دعوای تنفیذ قراردادهای عادی

دعوای تنفیذ قراردادهای عادی خ. م.: در تاریخ 13 مهر 1394، دادگاه بدوی به دعوی مطروحه از سوی خ. ه. علیه خواندگان رسیدگی و رای صادر کرد. خواسته خ. ه. شامل الزام خواندگان به اخذ گواهی پایان کار، تنظیم سند رسمی و انتقال پنج دانگ مشاع از شش دانگ یک آپارتمان و پنج سهم از هجده سهم مشاع یک مغازه بود. خ. ه. ادعا کردند که پدر مرحوم آنان و یکی از خواندگان به‌طور مشترک ملکی را ساخته و توافق‌نامه‌ای در خصوص تقسیم آن تنظیم کرده‌اند، اما خوانده مذکور به تعهدات خود عمل نکرده است. وکیل خوانده نیز به نظریه کارشناسی اعتراض کرد که پس از ارجاع به کارشناسان سه نفره، هیچ یک از خواندگان در مهلت مقرر اعتراضی نکردند. دادگاه بدوی به دلیل عدم احراز و اثبات مالکیت خ. ه. و اعتبار سند عادی، دعوی را رد و اعلام نمود که خواسته فاقد وجاهت قانونی است. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با نقض رای بدوی، پرونده را به دادگاه بدوی برای رسیدگی ماهوی عودت داد و تاکید کرد که احراز ناقله بودن سند عادی بر عهده دادگاه است. این رای بر اساس ماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی صادر شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/07/13 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: رسیدگی به دعوی الزام به تنظیم سند رسمی به استناد اقرارنامه یا تقسیم نامه عادی، منوط به تنفیذ سند عادی نیست زیرا تنفیذ قراردادهای عادی ب. غ. از وصیت نامه، غیرترافعی بوده و رسیدگی به آن در صلاحیت محاکم دادگستری نیست و احراز ناقله بودن سند عادی، به عهده دادگاه رسیدگی کننده است. رای دادگاه بدوی رای دادگاه در خصوص دعوی خ. ه. 1 - ن. 2 - ن. 3 - ن. همگی با نام خانوادگی ع. با وکالت آقای ب. ی. ش. و خانم س. ز. به طرفیت خواندگان 1 - خ. ع. با وکالت آقایان ع. م. و م. ز.ز. حقی 2 - م. ع. 3 - م. ع. خواسته الزام به اخذ گواهی پایانکار و صورتمجلس تفکیکی 2 - تنظیم سند رسمی و انتقال پنج دانگ مشاع از شش دانگ آپارتمان واقع در طبقه دوم و پنج سهم از هجده سهم مشاع آپارتمان مسکونی و مغازه واقع در طبقات اول و همکف و قدرالسهم از مشاعات و پارکینگ طبق قانون تملک آپارتمانها از ساختمان موضوع دعوی با مشخصات مندرج در دادخواست م. ب. پنجاه میلیون و یکصد هزار ریال با توضیح اینکه وکلای خ. ه. ب. ش. د. تقدیمی و لوایح تقدیمی پیوست پرونده به طور خلاصه اظهار داشتند مرحوم پدر موکلین به نام ن. ع. همراه به خ. ر. ا. آقای خ. ع. که برادر آن مرحوم و عموی موکلین م. ب. مشترکا در محل ملک موضوع دعوی با مشخصات مندرج در دادخواست ساختمانی را احداث نوده و در زمان حیات مرحوم ن. ع. در خصوص تقسیم آن فیمابین خود توافق نموده‌اند که در تقسیم نامه مورخ 1360/04/11 نیز قید گردیده که ملک با سرمایه دو برادر ساخته شده و در قسمتی از تقسیم نامه ضمن اقرار به ملکیت برادرش اعلام به پرداخت کلیه مخارج و عدم بدهی به وی را نموده است و از آنجا که ملک در رهن شرکت م.بوده امکان انتقال فوری سهم مرحوم ن. ع. به ایشان وجود نداشته و پس از دریافت پایانکار از شهرداری و تفکیک از اداره ثبت اسناد و فک رهن ا شرکت ملی نفت ملک مورد نظر را در تملک و تصرف برادرش ن. ع. قرار داده و اسناد مربوط را تحویل نماید ولی متاسفانه خ. ر. ا. به تعهد خود عمل ننموده است لذا ب. ت. ب. استکتاب به عمل آمده از سوی کارشناس مربوطه که حکایت از امضای انتسابی به اق خ. ع. با نمونه امضاهای اخذ شده از ایشان و مطابقت آن از جمع جهات را دارد و از سوی دیگر علاوه بر سهم الارث موکلین نسبت به مابقی سهم مرحوم ن. ع. از ملک موضوع دعوی که شامل دو دانگ مشاع از آپارتمان مسکونی طبقه اول مغازه و پارکینگ و اتاق سرایداری م. ب. پس از کسر یک سهم از هجده سهم مشاع که سهم الارث مادر متوفی است الباقی یعنی پنج سهم از هجده سهم مشاع شش دانگ و قسمت اخیرالذکر به موکلین تعلق دارد و می‌بایست سند رسمی انتقال آن توسط خ. ر. ا. به نام موکلین تنظیم گردد در نهایت بنا به مراتب فوق و نظر به عدم ایفاء تعهدات خوانده تقاضای احقاق حق از موکلین به شرح خواسته را نموده است از طرفی دیگر از سوی وکیل خوانده در فرجه قانونی نسبت به نظریه کارشناسی اعتراض گردیده که پس از صدور قرار ارجاع امر به کارشناسان سه نفره و بعد از وصول نظریه پس از ابلاغ آن به طرفین از سوی هیچ یک از خواندگان در مهلت مقرر اعتراض واصل نشده و مصون از هر گونه ایراد باقیمانده ن. ب. ا. مستند دعوی وکلای خواهان مشتمل بر یک برگ اقرارنامه عادی در مورخه 1360/04/11 نمادا حاکی از احراز یکی از عقود ناقله موجب تملک نسبت و موجب تملک نمی گردد هر چند که مورث خ. ه. د. زمان حیات خود ادعایی نسبت به حق مفروض و مورد ادعای خ. ه. نداشته دعاوی نیز مطرح ننموده ن. ب. ا. اجابت خواسته بدوا مستلزم احراز و اثبات مالکیت مورث خ. ه. م. ب. ن. ب. ا. دعوی مطروحه وکلای خواهان به استناد یک برگ اقرارنامه عادی بدون احراز و اثبات اصالت مفاد آن فاقد وجاهت قانونی است ن. ب. ا. اقامه دعوی در مقام حاضر بدون اثبات مالکیت و بدون تنفیذ سند عادی ابرازی اقامه شده فاقد وجاهت قانونی بوده و به نحو صحیح اقامه نشده لذا ب. ت. ب. اینکه صرف نظر کارشناسی و بر فرض صحت و احراز امضا خوانده اول (خ. ع.) ذیل سند عادی مذکور و یا استشهادیه پیوست دادخواست دلیل احراز تعهد خوانده اول در اجابت خواسته و موجب الزام وی به انجام خواسته نیست لهذا مستندا به ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی قرار رد دعوی مطروحه را صادر و اعلام می‌نماید رای صادره حضوری بوده و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر خواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران علی قانعی رای دادگاه تجدیدنظر استان رای دادگاه تجدیدنظرخواهی خانمها ن.، ن. و ن. همگی ع. باوکالت آقای ب. ی. ش.به طرفیت آقای خ. ع. وخانمها م. و م. ع. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1394/03/06 صادره ازشعبه --- دادگاه حقوقی تهران که به موجب آن دعوی خ. ه. ب. خواسته تنظیم سند رسمی انتقال پلاک ثبتی..... ب. ش. د. تقدیمی به استناد یک برگ اقرارنامه یا تقسیم نامه عادی مورخ 1360/04/11 مورد پذیرش شکلی قرارنگرفته وبه لحاظ عدم وجاهت اقامه دعوی به نحو مذکور قبلی ازاثبات مالکیت وتنفیذ سند عادی قراررد دعوی صادرگردیده است واردوموجه م. ب. زیرا تنفیذ قراردادهای عادی بغیر ازتنفیذ وصیت نامه به لحاظ اینکه دعوی تنفیذ سندعادی غیرترافعی محسوب میگردد ومحاکم دادگستری به امورترافعی رسیدگی می‌نماید وتنفیذ قراردادهای عادی رسمیت بخشیدن به اسناد عادی درمقابل اسنادرسمی م. ب. که مغایر مقررات ماده 22 قانون ثبت اسنادواملاک م. ب. مورد پذیرش درمحاکم دادگستری نمی‌باشد وموکول کردن دعوی تجدیدنظر خ. ه. ب. طرح دعاوی که پذیرش آن درمحاکم دادگستری مسموع نمی‌باشد صحیح نمی‌باشد ودردعوی مطروحه احراز ناقله بودن سند عادی مستند دعوی به عهده خود دادگاه رسیدگی کننده م. ب. لذا بنابه مراتب مذکوربه استناد قسمت اخیرماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته پرونده راجهت رسیدگی ماهوی به دادگاه بدوی عودت مینماید. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار محمدحسن امی - امیرحسین رمضان زاده