شرط استحقاق موجر بر اجرت المثل بعد از انقضای اجاره

رأی دادگاه بدوی الف) خواسته خانم پ. ب.ش. به وکالت از جانب آقای ف. ق.ء.ب. و خانم ع. ص.س. طی پرونده های کلاسه 921124 و 930758 به طرفیت 1. آقای م. الف. 2. آقای ف.الف. الف. 3. خانم ص. ن.ن. 4. خانم ز. الف. (3 نفر اخیر با وکالت آقای ب. الف.ب. ) به شرح دادخواستها و صورتجلسه دادرسی مورخ 1393/12/23 ، بدواً مطالبه مبلغ دویست میلیون تومان بابت ودیعه قرارداد اجاره عادی مورخ 1389/10/29 با احتساب خسارات دادرسی و تاخیر تادیه بوده است که در جلسه دادرسی مرقوم به لحاظ تودیع مبلغ ودیعه از سوی خواندگان به حساب شورای حل اختلاف و وصول قسمتی از آن توسط خ. ه. و توقیف الباقی در راستای قرار تامین خواسته، وکیل خ. ه. خواسته خ. ر. ب. مطالبه خسارت تاخیر تادیه مبلغ ودیعه از تاریخ 1392/11/19 لغایت 1393/04/11 تغییر و تقلیل داده است، دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده و احراز رابطه استیجاری فیمابین متداعیین و انقضای مدت اجاره و تخلیه عین مستاجره از سوی خ. ه. د. تاریخ 1392/11/19 و تودیع مبلغ ودیعه از سوی خواندگان در تاریخ 1393/04/11 به حساب سپرده دادگستری، دادگاه دعوی وکیل خ. ه. را وارد تشخیص و نظر به این که وکیل خواندگان دلیل و مدرکی که مثبت بی حقی خ. ه. د. طرح دعوی باشد به دادگاه ارائه ننموده و در پرونده نیز موجود نمی باشد لذا ضمن پذیرش دعوی و مستنداً به ماده 4 قانون روابط مؤجر و مستأجر مصوب 1376 و مواد 515 و 519 و 522 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم بر محکومیت خواندگان به نحو تساوی به پرداخت خسارت تاخیر تادیه بر مبنای دویست میلیون ریال از تاریخ 1392/11/19 (تاریخ تخلیه) لغایت 1393/04/11 (تاریخ تودیع ودیعه در حساب سپرده دادگستری) بابت اصل خواسته و مبلغ 40,000,000 ریال بابت هزینه دادرسی و مبلغ 43,200,000 ریال بابت حق الوکاله د. ح. خ. صادر می نماید. ب) درخصوص دعوی آقایان ف.الف. و م. الف. و خانمها ص. ن.ن. و ز. الف. با وکالت آقای ب. الف.ب. به طرفیت آقای ف. ق.ء.ب. و خانم ع. ص.س. با وکالت خانم پ. ب.ش. به خواسته مطالبه مبلغ 630,000,000 ریال بابت اجرت المثل آپارتمانهای مورد اجاره از تاریخ 1390/11/01 لغایت 1392/10/30 ، نظر به این که مطابق <a class="artref" href="/ماده/ماده-494-a_0815110236141">ماده 494 قانون مدنی</a>، استحقاق مؤجر برای دریافت اجرت المثل بعد از انقضای مدت اجاره، فرع بر احراز غیر مأذون بودن تصرفات مستأجر بعد از مدت اجاره م. ب. در حالیکه در مانحن فیه به دلالت مندرجات صورتجلسه دادرسی مورخ 1393/12/23 وکیل خ. ه. اذعان داشته که مستأجرین، اذن در ادامه تصرف داشته اند و از آنجایی که به اعتقاد دادگاه، عدم اقدام خ. ه. د. مدت دو سال پس از انقضای مدت، دلیل بر رضایت آنان نسبت به ادامه تصرفات مستأجر با همان شرایط سابق بوده است. لذا بنا به مراتب فوق و مستفاد از ماده 4 قانون روابط مؤجر و مستأجر مصوب 1376 و مستنداً به <a class="artref" href="/ماده/ماده-494-a_0815110236141">ماده 494 قانون مدنی</a> حکم بر رد دعوی خ. ه. صادر و اعلام می نماید رأی صادره حضوری و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 112 دادگاه عمومی (حقوقی) تهران محمودی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی: 1- ف.الف. الف. 2- م. الف. 3- ز. الف. 4- ص. ن. باوکالت ب. الف.ب. بطرفیت : 1- ف. ق. 2- ع. ص.س. باوکالت پ. ب. نسبت به دادنامه شماره 1200 مورخ 1393/12/24صادره ازشعبه 112 دادگاه عمومی حقوقی تهران که بموجب آن حکم برمحکومیت تجدیدنظرخواهان بالسویه برپرداخت خسارت تاخیرتادیه مبلغ ودیعه موضوع قرارداد اجاره عادی مورخ 1389/10/29 ازتاریخ 1392/11/19 لغایت 1393/4/11 به همراه خسارات دادرسی صادرگردیده وایضا&#34; دعوی تجدیدنظرخواهان با خواسته مطالبه مبلغ630/000/000ریال اجرت المثل ایام تصرف ازتاریخ1390/11/1لغایت 1392/10/30 مورد پذیرش قرارنگرفته وحکم به رد دعوی آنان صادر گردیده است واردنمی باشد زیرا دادنامه معترض عنه درهردوبخش منطبق برمقررات ورعایت اصول دادرسی وبا استنباط صحیح اصداریافته وخدشه ای براعتبارآن وارد نیست تجدیدنظر خ. د. ا. مرحله ازرسیدگی دلیل ومدرکی که نقض وبی اعتباری دادنامه را ایجاب نماید ابراز ننموده اند ولایحه اعتراضیه متضمن جهت موجهی نمی باشدازاینرو دادگاه ادعای تجدیدنظر خ. ر. و. نمی داند مستندا&#34; به ماده 358 ازقانون آئین دادرسی مدنی ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته راتایید می نماید رای صادره قطعی است. شعبه 51 دادگاه تجدیدنظراستان تهران - رئیس و مستشار سید سعید میرحسینی - محمدترابی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی شرط استحقاق موجر بر اجرت المثل بعد از انقضای اجاره در تاریخ 15 شهریور 1394، دادگاه بدوی به یک پرونده رسیدگی کرد که خ. ه. مبلغ دویست میلیون تومان را به عنوان ودیعه قرارداد اجاره عادی مورخ 29 دی 1389 مطالبه کردند. ب. ت. ب. اینکه خواندگان ودیعه را تودیع کرده بودند و خواسته به خسارت تاخیر تادیه از تاریخ 19 بهمن 1392 تا 11 تیر 1393 تغییر یافت، دادگاه دعوی را وارد دانسته و خواندگان را به پرداخت خسارت تاخیر تادیه به مبلغ دویست میلیون ریال، هزینه دادرسی و حق‌الوکاله محکوم کرد. &lt;br&gt;در بخش دیگری از پرونده، خواندگان مبلغ 630 میلیون ریال را به عنوان اجرت المثل آپارتمان‌ها از تاریخ 1 بهمن 1390 تا 30 مهر 1392 مطالبه کردند که دادگاه با استناد به <a class="artref" href="/ماده/ماده-494-a_0815110236141">ماده 494 قانون مدنی</a>، این دعوی را رد کرده و عدم اقدام خ. ه. د. مدت دو سال پس از انقضای مدت اجاره را به عنوان دلیلی بر رضایت آنان نسبت به ادامه تصرفات مستاجر تلقی نمود. رای صادره قابلیت تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران را داشت. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با تایید دادنامه بدوی، ادعای تجدیدنظر خ. ر. و. ندانسته و رای را قطعی اعلام کرد. این تصمیمات بر اساس مواد 4 و 494 قانون روابط موجر و مستاجر و ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی اتخاذ شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/06/15 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: استحقاق موجر برای دریافت اجرت المثل بعد از انقضای مدت اجاره، فرع بر احراز غیر ماذون بودن تصرفات مستاجر بعد از مدت اجاره است بنابراین دعوی مطالبه اجرت المثل، در صورت عدم اقدام موجر پس از مدت طولانی از انقضای قرارداد که دلیل بر رضایت او به ادامه تصرفات با شرایط سابق است، محکوم به رد است. الف) خواسته خانم پ. ب.ش. به وکالت از جانب آقای ف. ق.ء.ب. و خانم ع. ص.س. طی پرونده های کلاسه --- و 930758 به طرفیت 1 . آقای م. الف. 2 . آقای ف.الف. الف. 3 . خانم ص. ن.ن. 4 . خانم ز. الف. ( 3 نفر اخیر با وکالت آقای ب. الف.ب.) به شرح دادخواستها و صورتجلسه دادرسی مورخ 1393/12/23 ، بدوا مطالبه مبلغ دویست میلیون تومان بابت ودیعه قرارداد اجاره عادی مورخ 1389/10/29 با احتساب خسارات دادرسی و تاخیر تادیه بوده است که در جلسه دادرسی مرقوم به لحاظ تودیع مبلغ ودیعه از سوی خواندگان به حساب شورای حل اختلاف و وصول قسمتی از آن توسط خ. ه. و توقیف الباقی در راستای قرار تامین خواسته، وکیل خ. ه. خواسته خ. ر. ب. مطالبه خسارت تاخیر تادیه مبلغ ودیعه از تاریخ 1392/11/19 لغایت 1393/04/11 تغییر و تقلیل داده است، دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده و احراز رابطه استیجاری فیمابین متداعیین و انقضای مدت اجاره و تخلیه عین مستاجره از سوی خ. ه. د. تاریخ 1392/11/19 و تودیع مبلغ ودیعه از سوی خواندگان در تاریخ 1393/04/11 به حساب سپرده دادگستری، دادگاه دعوی وکیل خ. ه. را وارد تشخیص و نظر به این که وکیل خواندگان دلیل و مدرکی که مثبت بی حقی خ. ه. د. طرح دعوی باشد به دادگاه ارائه ننموده و در پرونده نیز موجود نمی‌باشد لذا ضمن پذیرش دعوی و مستندا به ماده 4 قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1376 و مواد 515 و 519 و 522 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم بر محکومیت خواندگان به نحو تساوی به پرداخت خسارت تاخیر تادیه بر مبنای دویست میلیون ریال از تاریخ 1392/11/19 (تاریخ تخلیه) لغایت 1393/04/11 (تاریخ تودیع ودیعه در حساب سپرده دادگستری) بابت اصل خواسته و مبلغ 40 , 000 , 000 ریال بابت هزینه دادرسی و مبلغ 43 , 200 , 000 ریال بابت حق الوکاله د. ح. خ. صادر می‌نماید. ب) در خصوص دعوی آقایان ف.الف. و م. الف. و خانمها ص. ن.ن. و ز. الف. با وکالت آقای ب. الف.ب. به طرفیت آقای ف. ق.ء.ب. و خانم ع. ص.س. با وکالت خانم پ. ب.ش. به خواسته مطالبه مبلغ 630 , 000 , 000 ریال بابت اجرت المثل آپارتمانهای مورد اجاره از تاریخ 1390/11/01 لغایت 1392/10/30 ، نظر به این که مطابق <a class="artref" href="/ماده/ماده-494-a_0815110236141">ماده 494 قانون مدنی</a>، استحقاق موجر برای دریافت اجرت المثل بعد از انقضای مدت اجاره، فرع بر احراز غیر ماذون بودن تصرفات مستاجر بعد از مدت اجاره م. ب. در حالی که در مانحن فیه به دلالت مندرجات صورتجلسه دادرسی مورخ 1393/12/23 وکیل خ. ه. اذعان داشته که مستاجرین، اذن در ادامه تصرف داشته اند و از آنجایی که به اعتقاد دادگاه، عدم اقدام خ. ه. د. مدت دو سال پس از انقضای مدت، دلیل بر رضایت آنان نسبت به ادامه تصرفات مستاجر با همان شرایط سابق بوده است. لذا بنا به مراتب فوق و مستفاد از ماده 4 قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1376 و مستندا به <a class="artref" href="/ماده/ماده-494-a_0815110236141">ماده 494 قانون مدنی</a> حکم بر رد دعوی خ. ه. صادر و اعلام می‌نماید رای صادره حضوری و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی (حقوقی) تهران رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی: 1 - ف.الف. الف. 2 - م. الف. 3 - ز. الف. 4 - ص. ن. باوکالت ب. الف.ب. به طرفیت: 1 - ف. ق. 2 - ع. ص.س. باوکالت پ. ب. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1393/12/24 صادره ازشعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم برمحکومیت تجدیدنظرخواهان بالسویه برپرداخت خسارت تاخیرتادیه مبلغ ودیعه موضوع قرارداد اجاره عادی مورخ 1389/10/29 ازتاریخ 1392/11/19 لغایت 1393/04/11 به همراه خسارات دادرسی صادرگردیده وایضا دعوی تجدیدنظرخواهان با خواسته مطالبه مبلغ 630/000/000 ریال اجرت المثل ایام تصرف ازتاریخ 1390/11/01 لغایت 1392/10/30 مورد پذیرش قرارنگرفته وحکم به رد دعوی آنان صادر گردیده است واردنمی باشد زیرا دادنامه معترض عنه درهردوبخش منطبق برمقررات ورعایت اصول دادرسی وبا استنباط صحیح اصداریافته وخدشه ای براعتبارآن وارد نیست تجدیدنظر خ. د. ا. مرحله ازرسیدگی دلیل ومدرکی که نقض وبی اعتباری دادنامه را ایجاب نماید ابراز ننموده‌اند ولایحه اعتراضیه متضمن جهت موجهی نمی‌باشدازاینرو دادگاه ادعای تجدیدنظر خ. ر. و. نمی داند مستندا به ماده 358 ازقانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته راتایید می‌نماید رای صادره قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار