شماره پــرونـــده : هـ ع/ 0003481 شماره دادنامه: 140109970906000140 تاریخ: 21/03/14

شماره پــرونـــده : هـ ع/ 0003481 شماره دادنامه: 140109970906000140 تاریخ: 21/03/14 * شاکی : آقای … *طرف شکایت : سازمان اداری و استخدامی کشور *موضوع شکایت و خواسته : 1- ابطال بخشنامه شماره 596277 مورخ 1397/10/29 (رییس امور مدیریت مشاغل و نظام های پرداخت، سازمان امور اداری و استخدامی کشور) 2- ابطال بخشنامه شماره 594575 مورخ 1398/10/16 رییس امور مدیریت مشاغل و نظام های پرداخت سازمان امور اداری و استخدامی کشور در تعارض با هم و مغایر قانون * شاکی د. ب. ط. سازمان اداری و استخدامی کشور به خواسته ابطال بخشنامه ها در تعارض با هم و مغایر قانون به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر م. ب. : بخشنامه شماره 596277 مورخ 1397/10/29 (رییس امور مدیریت مشاغل و نظام های پرداخت، سازمان امور اداری و استخدامی کشور) طبق مفاد تبصره (2) بند (ذ) ماده 87 قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، «والدین، همسران و فرزندان شهدا و جانبازان و آزادگان و رزمندگان با حداقل شش ماه سابقه حضور در جبهه شاغل در کلیه دستگاههای مشمول ماده (2) قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران و موسسات تابعه آنها و شرکت های عمومی و دولتی در صورت تنزل از پست سازمانی بالاتر، مشروط به عدم محکومیت آنها بر اساس آراء مراجع قضایی یا اداری به تنزل پست، از کلیه حقوق و مزایا همان پست سازمانی یا همتراز شغل و پست قبلی برخوردار می شوند» لذا در اجرای تبصره مذکور، وفق مصوبه مورخ 1397/7/10 شورای توسعه مدیریت و سرمایه انسانی دستگاه مکلف است «ردیفی به عنوان ما به التفاوت موضوع تبصره (2) بند (ذ) ماده (87) قانون برنامه ششم در احکام کارگزینی مشمولین ایجاد گردد تا جمع مبلغ ما به التفاوت حقوق و مزایای مستمر ناشی از تنزل پست به صورت سالانه محاسبه و در حکم درج گردد. حسب بخشنامه شماره 594575 مورخ 1398/10/16 رییس امور مدیریت مشاغل و نظام های پرداخت سازمان امور اداری و استخدامی کشور، آن دسته از مشمولین تبصره (2) بند (ذ) ماده 87 قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران که مدتی به دستگاه دیگری مامور می شوند چنانچه بعد از بازگشت از ماموریت به پست سازمانی پایین تر از پستی که قبل از اعزام به ماموریت داشته اند منصوب شوند تنزل پست موضوع این تبصره محقق گشته و تکلیف برای دستگاه ایجاد می شود در هر صورت ملاک برای احراز تنزل پست در مستند مذکور آخرین پستی است که فرد قبل از ماموریت در دستگاه مبدا تصدی آن را برعهده داشته است. *دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت : درخواست لغو بخشنامه های متضاد سازمان امور اداری و استخدامی با قانون ایثارگران مفاد تبصره 2 بند (ذ) ماده 87 قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه مشمولین این تبصره در صورت تنزل از پست سازمانی بالاتر، مشروط به عدم محکومیت آنها بر اساس آراء مراجع قضایی یا اداری به تنزل پست از کلیه حقوق و مزایای همان پست سازمانی یا همتراز شغل و پست قبلی برخوردار می شوند لذا در اجرای مفاد تبصره یاد شده دستگاه مکلف است با ملاحظه حکم کارگزینی پست سازمانی قبلی این افراد و حکم کارگزینی مربوط به پست فعلی (بعد از تنزل پست) ما به التفاوت ریالی ناشی از تنزل پست سازمان را طی ردیف جداگانه مستنداً به مفاد تبصره فوق در حکم کارگزینی وی درج نماید که دو بخشنامه متفاوت صادر شده که مغایر هم و مغایر قانون است. در قانون اشاره به پست قبل از ماموریت ایثارگر نشده است و صرفاً تنزل پست مورد نظر است. *خلاصه مدافعات طرف شکایت: تاکنون پاسخی واصل نشده است. * نظریه تهیه کننده گزارش : در تاریخ 1401/1/15 پرونده مطرح گردید: در گزارش بتاریخ فوق اینجانب با این استدلال که با بررسی بخشنامه های مورد اعتراض در هر دو بخشنامه و مقرره مطالبی که مغایر قانون برنامه ششم توسعه ویا قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران باشد ملاحظه نگردید بنظر هر دو بخشنامه در تشریح قوانین و مقررات موضوعه بوده تخلف از قوانین و مقررات احراز نگردید عقیده بر عدم ابطال بخشنامه های مذکور و رد شکایت دارم. علیهذا پس از طرح موضوع پرونده اعضای محترم با این استدلال که سابقاً راجع به همین موضوع اتخاذ تصمیم شده است موضوع را موکول به تحقیقات و بررسی بیشتر و طرح در جلسات آینده نمودند. با بررسی مجدد موضوع ن. ب. ا. حسب رای شماره 65 مورخ 1398/1/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تبصره 2 بند (ذ) ماده (87) از قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران مقرر شده است «والدین، همسران و فرزندان شهدا و جانبازان و آزادگان و رزمندگان با حداقل شش ماه سابقه حضور در جبهه شاغل در کلیه دستگاههای مشمول ماده 2 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران و موسسات تابعه آن ها و شرکت های عمومی و دولتی در صورت تنزل از پست سازمانی بالاتر مشروط به عدم محکومیت آنها بر اساس آراء مراجع قضایی یا اداری به تنزل پست از کلیه حقوق و مزایای همان پست سازمان یا همتراز شغل و پست قبلی برخوردار می شوند» از آنجاییکه حقوق و مزایای کارمندان مطابق ماده 64 از قانون مدیریت خدمات کشوری مبتنی بر امتیازاتی است که ضرب در ضریب ریالی هر سال تعیین و امتیاز آنها بعضاً ملاک محاسبه سایر مزایا از جمله اضافه کاری و پاداش پایان خدمت م. ب. بنابراین تعریف ردیف جداگانه جهت پرداخت ما به التفاوت که باعث عدم محاسبه امتیاز آنان در سایر مزایای ایثارگری تنزل مقام یافته می شود مغایر با قانون فوق الذکر است مستند بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ابطال شده است ب. ت. ب. اینکه بخشنامه های موضوع خواسته با بخشنامه شماره 1320671 مورخ 1396/5/16 دارای تشابه بوده و بخشنامه مذکور طی رای 65 هیات عمومی ابطال گردیده است بنظر خواسته بشرح مذکور وارد و بخشنامه فوق الذکر (موضوع خواسته قابل ابطال بنظر می رسد. تهیه کننده گزارش : خلیل احمدی پرونده شماره هـ ع/0003481 مبنی بر درخواست ابطال بخشنامه شماره 594575 مورخ 1398/10/16 رییس امور مدیریت مشاغل و نظام های پرداخت سازمان اداری و استخدامی کشور در جلسه مورخ 1401/3/1 هیات تخصصی استخدامی مورد رسیدگی قرارگرفت و اعضای محترم هیات به اتفاق به شرح ذیل اعلام نظر نمودند: رای هیات تخصصی استخدامی اولا براساس تبصره 2 بند (ذ) ماده (87) قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1395 مقرر گردیده: «والدین، همسران و فرزندان شهدا و جانبازان و آزادگان و رزمندگان با حداقل شش ماه سابقه حضور در جبهه، شاغل در کلیه دستگاههای مشمول ماده (2) قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران و موسسات تابعه آنها و شرکتهای عمومی و دولتی، در صورت تنزل از پست سازمانی بالاتر، مشروط به عدم محکومیت آنها بر اساس آراء مراجع قضایی یا اداری به تنزل پست، از کلیه حقوق و مزایای همان پست سازمانی یا همتراز شغل و پست قبلی برخوردار می شوند.» ثانیا براساس رای شماره 9909970906010865 مورخ 1399/7/14 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری مقرر گردیده: «ب. ت. ب. اینکه به موجب ماده 11 قانون استخدام کشوری ماموریت عبارت است از: «محول شدن وظیفه موقت به مستخدم غیر از وظیفه ‌اصلی که در پست ثابت سازمانی خود دارد و بند (ث) ماده 124 قانون مذکور نیز در خصوص حالات مستخدم، مقرر داشته ماموریت:" ... وضع مستخدمی است که به طور موقت مامور انجام وظیفه خاصی گردیده یا از طرف وزارتخانه و موسسه متبوع به وزارتخانه یا موسسه دولتی دیگری به طور موقت اعزام شده باشد." و برابر بند (د) ماده 120 قانون مدیریت خدمات کشوری، ماموریت یکی از حالات استخدامی شناخته شده است و ماده 121 قانون مذکور نحوه ماموریت کارمندان به سایر دستگاه های اجرایی را به تصویب آیین نامه موکول کرده است که طی آیین نامه اجرایی تبصره 2 ماده 21 و ماده 121 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب سال 1388 هیات وزیران، ماموریت کارمند رسمی یا پیمانی با شرایطی مجاز شناخته شده و اعزام کارمند به ماموریت و حفظ یا عدم حفظ پست سازمانی کارمند در مدت ماموریت حسب توافق دستگاه های ذی ربط خواهد بود و به موجب ماده 10 آیین نامه مورد اشاره :"کارمند مشمول قانون که ماموریت وی خاتمه یافته و تمدید نشده، مکلف است بلافاصله خود را برای انجام وظیفه یا تعیین تکلیف استخدامی به دستگاه متبوع خود معرفی نماید. تبصره - کارمند رسمی مشمول قانون که پس از خاتمه ماموریت در دستگاه متبوع پست مناسبی برای انتصاب وی وجود نداشته باشد، ب. ر. م. قانون آماده به خدمت خواهد شد." فلذا از آنجایی که اولاً موضوع ماموریت کارمندان متفاوت از موضوع انتصاب آنها م. ب. و امری موقتی جهت انجام وظیفه‌ در غیر از پستی م. ب. که کارمند در دستگاه اصلی خود بر عهده داشته است، ثانیاً با انقضای مدت ماموریت در صورت حفظ پست سازمانی پیشین مستخدم، به صورت خودکار در پست قبل از ماموریت اشتغال پیدا می کند و در غیر این صورت چنانچه در همان پست سابق خود یا همطراز آن بکار گرفته شود، نسبت به وی تنزل پست از سوی دستگاه اجرایی مذکور صورت نگرفته است و ثالثاً تبصره 2 بند (ذ) ماده (87) قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران شامل مواردی است که دستگاه اجرایی در مورد ایثارگران مورد اشاره در تبصره آن اقدام به تنزل از پست سازمانی بالاتر نموده باشد، بنابراین از آنجایی که مقررات مورد شکایت مغایرتی با موازین قانونی فوق الذکر نداردحکم به رد شکایت صادر می گردد.» بنابراین با عنایت به اینکه مفاد بخشنامه معترض عنه همانند رای شماره 9909970906010865 مورخ 1399/7/14 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری، معیار تنزل پست سازمانی موضوع تبصره 2 بند (ذ) ماده (87) قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران را اشتغال مشمول این تبصره پس از بازگشت از ماموریت به دستگاه مبدا در پست سازمانی پایین تر از پستی که قبل از اعزام به ماموریت داشته، تعیین نموده، لذا با اخذ وحدت ملاک از رای مذکور بخشنامه شماره 594575 مورخ 1398/10/16 رییس امور مدیریت مشاغل و نظام های پرداخت سازمان اداری و استخدامی کشور مغایرتی با قوانین و مقررات مورد اشاره نداشته و قابل ابطال تشخیص داده نمی شود. این رای به استناد بند (ب) ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ظرف مهلت بیست روز از تاریخ صدور از جانب رییس محترم دیوان عدالت اداری یا 10 نفر از قضات محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است. علی اکابری رییس هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری پرونده شماره هـ ع/0003481 مبنی بر درخواست ابطال بخشنامه شماره 526977 مورخ 1397/10/29 رییس امور مدیریت مشاغل و نظام‌های پرداخت سازمان اداری و استخدامی کشور در جلسه مورخ 1401/3/1 هیات تخصصی استخدامی مورد رسیدگی قرارگرفت و اعضای محترم هیات به اتفاق به شرح ذیل اعلام نظر نمودند: نظریه هیات تخصصی استخدامی با عنایت به اینکه براساس رای شماره 65 مورخ 1398/1/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری مقرر گردیده: «ب. ت. ب. اینکه در تبصره 2 بند (ذ) ماده 87 قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران مقرر‌شده است: «والدین، همسران و فرزندان شهدا و جانبازان و آزادگان و رزمندگان با حداقل شش ماه سابقه حضور در جبهه، شاغل در کلیه دستگاه های مشمول ماده 2 قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران و موسسات تابعه آنها و شرکت های عمومی و دولتی، در صورت تنزل از پست سازمانی بالاتر مشروط به عدم محکومیت آنها بر اساس آراء مراجع قضایی یا اداری به تنزل پست، از کلیه حقوق و مزایای همان پست سازمانی یا همتراز شغل و پست قبلی برخوردار می‌شوند.» و از آنجایی کـه حقوق و مزایای کارمندان مطابق مـاده 64 قانون مدیریت خدمات کشوری مبتنی بـر امتیازاتی است که ضرب در ضریب ریالی هر سال تعیین می‌شود و بر اساس سایر مواد فصل دهم قانون اخیرالذکر، حقوق ثابت کارکنان شامل حق شغل، حق شاغل و فوق العاده مدیریت تعیین و امتیاز آن بعضاً ملاک محاسبه سایـر مـزایا از جملـه اضافه کـاری و پـاداش پایان خدمت می‌باشد، بنابراین تعیین ردیف جـداگانه جهت پرداخت مابه‌التفاوت که باعث عدم محاسبه امتیاز آن در سایر مزایای ایثارگران تنزل مقام یافته می‌شود، مغایر با قانون فوق‌الذکر است و از این حیث مقرره مورد شکایت مستند به بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال می‌شود.»، لذا مفاد بخشنامه معترض عنه که برخلاف مفاد رای شماره 65 مورخ 1398/1/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری، متضمن ایجاد ردیفی جداگانه تحت عنوان مابه التفاوت موضوع تبصره 2 بند (ذ) ماده 87 قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران در احکام کارگزینی مشمولین این تبصره می باشد، با اخذ وحدت ملاک از رای مذکور مغایر قوانین و مقررات مورد اشاره و قابل ابطال م. ب.. بنابراین پرونده در راستای اجرای بند (الف) ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 جهت اتخاذ تصمیم به هیات عمومی ارسال می‌گردد. علی اکابری رییس هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری