رأی
رای شماره ۱۲۷۷ الی ۱۲۷۹ مورخ ۱۴۰۰/۱۱/۱۷ هیأت تخصصی اراضی شهرسازی ، منابع طبیعی و محیط زیست دیوان عدالت اداری(موضوع شکایت و خواسته : ابطال بند یک قسمت الف مصوبه مورخ ۱۳۹۳/۰۷/۰۹ شورای برنامه ریزی شهری و سیاستگذاری طرح های عمران اصفهان)
* شماره پــرونـــده :
هـ ع/ ۹۹۰۰۱۵۱، ۹۹۰۰۱۵۲، ۹۹۰۱۵۱۶
* شماره دادنامه: ۱۲۷۹- ۱۲۷۸ - ۱۴۰۰۰۹۹۷۰۹۰۶۰۱۱۲۷۷ تاریخ: ۱۴۰۰/۱۱/۱۷
* شاکی : آقای … عباس فدوی حسینی و علی ناظریان جزی
*طرف شکایت : شهرداری اصفهان
*موضوع شکایت و خواسته : ابطال بند یک قسمت الف مصوبه مورخ ۱۳۹۳/۰۷/۰۹ شورای برنامه ریزی شهری و سیاستگذاری طرح های عمران اصفهان
* شاکی د. ب. ط. سازمان حفاظت محیط زیست به خواسته بند ۲ صورتجلسه شورایعالی حفاظت محیط زیست موضوع ۶/۱۱/۱۳۹۹به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است .
۱- تغییر مقطع عرضی از ۱۸ متر به ۲۴ متر مورد تصویب قرار گرفت (سازمان طراحی)
*دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت :
مقرره مورد شکایت مغایر با ماده ۵ قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی، تبعیض آمیز و بدون رضایت مالکین است.
*خلاصه مدافعات طرف شکایت:
۱- مصوبه مورد شکایت هیچ تاثیر و یا تضییع حقی در حقوق شاکی و هیچ یک از پلاک های واقع در طرح نشده است.
۲- تعرض گذر از ۱۸ متر به ۲۴ متر صرفاً در محدوده مالکیت عمومی و در قسمت فضای سبز اجرا می گردد.
۳- بهای کل پلاک شاکی مطابق مقررات و نظریه کارشناسی تودیع گردیده است.
*نظریه تهیه کننده گزارش:
به نظر میرسد نعیین عرض ۱۸ متری قانوطرح تفضیلی خیابان مصلی شهر اصفهان به ۲۴ متری قبلا در پرونده دیگری مطرح و تصمیم گیری شده است در ضمن در این پرونده شورای محترم نگهبان مصوبه را تحت شرایطی خلاف شرع اعلام نکرده است.
تهیه کننده گزارش:
احمد رامندی
پرونده شماره هـ ع/۹۹۰۰۱۵۱، ۹۹۰۰۱۵۲ و ۹۹۰۱۵۱۶ مبنی بر ابطال جزء ۱ بند «الف» صورتجلسه شورای برنامهریزی شهری و سیاستگذاری طرحهای عمرانی شهرداری اصفهان (مورخ ۱۳۹۳/۷/۹- با موضوع تغییر مقطع عرضی خیابان مصلی)، در جلسه مورخ ۱۴۰۰/۱۱/۳ هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست مورد رسیدگی قرار گرفت و اعضا به شرح ذیل اقدام به صدور رای نمودند:
رای هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست
ن. ب. ا. اولاً تغییر مقطع عرضی، به تصویب کمیسیون ماده ۵ قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران رسیده و شورای برنامهریزی شهری و سیاستگذاری طرحهای عمرانی شهرداری اصفهان، مطابق مقرره مورد شکایت صرفاً به تصویب چگونگی اجرای مصوبه مذکور کمیسیون ماده ۵ پرداخته است، بنابراین موضوع در صلاحیت واضع مقرره محسوب میگردد.
ثانیاً با عنایت به نظریه شورای محترم نگهبان به شماره ۶۶۷۳/۱۰۲/۹۷ (مورخ ۱۳۹۷/۵/۲۸) که بیان میدارد «اصل تعریض نمودن کوچه از ۱۰ متر به ۱۴ متر و نحوه تعریض نمودن (یک متر و سه متر) بدون رضایت مالکین اراضی و املاک، خلاف احکام اولیه اسلام و در نتیجه خلاف شرع میباشد و در صورت وجود مجوز برای تعریض علاوه بر رعایت عدالت باید بهای آن نیز پرداخت گردد»، بنابراین ب. ت. ب. اینکه تصویب مقرره مورد شکایت، در صلاحیت واضع مصوبه و طبق مجوز قانونی برای نهاد مذکور بوده و طبق قانون باید نسبت به آن، بهای عادله پرداخت شود یا نسبت به آن توافق صورت گیرد، مآلاً مصوبه مورد شکایت، مغایرتی با شرع ندارد.
بنا به مراتب فوق، جزء ۱ بند «الف» صورتجلسه شورای برنامهریزی شهری و سیاستگذاری طرحهای عمرانی شهرداری اصفهان (مورخ ۱۳۹۳/۷/۹)، بر اساس رای اکثریت اعضای هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست، مغایر قوانین و شرع و خارج از حدود اختیارات مرجع وضع مصوبه نبوده و قابل ابطال تشخیص نمیگردد. این رای به استناد بند «ب» ماده ۸۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲ ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از جانب رییس محترم دیوان عدالت اداری یا ۱۰ نفر از قضات محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.
حمیدرضا شریعتفر
رییس هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست
دیوان عدالت اداری
الف) نظریه اقلیت اول (۱ نفر):
ن. ب. ا. اولاً مطابق ماده ۵ قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران (مصوب ۱۳۵۱/۱۲/۲۲) که «بررسی و تصویب طرحهای تفصیلی شهری و تغییرات آنها» را در صلاحیت کمیسیون ماده ۵ قانون مذکور اعلام کرده است و مقرره مورد شکایت، اقدام به «تغییر مقطع عرضی خیابان مصلی» نموده که به نوعی تغییر در طرح تفصیلی محسوب میگردد و ب. ت. ب. اینکه طبق قوانین و مقررات، وضع مقرره مانحنفیه در صلاحیت شورای برنامهریزی شهری و سیاستگذاری طرحهای عمرانی شهرداری اصفهان نمیباشد، بنابراین موضوع از صلاحیت واضع مقرره خارج بوده و با قانون مذکور مغایرت دارد.
ثانیاً با عنایت به اینکه شورای محترم نگهبان طبق نظریه شماره ۶۶۷۳/۱۰۲/۹۷ (مورخ ۱۳۹۷/۵/۲۸) بیان میدارد «اصل تعریض نمودن کوچه از ۱۰ متر به ۱۴ متر و نحوه تعریض نمودن (یک متر و سه متر) بدون رضایت مالکین اراضی و املاک، خلاف احکام اولیه اسلام و در نتیجه خلاف شرع میباشد و در صورت وجود مجوز برای تعریض علاوه بر رعایت عدالت باید بهای آن نیز پرداخت گردد»، علیهذا ب. ت. ب. عدم دارا بودن صلاحیت و مجوز قانونی واضع مقرره، موضوع مغایر با شرع میباشد.
بنا به مراتب فوق، جزء ۱ بند «الف» صورتجلسه شورای برنامهریزی شهری و سیاستگذاری طرحهای عمرانی شهرداری اصفهان (مورخ ۱۳۹۳/۷/۹)، بر اساس رای اقلیت اعضای هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست، مغایر قوانین و شرع و خارج از حدود اختیارات مرجع وضع مصوبه بوده و قابل ابطال تشخیص میگردد.
ب) نظریه اقلیت دوم (۱ نفر):
ن. ب. ا. موضوع شکایت، در خصوص تعریض خیابان مصلی اصفهان و موردی بوده و عامالشمول محسوب نمیگردد، علیهذا مشمول نظامات و مقررات مندرج در ماده ۱۲ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۹۲) نگردیده و رسیدگی به آن، در صلاحیت هیات عمومی دیوان عدالت اداری نمیباشد
text = matn.replace(regex, '$1');
$('#Div_1').html(text);
if (parseInt(navigator.appVersion)
$("a[name=copy_pre]").click(function () {
range.selectNodeContents(el);
sel.removeAllRanges();
sel.addRange(range);
showNotification1();
}.box.comment-form .form-group {
}fieldset {
}.btncss{
رای شماره 1277 الی 1279 مورخ 1400/11/17 هیات تخصصی اراضی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست دیوان عدالت اداری
موضوع شکایت به ابطال بند یک قسمت الف مصوبه شورای برنامهریزی شهری و سیاستگذاری طرحهای عمران اصفهان مربوط میشود که در تاریخ 1393/07/09، تغییر مقطع عرضی خیابان مصلی از 18 متر به 24 متر را تصویب کرده است. شاکی به استناد ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی، این مصوبه را مغایر با قوانین، تبعیضآمیز و بدون رضایت مالکین قلمداد کرده است. در مقابل، دفاعیات سازمان حفاظت محیط زیست شامل این موارد است که مصوبه هیچگونه تضییع حقی برای شاکی ایجاد نکرده و تغییرات تنها در محدوده مالکیت عمومی و فضای سبز انجام میشود. هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست با استناد به این نکته که تغییر مقطع عرضی به تصویب کمیسیون ماده 5 رسیده و شورای برنامهریزی صرفاً چگونگی اجرای آن را تایید کرده، اعلام کرد که مصوبه مغایرتی با قوانین و شرع ندارد و در صلاحیت واضع مقرره بوده است. در نهایت، بر اساس آرای اکثریت اعضای هیات، مصوبه قابل ابطال تشخیص داده نشد. این رای طبق بند «ب» ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392، ظرف 20 روز قابلیت اعتراض دارد.
شماره پرونده:
ه- ع/ 9900151، 9900152، 9901516
شماره دادنامه: 1279- 1278 - 140009970906011277 تاریخ: 17/11/1400
پرونده شماره ه- ع/9900151، 9900152 و 9901516 مبنی بر ابطال جزء 1 بند «الف» صورتجلسه شورای برنامهریزی شهری و سیاستگذاری طرحهای عمرانی شهرداری اصفهان (مورخ 9/7/1393- با موضوع تغییر مقطع عرضی خیابان مصلی)، در جلسه مورخ 3/11/1400 هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست مورد رسیدگی قرار گرفت و اعضا به شرح ذیل اقدام به صدور رای نمودند:
ثانیاً با عنایت به نظریه شورای محترم نگهبان به شماره 6673/102/97 (مورخ 28/5/1397) که بیان میدارد «اصل تعریض نمودن کوچه از 10 متر به 14 متر و نحوه تعریض نمودن (یک متر و سه متر) بدون رضایت مالکین اراضی و املاک، خلاف احکام اولیه اسلام و در نتیجه خلاف شرع م. ب. و در صورت وجود مجوز برای تعریض علاوه بر رعایت عدالت باید بهای آن نیز پرداخت گردد»، بنابراین ب. ت. ب. اینکه تصویب مقرره مورد شکایت، در صلاحیت واضع مصوبه و طبق مجوز قانونی برای نهاد مذکور بوده و طبق قانون باید نسبت به آن، بهای عادله پرداخت شود یا نسبت به آن توافق صورت گیرد، مآلاً مصوبه مورد شکایت، مغایرتی با شرع ندارد.
بنا به مراتب فوق، جزء 1 بند «الف» صورتجلسه شورای برنامهریزی شهری و سیاستگذاری طرحهای عمرانی شهرداری اصفهان (مورخ 9/7/1393)، بر اساس رای اکثریت اعضای هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست، مغایر قوانین و شرع و خارج از حدود اختیارات مرجع وضع مصوبه نبوده و قابل ابطال تشخیص نمیگردد. این رای به استناد بند «ب» ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از جانب رئیس محترم دیوان عدالت اداری یا 10 نفر از قضات محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.
رئیس هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست
ن. ب. ا. اولاً مطابق ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران (مصوب 22/12/1351) که «بررسی و تصویب طرحهای تفصیلی شهری و تغییرات آنها» را در صلاحیت کمیسیون ماده 5 قانون مذکور اعلام کرده است و مقرره مورد شکایت، اقدام به «تغییر مقطع عرضی خیابان مصلی» نموده که به نوعی تغییر در طرح تفصیلی محسوب میگردد و ب. ت. ب. اینکه طبق قوانین و مقررات، وضع مقرره مانحنفیه در صلاحیت شورای برنامهریزی شهری و سیاستگذاری طرحهای عمرانی شهرداری اصفهان نمیباشد، بنابراین موضوع از صلاحیت واضع مقرره خارج بوده و با قانون مذکور مغایرت دارد.
ثانیاً با عنایت به اینکه شورای محترم نگهبان طبق نظریه شماره 6673/102/97 (مورخ 28/5/1397) بیان میدارد «اصل تعریض نمودن کوچه از 10 متر به 14 متر و نحوه تعریض نمودن (یک متر و سه متر) بدون رضایت مالکین اراضی و املاک، خلاف احکام اولیه اسلام و در نتیجه خلاف شرع م. ب. و در صورت وجود مجوز برای تعریض علاوه بر رعایت عدالت باید بهای آن نیز پرداخت گردد»، علیهذا ب. ت. ب. عدم دارا بودن صلاحیت و مجوز قانونی واضع مقرره، موضوع مغایر با شرع م. ب..
بنا به مراتب فوق، جزء 1 بند «الف» صورتجلسه شورای برنامهریزی شهری و سیاستگذاری طرحهای عمرانی شهرداری اصفهان (مورخ 9/7/1393)، بر اساس رای اقلیت اعضای هیات تخصصی شهرسازی، منابع طبیعی و محیط زیست، مغایر قوانین و شرع و خارج از حدود اختیارات مرجع وضع مصوبه بوده و قابل ابطال تشخیص میگردد.
موارد مرتبط 32
آرای مرتبط 19
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1447.2 مورخ 1396/08/02 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 اصلاحی قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1449 مورخ 1398/07/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 2 و 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 890 مورخ 1396/09/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 1 و 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 639 مورخ 1401/04/07 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 اصلاحی قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 862 مورخ 1396/09/07 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 1 و 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140231390001572783 مورخ 1402/06/21 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 اصلاحی قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 150 مورخ 1393/09/16 هیات تخصصی اراضی و محیط زیست دیوان عدالت اداری
مواد 2 و 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 382 مورخ 1397/03/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 و 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1006 مورخ 1396/10/05 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 1 و 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1446 مورخ 1395/12/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 اصلاحی قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 696 مورخ 1395/09/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 1 و 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 478 مورخ 1396/05/17 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 اصلاحی قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 886 مورخ 1396/09/14 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 2 و 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2189 مورخ 1400/07/27 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 2146 مورخ 1400/07/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 2 و 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 3070 مورخ 1398/11/01 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 1 و 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 887 مورخ 1398/11/12 هیات تخصصی شوراهای اسلامی دیوان عدالت اداری
ماده 5 اصلاحی قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1149 مورخ 1396/11/010 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
مواد 1 و 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1445 مورخ 1395/12/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 5 اصلاحی قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
نظریات مشورتی 12
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/134 مورخ 1400/03/18
ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری می باشد
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/403 مورخ 1400/10/22
ماده 5 قانون شورای عالی شهرسازی و معماری مصوب 1351 مربوط می شود
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1019 مورخ 1398/08/20
ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی و شهرسازی و معماری ایران مصوب 1351/12/22 ب
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/1073 مورخ 1402/04/25
ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری (با عنوان کمیسیون طرح تفص
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/453 مورخ 1399/04/25
ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/1245 مورخ 1402/04/24
ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب 1351/12/22 با
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/1839 مورخ 1400/01/28
ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری در رسیدگی به درخواست تغیی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1403/230 مورخ 1403/05/13
ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب 1351 با اصلاحا
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/96 مورخ 1398/04/17
ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران است که تعیین ارتفاع
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/1185 مورخ 1399/09/05
ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب 1351 است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/974 مورخ 1396/05/31
ماده 5 قانون شهرسازی و معماری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/255 مورخ 1399/03/03
ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران رسیدگی شود
مواد مرتبط 1
-
استناد
از این صفحه
ماده 5 — قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران
ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
