رای تکراری

رای تکراری خ. م.: در تاریخ 5 دی 1394، دیوان عالی کشور به پرونده‌ای مرتبط با درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش (طلاق) رسیدگی نمود. خ. د. ا. پرونده به دلیل وجود اختلافات شدید و عدم امکان ادامه زندگی مشترک، تقاضای طلاق ارائه کرد. در جلسات دادگاه، طرفین به مشاوره ارجاع شدند که این اقدام منجر به عدم سازش آنها گردید. پس از بررسی اظهارات و توافقات ارائه‌شده توسط طرفین، دادگاه گواهی عدم امکان سازش را صادر و به پرداخت حقوق مالی زوجه، از جمله اجرت‌المثل و نحله، اشاره نمود. ز. ن. ب. این رای درخواست تجدیدنظر ارائه کرد که در نتیجه، دادگاه تجدیدنظر با اصلاح مبلغ اجرت‌المثل، رای اولیه را تایید کرد. زوجه سپس به دیوان عالی کشور فرجامخواهی نمود، اما دیوان با استناد به ماده 370 قانون آیین دادرسی، رای دادگاه تجدیدنظر را تایید و پرونده را به مرحله قبل از فرجامخواهی بازگرداند. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/10/05 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در دعوی طلاق از ناحیه زوج، در صورتی که زوجه مدعی پرداخت وجوهی به زوج بوده و حال تقاضای استرداد آن را داشته باشد، این امر از متفرعات دعوی طلاق نبوده و دادگاه مکلف به اظهارنظر در خصوص آن نیست. بنابراین زوجه باید جهت استرداد وجه دادخواست مستقلی به دادگاه تقدیم کند. رای شعبه دیوان عالی کشور شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- شعبه: شعبه دوازدهم دیوان عالی کشور تاریخ: 1394/10/05 - 11 : 47 قاضی: قدرت الله طیبی قاضی: مهدی اسلامی خلاصه جریان پرونده پیرو گزارش مورخ 1394/07/05 در تاریخ 1392/11/19 آقای ع. ت. باوکالت آقای ی. ح. وکیل پ. ی. د. به استناد تصاویر مصدق سند ازدواج شماره 1114 مورخ 1385/02/27 دفتر ازدواج شماره 49 حوزه ثبتی خورموج و شناسنامه دادخواستی صدور گواهی عدم امکان سازش (طلاق) به طرفیت خانم ط. غ. تقدیم و وکیل خواهان توضیح میدهد خوانده همسر شرعی و قانونی موکل م. ب. که از بدو ازدواج تا کنون درگیر اختلافات شدید بوده اند و این اختلافات بحدی رسیده که موکل قادر بادامه زندگی مشترک نیست فلذا با تقدیم دادخواست تقاضای رسیدگی را دارم که پرونده برای رسیدگی به شعبه سوم دادگاه عمومی و حقوقی بوشهر ارجاع میشود آقای م. ر. ب. ت. و. خود را وکیل زوجه معرفی می‌شوند دادگاه در تاریخ 1393/01/20 با حضور طرفین و وکلای آنها تشکیل جلسه میدهد وکیل خواهان اظهار میدارد مدت 7 سال از ازدواج زوجین می گذرد و طرفین اختلاف دارند و دو فرزند مشترک دارند که یکی 7 ساله است و دیگری سه ماهه م. ب. موکل حاضر است حقوق قانونی زوجه را بدهد در مورد مهریه زوجه در شعبه چهارم دادگاه عمومی حقوقی بوشهر طرح دعوا نموده است و موکل نیز تقاضای اعسار کرده است وکیل خوانده اظهار میدارد طرفین با هم زندگی می کنند و فرزندان مشترک دارند الان مدت یک سال است که خواهان سرناسازگاری را گذاشته و موکل تمام حقوق خود را می خواهد دادگاه زوجین را به مشاوره دادگستری معرفی می‌شوند که پاسخ مورخ 93/2/16 حاکی از عدم سازش آنها دارد دادگاه در تاریخ 25 / 3 / 93 با حضور مشاوره قضایی دادگاه و طرفین پرونده و وکلای آنها تشکیل جلسه میدهد پس از استماع اظهارات آنها و اظهارات وکیل زوج مبنی بر صدور قرار ارجاع امر به داوری و وضعیت مهریه توضیح میدهد و دادگاه طرفین را برای رسیدگی به فرزندان دعوت به رسیدگی مینماید ولی دادگاه در تاریخ 1393/03/25 در وقت فوق العاده با حضور زوجین تشکیل جلسه داده 000 توضیح میدهد فرزندان مشترک به نام ساجده و سروش هستند و توافق نمودند که فرزندان تحویل زوج داده شوند و برای زوجه در روزهای پنجشنبه و جمعه فرزندان خود را ملاقات کند (صفحه 29 پرونده) دادگاه در تاریخ 1393/04/23 با حضور وکلای زوجین تشکیل جلسه داده و مجددا آنها در مورد اختلاف زوجین اظهاراتی نمودند دادگاه مجددا در تاریخ 1393/04/23 با حضور زوجین تشکیل جلسه میدهد زوج اظهار میدارد لیست جهیزیه همسرم را قبول دارم و طرفین توافق نمودند که مبلغ 2 میلیون تومان بابت نحله از سوی زوج به زوجه پرداخت شود و مبلغ پنج میلیون تومان بابت اجرت المثل از سوی زوج به زوجه پرداخت نماید در ذیل صفحه زوجین اظهار میدارند حضانت فرزندان با زوج است و وقت ملاقات فرزندان آخر هفته است و در مورد نصف اموال زوج برای زوجه از طرف زوجه تقاضا می‌گردد دادگاه قرار ارجاع امر به داوری را صادر می کند داوران زوجین در تاریخهای 10 و 93/6/22 نظرات خ. ر. ب. دادگاه اعلام می‌نماید دادگاه در وقت فوق العاده 93/11/1 تشکیل جلسه داده و جریان پرونده و توافق زوجین در مورد حضانت فرزندان به پدر و تحویل جهیزیه به زوجه و مبلغ نحله و اجرت المثل و نظریه داوران پایان رسیدگی را اعلام و طی رای شماره --- - 1393/11/06 با شرح جریان پرونده و اظهارات زوجین و وکلای آنها و نظرات داوران و توافق زوجین در مورد نحله و اجرت المثل و حضانت فرزندان دعوای زوج را وارد دانسته و به استناد مواد 2 - 4 - 27 - 28 - 29 - 33 - 34 قانون حمایت خانواده و ماده 1133 قانون مدنی گواهی عدم امکان سازش را صادر و با اعلام نوع طلاق رجعی مدخوله و توضیح میدهد طلاق نوبت اول م. ب. و در خصوص مهریه زوجه قبلا اقدام کرده است و مبلغ پنج میلیون تومان بابت اجرت المثل ایام زندگی مشترک که زوج در زمان طلاق زوجه باید آن را به وی پرداخت کند و مبلغ دو میلیون تومان به عنوان نحله برای زوجه تعیین می‌گردد و فرزندان مشترک زوجین نزد پدر هستند اما در صورت اختلاف ب. ت. ب. سن آنها که یکی 7 سال دارد و حضانت ایشان با مادر واگذار میکند (مستندا به ماده 1169 ) قانون مدنی و مبلغ یک میلیون تومان بابت نفقه ایام عده زوجه ب. ت. ب. توافق طرفین تعیین می‌گردد (و اجرای طلاق موکول به پرداخت حقوق مالی زوجه یا پذیرش اعسار و تقسیط محکوم و به استناد ماده 33 قانون حمایت خانواده مدت اعتبار این گواهی عدم امکان سازش سه ماه م. ب. و رای صادره را قابل رسیدگی تجدیدنظر اعلام می کند پس از ابلاغ رای زوجه با وکالت آقای م. ر. نسبت به آن تجدیدنظرخواهی می کند ضمنا حسب مندرجات پرونده آقای ع. ت. با وکالت آقای ی. ح. از دادنامه شماره --- مورخ 1393/11/06 شعبه سوم دادگاه عمومی حقوقی در تاریخ 1393/12/20 را «فرجامخواهی می کند»; و جهت فرجامخواهی را در خصوص حضانت فرزندان اعلام می کند که با توافق به وی سپرده شده است »; نسخه اصلی رای و نسخه دوم پیوست پرونده م. ب.(صفحات 78 و 85 پرونده) پرونده برای رسیدگی به شعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر استان بوشهر ارجاع می‌گردد دادگاه به موضوع رسیدگی و طی رای شماره --- - 26 / 3 / 1394 با شرح جریان پرونده اظهارات طرفین و ادعای زوجه به پرداخت مبلغ یکصد و پنجاه و نه میلیون ریال به زوج و تقاضای زوجه برای تنصیف مال اولا استدلال می کند جمع بین مبلغ نحله و مبلغ اجرت المثل ممکن نیست و مبالغ تعیین شده ( 2 و 5 میلیون تومان) هفت میلیون را به عنوان اجرت المثل تعیین می کند که زوج باید آن را به زوجه پرداخت کند ثانیا در مورد مبالغ پرداختی از سوی زوجه به زوج و مطالبه نصف اموال استدلال میکند زوجه باید برای مطالبه آن دادخواست جداگانه تقدیم کند و ب. ت. ب. اینکه حضانت فرزندان به زوج دادگاه در خصوص نفقه فرزندان تکلیفی ندارد و دادنامه تجدیدنظرخواسته به استناد مواد 350 و 358 قانون آیین دادرسی مدنی با اصلاح آن رای را تایید و استوار می کند رای در تاریخ 1394/04/10 به وکیل زوجه ابلاغ و نامبرده در تاریخ 1394/04/30 نسبت به آن فرجامخواهی می کند پرونده بدون انجام تبادل لوایح به دیوان عالی کشور ارسال و برای رسیدگی به این شعبه ارجاع می‌گردد 0 و این شعبه طی تصمیم شماره 793 - 1394/07/05 پرونده برای رفع نقص پرونده را به دفتر شعبه هفتم دادگاه تجدید نظر استان بوشهر ارسال میدارد. «تصمیم شعبه »; حسب مندرجات پرونده ملاحظه می‌شود دادخواست فرجامی خانم ط. غ. با وکالت آقای م. ر. تبادل لوایح نشده است در پرونده پاسخ ف. خ. ن. ملاحظه نگردید لذا به استناد ماده 385 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی پرونده در وضع موجود قابل طرح در دیوانعالی کشور نمیباشد فلذا پرونده برای تکمیل به دفتر شعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر استان بوشهر ارسال می‌گردد 0 پس از وصول پرونده به دفتر شعبه هفتم دادگاه تجدید نظراستان بوشهر نسبت به تبادل لوایح انجام و آقای ی. ح. وکیل پ. ی. د. که اختیار فرجامخواهی داشته تقاضای رد دادخواست فرجامی را می کند پرونده پس از وصول به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع می‌گردد.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل است پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیزو اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه اعتراض ف. خ. ب. ت. ب. مندرجات پرونده وارد نیست و رای دادگاه به استناد دلائل منعکس در آن و رعایت تشریفات دادرسی، مخالف قانون نمیباشد فلذا مستندا به ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امورمدنی، دادنامه فرجام خواسته ابرام و پرونده اعاده می‌گردد. رئیس شعبه --- دیوانعالی کشور - قدرت اله طیبی مستشار- مهدی اسلامی