رای شماره 381 مورخ 1386/05/28 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
خ. م.:
در پرونده شماره 709/84، شاکی خواستار ابطال بند (4-3) دستورالعمل تشخیص خدمت برجسته است. او دلیل این درخواست را عدم وجود معیار مشخص در انتخاب کارمند برجسته در صورت تساوی امتیازات ارزشیابی و مغایرت آن با اصول اسلامی و بندهای 6، 9 و 14 اصل سوم قانون اساسی مطرح کرده است. در پاسخ به این درخواست، مدیرکل دفتر حقوقی سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور، اعطای گروه تشویقی را براساس سهمیه هر واحد سازمانی و نتایج ارزشیابی توجیه کرده و تاکید نموده است که مقام تایید کننده نمیتواند از میان افرادی که امتیاز مساوی دارند انتخاب کند و باید از مقام مافوق خود کمک بگیرد. شورای نگهبان نیز اعلام کرده است که این بند خلاف موازین شرع نیست. هیات عمومی دیوان عدالت اداری با استناد به نظریه شورای نگهبان و بند (ه-) تبصره 4 ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370، اعلام کرده که بند 4-3 دستورالعمل مذکور با قانون مغایرتی ندارد و در حدود اختیارات قانونی قرار دارد؛ بنابراین دلیلی برای ابطال آن وجود ندارد.
کلاسه پرونده: 709/84
شاکی:آقای … گل محمدی
موضوع:ابطال بند (4-3) دستورالعمل تشخیص خدمت برجسته
تاریخ رای:یکشنبه 28 مرداد 1386
شماره دادنامه: 381
مقدمه: شاکی ب. ش. د. تقدیمی اعلام داشتهاست، تفویض اختیارات مطلق و بدون معیار و ملاک مندرج در بند (4-3) مکانیزم اجرایی دستورالعمل تشخیص خدمت برجسته که در صورت تساوی امتیازات ارزشیابی در هر واحد سازمانی، نظر تایید کننده نهایی را بدون قید هرگونه معیاری، ملاک تعیین کارمند برجسته قرار داده است بر خلاف مقررات اسلامی و نیز خلاف بندهای 6 و 9 و 14 اصل سوم قانون اساسی به نظر میرسد. لذا ب. ت. ب. مراتب ابطال بند (4-3) مکانیزم اجرایی دستورالعمل تشخیص خدمت برجسته مورد استدعا است. مدیرکل دفتر حقوقی و دبیرخانه هیات عالی نظارت سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 7785/1604 مورخ 1385/03/17 اعلام داشتهاند، اعطای گروه تشویقی براساس نتایج ارزشیابی، ب. ت. ب. سهمیه هر واحد سازمانی و مطابق با تعداد پرسنل آن واحد صورت میگیرد. از آنجا که وجود امتیازات مساوی در بین چندین نفر از کارکنان و لزوم رعایت سهمیه هر واحد سازمانی، انتخاب برخی از آنان را برای دریافت گروه تشویقی برحسب سهمیه ضروری مینماید و از طرفی ب. ت. ب. اینکه «مقام تایید کننده» در تعیین امتیازات ارزشیابی نقش داشته است و دیگر خود نمیتواند از بین افراد مذکور یا افراد شخصی را برای دریافت گروه تشویقی معرفی کند، لذا مقام مافوق ایشان (مقام مافوق تایید کننده) که مسئولیت فعالیتها و اقدامات واحدهای تحت سرپرستیاش را بر عهده دارد، به عنوان «مقام تایید کننده نهائی» وظیفه تعیین فرد یا افراد مشخصی را از بین افرادی که بالاترین امتیاز را کسب نمودهاند برای دریافت گروه تشویقی از طریق نتایج ارزشیابی بر عهده دارد. این امر هیچگونه منافاتی با اصول قانون اساسی مورد اشاره شاکی ندارد و جهت رعایت بیشتر عدالت در تصمیم های اداری مرتبط با کارکنان در نظر گرفته است. دبیر محترم شورای نگهبان در خصوص ادعای خلاف شرع بودن مورد شکایت طی نامه شماره 15441/30/85 مورخ 1385/02/28 اعلام داشتهاند، موضوع بند 4-3 دستورالعمل تشخیص خدمت برجسته، در جلسه مورخ 1385/02/27 فقهای شورای نگهبان مورد بحث و بررسی قرار گرفت که خلاف موازین شرع شناخته نشد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
به شرح نظریه شماره 15441/30/85 مورخ 1385/02/28 فقهای محترم شورای نگهبان بند 4-3 دستورالعمل تشخیص خدمت برجسته مغایر احکام شرع شناخته نشده است و چون طبق بند (ه-) تبصره 4 ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370 اعطاء یک یا دو گروه تشویقی به مستخدمینی که خدمات برجسته انجام میدهند تجویز گردیده و تهیه و تصویب شرایط و ضوابط آن به عهده قوه مجریه محول شده است، بنابراین بند 4-3 دستورالعمل تشخیص خدمت برجسته که انتخاب کارمند برجسته را حتی از میان دارندگان امتیازات مساوی به منظور برخورداری از گروه تشویقی به عهده مقام تایید کننده نهایی امتیازات کارمندان مشمول آن تبصره محول کرده است، با عنایت به محدودیت موجود در اعطاء گروههای تشویقی و ضرورت انتخاب کارمند برجسته ارجح مغایرتی با قانون ندارد و خارج از حدود اختیارات قانونی نیز نمیباشد و با این کیفیت موردی برای ابطال آن باقی نیست.
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط 33
آرای مرتبط 31
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1439 مورخ 1398/07/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 173 مورخ 1386/03/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 2 و 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1191 مورخ 1386/10/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 160 مورخ 1395/08/26 هیات تخصصی اداری و استخدامی دیوان عدالت اداری
مواد 1 و 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 69 مورخ 1391/02/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 129 مورخ 1386/02/30 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 521 مورخ 1386/07/15 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 57 و58 مورخ 1380/02/30 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 402 و 403 مورخ 1386/06/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 11 مورخ 1380/01/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 775 مورخ 1392/11/07 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001576462 مورخ 1402/06/21 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 533 مورخ 1386/07/22 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 20 مورخ 1376/03/17 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 1175 مورخ 1399/09/29 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب سال 1370
-
رأی
هماستناد
رای شماره 239 مورخ 1380/07/29 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت فوق العاده شغل افرادی که در
-
رأی
هماستناد
رای شماره 115 مورخ 1376/08/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت در تضاد است
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 451 مورخ 1392/07/15 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به ایثارگران مشمول
-
رأی
هماستناد
رای شماره 818 و 819 مورخ 1384/12/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت 1370/06/13 جواز اعطای یک ال
-
رأی
هماستناد
رای شماره 843 مورخ 1386/08/27 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و تضییع حقوق ایثارگران مطرح
-
رأی
هماستناد
رای شماره 474 مورخ 1387/07/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه 1370 در باب
-
رأی
هماستناد
رای شماره 278 مورخ 1388/03/31 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مطرح کرد
-
رأی
هماستناد
رای شماره 256 مورخ 1384/06/06 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت باشند
-
رأی
هماستناد
رای شماره 918 مورخ 1392/11/28 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت اجازه داده شده است
-
رأی
هماستناد
رای شماره 194 مورخ 1384/05/09 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه 1370 مصرح د
-
رأی
هماستناد
رای شماره 86 تا 88 مورخ 1385/02/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور 1370 منافاتی ند
-
رأی
هماستناد
رای شماره 115 مورخ 1382/03/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به مستخدمین دولت من جمله جا
-
رأی
هماستناد
رای شماره 61-62-63- مورخ 1394/02/02 هیات تخصصی اداری و استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت « رزمندگانی که حداقل 6 ماه
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 1127 مورخ 1393/07/07 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت بابت حضور در جبهه درباره شا
-
رأی
هماستناد
رای شماره 939 مورخ 1386/09/06 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت است
-
رأی
هماستناد
رای شماره 30 مورخ 1372/02/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مقرر شده «تحصیلات غیر رسمی
نظریات مشورتی 1
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/83 مورخ 1400/07/24
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و دستورالعمل تشخیص خدمت برج
مواد مرتبط 1
-
استناد
از این صفحه
ماده 3 — قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
