رأی
رأی شماره 65 مورخ 1374/04/24 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص ابطال بخشنامه شماره 401/36/170 مورخ 1372/11/25 نزاجا، مبنی بر عدم پرداخت حقوق و مزایای دوره انقطاع خدمت شاکی علیرغ
موضوع : ابطال بخشنامه شماره 170/36/401 مورخ 25/11/72
تاريخ: 24/4/74 ـ شماره دادنامه:
65 ـ كلاسه پرونده: 73/203
شاكي : آقاي شمسالله ياري
طرف شكايت : نيروي زميني ارتش جمهوري اسلامي ايران
مقدمه: شاكي طي دادخواست تقديمي اعلام داشته است, يگان خدمتيام برابر نامه مورخ 30/4/73 براي من از تاريخ 15/12/69 لغايت 21/1/73 به استناد بخشنامه مورخ 25/11/72 نزاجا انقطاع خدمتي داده و مرا از دريافت حقوق و مزاياي ترفيع و حتي سنوات خدمتي محروم و با وجود اثبات بيگناهي در دادگاه سخت مجازات نموده است. دستورالعمل 25/11/72 نزاجا كه تفسير ماده 96 قانون ارتش ميباشد برخلاف اصل 73 قانون اساسي است. بفرض صحت مطالب بخشنامه, بخشنامه شامل حال بنده نميشود, چون قانون عطف به ماسبق نميشود تا چه رسد به بخشنامه. دادن سه سال انقطاع خدمتي خارج از اختيارات فرمانده بوده و خلاف مواد 3 و 7 قانون مجازات جرايم نيروهاي مسلح ميباشد. در ماده 88 قانون ارتش 12 نوع وضعيت خدمتي براي پرسنل ارتش در نظر گرفته شده و اسمي از انقطاع خدمتي برده نشده است. برابر تبصره ماده 96 قانون ارتش با صدور رأي بر برائت حكم اخراج نيز كان لم يكن ميگردد. بنابراين وقتي قانونگذار سختترين شرايط را براي كان لم يكن شدن اخراج (احراز رأي برائت) در قانون ارتش منظور نموده حرف ربط (نيز) را بيجهت در اين تبصره نگنجانده است, بلكه هدفش اين بوده كه با كان لم يكن شدن اخراج ايام غيبت و فرار واهي به استناد بند الف ماده 96 به انتساب تبديل شود. برابر مواد 98 و 99 قانون ارتش مدت بدونكاري و منتظر خدمت جزء سنوات خدمتي براي پرسنل محسوب ميگردد. حال من كه حكم برائت گرفتهام بايستي از دريافت سنوات خدمتي محروم گردم. در بخشنامه 25/11/72 نزاجا قيد شده در مورد اين بخشنامه از سماجا نظرخواهي شده و آن اداره نظريه خود را اعلام نموده است, حال بايد پرسيد اگر چنانچه سماجا مطالب بخشنامه 25/11/72 نزاجا را تأييد نموده است چرا آنرا به ساير يگانهاي تابعه ارتش ابلاغ ننموده است. معاون پرسنلي نيروي زميني ارتش جمهوري اسلامي ايران در پاسخ به شكايت مذكور طي نامه شماره 28/36/401 ـ 27/3/74 اعلام داشتهاند:
1ـ مشاراليه بعلت ارتكاب فرار بيش از 6 ماه از تاريخ 15/6/69 به استناد تبصره ماده 96 ق.آجا از زمان غيبت از خدمت در ارتش اخراج گرديده است.
2ـ تبصره ماده 96 ق.آجا مقرر ميدارد حكم اخراج اينگونه پرسنل فقط در صورت صدور رأي برائت يا قرار موقوفي تعقيب يا منع پيگرد كان لم يكن خواهد شد, لكن هيچگونه صراحتي در تبصره مذكور مبني بر تبديل مدت غيبت و فرار پرسنل مبحوث عنه به انتساب وجود ندارد و مقننن در اين خصوص سكوت اختيار نموده است. دستورالعمل صادره از سوي نزاجا بنا به صراحت ماده 96 ق.آجا صادر و هيچگونه نظريه تفسيري در صدور بخشنامه مزبور اعمال نگرديده است, چون فرار بيش از 6 ماه شاكي در سال 1369 اتفاق افتاده, لذا شمول مفاد بخشنامه نسبت به مشاراليه مسجل و مسلم ميباشد. انقطاع خدمتي منظور شده براي شاكي بعلت عدم حضور وي در محل خدمت بوده و اين امري بديهي است كه در مدتي كه شخص در شغل خود مشغول و متصدي نبوده استحقاق دريافت حقوق و مزايا يا اجرتالمثل را نخواهد داشت. پس از صدور رأي بر برائت از سوي مرجع قضايي ذيصلاح فقط امحاء اخراج از خدمت توسط مقنن استجازه گرديده و صراحتي در قانون مبني بر پرداخت حقوق و مزايا به ازاء ايامي كه شخص بلاتصدي بوده وجود ندارد.
هيأت عمومي ديوان عدالت اداري در تاريخ فوق به رياست حجهالاسلام والمسلمين اسماعيل فردوسي پور و با حضور رؤساي شعب ديوان تشكيل و پس از بحث و بررسي و انجام مشاوره با اكثريت آراء به شرح آتي مبادرت به صدور رأي مينمايد.
رأي هيأت :
بخشنامه شماره 170/36/401 ـ 25/11/72 نزاجا بلحاظ اينكه خارج از حدود اختيارات مندرج در ماده 96 قانون ارتش جمهوري اسلامي ايران مصوب 15/7/ 66مجلس شوراي اسلامي و نيز بلحاظ اينكه خلاف مقررات مذكور اصدار يافته است, با اكثريت آراء خلاف قانون و خارج از حدود اختيارات تشخيص و مستنداً به ماده 25قانون ديوان عدالت اداري ابطال ميشود.
رای شماره 65 مورخ 1374/04/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
در پرونده کلاسه 203/73، شاکی درخواست ابطال بخشنامه شماره 170/36/401- 72/11/25 نزاجا را ارائه داده و ادعا کرده است که این بخشنامه منجر به انقطاع خدمت و محرومیت از حقوق و مزایا به دلیل فرار از خدمت شده است. شاکی استدلال کرده که این بخشنامه بر خلاف اصل 73 قانون اساسی و ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران است و بر اساس تبصره این ماده، حکم برائت باید به معنای کان لم یکن شدن اخراج تلقی گردد. همچنین، وی به سکوت قانون در خصوص تبدیل مدت غیبت به انتصاب اشاره کرده و خواستار بررسی مجدد وضعیت خدمتی خود شده است. در مقابل، معاون پرسنلی نیروی زمینی ارتش، با استناد به تبصره ماده 96 و سوابق غیبت شاکی، تاکید کرده که انقطاع خدمت به دلیل عدم حضور وی در محل خدمت بوده و در این ایام حقوق و مزایا به وی تعلق نمیگیرد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری پس از بررسی، با اکثریت آراء، بخشنامه مورد نظر را خارج از حدود اختیارات و خلاف قانون تشخیص داده و بر اساس ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری آن را ابطال نمود.
کلاسه پرونده: 203/73
تاریخ رای: شنبه 24 تیر 1374
موضوع: ابطال بخشنامه شماره 170/36/401- 72/11/25
مقدمه: شاکی طی دادخواست تقدیمی اعلام داشته است: یگان خدمتی ام برابر نامه مورخ 30/4/73 برای من از تاریخ 15/12/69 لغایت 21/1/73 به استناد بخشنامه مورخ 25/11/72 نزاجا انقطاع خدمتی داده و مرا از دریافت حقوق و مزایا ترفیع و حتی سنوات خدمتی محروم و با وجود اثبات بیگناهی در دادگاه سخت مجازات نموده است. دستورالعمل 25/11/72 نزاجا که تفسیر ماده 96 قانون ارتش م. ب. بر خلاف اصل 73 قانون اساسی است. بفرض صحت مطالب بخشنامه، بخشنامه شامل حال بنده نمیشود، چون قانون عطف به ما سبق نمیشود تا چه رسد به بخشنامه دادن سه سال انقطاع خدمتی خارج از اختیارات فرمانده بوده و خلاف مواد 3 و 7 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح م. ب.. در ماده 88 قانون ارتش 12 نوع وضعیت خدمتی برای پرسنل ارتش در نظر گرفته شده و اسمی از انقطاع خدمتی برده نشده است. برابر تبصره ماده 96 قانون ارتش با صدور رای بر برائت حکم اخراج نیز کان لم یکن میگردد. بنابراین وقتی قانونگذار سختترین شرایط را برای کان لم یکن شدن اخراج (احراز رای برائت) در قانون ارتش منظور نموده حرف ربط (نیز) را بیجهت در این تبصره نگنجانده است، بلکه هدفش این بوده که با کان لم یکن شدن اخراج ایام غیبت و فرار واهی به استناد بند الف ماده 96 به انتساب تبدیل شود. برابر مواد 98و99 قانون ارتش مدت بدونکاری و منتظر خدمت جزء سنوات خدمتی برای پرسنل محسوب میگردد. حال من که حکم برائت گرفتهام بایستی از دریافت سنوات خدمتی محروم گردم. در بخشنامه 25/11/72 نزاجا قید شده در مورد این بخشنامه از سما جا نظر خواهی شده و آن اداره نظریه خود را اعلام نموده است، حال باید پرسید اگر چنانچه سماجا مطالب بخشنامه 25/11/72 نزاجا را تایید نموده است چرا آن را به سایر یگانهای تابعه ارتش ابلاغ ننموده است. معاون پرسنلی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 28/36/401- 1374/03/27 اعلام داشتهاند: 1. مشارالیه بهعلت ارتکاب فرار بیش از 6 ماه از تاریخ 15/6/69 به استناد تبصره ماده 96 ق. آجا از زمان غیبت از خدمت در ارتش اخراج گردیده است. 2.
تبصره ماده 96 ق آجا مقرر میدارد حکم اخراج اینگونه پرسنل فقط در صورت صدور رای برائت یا قرار موقوفی تعقیب یا مانع پیگرد کان لم یکن خواهد شد، لکن هیچ گونه صراحتی در تبصره مذکور مبنی بر تبدیل مدت غیبت و فرار پرسنل مبحوث عنه به انتصاب وجود ندارد و مقننن در این خصوص سکوت اختیار نموده است. دستورالعمل صادره از سوی نزاجا بنا به صراحت ماده 96 ق آجا صادر و هیچگونه نظریه تفسیری در صدور بخشنامه مزبور اعمال نگردیده است، چون فرار بیش از 6 ماه شاکی در سال 1369 اتفاق افتاده، لذا شمول مفاد بخشنامه نسبت به مشار الیه مسجل و مسلم م. ب.. انقطاع خدمتی منظور شده برای شاکی به علت عدم حضور وی در محل خدمت بوده و این امری بدیهی است که در مدتیکه شخص در شغل خود مشغول و متصدی نبوده استحقاق دریافت حقوق مزایا یا اجرتالمثل را نخواهد داشت. پس از صدور رای برائت از سوی مرجع قضایی ذیصلاح فقط امحاء اخراج از خدمت توسط مقنن استجازه گردیده و صراحتی در قانون مبنی بر پرداخت حقوق و مزایا به ازاء ایامی که شخص بلاتصدی بوده وجود ندارد.
هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجتالاسلام و المسلمین … و با حضور روسای شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
بخشنامه شماره 170/36/401- 72/11/25 نزاجا به لحاظ اینکه خارج از حدود اختیارات مندرج در ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 66/7/15 مجلس شورای اسلامی و نیز به لحاظ اینکه خلاف مقررات مذکور اصدار یافته است، با اکثریت آراء خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات تشخیص و مستنداً به ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری ابطال میشود.
رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری - اسماعیل فردوسیپور
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط 22
آرای مرتبط 20
-
رأی
هماستناد
چگونگی اخراج کارکنان فراری کادر ثابت ارتش
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
وضعیت استخدامی پرسنل فراری ارتش
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
رأی شماره 1289 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع عدم پرداخت حقوق و مزایا و عناوین مشابه در ایام غیبت بیش از ششماه مشمولین تبصره ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 1366
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
چگونگی اخراج کارکنان فراری کادر ثابت ارتش
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 1289 مورخ 1393/08/05 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 1366 پرداخت
-
رأی
هماستناد
رای شماره 65 مورخ 1374/04/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 66/7/15 مجلس شورای اسلامی و ن
-
رأی
هماستناد
مجازات فرار از خدمت بیش از شش ماه پرسنل ارتش
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
شرط لغو حکم اخراج پرسنل ارتش به علت فرار بیش از ششماه
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 7/7/66
-
رأی
هماستناد
لغو حکم اخراج کارکنان فراری ارتش
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 7/7/66
-
رأی
هماستناد
لغو حکم اخراج کارکنان فراری ارتش
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره ۱۲۸۹ مورخ ۱۳۹۳/۰۸/۰۵ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری پرداخت حقوق و مزایای معوقه ایام غیبت به اشخاصی که مطابق تبصره ماده ۹۶ قانون ارتش جمهوری اسلامی رای برایت یا قرار موقوفی تعقیب در مورد آنها صادر شده، وجاهت قانونی ندارد.
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 1366 گردش کار: معاون نیروی ان
-
رأی
هماستناد
لغو حکم اخراج کارکنان فراری ارتش
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 7 مهر 1366
-
رأی
هماستناد
رای شماره 33 مورخ 1393/03/25 هیات تخصصی اداری و استخدامی دیوان عدالت اداری
ماده 96 قانون ارتش
-
رأی
هماستناد
تأثیر قرار موقوفی تعقیب بر حکم اخراج نیروهای مسلح
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
تبدیل ایام غیبت ارتش کارکنان ارتش به انتساب
ماده 96 قانون ارتش
-
رأی
هماستناد
شرط لغو حکم اخراج پرسنل ارتش به علت فرار بیش از شش ماه
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
لغو حکم اخراج کارکنان فراری ارتش
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
وضعیت استخدامی پرسنل فراری ارتش
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 7 مهر 1366
-
رأی
هماستناد
مجازات فرار از خدمت بیش از شش ماه پرسنل ارتش
ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران
-
رأی
هماستناد
تأثیر قرار موقوفی تعقیب بر حکم اخراج نیروهای مسلح
به استناد تبصره ذیل ماده 96 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب سال 1367 و صدور قرار موقوفی ت
نظریات مشورتی 1
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/5109 مورخ 1383/07/16 اداره کل حقوقی قوه قضائیه با اصلاحات و الحاقات بعدی
مواد 96 و106 از قانون ارتش که مقرر می دارد: خدمت پرسنل در ارتش با اخراج و فرار بی
مواد مرتبط 1
-
اعمال
از این صفحه
ماده 96 — قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران
ماده 96 قانون ارتش می باشد برخلاف اصل 73 قانون اساسی است
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
