شرایط تحقق عنصر مادی بزه افترا

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای ….گ.؛ با عنایت به محتویات پرونده و دفاعیات متهم در جلسه دادرسی صرف نظر از این که صریحاً امر به شاکی منتسب نشده است ب. ت. ب. این که متهم در لایحه تجدیدنظرخواهی اظهارات موکل خود را قید نموده که در همین رابطه موکل وی محکوم شده است، لذا دادگاه به لحاظ عدم احراز سوء نیت متهم مستنداً به اصل 37 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران رأی بر برائت صادر می نماید. رأی صادر شده حضوری محسوب و ظرف 20 روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض و رسیدگی مجدد در دادگاه های تجدیدنظر استان تهران م. ب. . رئیس شعبه 1031 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ شیری خان رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.ص. نسبت به دادنامه شماره 9100653 مورخ 29/06/1391صادره از شعبه 1031 دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن در خصوص شکایت ت. ن. خ. علیه آقای ….گ. دایر بر افترا نسبت به شاکی در صورت جلسه دادگاه و لایحه ت. ن. خ. در پرونده مربوط به دعوی خانم ب.ق. به طرفیت آقای م.ص. به خواسته صدور حکم به حضانت فرزند دختر طرفین با استدلال مندرج در دادنامه تجدیدنظرخواسته حکم برائت صادر گردیده است؛ نظر به این که ت. ن. خ. مدعی است که ت. ن. خ. با به کار بردن عبارت ((ت. ن. خ. روابط خارج از کانون خانوادگی دارد و به اصول اخلاقی پایبند نیست)) نسبت های ناروا به ایشان منتسب نموده و درصدد تخریب شخصیت و هتک آبروی وی بوده تا ناحقی را حق جلوه داده و بر هدف نامشروع خود برسند و عبارت مذکور را در جهت فاسدالاخلاق نشان دادن خود تلقی نموده است و ت. ن. خ. منکر انتساب فاسدالاخلاق نشان دادن ت. ن. خ. گردیده و اظهار نموده است: تاکنون نه گفته ام و نه نوشته ام که ایشان فاسداخلاق است و نه چنین ادعایی داشته ام و هیچ گونه نشر اکاذیبی نکردم و مطلب کذبی را هم بیان نکرده ام آنچه بیان کرده ام در مقام دفاع از موکله بوده است. علی هذا نظر به این که عبارت بیان شده از لایحه تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. در پرونده مربوط به حضانت مقید معنای فاسدالاخلاق نشان دادن ت. ن. خ. نمی باشد و عبارت مذکور صریحاً دلالت بر ارتکاب اعمال مجرمانه توسط ت. ن. خ. ندارد زیرا مطابق ماده 697 قانون مجازات اسلامی 1375 عنصر مادی بزه افتراء زمانی محقق است که نسبت دهنده عملی را که مجرمانه باشد صریحاً به دیگری نسبت دهد و عبارت مذکور نسبت دادن اعمال مجرمانه به ت. ن. خ. نمی باشد، بنابراین هر چند حکم دادگاه بدوی (دادنامه تجدیدنظرخواسته) از جهت صدور حکم برائت صحیح است اما نه با استدلال مندرج در آن دادنامه بلکه بر اساس استدلال فوق الذکر و عدم وجود عنصر مادی صدور حکم برائت صحیح است، لذا دادگاه ضمن رد تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. و مستند به بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری دادنامه تجدیدنظرخواسته نتیجتاً تأیید می گردد. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 22 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه حیات مقدم ـ مرادی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی شرایط تحقق عنصر مادی بزه افترا در تاریخ 15 تیرماه 1393، دادگاه بدوی در رسیدگی به اتهام افترا نسبت به یک شخص، ب. ت. ب. عدم احراز سوء نیت و انتساب صریح اتهام، بر اساس اصل 37 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، حکم بر برائت صادر کرد. این حکم ظرف 20 روز پس از ابلاغ، قابلیت اعتراض در دادگاه‌های تجدیدنظر استان تهران را داشت. <br>در مرحله تجدیدنظر، شاکی ادعا کرد که متهم با استفاده از عبارات موجود در لایحه دفاعی خود، به شخصیت وی آسیب رسانده و او را فاسدالاخلاق معرفی کرده است. متهم این ادعا را رد کرده و تاکید نمود که مطالب مطرح شده صرفاً به منظور دفاع از موکلش بوده است. <br>دادگاه تجدیدنظر با استناد به ماده 697 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375، به این نتیجه رسید که عبارات مورد استفاده به صراحت اعمال مجرمانه‌ای را به شاکی نسبت نمی‌دهد و بنابراین حکم برائت صادره از دادگاه بدوی را تایید کرد. در نهایت، رای دادگاه تجدیدنظر قطعی اعلام و تجدیدنظرخواهی شاکی رد گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/04/15 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: عنصر مادی بزه افتراء زمانی محقق می‌شود که نسبت دهنده صریحا عمل مجرمانه را به دیگری نسبت دهد. در خصوص اتهام آقای ….گ.؛ با عنایت به محتویات پرونده و دفاعیات متهم در جلسه دادرسی صرف نظر از این که صریحا امر به شاکی منتسب نشده است ب. ت. ب. این که متهم در لایحه تجدیدنظرخواهی اظهارات موکل خود را قید نموده که در همین رابطه موکل وی محکوم شده است، لذا دادگاه به لحاظ عدم احراز سوء نیت متهم مستندا به اصل 37 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران رای بر برائت صادر می‌نماید. رای صادر شده حضوری محسوب و ظرف 20 روز پس از ابلاغ، قابل اعتراض و رسیدگی مجدد در دادگاه‌های تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - شیری خان رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.ص. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1391/06/29 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن در خصوص شکایت ت. ن. خ. علیه آقای ….گ. دایر بر افترا نسبت به شاکی در صورت جلسه دادگاه و لایحه ت. ن. خ. در پرونده مربوط به دعوی خانم ب.ق. به طرفیت آقای م.ص. به خواسته صدور حکم به حضانت فرزند دختر طرفین با استدلال مندرج در دادنامه تجدیدنظرخواسته حکم برائت صادر گردیده است؛ نظر به این که ت. ن. خ. مدعی است که ت. ن. خ. با به کار بردن عبارت ((ت. ن. خ. روابط خارج از کانون خانوادگی دارد و به اصول اخلاقی پایبند نیست)) نسبت های ناروا به ایشان منتسب نموده و درصدد تخریب شخصیت و هتک آبروی وی بوده تا ناحقی را حق جلوه داده و بر هدف نامشروع خود برسند و عبارت مذکور را در جهت فاسدالاخلاق نشان دادن خود تلقی نموده است و ت. ن. خ. منکر انتساب فاسدالاخلاق نشان دادن ت. ن. خ. گردیده و اظهار نموده است: تاکنون نه گفته ام و نه نوشته ام که ایشان فاسداخلاق است و نه چنین ادعایی داشته ام و هیچ گونه نشر اکاذیبی نکردم و مطلب کذبی را هم بیان نکرده ام آنچه بیان کرده ام در مقام دفاع از موکله بوده است. علی هذا نظر به این که عبارت بیان شده از لایحه تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. در پرونده مربوط به حضانت مقید معنای فاسدالاخلاق نشان دادن ت. ن. خ. نمی‌باشد و عبارت مذکور صریحا دلالت بر ارتکاب اعمال مجرمانه توسط ت. ن. خ. ندارد زیرا مطابق ماده 697 قانون مجازات اسلامی 1375 عنصر مادی بزه افتراء زمانی محقق است که نسبت دهنده عملی را که مجرمانه باشد صریحا به دیگری نسبت دهد و عبارت مذکور نسبت دادن اعمال مجرمانه به ت. ن. خ. نمی‌باشد، بنابراین هر چند حکم دادگاه بدوی (دادنامه تجدیدنظرخواسته) از جهت صدور حکم برائت صحیح است اما نه با استدلال مندرج در آن دادنامه بلکه بر اساس استدلال فوق الذکر و عدم وجود عنصر مادی صدور حکم برائت صحیح است، لذا دادگاه ضمن رد تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. و مستند به بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری دادنامه تجدیدنظرخواسته نتیجتا تایید می‌گردد. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه