دعوای الزام به تمکین

دعوای الزام به تمکین خ. م.: در تاریخ 6 مرداد 1392، دادگاه بدوی به درخواست واخواهی نسبت به یک دادنامه پیشین رسیدگی نمود. واخواه با طرح درخواست الزام به تمکین زوجه، ادعا کرد که خوانده فاقد مسکن مستقل است. پس از انجام تحقیقات لازم، دادگاه با استناد به ماده 305 قانون آیین دادرسی مدنی، واخواهی را وارد دانسته و دادنامه قبلی را فسخ کرد و حکم به بطلان دعوی الزام به تمکین صادر نمود. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی مجدد موضوع، به این نتیجه رسید که تمکین زوجه باید در منزل زوج انجام گیرد و نفقه و مسکن متناسب با شئون زوجه از جمله حقوق او محسوب می‌شود. بنابراین، با استناد به مواد 1102، 1105، 1108 و 1114 قانون مدنی، دادنامه قبلی را نقض و حکم به الزام زوجه به تمکین صادر کرد، مشروط بر اینکه زوج مسکن و اثاث البیت متعارف را فراهم نماید. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/05/06 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: با اعلام آمادگی زوج برای تهیه مسکن متناسب با شان زوجه، دادگاه حکم به تمکین مشروط به فراهم ساختن مسکن خواهد داد زیرا تمکین فرع بر انفاق نیست بلکه وجوب نفقه زوجه از جمله مسکن متناسب با شئون زوجه و اثاث البیت متعارف، فرع بر تمکین زوجه است. رای دادگاه بدوی در خصوص واخواهی خانم ت.ج. فرزند الف. با وکالت خانم م.ع. به طرفیت آقای ق.ق. فرزند ص. نسبت به دادنامه شماره و تاریخ 1233 - 1391/08/10 پرونده کلاسه --- صادره از همین شعبه. با عنایت به جامع محتویات پرونده، اظهار وکیل واخواه مبنی بر اینکه واخوانده مسکن با لوازم متعارف ندارد، مسکن با لوازم متعارف تهیه نماید تا تمکین نماید. تحقیقات انجام شده از طریق نیابت قضایی، حاکی از اینکه واخوانده دارای مسکن مستقل نمی‌باشد. با این وصف، دادگاه واخواهی را وارد تشخیص و مستندا به ماده 305 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه‌های عمومی و انقلاب، ضمن فسخ دادنامه واخواسته و توجه به اینکه تمکین خوانده از خواهان بدوی، قبل از تهیه مسکن مستقل توسط خواهان منتفی می‌باشد؛ لذا دادگاه مستندا به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1114-a_0815110236771">ماده 1114 قانون مدنی</a>، حکم به بطلان دعوی الزام به تمکین خوانده از خواهان را صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و رسیدگی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده تهران - محمدلو رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ق.ق. به طرفیت همسرش خانم ت.ج. نسبت به دادنامه شماره --- - 30/10/91 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی خانواده تهران، وارد و موجه است و رای مزبور با قانون و دلائل موجود در پرونده انطباق ندارد. زیرا ادامه علقه زوجیت دائم و برقراری حقوق متقابل اقتضا می کند که زوجه در منزل زوج زندگی کرده و در تمکین او باشد و تمکین، فرع بر انفاق نیست، بلکه وجوب نفقه زوجه از جمله مسکن متناسب با شئون زوجه و اثاث البیت متعارف، فرع بر تمکین زوجه است و زوج اعلام آمادگی کرده است که در صورت مراجعت زوجه به زندگی مشترک و تمکین او، منزل متناسب و اثاث البیت متعارف جهت سکونت و استفاده وی فراهم نماید. بنابراین رد دعوی تمکین به لحاظ فراهم نبودن مسکن و اثاث البیت موقع صدور حکم، صحیح نیست. کافی است که همزمان با اجرای حکم، زمینه تمکین از سوی زوج فراهم گردد. با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، دادنامه تجدیدنظرخواسته نقض می‌شود و با استناد به مواد 1102 ، 1105 ، 1108 و 1114 قانون مدنی، حکم به الزام زوجه به بازگشت به زندگی مشترک و تمکین زوج صادر می‌گردد و اجرای حکم منوط به فراهم شدن مسکن متناسب با شئون زوجه و اثاث البیت متعارف از سوی زوج، هم زمان با اجرای حکم می‌گردد. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه بیگدلی - عظیمی