شکایت افترا علیه وکیل در مقام دفاع

رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای م.ر. فرزند س. مبنی بر تهمت و افتراء نسبت به آقای ….الف.؛ به این شرح که در دعوی خیانت در امانت که بین شاکی و آقای ….ذ. مطرح بوده متهم به عنوان وکیل آقای ….ذ. طی لایحه شماره 401211-27/08/92 که به شعبه 1049 دادگاه عمومی تهران ارائه نموده است در صفحات 5 و 6 و 7 و 8 صراحتاً جعل در اوراق و مدارک پرونده را به شاکی نسبت داده است و مدعی شده که برگ گواه جعل و در پرونده قرار داده شده؛ با عنایت به این که این موضوع دارای عنوان جزایی خاص م. ب. و مستلزم طرح و اثبات است و عدم اقدام جهت اثبات تهمت و افتراء محسوب می شود و این امر فارغ از طرح دفاع و وظیفه قانونی وکیل است و اگرچه این موضوع برای همه اصحاب دعوی لازم الرعایه است و در همه جلسات رسیدگی دادگاه به طرفین و وکلای آن ها قانوناً گوشزد می کند که (مواظب اظهارات خود باشند) اما از متهم که خود وکیل دادگستری م. ب. بیشتر انتظار است که در به کار بردن جملات و کلمات و دفاعیات خود دقت نماید و اگر مجبور به طرح و اعلام ادعایی دارای وصف جزایی باشد باید از طریق قانونی عمل نماید و با عنایت به منطوق ماده 697 قانون مجازات اسلامی 1375 و ب. ت. ب. عدم طرح شکایت مستقل از سوی متهم جهت اثبات موضوع به نظر اتهام وی محرز و مسلم است و مستنداً به ماده فوق و رعایت بند دو ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین محکوم به پرداخت دو میلیون ریال جزای نقدی می گردد. این رأی حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 254 مأمور به شعبه 1035 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ میری رأی دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده آقای م.ر. و هم چنین آقای م.م. به وکالت از آقای ….الف. به طرفیت یکدیگر از دادنامه شماره 373 مورخ 29/04/93 شعبه 1035 دادگاه عمومی جزایی در مهلت مقرر قانونی تجدیدنظرخواهی نمودند که به موجب دادنامه مذکور آقای م.ر. به اتهام تهمت و افتراء حسب مواد استنادی در دادنامه به پرداخت دو میلیون ریال جزای نقدی محکوم شده است و م. ع. نسبت به محکومیت خویش و شاکی خصوصی نسبت به عدم تناسب مجازات به رأی اعتراض نمودند؛ اینک ب. ت. ب. محتویات پرونده و تحقیقات معموله و مفاد لوایح تجدیدنظرخواهی نظر به این که اقدامات آقای م.ر. در مقام وکالت و به منظور دفاع از حقوق موکل بوده است و لاغیر و به قصد تهمت و افتراء نبوده است سوءنیت وی احراز نمی شود و اعتراض وی وارد است و دادنامه تجدیدنظرخواسته درخور نقض م. ب. و دادگاه به استناد بند یک از ردیف ب از ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری دادنامه تجدیدنظرخواسته را نقض و به استناد ماده 177 قانون مذکور آقای م.ر. را از اتهام تهمت و افتراء تبرئه می نماید. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 41 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه قنبری ـ قاسمی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی شکایت افترا علیه وکیل در مقام دفاع در تاریخ 31 شهریور 1393، دادگاه عمومی جزایی به اتهام تهمت و افتراء فردی که در پرونده‌ای مرتبط با خیانت در امانت فعالیت می‌کرد، به دلیل نسبت دادن جعل به شاکی، وی را به پرداخت جزای نقدی معادل دو میلیون ریال محکوم نمود. دادگاه با استناد به ماده 697 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 و بند دو ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت، عدم ارائه شکایت مستقل از سوی متهم را دلیلی بر محکومیت وی تلقی کرد. این رای قابلیت تجدیدنظر داشت. در مرحله تجدیدنظر، متهم به رای اعتراض نمود و دادگاه تجدیدنظر با بررسی مستندات و لوایح، به این نتیجه رسید که اقدامات متهم در مقام وکالت و به منظور دفاع از حقوق موکل بوده و سوءنیت وی احراز نمی‌گردد. لذا، دادگاه با استناد به بند یک ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری، دادنامه قبلی را نقض و متهم را از اتهام تبرئه کرد. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/06/31 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: محتوای دفاعیات ارائه شده توسط وکیل صرفا جهت دفاع از حقوق موکل بوده و فاقد سوءنیت است؛ لذا طرح شکایت افترا علیه وکیل، فاقد وجاهت قانونی است. در خصوص اتهام آقای م.ر. فرزند س. مبنی بر تهمت و افتراء نسبت به آقای ….الف.؛ به این شرح که در دعوی خیانت در امانت که بین شاکی و آقای ….ذ. مطرح بوده متهم به عنوان وکیل آقای ….ذ. طی لایحه شماره 401211 - 27/08/92 که به شعبه --- دادگاه عمومی تهران ارائه نموده است در صفحات 5 و 6 و 7 و 8 صراحتا جعل در اوراق و مدارک پرونده را به شاکی نسبت داده است و مدعی شده که برگ گواه جعل و در پرونده قرار داده شده؛ با عنایت به این که این موضوع دارای عنوان جزایی خاص م. ب. و مستلزم طرح و اثبات است و عدم اقدام جهت اثبات تهمت و افتراء محسوب می‌شود و این امر فارغ از طرح دفاع و وظیفه قانونی وکیل است و اگرچه این موضوع برای همه اصحاب دعوی لازم الرعایه است و در همه جلسات رسیدگی دادگاه به طرفین و وکلای آن ها قانونا گوشزد می کند که (مواظب اظهارات خود باشند) اما از متهم که خود وکیل دادگستری م. ب. بیشتر انتظار است که در به کار بردن جملات و کلمات و دفاعیات خود دقت نماید و اگر مجبور به طرح و اعلام ادعایی دارای وصف جزایی باشد باید از طریق قانونی عمل نماید و با عنایت به منطوق ماده 697 قانون مجازات اسلامی 1375 و ب. ت. ب. عدم طرح شکایت مستقل از سوی متهم جهت اثبات موضوع به نظر اتهام وی محرز و مسلم است و مستندا به ماده فوق و رعایت بند دو ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین محکوم به پرداخت دو میلیون ریال جزای نقدی می‌گردد. این رای حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- مامور به شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - میری رای دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده آقای م.ر. و هم چنین آقای م.م. به وکالت از آقای ….الف. به طرفیت یکدیگر از دادنامه شماره --- مورخ 29/04/93 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی در مهلت مقرر قانونی تجدیدنظرخواهی نمودند که به موجب دادنامه مذکور آقای م.ر. به اتهام تهمت و افتراء حسب مواد استنادی در دادنامه به پرداخت دو میلیون ریال جزای نقدی محکوم شده است و م. ع. نسبت به محکومیت خویش و شاکی خصوصی نسبت به عدم تناسب مجازات به رای اعتراض نمودند؛ اینک ب. ت. ب. محتویات پرونده و تحقیقات معموله و مفاد لوایح تجدیدنظرخواهی نظر به این که اقدامات آقای م.ر. در مقام وکالت و به منظور دفاع از حقوق موکل بوده است و لاغیر و به قصد تهمت و افتراء نبوده است سوءنیت وی احراز نمی شود و اعتراض وی وارد است و دادنامه تجدیدنظرخواسته درخور نقض م. ب. و دادگاه به استناد بند یک از ردیف ب از ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری دادنامه تجدیدنظرخواسته را نقض و به استناد ماده 177 قانون مذکور آقای م.ر. را از اتهام تهمت و افتراء تبرئه می‌نماید. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه