Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
ADMIN_GENERAL

رای شماره ۸۶ تا ۸۸ مورخ ۱۳۸۵/۰۲/۲۴ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری (عدم ابطال تبصره بند یک و ابطال تبصره بند ۳ بخشنامه شماره ۲۲۴۰۰/۴۱/۲ مورخ ۱۳۷۵/۰۶/۰۶ و ابطال بخشنامه شماره ۶۰۰۶ مورخ ۱۳۷۲/۱۰/۲۲ سازمان مدیریت و برنامه ‎ریزی کشور)

سبدِ من

#هیأت_عمومی_دیوان #دیوان_عدالت_اداری #مدیریت #عدالت #آزادگان #اسارت #رزمندگان #کارکنان_دولت #شورای_اسلامی #دادخواست #سنوات #استخدام_رسمی #شاکی #تشخیص #قانون_دیوان_عدالت_اداری #اجرای_قانون #ایثارگران #سقف #امتیازات_استخدامی #گونه #جانبازان #پیش‌بینی #مدرک_تحصیلی #الحاق #بازنشستگی #تجدیدنظر #نماینده #مشاوره #اکثریت #ورود_به_کشور #دستگاه_ها #بخشنامه_های #ابطال #احتساب #خدمت_رسمی #صورت #دفتر #فرد #اراده #بهره‌مندی #باطل #امور_اداری #دانسته #انتخاب #بدوی #استماع #صدور‌رای

خلاصه

شاکیان به بخشنامه‌های سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی در خصوص محدودیت اعطای گروه تشویقی به ایثارگران و آزادگان اعتراض دارند. آن‌ها معتقدند این بخشنامه‌ها با قانون حمایت از آزادگان مغایرت دارد. هیئت عمومی دیوان عدالت اداری به این شکایت رسیدگی می‌کند.

اصلِ حقوقی: بخشنامه‌های دولتی نمی‌توانند امتیازات قانونی اعطا شده به ایثارگران و آزادگان را محدود یا سلب کنند.

مستند: ماده ۱۳ و ۲۶ قانون حمایت از آزادگان، تبصره ۴ ماده ۳ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت.

کلیدواژه‌ها: آزادگان، ایثارگران، گروه تشویقی، بخشنامه، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی، دیوان عدالت اداری.

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

تاریخ: 1375/6/6 مرجع: هیئت عمومی دیوان عدالت اداری
مقدمه
شماره دادنامه: ۸۶، ۸۷، ۸۸ تاریخ رای: ۲۴ اردیبهشت ۱۳۸۵ کلاسه پرونده: ۸۱/۴۱۴، ۸۲/۱۶۷،۲۳۴ شاکی: آقایان ۱- سیدجواد شریفی ۲- محمدعلی ایران پور ۳- علی قادری موضوع: ابطال تبصره بند یک و تبصره بند ۳ بخشنامه شماره ۲۲۴۰۰/۴۱/۲ مورخ ۱۳۷۵/۶/۶ و بخشنامه شماره ۶۰۰۶ مورخ ۱۳۷۲/۱۰/۲۲ سازمان مدیریت و برنامه ‎ریزی کشور
مقدمه
۱- آقای … و محمدعلی ایران پور در دادخواست های تقدیمی اعلام داشته ‎اند، ماده ۱۳ قانون حمایت از آزادگان مصوب ۱۳۶۸/۹/۱۳ در خصوص احتساب سوابق آزادگان مقرر می‎دارد، مدت اسارت آزادگان به ازاء هر سال اسارت دو سال به عنوان سابقه خدمت رسمی و مرتبط تلقی می‎گردد و در ماده ۲۶ قانون مذکور، قانونگذار مقرر می‎دارد که آزادگان در شمول امتیازات اعطایی به رزمندگان می‎باشند. همچنین در تبصره ۴ ماده ۳ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۰/۶/۱۳ بیان شده که دولت می‎تواند به آزادگان یک تا دو گروه تشویقی اعطاء نماید. متاسفانه در اجرای قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت بخشنامه شماره ۲۲۴۰۰/۴۱/۲ مورخ ۱۳۷۵/۶/۶ سازمان مدیریت و برنامه‎ریزی کشور در تبصره بند یک مقرر می‎دارد «در صورت اجتماع عوامل رزمندگی، جانبازی و اسارت و مفقودیت، اعطاء گروه تشویقی به ایثارگران موصوف حداکثر تا سقف دو گروه مجاز می‎باشد.» که این تبصره با ماده ۲۶ قانون حمایت از آزادگان که آزادگان را در شمول امتیازات اعطایی به رزمندگان نیز می‎دانند، مغایر می‎باشد. در تبصره بند ۳ بخشنامه فوق الذکر بیان شده که مستخدمین مشمول این بند به لحاظ اینکه عملاً از امتیازات استخدامی مقرر بهره‎مند می‎شوند، لذا اعمال مضاعف امتیازات موضوع این بخشنامه در مورد آنان منتفی است. در این خصوص باستحضار می‎رساند، اولاً تاریخ تصویب قانون حمایت از آزادگان مقدم بر قانون نظام هماهنگ می‎باشد و ثانیاً اعمال ماده ۱۳ و احتساب سوابق دوران اسارت به هیچ عنوان نمی‎تواند مصداقی از گروههای تشویقی و امتیازات موضوع بخشنامه فوق باشد. زیرا اساساً هیچ گونه ارتباطی با هم ندارند و گروهی که فرد بابت سابقه خدمت می‎گیرد گروه تشویقی محسوب نمی‎شود. اگر اراده قانونگذار این بود آزادگان را در تبصره ماده ۳ قانون نظام هماهنگ مستثنی می‎نمود. با عنایت به مراتب ابطال تبصره بند یک و تبصره بند ۳ بخشنامه شماره ۲۲۴۰۰/۴۱/۲ مورخ ۱۳۷۵/۶/۶ سازمان مدیریت و برنامه‎ریزی کشور مورد تقاضا است. مدیرکل دفتر نظامهای استخدامی سازمان مدیریت و برنامه‎ریزی کشور در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۱۱۱۴۸۸/۱۸۰۲ مورخ ۱۳۸۲/۸/۵ اعلام داشته‎اند، بند ۱۱ بخشنامه شماره ۲۷۲۷/د مورخ ۱۳۷۱/۵/۲۰ و تبصره ‎های ذیل آن موضوع بند ۳ بخشنامه شماره ۲۲۴۰۰/۴۱/۲ مورخ ۱۳۷۵/۶/۶ در خصوص احتساب سوابق اسارت آزادگان قبلاً ب. ت. ب. رای شماره ۷۲/۲۲۴ مورخ ۱۳۷۶/۶/۴ هیات عمومی دیوان عدالت اداری اصلاح گردیده است و همانطور که ملاحظه می‎شود در ماده ۱۳ قانـون حمایت از آزادگان … مصوب ۱۳۶۸ مجلس شورای اسلامی صراحتاً به تمایل آزادگان برای استفاده از امتیاز موضوع این ماده اشاره شده است و طبق تبصره ۴ ماده ۳ قانون نظام هماهنگ پرداخت مصوب ۱۳۷۰/۶/۱۳ مجلس شورای اسلامی دولت مخیر می ‎باشد در موارد الف- آزادگان ب- جانبازان ج- رزمندگان د- مدیران ه- مستخدمینی که خدمات برجسته انجام داده باشند، به مستخدمین یک الی دو گروه تشویقی علاوه بر گروه استحقاقی آنان اعطاء نماید. مضافاً بر اینکه به طور کلی بخشنامه شماره ۲۷۲۷/د مورخ ۱۳۷۱/۵/۲۰ و تبصره الحاقی بند ۲ آن موضوع بخشنامه شماره ۲۲۴۰۰/۴۱/۲ مورخ ۱۳۷۵/۶/۶ ب. ت. ب. ماده ۲۶ قانون حمایت از آزادگان مبنی بر شمول امتیازات اعطایی برای رزمندگان که در این قانون به آن اشاره نشده به آزادگان تهیه گردیده است و بهره‎مندی آزادگان از امتیازات بخشنامه مورد اشاره پیش بینی‎ شده است لکن در صورت اجتماع عوامل رزمندگی، جانبازی، اسارت و مفقودیت بابت رشادتها و فداکاریها در ایام واحد خدمت در جبهه‎ های نبرد حق علیه باطل اعمال مضاعف امتیازات موضوع بخشنامه شماره ۲۷۲۷/د مورخ ۱۳۷۱/۵/۲۰ و ماده ۱۳ قانون حمایت از آزادگان و برخورداری توامان از امتیازات فوق موردی نداشته و امکان پذیر نمی‎باشد. ۲- آقای … در دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، بخشنامه شماره ۶۰۰۶/د مورخ ۱۳۷۲/۱۰/۲۲ سازمان امور اداری و استخدامی کشور موجبات سلب امتیازاتی را که طبق قانون حمایت از آزادگان به این قشر داده شده است را فراهم آورد. با این توضیح که ماده ۱۳ قانون حمایت از آزادگان برای محاسبه سنوات اسارت از هر لحاظ به عنوان سابقه خدمت رسمی به ازاء هر یک سال اسارت دو سال را قابل محاسبه دانسته است. مضافاً اینکه تبصره ماده ۲۱ همان قانون مدرک تحصیلی آزادگان از نظر استخدامی را نیز معادل یک مقطع تحصیلی تلقی نموده است و حال آنکه سازمان مذکور طبق بخشنامه فوق الاشاره به سلب این امتیاز قانونی از آزادگان نموده است. فلذا ابطال بخشنامه شماره ۶۰۰۶/د مورخ ۱۳۷۲/۱۰/۲۲ مورد تقاضا است. مدیرکل دفتر نظامهای استخدامی سازمان مدیریت و برنامه‎ریزی کشور در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۶۸۶۱۴/۱۸۰۲ مورخ ۱۳۸۲/۵/۲۰ اعلام داشته‎اند، به موجب بخشنامه شماره ۶۰۰۶/د مورخ ۱۳۷۲/۱۰/۲۲ این سازمان متن زیر که مقرر می‎دارد «صرفاً آزادگانی که تمایل به استفاده از امتیازات ماده ۱۳ قانون حمایت از آزادگان مصوب ۱۳۶۸/۹/۱۳ مجلس شورای اسلامی را ندارند در شمول امتیازات این بخشنامه خواهند بود.» به عنوان تبصره ۲ ردیف ۱۱ بخشنامه شماره ۲۷۲۷/د مورخ ۱۳۷۱/۵/۲۰ الحاق گردیده بود، لکن از آنجا که قبلاً مطابق دادنامه شماره ۱۳۸ مورخ ۱۳۷۳/۱۱/۱۵ هیات عمومی دیوان آن قسمت از بند ۱۱ بخشنامه شماره ۲۷۲۷/د مورخ ۱۳۷۱/۵/۲۰ و تبصره‎های آن با قید مدت اسارت قبل از استخدام رسمی و همچنین عدم احتساب سنوات اسارت قبل از استخدام رسمی از لحاظ بازنشستگی، بر خلاف کلیت و عموم ماده ۱۳ قانون حمایت از آزادگان تشخیص و حکم بر ابطال آن صادر گردیده، لذا این سازمان طبق بند ۳ بخشنامه شماره ۲۲۴۰۰/۴۱/۲ مورخ ۱۳۷۵/۶/۶ بند ۱۱ و تبصره‎های آن را که مربوط به احتساب سوابق اسارت آزادگان می‎باشد به شرح ذیل اصلاح نموده است «مدت اسارت برای عمومی آزادگان اعم از اینکه قبل از اسارت در دستگاهها شاغل بوده و یا بعد از اسارت شاغل شوند به موجب مفاد ماده ۱۳ قانون حمایت از آزادگان، با تمایل آنان به ازاء هر یک سال اسارت دو سال به عنوان سابقه خدمت رسمی و مرتبط تلقی می‎گردد و از هر لحاظ مورد محاسبه قرار خواهد گرفت. تبصره مستخدمین مشمول این بند به لحاظ اینکه عملاً از امتیارات استخدامی مقرر بهره‎مند می‎شوند، لذا اعمال مضاعف امتیازات موضوع این بخشنامه در مورد آنان منتفی است و در صورت عدم انتخاب ماده ۱۳ قانون حمایت از آزادگان، در شمول امتیازات این بخشنامه قرار گرفته و مدت اسارت ایشان از لحاظ بازنشستگی دو برابر قابل احتساب می‎باشد. بنابمراتب شکایت شاکی علیه این سازمان موردی ندارد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشـاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از استماع توضیحات نماینده سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور بحث و بـررسی و انجام مشاوره بـا اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می ‎نماید. رای هیات عمومی الف- به صراحت ماده ۱۳ قانون حمایت از آزادگان بعد از ورود به کشور مصوب ۱۳۶۸، مدت اسارت برا عمومی آزادگان اعم از این که قبل از اسارت در دستگاه ها شاغل بوده و یا بعد از اسارت شاغل شوند با تمایل آنان به ازاء هر یک سال اسارت، دو سال به عنوان سابقه خدمت رسمی و مرتبط تلقی می ‎گردد و از هر لحاظ مورد محاسبه قرار خواهد گرفت. نظر به این که استفاده از حکم مقرر در ماده مزبور به برخورداری از گروه های تشویقی موضوع تبصره ۴ ماده ۳ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ۱۳۷۰ منافاتی ندارد، بنابراین تبصره بند ۳ بخشنامه شماره ۲۲۴۰۰/۴۱/۲ مورخ ۱۳۷۵/۶/۶ و بخشنامه شماره ۶۰۰۶ مورخ ۱۳۷۲/۱۰/۲۲ سازمان مدیریت و برنامه ‎ریزی کشور مغایر قانون شناخته می‎ شود و مستنداً به قسمت دوم ماده ۲۵ قانون دیوان عدالت اداری ابطال می‎ گردد. ب- به صراحت تبصره ۴ ماده ۳ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت اعطاء گروه تشویقی به مستخدمین مذکور در آن تبصره حداکثر تا ۲ گروه مجاز اعلام شده است، بنابراین تبصره بند یک بخشنامه شماره ۲۲۴۰۰/۴۱/۲ مورخ ۱۳۷۵/۶/۶ که مبین حکم مقنن است مغایرتی با قانون ندارد. معاون قضایی دیوان عدالت اداری- مقدسی ‎فرد text = matn.replace(regex, '$1'); $('#Div_1').html(text); if (parseInt(navigator.appVersion) $("a[name=copy_pre]").click(function () { range.selectNodeContents(el); sel.removeAllRanges(); sel.addRange(range); showNotification1(); }.box.comment-form .form-group { }fieldset { }.btncss{ رای شماره 86 تا 88 مورخ 1385/02/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 24 اردیبهشت 1385، هیات عمومی دیوان عدالت اداری به بررسی شکایت‌هایی پرداخت که در خصوص ابطال تبصره بند یک و تبصره بند 3 بخشنامه‌های شماره 22400/41/02 مورخ 1375/06/06 و شماره 6006 مورخ 1372/10/22 سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور مطرح شده بود. شاکیان استدلال کردند که این تبصره‌ها با ماده 13 و ماده 26 قانون حمایت از آزادگان مصوب 1368/09/13 مغایرت دارند و منجر به سلب امتیازات قانونی از آزادگان می‌شوند. در پاسخ، مدیرکل مربوطه تصریح کرد که تبصره‌های مذکور بر اساس اصلاحات انجام‌شده طبق احکام قبلی دیوان بوده و ب. ت. ب. تمایل آزادگان به استفاده از امتیازات، احتساب سوابق اسارت به درستی صورت می‌گیرد. هیات عمومی دیوان پس از بررسی ادله، تبصره بند 3 و بخشنامه شماره 6006 را مغایر با قانون تشخیص داده و بر این اساس، آنها را ابطال کرد. همچنین، تبصره بند یک بخشنامه به دلیل عدم مغایرت با قانون، ابطال نشد. این تصمیم بر اساس ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری اتخاذ گردید. موضوع: ابطال تبصره بند یک و تبصره بند 3 بخشنامه شماره 22400/41/02 مورخ 6/6/1375 و بخشنامه شماره 6006 مورخ 22/10/1372 سازمان مدیریت و برنامه ‌ریزی کشور
مقدمه
1- آقای … و محمدعلی ایران پور در دادخواست های تقدیمی اعلام داشته ‌اند، ماده 13 قانون حمایت از آزادگان مصوب 1368/09/13 در خصوص احتساب سوابق آزادگان مقرر می‌دارد، مدت اسارت آزادگان به ازاء هر سال اسارت دو سال به عنوان سابقه خدمت رسمی و مرتبط تلقی می‌گردد و در ماده 26 قانون مذکور، قانونگذار مقرر می‌دارد که آزادگان در شمول امتیازات اعطایی به رزمندگان می‌باشند. همچنین در تبصره 4 ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370/06/13 بیان شده که دولت می‌تواند به آزادگان یک تا دو گروه تشویقی اعطاء نماید. متاسفانه در اجرای قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت بخشنامه شماره 22400/41/02 مورخ 1375/06/06 سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور در تبصره بند یک مقرر می‌دارد «در صورت اجتماع عوامل رزمندگی، جانبازی و اسارت و مفقودیت، اعطاء گروه تشویقی به ایثارگران موصوف حداکثر تا سقف دو گروه مجاز م. ب..» که این تبصره با ماده 26 قانون حمایت از آزادگان که آزادگان را در شمول امتیازات اعطائی به رزمندگان نیز می‌دانند، مغایر م. ب.. در تبصره بند 3 بخشنامه فوق الذکر بیان شده که مستخدمین مشمول این بند به لحاظ اینکه عملاً از امتیازات استخدامی مقرر بهره‌مند می‌شوند، لذا اعمال مضاعف امتیازات موضوع این بخشنامه در مورد آنان منتفی است. در این خصوص باستحضار می‌رساند، اولاً تاریخ تصویب قانون حمایت از آزادگان مقدم بر قانون نظام هماهنگ م. ب. و ثانیاً اعمال ماده 13 و احتساب سوابق دوران اسارت به هیچ عنوان نمی‌تواند مصداقی از گروههای تشویقی و امتیازات موضوع بخشنامه فوق باشد. زیرا اساساً هیچ گونه ارتباطی با هم ندارند و گروهی که فرد بابت سابقه خدمت می‌گیرد گروه تشویقی محسوب نمی‌شود. اگر اراده قانونگذار این بود آزادگان را در تبصره ماده 3 قانون نظام هماهنگ مستثنی می‌نمود. با عنایت به مراتب ابطال تبصره بند یک و تبصره بند 3 بخشنامه شماره 22400/41/02 مورخ 1375/06/06 سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور مورد تقاضا است. مدیرکل دفتر نظامهای استخدامی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 111488/1802 مورخ 1382/08/05 اعلام داشته‌اند، بند 11 بخشنامه شماره 2727/د مورخ 1371/05/20 و تبصره ‌های ذیل آن موضوع بند 3 بخشنامه شماره 22400/41/02 مورخ 1375/06/06 در خصوص احتساب سوابق اسارت آزادگان قبلاً ب. ت. ب. رای شماره 72/224 مورخ 1376/06/04 هیات عمومی دیوان عدالت اداری اصلاح گردیده است و همانطور که ملاحظه می‌شود در ماده 13 قانون حمایت از آزادگان … مصوب 1368 مجلس شورای اسلامی صراحتاً به تمایل آزادگان برای استفاده از امتیاز موضوع این ماده اشاره شده است و طبق تبصره 4 ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت مصوب 1370/06/13 مجلس شورای اسلامی دولت مخیر می ‌باشد در موارد الف- آزادگان ب- جانبازان ج- رزمندگان د- مدیران ه‌- مستخدمینی که خدمات برجسته انجام داده باشند، به مستخدمین یک الی دو گروه تشویقی علاوه بر گروه استحقاقی آنان اعطاء نماید. مضافاً بر اینکه به طور کلی بخشنامه شماره 2727/د مورخ 1371/05/20 و تبصره الحاقی بند 2 آن موضوع بخشنامه شماره 22400/41/02 مورخ 1375/06/06 ب. ت. ب. ماده 26 قانون حمایت از آزادگان مبنی بر شمول امتیازات اعطایی برای رزمندگان که در این قانون به آن اشاره نشده به آزادگان تهیه گردیده است و بهره‌مندی آزادگان از امتیازات بخشنامه مورد اشاره پیش بینی‌ شده است لکن در صورت اجتماع عوامل رزمندگی، جانبازی، اسارت و مفقودیت بابت رشادتها و فداکاریها در ایام واحد خدمت در جبهه‌ های نبرد حق علیه باطل اعمال مضاعف امتیازات موضوع بخشنامه شماره 2727/د مورخ 1371/05/20 و ماده 13 قانون حمایت از آزادگان و برخورداری توامان از امتیازات فوق موردی نداشته و امکان پذیر نمی‌باشد. 2- آقای … در دادخواست تقدیمی اعلام داشته است، بخشنامه شماره 6006/د مورخ 1372/10/22 سازمان امور اداری و استخدامی کشور موجبات سلب امتیازاتی را که طبق قانون حمایت از آزادگان به این قشر داده شده است را فراهم آورد. با این توضیح که ماده 13 قانون حمایت از آزادگان برای محاسبه سنوات اسارت از هر لحاظ به عنوان سابقه خدمت رسمی به ازاء هر یک سال اسارت دو سال را قابل محاسبه دانسته است. مضافاً اینکه تبصره ماده 21 همان قانون مدرک تحصیلی آزادگان از نظر استخدامی را نیز معادل یک مقطع تحصیلی تلقی نموده است و حال آنکه سازمان مذکور طبق بخشنامه فوق الاشاره به سلب این امتیاز قانونی از آزادگان نموده است. فلذا ابطال بخشنامه شماره 6006/د مورخ 1372/10/22 مورد تقاضا است. مدیرکل دفتر نظامهای استخدامی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 68614/1802 مورخ 1382/05/20 اعلام داشته‌اند، به موجب بخشنامه شماره 6006/د مورخ 1372/10/22 این سازمان متن زیر که مقرر می‌دارد «صرفاً آزادگانی که تمایل به استفاده از امتیازات ماده 13 قانون حمایت از آزادگان مصوب 1368/09/13 مجلس شورای اسلامی را ندارند در شمول امتیازات این بخشنامه خواهند بود.» به عنوان تبصره 2 ردیف 11 بخشنامه شماره 2727/د مورخ 1371/05/20 الحاق گردیده بود، لکن از آنجا که قبلاً مطابق دادنامه شماره 138 مورخ 1373/11/15 هیات عمومی دیوان آن قسمت از بند 11 بخشنامه شماره 2727/د مورخ 1371/05/20 و تبصره‌های آن با قید مدت اسارت قبل از استخدام رسمی و همچنین عدم احتساب سنوات اسارت قبل از استخدام رسمی از لحاظ بازنشستگی، بر خلاف کلیت و عموم ماده 13 قانون حمایت از آزادگان تشخیص و حکم بر ابطال آن صادر گردیده، لذا این سازمان طبق بند 3 بخشنامه شماره 22400/41/02 مورخ 1375/06/06 بند 11 و تبصره‌های آن را که مربوط به احتساب سوابق اسارت آزادگان م. ب. به شرح ذیل اصلاح نموده است «مدت اسارت برای عمومی آزادگان اعم از اینکه قبل از اسارت در دستگاهها شاغل بوده و یا بعد از اسارت شاغل شوند به موجب مفاد ماده 13 قانون حمایت از آزادگان، با تمایل آنان به ازاء هر یک سال اسارت دو سال به عنوان سابقه خدمت رسمی و مرتبط تلقی می‌گردد و از هر لحاظ مورد محاسبه قرار خواهد گرفت. تبصره مستخدمین مشمول این بند به لحاظ اینکه عملاً از امتیارات استخدامی مقرر بهره‌مند می‌شوند، لذا اعمال مضاعف امتیازات موضوع این بخشنامه در مورد آنان منتفی است و در صورت عدم انتخاب ماده 13 قانون حمایت از آزادگان، در شمول امتیازات این بخشنامه قرار گرفته و مدت اسارت ایشان از لحاظ بازنشستگی دو برابر قابل احتساب م. ب.. بنا به مراتب شکایت شاکی علیه این سازمان موردی ندارد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از استماع توضیحات نماینده سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می ‌نماید. الف- به صراحت ماده 13 قانون حمایت از آزادگان بعد از ورود به کشور مصوب 1368، مدت اسارت برا عمومی آزادگان اعم از این که قبل از اسارت در دستگاه ها شاغل بوده و یا بعد از اسارت شاغل شوند با تمایل آنان به ازاء هر یک سال اسارت، دو سال به عنوان سابقه خدمت رسمی و مرتبط تلقی می ‌گردد و از هر لحاظ مورد محاسبه قرار خواهد گرفت. نظر به این که استفاده از حکم مقرر در ماده مزبور به برخورداری از گروه های تشویقی موضوع تبصره 4 ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور 1370 منافاتی ندارد، بنابراین تبصره بند 3 بخشنامه شماره 22400/41/02 مورخ 1375/06/06 و بخشنامه شماره 6006 مورخ 1372/10/22 سازمان مدیریت و برنامه ‌ریزی کشور مغایر قانون شناخته می‌ شود و مستنداً به قسمت دوم ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری ابطال می‌ گردد. ب- به صراحت تبصره 4 ماده 3 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت اعطاء گروه تشویقی به مستخدمین مذکور در آن تبصره حداکثر تا 2 گروه مجاز اعلام شده است، بنابراین تبصره بند یک بخشنامه شماره 22400/41/02 مورخ 1375/06/06 که مبین حکم مقنن است مغایرتی با قانون ندارد.

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 34

آرای مرتبط 32

نظریات مشورتی 1

مواد مرتبط 1

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین