ربودن زوجه توسط زوج

ربودن زوجه توسط زوج خ. م.: در تاریخ 30 آذر 1394، پرونده‌ای مرتبط با اتهام مشارکت در آدم‌ربایی با وسیله نقلیه در دیوان عالی کشور مورد بررسی قرار گرفت. متهمان به دلیل ربودن همسر یکی از آنان به علت اختلافات خانوادگی، به مجازات حبس محکوم شدند. در مرحله تجدیدنظر، مجازات حبس متهمان کاهش یافت و یکی از آنان همچنین به پرداخت دیه محکوم گردید. درخواست اعاده دادرسی به استناد عدم تحقق عناصر بزه آدم‌ربایی و نیت سوء ارائه شد. اکثریت اعضای هیات دیوان عالی با پذیرش شبهه در مصداق آدم‌ربایی، این درخواست را تایید کردند، در حالی که اقلیت به عدم وجود دلایل جدید و تکراری بودن دفاعیات اشاره کردند و درخواست را رد نمودند. در نهایت، درخواست اعاده دادرسی رد و رای قبلی تایید شد. این تصمیم بر اساس بند چ ماده 474 و ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال 1392 اتخاذ گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/09/30 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: ربودن زوجه توسط زوج، مصداق بزه آدم ربایی است. رای خلاصه جریان پرونده موجب دادنامه شماره --- - 1393/09/29 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی و انقلاب شهرستان ف. آقایان ه.الف. ت. و ع. م. به اتهام مشارکت در آدم‌ربایی با وسیله نقلیه موضوع شکایت خانم ز. ت. با این توضیح که شاکیه همسر آقای ه. ت. بوده که بعد از عقد نکاح به لحاظ اختلاف خانوادگی از حق حبس خود تا دریافت کامل مهریه استفاده می‌کرده و نامبرده با کمک و مشارکت آقای ع. م. علیرغم عدم رضایت مشارالیها اقدام به ربودن وی می‌نمایند. به استناد ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1375 و رعایت ماده 37 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 هر یک به تحمل یک سال حبس و آقای ه.الف. ت. علاوه بر محکومیت فوق به اتهام ایراد صدمه بدنی عمدی به شاکیه به پرداخت دیه به مقادیر مقرر در متن رای د. ح. وی محکوم می‌گردند. رای صادره از جهت خفیف بودن مجازات مورد اعتراض شاکیه و از جهت محکومیت مورد اعتراض و تجدیدنظرخواهی متهمین قرار می‌گیرد که شعبه نهم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی در مقام رسیدگی تجدیدنظر طی دادنامه شماره --- - 1394/03/17 بنا به استدلال مندرج در متن رای با حذف یک سال حبس مورد محکومیت آقایان ه.الف. ت. و ع. م. به استناد ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1375 و رعایت تبصره سه ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 آقای ه. ت. را به تحمل ده سال حبس و آقای ع. م. را به تحمل پنج سال حبس از بابت بزه آدم ربایی محکوم و دادنامه تجدیدنظرخواسته را با اصلاحات فوق تایید می‌نماید و رای صادره را از بابت محکومیت آقای ه.الف. ت. به پرداخت دیه قطعی و غیرقابل تجدیدنظرخواهی اعلام می‌دارد. آقای ح. د. به وکالت از محکوم‌علیهما قبلاَ یکبار نسبت به رای مذکور درخواست اعاده دادرسی نموده که درخواست ایشان به شرح دادنامه شماره --- - 1394/06/08 صادره از این شعبه مردود اعلام گردیده است. آقای ح. د. به وکالت از آقای ه.الف. ت. مجدداَ با تقدیم لایحه‌ای با این خلاصه که موکل در تاریخ 1390/07/14 خانم … را به عقد دایم خود درمی‌آورد و ب. ت. ب. مخالفت موکل با اشتغال وی و دخالت اطرافیان کدورتی بین آنان ایجاد می‌شود به نحوی که ز. ب. ت. دادخواست موفق به اخذ حکم طلاق می‌گردد اگر چه شاکیه بخاطر عدم دریافت مهریه حق حبس داشته و لیکن طبق ماده 1114 قانون مدنی باید در منزلی که شوهر تعیین می‌کند ساکن شود و ظاهر ماده 621 قانون مجازات اسلامی ربودن افراد به طور اطلاق است ولی تحقق صدق عنصر ربودن انسان مستلزم اخفاء در عمل و پنهان کاری م. ب. که این امر در اقدامات موکل تحقق نیافته است و بزه آدم‌ربایی زمانی محقق می‌گردد که مرتکب در عمل قاصد باشد و قصد سوء نیت و بهره‌برداری خلاف قانون و نامشروع داشته باشد و نتیجه هم حاصل شود در صورتی که در مانحن فیه چنین چیزی متصور نیست و مراجع عظام در پاسخ به سوال موضوع مصداق آدم‌ربایی نمی‌دانند و اینکه عمل موکل آدم‌ربایی م. ب. یا نه محل شبهه و تردید است. از ریاست محترم دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی نموده که پرونده جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. عضو ممیز- رحمت اله احمدی هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردیده پس از قرائت گزارش عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و با شرکت عضو دیگر شعبه جناب آقای … و با اکثریت چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور رای اقلیت در خصوص درخواست اعاده دادرسی آقای ح. د. به وکالت از آقای ه.الف. ت. نسبت به دادنامه شماره --- - 1394/03/17 صادره از شعبه نهم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی ن. ب. ا. بزه آدم‌ربایی وقتی محقق می‌شود که مرتکب در عمل ارتکابی قصد نیت سوء و استفاده نامشروع و خلاف قانون داشته باشد و چون در مانحن فیه مرتکب همسر شرعی و قانونی‌اش را بدون رضایت وی با خود برده که عمل ایشان نامشروع نبوده بلکه قصد و نیت زندگی مشترک و عمل زناشویی بوده که اعمال خلاف قانون و خلاف شرع نمی‌باشد مضافاَ اینکه عده‌ای از مراجع عظام در پاسخ به استفتائات به عمل آمده مورد را از مصادیق آدم‌ربایی نمی‌دانند که با این اوصاف و اینکه ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1375 به آدم‌ربایی اطلاق دارد صدق آدم‌ربایی به عمل ارتکابی متقاضی محل شبهه و تردید و از مصادیق ماده 120 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 م. ب. و ب. ت. ب. اینکه بررسی موضوع از جهات مذکور ممکن است در احراز بی‌گناهی متقاضی و یا محکومیت وی تحت عنوان مجرمانه دیگری به مجازات تعزیری کمتر از مجازات بزه آدم‌ربایی (مجازات مورد حکم) موثر به نظر می‌رسد لذا مستنداَ به بند چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال 1392 عقیده به پذیرش درخواست دارم. عضو معاون شعبه --- دیوان عالی کشور رحمت اله احمدی رای شعبه دیوان عالی کشور در خصوص درخواست مجدد تجویز اعاده دادرسی از ناحیه متقاضی ه.الف. ت. با وکالت آقای ح. د. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1394/03/17 شعبه نهم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی ن. ب. ا. درخواست وی یکبار در این شعبه رسیدگی و طی دادنامه شماره --- مورخ 1394/06/08 رد گردیده است و اکنون نیز هیچ نوع دلیل و مدرک جدیدی که موجب اثبات بی‌گناهی وی باشد ارائه نگردیده و مطالب مندرج در لایحه وکیل نیز ضمن تکرار مطالب و دفاعیات قبلی استناد به فتاوا و نظرات مراجع عظام تقلید و نظر به اراده حقوقی قوه قضائیه م. ب. مبنی بر اینکه اقدام متقاضی به لحاظ علقه زوجیت فیمابین متقاضی و شاکیه عنوان آدم‌ربایی نداشته در حالی که این مطالب و ایراد به عنوان آدم‌ربایی در مراحل رسیدگی در دادگاه به وی مطرح و با توجه بآن و به دلائل و مستندات مندرج در دادنامه بدوی و تجدیدنظر منتهی به صدور حکم محکومیت متقاضی گردیده است و چون خواسته متقاضی این بار نیز با شقوق و موارد مندرج در ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری انطباق نداشته بلکه ایراد و اعتراض ماهوی م. ب. لذا در اجرای ذیل ماده 476 قانون مذکور قرار رد درخواست اعاده دادرسی صادر و اعلام می‌گردد. رئیس و عضو معاون شعبه --- دیوان عالی کشور سید رضا سید کریمی - غلامرضا قاصدی