رأی
رأی شماره 107 مورخ 1370/08/14 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص عدم مغایرت بخشنامه شماره 68/15/1022 مورخ 1368/09/20 شورای معاونین وزارت بهداشت، مبنی بر تعیین پرداخت حقوق و مزا
موضوع : ابطال بخشنامه شماره 1022/15/68 مورخ 20/9/68
تاريخ: 14/8/1370 ـ شماره دادنامه: 107 ـ كلاسه پرونده: 70/102
شاكي : آقايان جعفر عزيزي ـ ابوالفضل عباسپور ـ بايرام بالاكشيزاده ـ بهزاد مولايي
طرف شكايت : وزارت بهداشت, درمان و آموزش پزشكي
مقدمه و گردش كار : شكات در دادخواست تقديمي اعلام داشتهاند: در قانون تربيت بهداشتكاران دهان و دندان دوره آموزشي نسبتاً كاملي براي داوطلبان اين دوره پيشبيني و اجرا گرديده است درحاليكه طبق تبصره 6 قانون مذكور فارغالتحصيلان از اشتغال آزاد و داشتن مطب محروم شدهاند و در نتيجه تنظيمكنندگان آييننامه اجرايي قانون مذكور ب. ت. ب. سطح مهارت و دانش فارغالتحصيلان اين دوره نسبت به دانشآموختگان دورههاي كارداني و محروميت آنان از داشتن حق مطب خدمات آنان را ارج نهاده و در بند 8 آييننامه فوقالاشعار دستمزد و مزاياي اين افراد را 50% حقوق و مزاياي دندانپزشكاني تصويب كرده كه بطور تمام وقت و بدون داشتن حق مطب در خدمت وزارت بهداري و در محل خدمت همان بهداشتكار باشند ما نيز بخاطر همان امتياز و نيز امتياز ادامه تحصيل پس از فراغ از انجام تعهد پنجساله خدمت در مناطق محروم به تحصيل در اين دوره روي آورديم. مسؤولين فعلي وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشكي نيز به تفاوت فاحش دوره تربيت بهداشتكاران با ساير دورههاي كاردان واقف و معاونت محترم آموزشي وزارتخانههاي مذكور واحدهاي درسي آن را يك و نيم برابر كارداني و دوره تحصيلي آن را 5/4 سال و منتظر عنوان جديدي غير از كارداني براي مدرك تحصيلي فارغالتحصيلان اين دوره است. با وصف اين بجاي اجراي ماده 8آييننامه طي بخشنامه 1022/15/68ـ20/9/68 آن را لغو و حقوق و مزاياي ما را تابع ضوابط سازمان منطقهاي همانند ساير كاردانهاي بهداشتي دانسته است كه به آن اعتراض داريم و لغو آن را خواستاريم. مديركل دفتر امور حقوقي وزارت بهداشت, درمان و آموزش پزشكي در پاسخ به شكايت مذكور طي نامه شماره 2412/5ـن مورخ 1/8/70 اعلام داشتهاند: در قانون تربيت بهداشتكار دهان و دندان هيچگونه مزيتي از نظر حقوق و مزايا براي اين افراد مقرر نشده است تا حقي براي آنان ايجاد كند. بهداشتكاران دهان و دندان طبق قانون اجازه تأسيس مطب مصوب 1362 مجاز به تأسيس مطب نيستند و طبق نص صريح ماده 3 قانون مربوط به مقررات امور پزشكي و دارويي و مواد خوردني و آشاميدني مصوب سال 1334 هيچ فردي بدون داشتن پروانه دندانپزشكي حق دخالت در امور دندانپزشكي را ندارد. مفاد ماده 8 آييننامه اجرايي قانون تربيت بهداشتكار دهان و دندان خلاف قوانين و ضوابط استخدامي بود زيرا طبق آييننامه نميتوان حقوق و مزايايي بيش از آنچه در قوانين مقرر گرديده براي مستخدمين دولت تعيين نمود و بلحاظ مغايرت اين امر با قانون ماده 8 فاقد اعتبار بوده و حقي براي كسي ايجاد نمينمايد تا ادعايي متصور باشد و به همين دليل نيز از ابتدا مفاد ماده 8آييننامه مذكور اجرا نگرديد تا اينكه شوراي معاونين در جلسه 6/9/68 ماده مذكور اصلاح و حقوق و مزاياي بهداشتكاران را مطابق قانون مربوط اعلام شد و بخشنامه شماره 1022 نيزبمنظوراعلام اصلاح آييننامه بهواحدهاي ذيربطصادرگرديدهاست.
هيأت عمومي ديوان عدالت اداري در تاريخ فوق به رياست حجهالاسلام محمدرضا عباسي فرد و با حضور رؤساي شعب ديوان تشكيل, و پس از بحث و بررسي و انجام مشاوره باتفاق آراء بشرح آتي مبادرت به صدور رأي مينمايد.
رأي :
نظر بر اينكه قانون تربيت بهداشت كار دهان و دندان بمنظور گسترش خدمات درماني و بهداشتي در روستاها مصوب 23/1/1360 از نظر حقوق و مزايا پيشبيني خاصي ننموده و نيز قانون اجازه تأسيس مطب مصوب 18/5/1362 اجازه تأسيس مطب را منحصراً مربوط به پزشكان و دندانپزشكان و متخصصين رشتههاي پزشكي دانسته و بنابراين بخشنامه شماره 1033/15/68 شوراي معاونين وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشكي مطابق قوانين حاكم بر مورد تشخيص ميشود و حكم به رد شكايت شكات صادر و اعلام ميگردد.
رای شماره 107 مورخ 1370/08/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
در پرونده شماره 102/70 که در تاریخ 14 آبان 1370 رسیدگی شد، شکات به ابطال بخشنامه شماره 1022/15/68-20/9/68 وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی اعتراض کردند. آنها ادعا کردند که قانون تربیت بهداشتکاران دهان و دندان، دوره آموزشی کاملی برای فارغالتحصیلان این رشته پیشبینی کرده است و با وجود اینکه این افراد از حقوق و مزایای بیشتری نسبت به کاردانی برخوردارند، بخشنامه مذکور حقوق و مزایای آنان را به ضوابط سازمانی کاهش داده است. در پاسخ، مدیر کل دفتر امور حقوقی وزارت بهداشت اعلام کرد که هیچ مزیتی برای بهداشتکاران در قانون پیشبینی نشده و تاسیس مطب تنها مختص پزشکان و دندانپزشکان است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری پس از بررسی، به این نتیجه رسید که قانون تربیت بهداشتکاران به صراحت مزایای خاصی برای این افراد در نظر نگرفته و بخشنامه مذکور نیز مطابق با قوانین حاکم است. بنابراین، شکایت شکات رد و حکم به تایید قانونی بودن بخشنامه صادر شد.
کلاسه پرونده:102/70
تاریخ رای: سه شنبه 14 آبان 1370
شاکی:آقایان …. ابوالفضل عباسپور. بایرام بالاکشتیزاده. بهزاد مولایی
موضوع: ابطال بخشنامه شماره 1022/15/68- 20/9/68
مقدمه: شکات در دادخواست تقدیمی اعلام داشتهاند: در قانون تربیت بهداشتکاران دهان و دندان دوره آموزشی نسبتاً کاملی برای داوطلبان این دوره پیشبینی و اجرا گردیده است در حالی که طبق تبصره 6 قانون مذکور فارغالتحصیلان از اشتغال آزاد و داشتن مطب محروم شدهاند و در نتیجه تنظیم کنندگان آییننامه اجرایی قانون مذکور ب. ت. ب. سطح معارت و دانش فارغ التحصیلان این دوره نسبت به دانشآموختگان دورههای کاردانی و محرومیت آنان از داشتن حق مطب خدمات آنان را ارج نهاده و در بند 8 آییننامه فوقالاشعار دستمزد و مزایای این افراد را 50% حقوق و مزایای دندانپزشکانی تصویب کرده که به طور تمام وقت و بدون داشتن حق مطب در خدمت وزارت بهداری و در محل خدمت همان بهداشتکار باشند ما نیز بخاطر همان امتیاز و نیز امتیاز ادامه تحصیل پس از فراغ از انجام تعهد پنجساله خدمت در مناطق محروم به تحصیل در این دوره روی آوردیم. مسئولین فعلی وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی نیز به تفاوت فاحش دوره تربیت بهداشتکاران با سایر دورههای کاردان واقف و معاونت محترم آموزشی وازرتخانهی مذکور واحدهای درسی آن را یک و نیم برابر کاردانی و دوره تحصیلی آن را 5/4 سال و منتظر عنوان جدیدی غیر از کاردانی برای مدرک تحصیلی فارغالتحصیلان این دوره است. با وصف این به جای اجرای ماده 8 آییننامه طی بخشنامه 1022/15/68- 20/9/68 آن را لغو و حقوق و مزایای ما را تابع ضوابط سازمان منطقهای همانند سایر کاردانهای بهداشتی دانسته است که به آن اعتراض داریم و لغو آن را خواستاریم. مدیر کل دفتر امور حقوقی وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 2412/5-ن-1/8/70 اعلام داشتهاند: در قانون تربیت بهداشتکار دهان و دندان هیچگونه مزیتی از نظر حقوقی و مزایا برای این افراد مقرر نشده است تا حقی برای آنان ایجاد کند. بهداشتکاران دهان و دندان طبق قانون اجازه تاسیس مطب مصوب 1362 مجاز به تدسیس مطب نیستند و طبق نص صریح ماده 3 قانون مربوط بمقررات امور پزشکی و دارویی و مواد خوردنی و آشامیدنی مصوب سال 1334 هیچ فردی بدون داشتن پروانه دندانپزشکی حق دخالت در امور دندانپزشکی را ندارد. مفاد ماده 8 آییننامه اجرایی قانون تربیت بهداشتکار دهان و دندان خلاف قوانین و ضوابط استخدامی بود زیرا طبق آییننامه نمیتوان حقوق و مزایایی بیش از آنچه در قوانین مقرر گردیده برای مستخدمین دولت تعیین نمود و به لحاظ مغایرت این امر با قانون ماده 8 فاقد اعتبار بوده و حقی برای کسی ایجاد نمینماید تا ادعایی متصور باشد و بهمین دلیل نیز از ابتدا مفاد ماده 8 آییننامه مذکور اجراء نگردید تا اینکه شورای معاونین در جلسه 6/9/68 ماده مذکور اصلاح و حقوق و مزایای بهداشتکاران را مطابق قانون مربوط اعلام شد و بخشنامه شماره 1022 نیز به منظور اعلام اصلاح آییننامه بواحدها ذیربط صادر گردیده است.
هیات عمومی دیوان عدالت اداری، در تاریخ فوق به ریاست حجت الاسلام … فرد و با حضور روسای شعب دیوان تشکیل، و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره به اتفاق آراء به شرح آتی، مبادرت به صدور رای مینماید.
ن. ب. ا. قانون تربیت بهداشت کار دهان و دندان به منظور گسترش خدمات درمانی و بهداشتی در روستاها مصوب 1360/01/23 از نظر حقوق و مزایا پیش بینی خاصی ننموده و نیز قانون اجاره تاسیس مطب مصوب 1362/05/18 اجازه تاسیس مطب را منحصراً مربوط به پزشکان و دندانپزشکان و متخصصین رشتههای پزشکی دانسته و بنابراین بخشنامه شماره 1032/15/68 شورای معاونین وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی مطابق قوانین حاکم بر مورد تشخیص میشود و حکم برد شکایت شکات صادر و اعلام میگردد.
رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری - محمد رضا عباسیفرد
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
