 دفترخانه شماره 1376 قرار داده است. این در حالی است. که این سند به هیچ وجه بیانگر انصراف یا اقرار زوجه به استرداد جهیزیه یا ابرا زوج از تحویل ان ها نمی‌باشد. ضمنا در دادنامه شماره *مورخ 1401/06/14 شعبه *که زمانا موخر بر تاریخ اقرار نامه مزبور م. ب.. زوج حق اقدام مستقل در اقدام پیرامون جهیزیه را برای خود محفوظ داشته و این مهم به تایید و تنفیذ زوج و محکمه خانواده رسیده است. رابعا و نتیجتا: ب. ت. ب. اثبات و احراز انتقال جهیزیه به منزل زوج و انتفای رابطه زوجیت و توجها به این که سند اقرار مزبور به هیچ دلالت بر انصراف زوجه از استرداد جهیزیه ندارد.، نتیجه حاصل از دعوی در مباینت با دلایل و مدارک صدرالاشاره و مضیع حقوق متقاضی اعاده م. ب.. لذا نظر به موارد مذکور، رای صادر شده به نظر خلاف بین شرع بوده و با استناد به تبصره 3 ماده 477 قانون ایین دادرسی کیفری ضمن تقاضای تجویز اعاده دادرسی از محضر مبارک رئیس محترم قوه قضاییه، در اجرای ماده 4 دستورالعمل اجرایی شماره *4/9000 مورخ 1398/09/09 ریاست معظم قوه قضاییه و بخشنامه شماره */9000 مورخ 1400/04/21 رئیس محترم حوزه ریاست قوه قضاییه، گزارش تنظیم شده به همراه پرونده محاکماتی 46+21 برگ جهت هرگونه اقدام مقتضی ایفاد می‌گردد. رای شعبه دیوان عالی کشور متقاضی: خانم س. ش. در اجرای ماده 477 قانون ایین دادرسی کیفری موضوع رسیدگی: درخواست اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره *- 1401/07/30 صادره از شعبه * مرجع رسیدگی: شعبه * هییت شعبه اقایان: ع. ح. (رئیس)، دکتر م. ع. (مستشار) خلاصه جریان پرونده: محتویات پرونده محاکماتی دلالت دارد. که: خانم س. ش. دادخواستی به خواسته استرداد جهیزیه با احتساب خسارت دادرسی به طرفیت خوانده اقای س. ا. تقدیم شعبه *نموده مطابق درخواست بدوا صدور قرار تامین خواسته و سپس رسیدگی و صدور حکم در ماهیت را خواستار شده است. پرونده جهت رسیدگی به شعبه دوم ارجاع گردیده است. عمده دفاع خوانده ان است. که زوجه تمام حقوق مالی خود را طبق سند رسمی شماره 26222 1400/11/30 د. ح. نامبرده بذل کرده است. قاضی شورا پس از رسیدگی طی دادنامه شماره *1401/04/23 دعوی خواهان را غیر وارد تشخیص و حکم به رد دعوی خواهان صادر کرده است. و مضافا به شرح دادنامه شماره *1401/04/23 در خصوص درخواست تامین خواسته نیز حکم به رد دعوی خواهان صادر کرده است. رای صادره؟؟ اعتراض خ. ب. ش. دادنامه شماره *1401/07/30 شعبه *تایید شده است. با دادخواهی خواهان رئیس کل سازمان *به شرح گزارش قید شده به جهات ذیل ارای صادره را واجد اشکال اعلام داشته است: اولا: بنا به دلایل و مدارک ارائه شده از جمله استشهادیه و رو گرفت. مجموعه فاکتورهای پیوستی خواهان خانم س. ش. که در بدو زندگی مشترک نسبت به تهیه جهیزیه و انتقال انها به منزل زوج اقدام کرده است. ثانیا: بر اساس عرف حاکم. در ازدواج های ایرانی تهیه جهیزیه عهده زوجه م. ب.. و در مصداق مطروح دلیل یا مدرکی که مثبت خلاف این عرف باشد. ارائه نشده است. ثالثا: مرجع رسیدگی کننده با فرض انتقال جهیزیه به منزل زوج مستند رد دعوی زوجه را اقرار نامه غیر مالی شماره *مورخ 1400/11/30 دفترخانه شماره 1376 قرار داده است. این در حالی است. که این سند به هیچ وجه بیانگر انصراف یا اقرار زوجه به استرداد جهیزیه یا ابرا زوج از تحویل انها نمی‌باشد. ضمنا در دادنامه شماره *مورخ 1401/06/14 شعبه *که زمانا موخر بر تاریخ اقرار نامه مزبور م. ب.. زوج حق اقدام مستقل در اقدام پیرامون جهیزیه را برای خود محفوظ داشته و این مهم به تایید و تنفیذ زوج و محکمه خانواده رسیده است. رابعا و نتیجتا: ب. ت. ب. اثبات و احراز انتقال به منزل زوج و انتفای رابطه زوجیت و توجها به این که سند اقرار مزبور به هیچ دلالت بر انصراف زوجه از استرداد جهیزیه ندارد.، نتیجه حاصل از دعوی در مباینت با دلایل و مدارک صدر الاشاره و مضیع حقوق متقاضی اعاده م. ب.. لذا نظر به موارد مذکور، رای صادر شده به نظر خلاف بین شرع بوده و با استناد به تبصره 3 ماده 477 قانون ایین دادرسی کیفری ضمن تقاضای تجویز اعاده دادرسی دارم. با ارسال پرونده به حوزه معاونت قضایی و تایید مراتب توسط مشاوران حوزه معاونت قضایی با ان موافقت ریاست محترم قوه قضاییه پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و جهت دستور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا در تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ع. ح. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای میدهد: رای شعبه جهات اشعاری در گزارش رئیس کل سازمان *که با تفصیل و تجزیه و تحلیل صحیح و استدلال منطبق بر موازین قانونی ارا صادره در رد دعوی خواهان مخدوش دانسته و به تایید مشاوران حوزه معاونت قضایی رسیده است. در خور پذیرش است. زیرا اولا مستندا ابرازی و فاکتورهای ارائه شده بر مالکیت خ. ن. ب. اقلام جهیزیه ادعایی دلالت دارد. ثانیا خوانده منکر مالکیت خواهان نیست بلکه دفاعیاتش تماما معطوف به این مطلب است. که طبق اقرارنامه رسمی شماره *1400/11/30 *جهیزیه د. ح. وی بذل شده است. حال انکه مدلول اظهارنامه ناظر به حقوق مالی ناشی از زوجیت است. یعنی انچه که با عقد نکاح د. ح. زوجه قرار می‌گیرد. نظیر نفقه و مهریه … … والا جهیزیه مالی مستقل و زایید عقد نکاح نیست تا داخل در بذل قرار گیرد. قرینه قوی دیگر به جهت این استنباط مفاد دادنامه شماره *1401/06/14 شعبه *م. ب.. که در ان زوجه استرداد جهیزیه را محفوظ داشته است. و تاریخ ان نیز موخر بر اقرارنامه م. ب.. بنا علیهذا ارا صادره (هر چند در رای دادگاه شماره دادنامه معترض عنه اشتباه قید شده است.) که بدون توجه به مراتب انشا گردیده است. واجد اشکال م. ب.. مستندا به ماده 477 قانون ایین دادرسی کیفری با نقض تمامی ان ها دادنامه شماره *1401/04/23 و 018886866 1401/04/23 شعبه *و دادنامه شماره *1401/07/30 شعبه *حقوقی *مستند به ماده 197 قانون ایین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم به الزام خوانده به استرداد جهیزیه زوجه به شرح سیاهه و لیست پیوست دادخواست و پرداخت هزینه دادرسی تودیع شده به مبلغ 897/500 ریال د. ح. خ. صادر و اعلام میدارد. این رای قطعی است. شعبه *رئیس: ع. ح. مستشار: م. ع.