رای شماره 60 مورخ 1393/05/21 هیات تخصصی اراضی، محیط زیست و صنایع دیوان عدالت اداری

رای شماره 60 مورخ 1393/05/21 هیات تخصصی اراضی، محیط زیست و صنایع دیوان عدالت اداری خ. م.: در پرونده با کلاسه هع92/1275، شاکی درخواست ابطال مصوبه شماره 28380/180 مورخ 1/8/91 را مطرح کرده است. او استدلال خود را بر اساس مغایرت این مصوبه با قوانین و مقررات مربوط به تفویض اختیار شورای عالی شهرسازی و معماری و همچنین قوانین مربوط به تعاریف محدوده و حریم شهرها قرار داده است. شاکی اظهار کرده که کارگروه شهرسازی و معماری استان قزوین در تصویب بندهای مربوط به حریم شهر بوئین زهرا، مراحل قانونی را رعایت نکرده و به همین دلیل، مصوبه مغایر با تبصره‌های 2 و 3 ماده 3 و همچنین مواد 5 و 6 قانون تعاریف محدوده و حریم شهرها م. ب.. در مقابل، مشتکی عنه ادعا کرده که شاکی سمت قانونی برای طرح این شکایت ندارد و همچنین تفویض اختیار در شهرهای با جمعیت زیر یکصد هزار نفر به حالت ابطال درآمده است. او همچنین بیان کرده که حریم شهر بوئین زهرا بر اساس ضوابط شورای عالی شهرسازی تعیین شده و کارگروه به وظایف خود به درستی عمل کرده است. هیات تخصصی اراضی، محیط زیست و صنایع دیوان عدالت اداری پس از بررسی موضوع و استماع اظهارات، شکایت را رد کرده و اعلام نمود که اقدام شورای برنامه‌ریزی بر اساس دستورات شورای عالی بوده و شکایت در کمیسیون تخصصی قابل طرح نیست. این رای بر اساس ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان قابل رسیدگی در هیات عمومی است. بسمه تعالی کلاسه پرونده: ه- ع92/1275 دادنامه: 60 تاریخ: 21/5/93 مرجع رسیدگی: هیات تخصصی اراضی، محیط زیست و صنایع موضوع خواسته: ابطال مصوبه شماره 28380/180 مورخه 1/8/91 شاکی: 1.آقای … 2. محمد لطفی طرف شکایت: اداره کل راه و شهرسازی استان قزوین - کارگروه تخصصی امور زیربنایی شهرسازی گردش کار: خلاصه دادخواست شاکی با ذکر دلیل مغایرت مصوبه با قانون یا شرع: مطابق تصویب نامه مورخه 5/5/88 شورای عالی شهرسازی و معماری کشور، تصویب طرح های جامع نقاط شهری با جمعیت کمتر از یکصدهزار نفر به شورای برنامه ریزی و توسعه استان تفویض اختیار گردیده و حسب بند 2 و 6 مصوبه رسیدگی به طرحهای جامع شهری بدواً در کارگروه شهرسازی و معماری استان که در اداره راه و شهرسازی تشکیل می‌گردد و با رعایت مفاد بند 7 مصوبه تصمیم کارگروه مذکور جهت تصویب و تصمیم نهایی به شورای برنامه ریزی استان ارسال می‌گردد و به همین اساس کارگروه شهرسازی و معماری استان قزوین در جلسه مورخ 6/8/91 در خصوص شهر بوئین زهرا مصوب ای را در 2 بند به شرح زیر تصویب می‌نماید: بند 1 - به علت استحقاق داشتن روستای عصمت آباد جهت شهر شدن از حریم شهر بوئین زهرا خارج می‌گردد در تصویب این بند کارگروه به علت اینکه روستای یاد شده در حریم شهر بویین رها به استناد نقشه تصویبی و نامه شماره 33/3/1/32 مورخه 6/1/84 ابلاغی وزارت کشور و استانداری قزوین م. ب. با تبصره 2 ماده 3 قانون تعاریف محدوده و حریم شهر، روستا و شهرک و نحوه تعیین آنها مصوبه 14/10/84 مغایر است. بند 2 - حریم شهر بویین زهرا به شرح نقشه پیوستی اصلاح و کوچک و می‌شود: این بند نیز مغایر با موضوع تفویض اختیار اصلاح مصوبه شماره 30760/310/300 مورخه 1/7/88 شورای عالی شهرسازی و معماری و نیز تبصره 3 ماده 5 و 6 قانون تعاریف محدوده شهر - روستا و شهرک و همچنین بند 6 و 7 مصوبه تفویض اختیار به شرح ذیل است: موضوع تفویض اختیار فقط تصویب طرح های جامع نقاط شهری لحاظ شده است نه تصویب یا اصلاح حریم شهرها که حاکی از عدول کارگروه از موضوع تفویض اختیار بوده و م. ب.. همچنین برابر مفاد تبصره 3 ماده 5 و 6 تعاریف محدوده حریم شهر بویین زهرا پس از تهیه توسط شهرداری و پیشنهاد به شورای اسلامی شهر و تصویب آن در جلسه شورا و ارسال آن به کارگروه شهرسازی و معماری استان قزوین جهت تصویب (حسب تفویض اختیار) و متعاقباً ارسال آن حسب تصویب نهایی به شورای برنامه ریزی توسعه استان می بایستی اقدام می گردید در حالی که ملاحظه می‌شود رعایت سلسله مراتب قانونی در تبصره 3 ماده 5 و نیز ماده 6 مذکور صورت نگرفته و همچنین حدود اختیارات مراجع تصویب در تبصره یاد شده را نیز نادیده گرفته است از طرفی حریم شهر بویین زهرا به استناد ماده 99 قانون شهرداریها قبلاً طی نامه شماره 33/3/1/32 - 16/4/84 وزارت کشور تصویب و به شهرداری ابلاغ در حال اجراست. برابر بند 6 تفویض اختیار مورخه 5/5/88 موضوع اصلاحیه شماره 3076/310/200 - 1/7/88 شورای عالی شهرسازی حریم شهر می بایستی پس از طی تشریفات در کارگروه شهرسازی و معماری استان قزوین بدواً بررسی و تصویب می گردید به طوریکه ملاحظه می‌گردد در کارگروه تخصصی امور زیربنایی و شهرسازی مصوب گردیده است که بر خلاف نص صریح موضوع تفویض اختیارات یاد شده است و نیز بند 7 مصوبه مذکور (5/5/88) آمده است « تعیین محدوده برای افق 10 ساله چنانچه سطح شهر بر اساس طرحهای مصوب قانونی قبلی شهرداری ها بیش از نیاز 10 ساله شهر بوه و نتوان به دلایل موجه محدوده شهر را متناسب با آن نیازها کوچک نموده‌اند - طرح با سطح مزبور تا 15 سال قابل افزایش است » که به تبع آن تعیین حریم بویین زهرا نیز مشمول همین امر خواهد بود و از طرفی محدوده تمامی شهرهای ایران با افزایش جهت وضعیت رو به گسترش بوده نه کاهش، که کارگروه این موضوع را مدنظر قرار نداده است فلذا تقاضای ابطال مصوبه فوق الذکر را نموده است. خلاصه مدافعات مشتکی عنه: 1 - شکات محترم از اعضای شهر بویین زهرا بوده و سمتی در شکایت مطروحه ندارند 2 - در خصوص تفویض اختیار تصریحی در متن دادخواست که قابل ذکر است موضوع تفویض اختیار در شهرهای زیر یکصد هزار نفر بیش از یک سال است که ابطال گردیده و بر اساس آن نیز اقدامی در جهت تعیین حریم بویین زهرا صورت نگرفته است. 3- بر اساس قانون تعاریف محدوده مصوب 1384 همزمان با تهیه طرح جامع، حریم شهر نیز تعیین و به تصویب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران می‌رسد و اولین طرح جامع شهر مذکور تهیه و مراحل تصویب خود را طی می‌نماید از طرفی شورای عالی شهرسازی ضوابط تعیین حریم برای کلیه شهرهای کشور را 3 تا 5 برابر وسعت شهر تعیین کرده است، در حالی که حریم شهر بویین زهرا که توسط استانداری مشخص گردیده. 3 - 2 برابر شهر بوده که فاقد توصیه فنی است و موضوع تقلیل حریم پیشنهادی بویین زهرا مورد تاکید شورای عالی بوده است و بر همین اساس مراتب در جلسه مورخه 8/8/91 کارگروه امور زیربنایی و شهرسازی مورد تصویب قرار گرفته و جهت تایید به شورای عالی در سال که تا کنون نتیجه نهایی آن اعلام نشده است و در نتیجه کارگروه دقیقا به وظیفه خود عمل کرده است و ب. ت. ب. اینکه تعیین حریم بویین زهرا تا کنون به مرحله تصویب نهایی نرسیده شایت جایگاه قانونی ندارد. امضا تهیه کننده گزارش: عباس مومنی موضوع در جلسه مورخ 4 / 5 / 93 هیات تخصصی اراضی، محیط زیست وصنایع مطرح، نظریه هیات به شرح آتی اعلام می‌گردد. رای هیات تخصصی موضوع مورد شکایت در جلسه مورخه 4/5/93 هیات تخصصی محیط زیست مطرح و پس از مطالعه و بررسی پرونده و استماع اظهارات حاضرین در جلسه ن. ب. ا. دستور شورای عالی شهرسازی و معماری به شماره در شورای برنامه ریزی استانداری مطرح و بر همان اساس اقدام شده است لذا شورای برنامه ریزی مذکور صرفاً بر اساس دستور اقدام نموده است که این اقدام هم بر عرصه نهایی نرسیده است لذا شکایت شکات به شرح پرونده در کمیسیون تخصصی قابل طرح نبوده رای به رد آن صادر و اعلام گردید. رای صادره مطابق ماده 84 قاون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان ظرف مهلت 20 روز از تاریخ صدور وسیله ده نفر از قضات و ریاست کل دیوان قابل رسیدگی در هیات عمومی است. جعفری ورامینی- رئیس هیات تخصصی اراضی، محیط زیست وصنایع دیوان عدالت اداری