رای شماره 97 مورخ 1384/03/01 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
خ. م.:
در تاریخ 1/3/84، شکایتی به منظور ابطال بخشنامه شماره 118550/1س مورخ 1380/02/26 مدیرکل دفتر امور بهداشت و درمان سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور ارائه شد. هدف اصلی این شکایت، ابطال بخشی بود که ذخیره مرخصی استحقاقی کارکنان دولت را مشروط به درخواست و عدم موافقت دستگاه مربوطه میکرد. رئیس سازمان بازرسی کل کشور با استناد به مغایرت این بخشنامه با قوانین استخدامی و تبصره ماده 3 قانون نحوه تعدیل نیروی انسانی دستگاههای دولتی مصوب 1366، به بررسی این موضوع پرداخت. در پاسخ به این بررسی، مدیرکل دفتر حقوقی سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور استدلال کرد که با لغو ماده 9 آییننامه مرخصیها، ذخیره مرخصی استحقاقی تنها با رعایت مواد 6 و 7 آییننامه ممکن است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری پس از بررسی این موضوع، با استناد به ماده 47 لایحه قانونی استخدام کشوری و تبصره ماده 3 قانون مذکور، اعلام کرد که مفاد بخشنامه مورد اعتراض، برخلاف قانون و خارج از اختیارات قوه مجریه است. در نتیجه، به استناد قسمت دوم ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری، این بخشنامه ابطال شد.
بسمه تعالی
تاریخ: 1/3/84 شماره دادنامه: 97 کلاسه پرونده: 84/16
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری.
شاکی: رئیس سازمان بازرسی کل کشور.
موضوع شکایت و خواسته: ابطال بخشنامه شماره 118550/1س مورخ 26/2/1380 مدیرکل دفتر امور بهداشت، درمان سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور.
مقدمه: رئیس سازمان بازرسی کل کشور طی نامه شماره 30986/83/02/د مورخ 22/10/1383 با ارسال گزارش کمیسیون تطبیق مصوبات اداری سازمان بازرسی اعلام داشتهاند، در بخشنامه مورد شکایت شرط ذخیره مرخصی استحقاقی کارکنان دولت مبتنی به درخواست کارکنان برای استفاده از مرخصی و عدم موافقت دستگاه گردیده است ب. ت. ب. مغایرت بخشنامه موصوف با قوانین جاری خواهشمند است به موضوع رسیدگی فرمایید. در گزارش پیوست نامه مذکور آمده است، با عنایت به اینکه در قوانین استخدامی، چنین تکلیفی مبنی بر مشروط بودن ذخیره مرخصی استحقاقی کارکنان دولت (درخواست مستخدم و عدم موافقت دستگاه ذیربط) تجویز نگردیده و در تبصره ماده 3 قانون نحوه تعدیل نیروی انسانی دستگاههای دولتی مصوب 1366 ذخیره مرخصی استحقاقی کارکنان دولت بدون هیچ قیدی اجازه داده شده است و از سوی دیگر تکالیف مندرج در مواد 6و 7 آییننامه اجرایی مواد 47، 48 و 49 قانون استخدام کشوری مصوب 1346 هیات وزیران مربوط به نحوه استفاده از مرخصی استحقاقی است که میباید به تقاضای کتبی مستخدم و موافقت رئیس اداره مربوط انجام گیرد و همچنین ذخیره مرخصی استحقاقی کارکنانی است که با تقاضای مرخصی آنان از حیث مدت و یا موقع استفاده موافقت نشده و به تبع آن در صورت عدم استفاده از مرخصی استحقاقی در مدت معین ذخیره خواهد شد و ارتباطی با عدم استفاده کارمند از مرخصی استحقاقی خود در طول سال ندارد. مضافاً با وحدت ملاک از رای 257 مورخ 20/6/1378 هیات عمومی دیوان که در آن ماده 9 آییننامه 9 اخیرالذکر را به جهت مقید و محدود نمودن استفاده از مرخصیهای استحقاقی مغایر با قانون تشخیص و ابطال نموده است.لذا بخشنامه شماره 11855/1س مورخ 26/2/1380 مدیرکل دفتر امور بهداشت و درمان سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور مغایر با قانون تشخیص میگردد. مدیرکل دفتر حقوقی و دبیرخانه هیات عالی نظارت سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 9574/1604 مورخ 14/2/1384 اعلام داشتهاند، ب. ت. ب. لغو ماده 9 آییننامه مرخصیها، استفاده و ذخیره مرخصی استحقاقی به هر میزان که باشد صرفاً با رعایت مواد 6 و 7 آییننامه مذکور امکان پذیر م. ب. و در اجرای این مواد مستخدم برای ذخیره مرخصی اختیاری ندارد، مگر اینکه مرخصی مورد نیاز خود را درخواست نموده و با مخالفت دستگاه روبرو شود. اضافه مینماید در مورد لازم الاجرا بودن مواد 6 و 7 آییننامه مرخصیها پس از ابطال ماده 9 آییننامه مزبور آراء وحدت رویهای به شماره 402 مورخ 28/12/1379 و 34 مورخ 1/2/1381 هیات عمومی دیوان عدالت اداری صادر گردیده است که موید صحت مفاد بخشنامه مذکور است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعبه تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء بهشرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات عمومی
ن. ب. ا. استفاده مستخدمین رسمی مشمول لایحه قانونی استخدام کشوری از یک ماه مرخصی سالانه موضوع ماده 47 لایحه قانونی مزبور در زمره حقوق ثابت و مکتسب قانونی آنان شناخته شده و مطابق تبصره ماده 3 قانون نحوه تعدیل نیروی انسانی دستگاههای دولتی مصوب 1366 نیز استحقاق دریافت حقوق و فوقالعادههای مربوط به ایام مرخصی استفاده نشده و یا احتساب آن جزء سابقه خدمت از لحاظ تعیین حقوق بازنشستگی یا از کار افتادگی علیالاطلاق مورد تاکید مقنن قرار گرفته است، بنابراین مفاد بخشنامه شماره 118550/1س مورخ 26/2/1380 مدیرکل دفتر امور بهداشت، درمان سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور که برخوداری از حق قانونی مذکور را مقید به اجتماع شرایط مقرر در مادتین 6 و 7 آییننامه مرخصیها کرده است خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات قوه مجریه در وضع مقررات دولتی تشخیص داده میشود و به استناد قسمت دوم ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری بخشنامه مورد اعتراض بدین جهت ابطال میشود./
معاون قضایی دیوان عدالت اداری
مقدسیفرد
موارد مرتبط 42
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
رای شماره 69 مورخ 1373/06/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 381 مورخ 1382/09/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 259 مورخ 1378/06/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 176 مورخ 1371/08/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 113 مورخ 1379/03/22 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 776 مورخ 1392/11/07 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 15 و 19 و 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 183 مورخ 1372/10/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 23 مورخ 1374/02/30 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 684 مورخ 1385/09/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 7 مورخ 1373/02/03 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 45 مورخ 1373/05/01 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 79 مورخ 1378/03/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 75 مورخ 1377/04/27 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 74 مورخ 1377/03/27 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 505 مورخ 1384/10/04 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 452 مورخ 1383/09/22 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1006 مورخ 1392/12/12 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 15 و 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 53 مورخ 1374/04/03 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 340 و 341 مورخ 1395/05/19 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 15 و 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 748 مورخ 1384/11/030 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 187 مورخ 1372/11/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 177 مورخ 1375/08/12 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 89 مورخ 1373/08/07 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 406 مورخ 1378/12/22 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 20 مورخ 1374/02/09 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 154 مورخ 1369/07/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 73 و 74 مورخ 1370/06/26 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1032 مورخ 1396/10/12 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 11 و 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 189 مورخ 1372/11/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 21 و 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 390 مورخ 1389/09/29 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 323 مورخ 1382/08/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 20 و 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 93 تا 96 مورخ 1378/04/05 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 628 مورخ 1396/07/04 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 186 مورخ 1372/11/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
توقف اجرای مصوبه بانک مرکزی مبنی بر تسویه بدهی های دولت به بانک مرکزی
مواد 15 و 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 124 مورخ 1374/07/22 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 68 مورخ 1393/05/27 هیات تخصصی بیمه، کار و کارگری و بازنشستگی دیوان عدالت اداری
مواد 13 و 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 82 مورخ 1373/07/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 7 مورخ 1386/01/19 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2 مورخ 1386/01/19 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری
مواد مرتبط 2
-
اعمال
از این صفحه
ماده 3 — آییننامه اجرایی قانون نحوه تعدیل نیروی انسانی دستگاههای دولتی
ماده 3 قانون نحوه تعدیل نیروی انسانی دستگاههای دولتی مصوب 1366 ذخیره مرخ
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 25 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری بخشنامه مورد اعتراض بدین جهت ابطال می شود
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
