دعوی تنفیذ فسخ نکاح

دعوی تنفیذ فسخ نکاح خ. م.: در تاریخ 16 مهر 1393، دادگاه بدوی به دعوی مرتبط با تنفیذ فسخ نکاح و استرداد هدایای تقدیمی رسیدگی نمود. خواهان ادعا کرد که در زمان عقد نکاح، طرف مقابل خود را باکره معرفی کرده است، اما بعدها به عدم بکارت خود اعتراف کرده است. بر این اساس، خواهان درخواست تنفیذ فسخ نکاح و استرداد هدایای خود را مطرح کرد. طرف مقابل در دفاعیات خود بیان داشت که خواهان از ازدواج قبلی او و عدم بکارتش مطلع بوده و به گواهی سردفتر و دیگر شهود استناد کرد. دادگاه با بررسی اظهارات شهود و مستندات موجود، دعوی خواهان را غیرموجه تشخیص داد و به استناد ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم به بطلان دعوی صادر کرد. همچنین، در خصوص استرداد هدایای تحویلی، به دلیل عدم ارائه مدارک معتبر از سوی خواهان، قرار رد دعوی صادر شد. این رای قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران بود. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه اعلام کرد که خواسته تنفیذ فسخ نکاح به دلیل عدم وجود خیار فسخ صحیح نیست و قرار رد این دعوی را تایید کرد. اما در خصوص دعوی استرداد هدایا، دادگاه بدوی را ملزم به اظهارنظر ماهوی کرد و این بخش از دادنامه را نقض نمود. رای صادره در بخش اول قابل فرجامخواهی در دیوان عالی کشور بود. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/07/16 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: دعوی تنفیذ فسخ نکاح صحیح نیست؛ زیرا در عقدنامه برای طرفین چنین خیار فسخی وجود ندارد تا پس از اعلام فسخ از یک طرف با ارسال اظهارنامه بتواند تقاضای تنفیذ فسخ را بکند؛ بلکه در نکاح احد از طرفین می‌تواند از محاکم صالحه تقاضای فسخ نکاح را بکنند. رای دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای ر.ش. به طرفیت خانم س.ف. به خواسته تنفیذ فسخ نکاح به علت فقدان وصف و استرداد هدایای تقدیمی به این توضیح که خ. م. ا. برابر مندرجات سند رسمی شماره 5538 مورخ 1391/08/25 تنظیمی در دفترخانه شماره... پردیس خوانده را به عقد نکاح دائم خود در آورده و در زمان عقد و مذاکرات قبل از آن خوانده خود را باکره اعلام و اما پس از مدتی شفاها اقرار به عدم بکارت نموده است. ب. ت. ب. مراتب به استناد ماده 1128 قانون مدنی صدور حکم به تنفیذ فسخ نکاح و استرداد هدایای تحویلی به خوانده مطابق لیست پیوست دادخواست را خواستار شده است. دادگاه ب. ت. ب. مجموع محتویات پرونده و ن. ب. ا. خ. د. د. برابر دعوی مطروحه مدعی شده است خواهان از ازدواج سابق منجر به طلاق وی و نیز دوشیزه نبودن او اطلاع داشته و برای اثبات ادعای خود به متن سند رسمی مارالذکر و نیز گواهی دو نفر استناد کرده است. دادگاه اظهارات آقای ب.ع. سردفتر و مجری صیغه عقد نکاح مذکور و نیز آقای م.س. که در جریان موضوع بوده‌اند را اخذ و سردفتر محترم مذکور اظهار داشته که «خواهان از ازدواج سابق و باکره نبودن زوجه اطلاع داشته و اصرار داشته لزومی به اطلاع اقوام او نیست و علی‌رغم اصرار و. د. ج. عقد زوجه را با عنوان بانو خطاب نموده است.» وگواه دیگر هم اظهار داشته «از مذاکرات فی‌مابین مطلع بوده و از وی خواسته بودند خانواده‌اش متوجه ازدواج سابق زوجه نشوند.» از سوی دیگر خوانده مدعی شده است بعد از طلاق سابق نام همسر اولش در سند سجلی او درج بوده و بعد از عقد و ازدواج با خواهان به اتفاق وی به اداره ثبت احوال رفته و با رضایت وی نام همسر اول از شناسنامه وی حذف شده است و حتی مدت کمی بعد از عقد با هم زناشویی داشته‌اند. دادگاه ب. ت. ب. دفاعیات خوانده و اظهارات دو نفر گواه مذکور خصوصا سردفتر محترم و ب. ت. ب. متن سند ازدواج که زوجه را با عنوان «بانو» اعلام نموده است و ب. ت. ب. اینکه اطلاع خواهان از مندرج بودن نام همسر اول خوانده در شناسنامه وی و حذف آن با رضایت وی بیانگر اطلاع وی از موضوع است و ب. ت. ب. سایر قرائن و امارات موجود، دادگاه دعوی خ. ر. و. ندانسته و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی و اصل لزوم عقد، حکم به بطلان دعوی خواهان صادر می‌کند. اما در خصوص خواسته دیگر خ. م. ب. الزام خوانده به استرداد هدایای تحویلی به خوانده، ن. ب. ا. خواهان دلیل و مدرک محکمه‌ پسندی که مثبت ادعای و. م. ب. خرید هدایا و تحویل آن به خوانده باشد ارائه نکرده است و صرف تهیه لیست پیوست دادخواست موید و مثبت ادعای وی نیست. لذا دادگاه دعوی وی را در این مورد نیز وارد ندانسته و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی قرار ردّ دعوی خواهان را صادر می‌کند. رای دادگاه حضوری و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی دماوند - محمدی رای دادگاه تجدیدنظر استان ر خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ر.ش. به‌ طرفیت خانم س.ف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 1393/04/15 صادره ازشعبه اول دادگاه حقوقی شهرستان دماوند که به موجب آن حکم به بطلان و نیز قرار رد دعوی ت. ن. خ. به خواسته‌ های 1 - تنفیذ فسخ نکاح و 2 - استرداد هدایای ازدواج صادر شده است ب. ت. ب. محتویات پرونده اولا دعوی اول ت. ن. خ. تنفیذ فسخ نکاح بوده نه فسخ نکاح که چنین دعوایی غیرصحیح است به ‌دلیل اینکه در عقدنامه برای طرفین چنین خیار فسخی را قائل نشدند تا پس از اعلام فسخ از یک طرف با ارسال اظهارنامه بتواند تقاضای تنفیذ فسخ را بکند گرچه در این پرونده همین مقدار یعنی اعلام فسخ از سوی ت. ن. خ. نیز صورت نگرفته است بلکه در نکاح احد از طرفین می‌تواند از محاکم صالحه تقاضای فسخ نکاح را بکنند و لذا این بخش از دادنامه صحیحا طرح نشده دادگاه مستندا به ماده 358 ق آ.د.م. ضمن نقض آن قرار رد دعوی ت. ن. خ. صادر و اعلام می‌نماید و اما اعتراض ت. ن. خ. به بخش دیگر دادنامه که قرار رد نسبت به دعوی استرداد هدایا صادرشده است ب. ت. ب. محتویات پرونده به ‌نظر دادگاه اعتراض وارد است به ‌دلیل اینکه دادگاه محترم بدوی دراین قسمت باید ماهیتی اظهارنظر می‌کرد نه شکلی و لذا مستندا به ماده 353 ق آ.د.م. ضمن نقض این بخش پرونده جهت اظهارنظر ماهوی به دادگاه بدوی ارسال می‌نماید. رای صادره در بخش اول پس از ابلاغ به‌ مدت 20 روز قابل فرجام‌خواهی در دیوان‌ عالی‌ کشور است. رییس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران آل حبیب - علیخانی