قابلیت فرجام از رأی صادره در خصوص گواهی حصر وراثت

رأی خلاصه جریان پرونده برابر محتویات پرونده حسب گواهی حصر وراثت شماره 1823- 29/11/85 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی شادروان ع.الف. فوت نموده و وراث حین الفوت وی آقای ….الف. پدر و خانم ص.م. اعلام شده اند آقای ….الف. متعاقباً درخواست اصلاح گواهی حصر وراثت صادره از حیث ارزش ما ترک به درج آگهی نموده است که در جریان صدور گواهی حصر وراثت اصلاحی آقای م.ر. و خانم خ.ر. پدر و مادر همسر متوفی مرحومه نسبت به گواهی صادره اعتراض نموده و اعلام داشته اند که دختر آنها که همسر متوفی بوده (مرحومه ن.ر.) در هنگام تصادفی که منجر به فوت مرحوم ع.الف. و همسر و فرزندانش شده و در اتومبیل بوده است پس از فوت شوهرش فوت کرده و در زمان فوت متوفی، وی در قید حیات بوده و لذا عدم ذکر نام مرحومه ن. درگواهی انحصار وراثت باعث مخدوش بودن گواهی شده است که دادگاه حسب دادنامه 183-3/2/86 ضمن صدور گواهی انحصار وراثت نامحدود از حیث ماترک اعتراض متصرفین را وارد ندانسته و کماکان وراث مرحوم ع. را الف.الف. پدر و خانم ص.م. مادر متوفی اعلام کرده است.که آقای م.ک. و خانم خ.ک. نسبت به این رأی تجدیدنظرخواهی نموده اند و شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان طی دادنامه شماره 731-89 با این خلاصه که تقدم و تأخر فوت نامبردگان قابل اثبات نمی باشد و دلیلی در این زمینه از سوی تجدیدنظرخواهان ارائه نشده، ضمن رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظر خواسته را تأیید نموده است. هر چند این رأی از سوی دادگاه قابل فرجام اعلام شده لیکن نسبت به آن فرجام خواهی نشده ولی از طریق اعمال ماده 18 قانون آیین دادرسی مدنی و اختیارات ریاست قوه قضائیه که آنرا خلاف شرع تشخیص داده اند درخواست اعاده دادرسی نسبت به دادنامه مرقوم به عمل آمده که شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان به موجب دادنامه 401137-12/10/90 این بار دادگاه تجدیدنظرخواهی را وارد تشخیص با اضافه نمودن نام خانم ن.ک. به عنوان احد از ورثه مرحوم ع.الف. در گواهی حصر وراثت صادره گواهی مذکور را بدین وسیله اصلاح نموده است که نسبت به این رأی از سوی آقای ….الف. و ص.م. فرجام خواهی شده و پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده که توسط دفتر ثبت و تکمیل گردیده و اینک تحت نظر قراردارد. رأی شعبه دیوان عالی کشور در خصوص فرجام خواهی نسبت به دادنامه فرجام خواسته به شماره 401137-13/10/90 صادره از شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان ، ن. ب. ا. آرای قابل فرجام دادگاه های تجدیدنظر استان در ماده 368 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی احصاء شده است که رأی فرجام خواسته در زمره آرای مذکور قرار ندارد، هرچند <a class="artref" href="/ماده/ماده-369-a_raw080610252240">ماده 369 قانون امور حسبی</a> که دادگاه در دادنامه 89/731 به آن اشاره نموده آرای صادره از محاکم را که در اجرای <a class="artref" href="/ماده/ماده-364-a_raw080610252235">ماده 364 قانون امور حسبی</a> صادر شده قابل فرجام اعلام نموده لیکن ب. ت. ب. تاریخ تصویب قانون آیین دادرسی که مصوب 21/1/79 م. ب. و مؤخر به قانون امور حسبی است و با التفات به ماده 529 قانون آیین دادرسی مدنی که صراحتاً قید شده که از تاریخ لازم الاجرا شدن این قانون، قانون آیین دادرسی مدنی و سایر قوانین و مقررات در موارد مغایر ملغی اعلام می گردد لذا، رأی معنونه را اصولاً قابل فرجام خواهی ندانسته و به این ترتیب فرجام خواهی به عمل آمده را مردود اعلام می نماید. رییس شعبه 5 دیوان عالی کشور - مستشار معینی - تقویان فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی قابلیت فرجام از رأی صادره در خصوص گواهی حصر وراثت در تاریخ 29 بهمن 1391، دادنامه‌ای در خصوص انحصار وراثت صادر گردید. در این پرونده، وراث متوفی شامل والدین وی بودند. والدین همسر متوفی نسبت به عدم ذکر نام همسر او در گواهی حصر وراثت اعتراضاتی را مطرح کردند. دادگاه اولیه، این اعتراضات را وارد ندانسته و وراث را همان افراد فوق‌الذکر اعلام کرد. تجدیدنظرخواهان به این تصمیم اعتراض کردند که دادگاه تجدیدنظر نیز با رد درخواست آن‌ها، رای اولیه را تایید نمود. پس از آن، با استناد به ماده 18 قانون آیین دادرسی مدنی، درخواست اعاده دادرسی ارائه شد و نام همسر متوفی به گواهی حصر وراثت اضافه گردید. این رای نیز مورد فرجام‌خواهی قرار گرفت. دیوان عالی کشور در بررسی فرجام‌خواهی، با استناد به مواد 368 و 369 قانون آیین دادرسی و همچنین ماده 529 این قانون، اعلام کرد که رای تجدیدنظر از حیث قابلیت فرجام‌خواهی شرایط قانونی را ندارد و به همین دلیل، فرجام‌خواهی را مردود اعلام نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/11/29 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: علیرغم تصریح قانون امور حسبی بر قابل فرجام بودن رای صادره در خصوص گواهی حصر وراثت، نظر به تاخر تاریخ تصویب قانون آیین دادرسی نسبت به قانون امور حسبی و احصاء آراء قابل فرجام در آن، رای دادگاه تجدیدنظر در خصوص گواهی حصر وراثت قابل فرجام نیست. رای خلاصه جریان پرونده برابر محتویات پرونده حسب گواهی حصر وراثت شماره 1823 - 29/11/85 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی شادروان ع.الف. فوت نموده و وراث حین الفوت وی آقای ….الف. پدر و خانم ص.م. اعلام شده اند آقای ….الف. متعاقبا درخواست اصلاح گواهی حصر وراثت صادره از حیث ارزش ما ترک به درج آگهی نموده است که در جریان صدور گواهی حصر وراثت اصلاحی آقای م.ر. و خانم خ.ر. پدر و مادر همسر متوفی مرحومه نسبت به گواهی صادره اعتراض نموده و اعلام داشته اند که دختر آنها که همسر متوفی بوده (مرحومه ن.ر.) در هنگام تصادفی که منجر به فوت مرحوم ع.الف. و همسر و فرزندانش شده و در اتومبیل بوده است پس از فوت شوهرش فوت کرده و در زمان فوت متوفی، وی در قید حیات بوده و لذا عدم ذکر نام مرحومه ن. درگواهی انحصار وراثت باعث مخدوش بودن گواهی شده است که دادگاه حسب دادنامه --- - 3/2/86 ضمن صدور گواهی انحصار وراثت نامحدود از حیث ماترک اعتراض متصرفین را وارد ندانسته و کماکان وراث مرحوم ع. را الف.الف. پدر و خانم ص.م. مادر متوفی اعلام کرده است.که آقای م.ک. و خانم خ.ک. نسبت به این رای تجدیدنظرخواهی نموده‌اند و شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان طی دادنامه شماره --- - 89 با این خلاصه که تقدم و تاخر فوت نامبردگان قابل اثبات نمی‌باشد و دلیلی در این زمینه از سوی تجدیدنظرخواهان ارائه نشده، ضمن رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظر خواسته را تایید نموده است. هر چند این رای از سوی دادگاه قابل فرجام اعلام شده لیکن نسبت به آن فرجام خواهی نشده ولی از طریق اعمال ماده 18 قانون آیین دادرسی مدنی و اختیارات ریاست قوه قضائیه که آن را خلاف شرع تشخیص داده اند درخواست اعاده دادرسی نسبت به دادنامه مرقوم به عمل آمده که شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان به موجب دادنامه --- - 12/10/90 این بار دادگاه تجدیدنظرخواهی را وارد تشخیص با اضافه نمودن نام خانم ن.ک. به عنوان احد از ورثه مرحوم ع.الف. در گواهی حصر وراثت صادره گواهی مذکور را بدین وسیله اصلاح نموده است که نسبت به این رای از سوی آقای ….الف. و ص.م. فرجام خواهی شده و پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده که توسط دفتر ثبت و تکمیل گردیده و اینک تحت نظر قراردارد. رای شعبه دیوان عالی کشور در خصوص فرجام خواهی نسبت به دادنامه فرجام خواسته به شماره 401137 - 13/10/90 صادره از شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان، ن. ب. ا. آرای قابل فرجام دادگاه‌های تجدیدنظر استان در ماده 368 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی احصاء شده است که رای فرجام خواسته در زمره آرای مذکور قرار ندارد، هرچند <a class="artref" href="/ماده/ماده-369-a_raw080610252240">ماده 369 قانون امور حسبی</a> که دادگاه در دادنامه --- به آن اشاره نموده آرای صادره از محاکم را که در اجرای <a class="artref" href="/ماده/ماده-364-a_raw080610252235">ماده 364 قانون امور حسبی</a> صادر شده قابل فرجام اعلام نموده لیکن ب. ت. ب. تاریخ تصویب قانون آیین دادرسی که مصوب 21/1/79 م. ب. و موخر به قانون امور حسبی است و با التفات به ماده 529 قانون آیین دادرسی مدنی که صراحتا قید شده که از تاریخ لازم الاجرا شدن این قانون، قانون آیین دادرسی مدنی و سایر قوانین و مقررات در موارد مغایر ملغی اعلام می‌گردد لذا، رای معنونه را اصولا قابل فرجام خواهی ندانسته و به این ترتیب فرجام خواهی به عمل آمده را مردود اعلام می‌نماید. رییس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار