رای شماره 397 مورخ 1386/06/04 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
خ. م.:
در پرونده به شماره 505/85، شاکی درخواست ابطال بند 3 تصویبنامه شماره 66070/ت34343 ه مورخ 1385/06/07 هیات وزیران و بخشنامه شماره 79739/6/س مورخ 1385/06/08 معاون سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را مطرح کرده است. شاکی ادعا میکند که این مصوبات بهطور غیرقانونی تعرفههای مصوب سازمان نظام پزشکی را لغو کردهاند و بر اساس ماده 3 قانون سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1383، تعیین تعرفهها در بخش غیر دولتی به این سازمان واگذار شده است. در پاسخ به این ادعا، معاون دفتر امور حقوقی دولت و دیگر مقامات اعلام کردهاند که دولت با استناد به تبصره 3 ماده واحده قانون اصلاح قانون تعزیرات حکومتی مصوب 1373، مجاز به اصلاح تعرفههاست و مصوبات هیات وزیران در چارچوب اختیارات قانونی خود صادر شده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری پس از بررسی موضوع، به این نتیجه رسید که تعرفه درمانی مذکور به دلیل انقضای سال 1385 دیگر قابلیت اجرایی ندارد و بنابراین، مصوبه و بخشنامه مربوطه به لحاظ انتفاء موضوع اعتراض، قابل رسیدگی نیست.
کلاسه پرونده: 505/85
شاکی:سازمان نظام پزشکی
موضوع:ابطال بند 3 تصویبنامه شماره 66070/ت34343 ه مورخ 7/6/1385 هیات وزیران و بخشنامه شماره 79739/6/س مورخ 8/6/1385 معاون سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
تاریخ رای:یکشنبه 4 شهریور 1386
شماره دادنامه: 397
مقدمه: شاکی ب. ش. د. و لایحه تکمیلی آن اعلام داشته است، هیات وزیران طی بند 3 مصوبه شماره 66070/ت34343 ه مورخ 1385/06/07 در اقدامی فراقانونی تعرفههای مصوب و ابلاغی سازمان نظام پزشکی را لغو و متعاقباً اقدام به تصویب تعرفه درمانی بخش خصوصی نموده است که متاسفانه معاون سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز طی بند 3 بخشنامه شماره 79739/6/س مورخ 1385/06/08 این مصوبه را جهت اجراء به مراجع ذیربط ابلاغ نموده است. از آنجا که مطابق ماده 3 قانون سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی مصوب 1383/01/25 مجلس شورای اسلامی و 1383/08/16 مجمع تشخیص مصلحت نظام، وظیفه تعیین تعرفهها در بخش غیر دولتی مطلقاً به سازمان نظام پزشکی واگذار گردیده است و مصوبه هیات وزیران و بخشنامه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بر خلاف تصریح قانونگذار موجب سلب اختیار و وظیفه این سازمان گردیده است و خارج از وظایف دستگاههای اجرایی م. ب.. لذا مستنداً به مواد 11 و 25 قانون دیوان عدالت اداری و اصول 170 و 173 قانون اساسی تقاضای ابطال بند 3 مصوبه و بند 3 بخشنامه مذکور را دارد. معاون دفتر امور حقوقی دولت در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 142164 مورخ 1385/11/02 مبادرت به ارسال تصویر نظریه شماره 152812/1604 مورخ 1385/10/12 سازمان مدیریت و برنامهریزی و نظریه شماره 139064 مورخ 1385/10/27 معاونت امور حقوقی ریاست جمهوری نموده است.
الف- در نامه شماره 152812/1604 مورخ 1385/10/12 مدیرکل دفتر حقوقی و دبیرخانه هیات عالی نظارت سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور آمده است، مطابق قسمت اخیر بند (ک) ماده 3 قانون سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران مصوب 25/1/83 مجلس شورای اسلامی اصلاحی مورخ 16/8/83 مجمع تشخیص مصلحت نظام، «تعیین تعرفههای خدمات بهداشتی و درمانی بخش غیر دولتی» از جمله وظایف و اختیارات سازمان مزبور بشمار میرود، لیکن به نظر این دفتر، دولت میتواند با استفاده از اختیار حاصله از تبصره 3 ماده واحده قانون اصلاح قانون تعزیرات حکومتی مصوب 19/7/73 مجمع تشخیص مصلحت نظام، تصمیمات متخذه از سوی سازمان یاد شده در مورد قیمت تعرفه خدمات فوقالذکر را اصلاح نماید.
ب- معاون امور حقوقی ریاست جمهوری در نامه شماره 139064 مورخ 27/10/85 اعلام داشتهاند، با عنایت به تبصره 3 ماده واحده قانون اصلاح قانون تعزیرات حکومتی مصوب 1373 مجمع تشخیص مصلحت نظام که مقرر میدارد، «برای وصول به اهداف مقرر در این قانون دولت میتواند در موارد لزوم تصمیمات مراجع قیمت گذاری و تعیین شبکههای توزیع را هماهنگ و اصلاح نماید.» و با عنایت به نظریه شماره 5318 مورخ 24/7/73 شورای محترم نگهبان (در خصوص عدم امکان رد، ابطال و نقض و فسخ مصوبات مجمع تشخیص مصلحت نظام توسط هیچ یک از مراجع قانونگذاری) اصولاً مجلس شورای اسلامی با تصویب بند (ن) ماده 3 قانون نظام پزشکی در مقام آن نبوده است که مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام را اصلاح نماید در غیر این صورت مصوبه مجلس مورد ایراد شورای نگهبان قرار میگرفت.
ج- مشاور وزیر و مدیرکل دفتر امور حقوقی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در نامه شماره 310272ح/ن مورخ 20/9/85 اعلام داشتهاند، 1- به استناد تبصره 3 ماده واحده قانون اصلاح قانون تعزیرات حکومتی مصوب 1373 در ماده 3 تصویبنامه شماره 66070/ت34343 ه مورخ 7/6/85 تعیین تعرفههای درمانی سال 1385 را به کار گروه منتخب ریاست جمهوری تفویض و واگذار و بر این مبنا نیز تعرفههای درمانی جهت اعمال در کلیه واحدهای درمانی تعیین و به موجب بخشنامه یاد شده به منظور اجرا ابلاغ گردیده است. با عنایت به مفاد ماده واحده قانون اصلاح قانون تعزیرات حکومتی مصوب 1373 که به منظور نظارت و کنترل دولت بر امور اقتصادی و لزوم هماهنگی مراجع قیمت گذاری و توزیع کالا و اجرای مقررات و ضوابط مربوط به آن کلیه امور تعزیرات حکومتی بخش دولتی و غیر دولتی اعم از امور بازرسی و نظارت و رسیدگی و صدور حکم قطعی و اجرای آن را به دولت محول کرده است و به منظور حفظ انسجام امور قیمت گذاری و تاثیر هر یک از قیمتهای تعیین شده در قیمت سایر کالاها و خدمات و نهایتاً حفظ اقتدار دولت در امور اقتصادی به لحاظ عهده دار بودن وظیفه پاسخگوئی در قبال مردم و نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی امکان تفکیک در امر قیمت گذاری جدید در بخش دولتی و چه در بخش خصوصی قانوناً وجود ندارد.
2- ماده 3 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران مصوب سال 1383 که از طرف سازمان شاکی به عنوان مستند ابراز و بر اساس آن خواستار ابطال تصویبنامه و بخشنامه معترضعنه گردیدهاند، مفاداً عبارت است از تعیین وظایف و اختیارات سازمان نظام پزشکی و بند (ک) ماده اخیر مقرر داشته که «اظهار نظر و مشارکت فعال به هنگام تعیین یا تجدیدنظر در تعرفههای خدمات بهداشتی و درمانی بخش دولتی و تعیین تعرفهها در بخش غیر دولتی به طوری که ملاحظه میفرمایید مفاد بند (ک) ماده مورد بحث در ارتباط با قانون اصلاح قانون تعزیرات حکومتی مصوب 1373 و اطلاق و عمومیت آن به شرحی که مذکور افتاد ماده 3 و قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی و بند (ک) آن نمیتواند دایر شمول ماده واحده قانون اصلاح قانون تعزیرات را محدود نماید.
3- قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی کشور در مرحله تصویب از طرف شورای محترم نگهبان مورد ایراد قانون اساسی قرار گرفت که به علت عدم رفع ایرادات وارده طرح به مجمع محترم تشخیص مصلحت نظام ارجاع و بدون توجه به کلیت ایرادات مورد بحث صرفاً در یک مورد بررسی معمول و سایر ایرادات مورد بررسی و اتخاذ تصمیم واقع نشد که ایراد قانون اساسی در مورد آنها در حال حاضر نیز موجود است و مرتفع نگردیده و لازم به توضیح است که ماده 3 قانون اخیر از زمره موارد اختلافی نبوده لذا آن ماده را میتوان از مصوبات مجلس شورای اسلامی محسوب کرد نه مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام و چون مطابق نظریه تفسیری شماره 5318 مورخ 24/7/72 شورای نگهبان مقرر گردیده که هیچ یک از مراجع قانونگذاری حق رد و ابطال و نقض و فسخ مصوبات مجمع تشخیص مصلحت نظام را ندارند. لذا به فرض حاکمیت ماده 3 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی نسبت به تبصره 3 ماده واحده قانون اصلاح تعزیرات حکومتی چون ماده 3 مصوب مجلس شورای اسلامی است، لذا مصوبه آن مرجع قانونگذاری قانوناً موجب نقض و نسخ مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام در مانحن فیه نخواهد بود.
4- مطابق اصل 107 و 138 قانون اساسی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی قانوناً عهده دار اجرای مقررات مصوب هیات وزیران بوده لذا تصویبنامه شماره 66070/ت34343ه مورخ 7/6/85 از زمره مقرراتی است که پس از تصویب برای این وزارتخانه نیز براساس اختیار تفویض شده در اصل 138 قانون اساسی اصدار یافته و بدین جهت نه تنها هیچگونه عمل خلاف مقررات صورت نگرفته بلکه وفق اختیار و جواز حاصل از قانون اساسی مبادرت به تدوین و صدور بخشنامه نموده است. هیات عمومی دیوانعدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علیالبدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
تعرفه درمانی بخش خصوصی موضوع تصویبنامه شماره 66070/ت34343 مورخ 1385/06/07 هیات وزیران که مورد اعتراض قرار گرفته در سال 1385 قابل اجراء بوده و با انقضاء سال مزبور اعتبار و قابلیت اجرایی آن منتفی گردیده است. بنابراین مصوبه مذکور و بخشنامه صادره بر اساس آن به لحاظ انتفاء موضوع اعتراض قابل رسیدگی و اتخاذ تصمیم نمیباشد.
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط 56
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
اعتراض به رأی هیئت تجدیدنظر تشخیص مطالبات تأمین اجتماعی
ماده 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
تبدیل وضعیت از شرکتی به قراردادی
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مرجع تأمین هزینه های درمانی ایثارگران
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 647 مورخ 1401/09/14 هیات تخصصی اراضی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست دیوان عدالت اداری
ماده 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 353 مورخ 1378/09/28 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
صلاحیت کمیسیون های پزشکی در قید تاریخ شروع بیماری
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 271 مورخ 1399/02/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 60 تا 62 مورخ 1394/01/31 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 91 مورخ 1377/05/03 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1784 مورخ 1397/08/29 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
تکلیف تهیه ابزارهای احراز تخلف ساختمانی
ماده 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 499 مورخ 1383/10/06 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مسئول پرداخت هزینه تغییر صندوق بازنشستگی
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
تغییر کاربری در کمیسیون ماده 5 قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
مواد 11 و 30 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 75 مورخ 1370/06/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
جمعیت هلال احمر
ماده 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
اخراج کارمند به جهت اعتیاد مستند به ظاهر و رفتار
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 896 مورخ 1396/09/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مراجع تأمین هزینه های درمانی ایثارگران
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
شرط احتساب ایام خدمت وظیفه جزء سنوات پرداخت بیمه
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2313 تا 2315 مورخ 1398/07/30 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1374 مورخ 1399/10/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مرجع تأمین هزینه درمانی ایثارگران شاغل و غیرشاغل
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1374 مورخ 1397/06/06 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
خواندگان دعاوی بیمه مطروح در دیوان
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
احتساب خدمت سربازی به عنوان سابقه بیمهای و رد الزام پرداخت حق بیمه توسط دیوان عدالت اداری
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 76 تا 79 مورخ 1370/07/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 11 و تبصره 1 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1029 مورخ 1399/09/12 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 11 و 13 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 99 مورخ 1369/04/05 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
سابقه بیمه مدت خدمت نظام وظیفه
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
شرط احتساب مدت خدمت سربازی در سابقه بیمه
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
نحوه احتساب سابقه در مشاغل سخت و زیان آور
مواد 10 و 11 و 65 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 586 و589 مورخ 1395/09/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001918653 مورخ 1402/07/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 187 مورخ 1400/03/31 هیات تخصصی فرهنگی، آموزشی و پزشکی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000249896 مورخ 1403/02/04 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 730 تا 735 مورخ 1387/10/29 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1465 الی 1471 مورخ 1401/08/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 576 و 575 مورخ 1396/06/21 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 3 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
عطف به راهکارها و پیشنهادات تداوم حضور متخصصین طب اورژانس در بیمارستان ها
ماده 3 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
نظریات مشورتی 9
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/231 مورخ 1400/03/19
ماده 3 قانون سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1920 مورخ 1395/08/11
ماده 3 قانون سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/2513 مورخ 1392/12/27
ماده 3 قانون سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/1400/231 — 1400/03/19
ماده 3 قانون سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه 7/98/1138 — 1398/08/04
ماده 3 قانون سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/92/2513 مورخ 1392/12/27 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص تبصره 3 ماده 35 قانون سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران مصوب 16/8/1383 با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 3 قانون سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/1687 مورخ 1397/06/12
ماده 3 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/1898 مورخ 1400/02/11
ماده 11 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1404/145 مورخ 1404/06/03
ماده 11 قانون دیوان عدالت اداری در رابطه با قانون فهرست نهادها و موسسات ع
نشستهای قضایی 2
-
نشست قضایی
هماستناد
راهکار حل اختلاف بین سازمان پزشکی قانونی و نظام پزشکی
ماده 3 قانون سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
نشست قضایی
هماستناد
اعتبار نظر کارشناسی در تعارض نظر کمیسیون های پیش بینی شده در قوانین خاص
ماده 3 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
مواد مرتبط 4
-
استناد
از این صفحه
ماده 3 — قانون سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
ماده 3 قانون سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
استناد
از این صفحه
ماده 3 — قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
ماده 3 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
-
اعمال
از این صفحه
ماده 11 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
مواد 11 و 25 قانون دیوان عدالت اداری و اصول 170 و 173 قانون اساسی تقاضای ابطال
-
اعمال
از این صفحه
ماده 3 — قانون تعزیرات حکومتی
قانون اصلاح تعزیرات حکومتی چون ماده 3
مقرراتِ مرتبط 1
-
آییننامه
هماستناد
آییننامه تسهیلات صندوق تعاون و رفاه سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
ماده 3 قانون تشکیل سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
