رأی خلاصه جریان پرونده
در تاریخ 23/2/1391 آقای م.ن. وکیل پ. ی. د. به استناد تصویر مصدق سند ازدواج شماره 2545 ـ 7/6/1386 دفتر ازدواج شماره 368 حوزه ثبتی تهران و شناسنامه دادخواستی به خواسته طلاق به وکالت از سوی خانم م.د. به طرفیت آقای ع.ش. تقدیم و توضیح می دهد طبق سند نکاحیه، خوانده، همسر دائمی موکله است و ثمره آن یک فرزند مشترک دختر 5/3 ساله است. مدت وصلت بین آنها تنها نه ماه بیشتر به طول نیانجامید که اختلاف آنها بالا گرفت و مدت پنج سال است زوجین جدا از هم زندگی می کنند. برای جلوگیری از مفسده آینده و مصلحت خانوادگی با تقدیم دادخواست تقاضای رسیدگی می نمایم؛ که پرونده به شعبه 233 دادگاه خانواده تهران ارجاع می گردد دادگاه در تاریخ 20/3/1391 با حضور خواهان و وکیل او و خوانده تشکیل جلسه می دهد وکیل خواهان خواسته موکل خود را تکرار و گفته است موکل یک سوم از مهریه خ. ر. ب. زوج بذل می کند خ. ا. م. دارد قبول دارم مدتی جدا از هم زندگی می کنیم ولی برای مراجعت به منزل تلاش کردم ولی موفق نشدم. تا الان 48 عدد سکه مهریه و اجرت المثل و نفقه و هزینه ( حج) عمره او را داده ام. ز. ا. م. دارد چون مدت مفارقت بین ما زیاد شد می ترسم به گناه بیفتم تقاضای طلاق دارم. دادگاه قرار ارجاع امر به داوری را صادر می کند، داور زوج در 24/5/1391 و داور ز. د. ت. 27/3/1391 نظرات خود را تقدیم دادگاه می کنند و داور زوج مجدداً در تاریخ 7/4/1391 نظریه خود را ارائه می دهد. دادگاه پایان رسیدگی را اعلام و طی رأی شماره 00599ـ11/4/1391 با شرح دعوای وکیل خواهان و انعکاس اظهارات طرفین و نظرات داوران و اینکه به علت اختلاف زوجین و آنها فقط هشت ماه زندگی مشترک داشته اند و بقیه مدت را جدا از هم زندگی می کنند و برای جلوگیری از ایجاد مفسده لذا ادامه زندگی مشترک بین آنان در وضعیت موجود مصلحت نبوده و موجب عسر و حرج مادی و معنوی زوجه می گردد و با ثابت دانستن دعوای خواهان مستنداً به مواد 1284ـ1145 و 1146 و 1130 قانون مدنی و ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق گواهی عدم امکان سازش و طلاق زوجه را صادر و اعلام می دارد و به زوجه اجازه می دهد تا ظرف سه ماه از تاریخ ابلاغ و قطعیت رأی با بذل حداقل یک سوم مهریه و قبول بذل از شوهرش و توکیل ب. غ. نسبت به اجرای طلاق خلع نوبت اول و ثبت آن اقدام نماید و به مقدار سه طهر عده نگاه دارد زوجین فاقد فرزند مشترک می باشند و از سوی زوجه ادعای بارداری نشده است. پس از ابلاغ رأی ز. ب. ت. لایحه و تشریح وضعیت مالی خ. ن. ب. آن اعتراض و عنوان می کند ما یک فرزند دختر مشترک داریم که در پرونده امر موضوع را گفتیم تقاضای اصلاح رأی را می نماید شعبه 233 دادگاه یاد شده طی رأی اصلاحی شماره 676 ـ21/4/1391 با پذیرش تقاضای زوج رأی از جهت داشتن یک فرزند مشترک به نام ز. متولد 2/9/1387 اصلاح و توضیح می دهد حضانت وی با مادرش م. ب. و برای پدر وقت دیدار تعیین می کند. پس از ابلاغ، ز. ن. ب. آن تجدیدنظرخواهی می کند پرونده برای رسیدگی به شعبه 47 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ارجاع و دادگاه به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 1561ـ7/8/1391 استدلال می کند طلاق از ایقاعات م. ب. و زوجه ادله و بینه مکفی برای صدور حکم طلاق ارائه نکرده و حتی ت. ن. خ. حسب مندرجات پرونده محکوم به تمکین شده است لذا با نقض رأی تجدیدنظرخواسته حکم به رد دعوای خواهان بدوی (زوجه) را صادر و اعلام می دارد. رأی در تاریخ 2/9/1391 به زوجه ابلاغ و مشارالیها در تاریخ 21/9/1391 نسبت به آن فرجام خواهی می کند که پرونده پس از تبادل لوایح به دیوان عالی کشور ارسال و برای رسیدگی به این شعبه ارجاع می گردد. لوایح طرفین به هنگام قرائت گزارش و شور مطالعه خواهد گردید.
رأی شعبه دیوان عالی کشور
بر اساس مقررات ماده1130 (اصلاحی) قانون مدنی که مورد استناد دادگاه نخستین قرار گرفته جهات عسر و حرج زوجه در مدت زندگی مشترک احصاء شده است لذا تفارق ابدان بین زوجین با وجود رأی دادگاه به تمکین زوجه آن هم با استدلال اینکه احتمال مفسده زوجه وجود دارد و مصلحت آنان در جدایی است، موجب پذیرش دعوای زوجه ( ف. خ.) نمی گردد؛ لذا اعتراض ف. خ. وارد نیست و رأی شعبه چهل و هفتم دادگاه تجدیدنظر استان تهران با رعایت تشریفات دادرسی، مخالف قانون نمی باشد. فلذا به استناد ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب سال 1379 دادنامه فرجام خواسته ابرام و پرونده اعاده می گردد.
رئیس شعبه 12 دیوان عالی کشور ـ مستشار
طیبی ـ مصطفوی
فهرست
خلاصه جریان پرونده
شعبه دیوان عالی کشور
نقد رأی
عسر و حرج زوجه به علت مفارقت جسمانی بین زوجین
در تاریخ 15 اردیبهشت 1392، دیوان عالی کشور به پروندهای رسیدگی کرد که در آن، درخواست طلاق از سوی زوجه به دلیل مشکلات زندگی مشترک و مدت طولانی جدایی مطرح شده بود. دادگاه بدوی ب. ت. ب. شرایط عسر و حرج زوجه، گواهی عدم امکان سازش صادر و اجازه طلاق را به وی اعطا نمود. با این حال، زوج به این رای اعتراض کرده و ادعا کرد که آنها دارای فرزند مشترکی هستند. دادگاه تجدیدنظر با نقض رای بدوی، دعوای زوجه را رد کرد و اعلام نمود که زوجه ادله کافی برای اثبات درخواست طلاق ارائه نکرده است. زوجه با فرجامخواهی به دیوان عالی کشور، خواسته خود را مورد بررسی مجدد قرار داد. دیوان عالی کشور با استناد به ماده 1130 قانون مدنی و تاکید بر عدم وجود جهات موجه برای پذیرش دعوای زوجه، رای تجدیدنظر را مطابق با قانون دانسته و به استناد ماده 370 قانون آیین دادرسی، رای تجدیدنظر را تایید کرد.
تاریخ دادنامه قطعی: 1392/02/15
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: تفارق ابدان بین زوجین با وجود رای دادگاه به تمکین زوجه، موجب پذیرش دعوای زوجه مبنی بر صدور حکم طلاق به علت عسر و حرج نمی گردد.
رای خلاصه جریان پرونده
در تاریخ 1391/02/23 آقای م.ن. وکیل پ. ی. د. به استناد تصویر مصدق سند ازدواج شماره 2545 - 1386/06/07 دفتر ازدواج شماره 368 حوزه ثبتی تهران و شناسنامه دادخواستی به خواسته طلاق به وکالت از سوی خانم م.د. به طرفیت آقای ع.ش. تقدیم و توضیح می دهد طبق سند نکاحیه، خوانده، همسر دائمی موکله است و ثمره آن یک فرزند مشترک دختر 5/3 ساله است. مدت وصلت بین آنها تنها نه ماه بیشتر به طول نیانجامید که اختلاف آنها بالا گرفت و مدت پنج سال است زوجین جدا از هم زندگی می کنند. برای جلوگیری از مفسده آینده و مصلحت خانوادگی با تقدیم دادخواست تقاضای رسیدگی می نمایم؛ که پرونده به شعبه --- دادگاه خانواده تهران ارجاع میگردد دادگاه در تاریخ 1391/03/20 با حضور خواهان و وکیل او و خوانده تشکیل جلسه می دهد وکیل خواهان خواسته موکل خود را تکرار و گفته است موکل یک سوم از مهریه خ. ر. ب. زوج بذل می کند خوانده اظهار میدارد قبول دارم مدتی جدا از هم زندگی می کنیم ولی برای مراجعت به منزل تلاش کردم ولی موفق نشدم. تا الان 48 عدد سکه مهریه و اجرت المثل و نفقه و هزینه (حج) عمره او را داده ام. زوجه اظهار میدارد چون مدت مفارقت بین ما زیاد شد می ترسم به گناه بیفتم تقاضای طلاق دارم. دادگاه قرار ارجاع امر به داوری را صادر می کند، داور زوج در 1391/05/24 و داور ز. د. ت. 1391/03/27 نظرات خود را تقدیم دادگاه می کنند و داور زوج مجددا در تاریخ 1391/04/07 نظریه خود را ارائه می دهد. دادگاه پایان رسیدگی را اعلام و طی رای شماره --- - 1391/04/11 با شرح دعوای وکیل خواهان و انعکاس اظهارات طرفین و نظرات داوران و اینکه به علت اختلاف زوجین و آنها فقط هشت ماه زندگی مشترک داشته اند و بقیه مدت را جدا از هم زندگی می کنند و برای جلوگیری از ایجاد مفسده لذا ادامه زندگی مشترک بین آنان در وضعیت موجود مصلحت نبوده و موجب عسر و حرج مادی و معنوی زوجه میگردد و با ثابت دانستن دعوای خواهان مستندا به مواد 1284 - 1145 و 1146 و 1130 قانون مدنی و ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق گواهی عدم امکان سازش و طلاق زوجه را صادر و اعلام میدارد و به زوجه اجازه می دهد تا ظرف سه ماه از تاریخ ابلاغ و قطعیت رای با بذل حداقل یک سوم مهریه و قبول بذل از شوهرش و توکیل ب. غ. نسبت به اجرای طلاق خلع نوبت اول و ثبت آن اقدام نماید و به مقدار سه طهر عده نگاه دارد زوجین فاقد فرزند مشترک میباشند و از سوی زوجه ادعای بارداری نشده است. پس از ابلاغ رای ز. ب. ت. لایحه و تشریح وضعیت مالی خ. ن. ب. آن اعتراض و عنوان می کند ما یک فرزند دختر مشترک داریم که در پرونده امر موضوع را گفتیم تقاضای اصلاح رای را مینماید شعبه --- دادگاه یاد شده طی رای اصلاحی شماره 676 - 1391/04/21 با پذیرش تقاضای زوج رای از جهت داشتن یک فرزند مشترک به نام ز. متولد 1387/09/02 اصلاح و توضیح می دهد حضانت وی با مادرش م. ب. و برای پدر وقت دیدار تعیین می کند. پس از ابلاغ، ز. ن. ب. آن تجدیدنظرخواهی می کند پرونده برای رسیدگی به شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران ارجاع و دادگاه به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره --- - 1391/08/07 استدلال می کند طلاق از ایقاعات م. ب. و زوجه ادله و بینه مکفی برای صدور حکم طلاق ارائه نکرده و حتی ت. ن. خ. حسب مندرجات پرونده محکوم به تمکین شده است لذا با نقض رای تجدیدنظرخواسته حکم به رد دعوای خواهان بدوی (زوجه) را صادر و اعلام می دارد. رای در تاریخ 1391/09/02 به زوجه ابلاغ و مشارالیها در تاریخ 1391/09/21 نسبت به آن فرجام خواهی می کند که پرونده پس از تبادل لوایح به دیوان عالی کشور ارسال و برای رسیدگی به این شعبه ارجاع میگردد. لوایح طرفین به هنگام قرائت گزارش و شور مطالعه خواهد گردید.
رای شعبه دیوان عالی کشور
بر اساس مقررات ماده 1130 (اصلاحی) قانون مدنی که مورد استناد دادگاه نخستین قرار گرفته جهات عسر و حرج زوجه در مدت زندگی مشترک احصاء شده است لذا تفارق ابدان بین زوجین با وجود رای دادگاه به تمکین زوجه آن هم با استدلال اینکه احتمال مفسده زوجه وجود دارد و مصلحت آنان در جدایی است، موجب پذیرش دعوای زوجه (ف. خ.) نمی گردد؛ لذا اعتراض ف. خ. وارد نیست و رای شعبه چهل و هفتم دادگاه تجدیدنظر استان تهران با رعایت تشریفات دادرسی، مخالف قانون نمیباشد. فلذا به استناد ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب سال 1379 دادنامه فرجام خواسته ابرام و پرونده اعاده میگردد.
رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط 39
آرای مرتبط 38
-
رأی
هماستناد
صدور حکم طلاق به دلیل عسر و حرج ناشی از عقیم بودن زوج و تأیید آن توسط دیوان عالی کشور
مواد 368 و 370 قانون ایین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور
-
رأی
هماستناد
دعوی اثبات نسب
مواد 368 و 370 قانون ایین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور
-
رأی
هماستناد
تایید گواهی عدم امکان سازش توسط دیوان عالی کشور و رد اعتراض تجدیدنظر در پرونده طلاق و مسائل مالی مرتبط
مواد 396 و 370 قانون ایین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور
-
رأی
هماستناد
وضعیت فرجام خواهی در فرض عدم ابلاغ نظریه پزشکی قانونی
مواد 366 و 370 قانون ایین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور
-
رأی
هماستناد
قانون حاکم بر ارتکاب رفتار عدم تحویل کالای امانی
ماده 370 قانون ایین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور
-
رأی
هماستناد
تعهدات بیمه گر نسبت به راننده مسبب حادثه
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه
-
رأی
هماستناد
رجوع از بذل مهریه
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی تایید و
-
رأی
هماستناد
اثر پرداخت نفقه بعد از تحقق وکالت زوجه در طلاق
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی تایید و
-
رأی
هماستناد
احراز عسر و حرج زوجه در زندگی مشترک
مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی با رد اع
-
رأی
هماستناد
اثر حکم تجویز ازدواج مجدد بر دادخواست طلاق زوجه
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ابرام و
-
رأی
هماستناد
احراز عسر و حرج به جهت بیماری مقاربتی زوج
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب سال
-
رأی
هماستناد
احراز عسروحرج زوجه در زندگی مشترک
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی تایید و
-
رأی
هماستناد
اختلاف زوجین در خصوص باکره بودن زوجه
مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن رد ف
-
رأی
هماستناد
درخواست طلاق به دلیل عسر و حرج ناشی از مفارقت طولانی
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب سال
-
رأی
هماستناد
درخواست فسخ نکاح به دلیل عیب زوجه
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن رد ا
-
رأی
هماستناد
درخواست طلاق به دلیل عقیم بودن زوج
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه
-
رأی
هماستناد
رای صحیح در دعوای طلاق به دلیل عسر و حرج
مواد 370 و 396 و 403 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه
-
رأی
هماستناد
احراز عسر و حرج زوجه به جهت مفارقت زوجین
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه
-
رأی
هماستناد
تاثیر مدت رابطه زوجیت بر دایم تلقی شدن عقد نکاح
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ابرام می
-
رأی
هماستناد
سقوط شرط تنصیف دارایی در دعوی طلاق از ناحیه زوج
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه
-
رأی
هماستناد
تکلیف دادگاه در خصوص نحله
مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی تایید و
-
رأی
هماستناد
شرط تعیین تکلیف حقوق مالی زوجه در دعوای طلاق
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه
-
رأی
هماستناد
فسخ نکاح به دلیل اختلال جنسی زوج
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی
-
رأی
هماستناد
مفهوم عسر و حرج در طلاق از ناحیه زوجه
مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی
-
رأی
هماستناد
تقاضای طلاق به جهت عدم پرداخت نفقه مستند به حکم کیفری
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه
-
رأی
هماستناد
نمایندگی سردفتر برای اجرای صیغه طلاق
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی رای فرجا
-
رأی
هماستناد
حقوق خریدار در فرض مستحق للغیر بودن مبیع
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ابرام و
-
رأی
هماستناد
دایره شمول شرط تنصیف دارایی
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب
-
رأی
هماستناد
اجرای صیغه طلاق در فرض تقسیط مهریه
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه
-
رأی
هماستناد
قلمرو زمانی شروط وکالت در طلاق ضمن عقد نکاح
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی
-
رأی
هماستناد
اقرار عملی به رجوع از طلاق خلع
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی انقلاب در امور مدنی ضمن تایید
-
رأی
هماستناد
فسخ نکاح به استناد ازدواج سابق زوجه
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی انقلاب در امور مدنی ضمن تایید
-
رأی
هماستناد
تکلیف دیوان عالی در فرض انصراف خواهان بدوی از دعوا
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی رای فرجا
-
رأی
هماستناد
عدم تصریح به عسر و حرج در طلاق
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب
-
رأی
هماستناد
تاثیر نشوز زوجه در تحقق شروط ضمن عقد نکاح
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه
-
رأی
هماستناد
رای تکراری
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن رد ف
-
رأی
هماستناد
تکلیف دستگاه اجرایی در برابر مالک در فرض ایجاد حریم در ملک وی
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن تایی
-
رأی
هماستناد
وضعیت فرجام خواهی در فرض عدم ابلاغ نظریه پزشکی قانونی
مواد 370 و 396 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن رد ف
مواد مرتبط 1
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 370 — قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی
ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب سال
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
