قلمرو اعمال ماده 29 قانون حمایت خانواده

رأی خلاصه جریان پرونده در این پرونده خانم ش. ا. با وکالت ه. ع. دادخواست طلاق به طرفیت اقای ع. ا. تقدیم شعبه *نموده و اظهار داشته موکله در تاریخ ۹۸/۶/۲۱ با خوانده ازدواج نموده موکله در حال حاضر قادر به ادامه زندگی مشترک با زوج نمی باشد. از دادگاه تقاضای طلاق به علت عسر و حرج دارد. دادگاه در تاریخ ۱۴۰۰/۷/۲۶ وقت رسیدگی تعیین نموده و طرفین را دعوت به رسیدگی کرده است.وکیل خ. د. م. را بشرح دادخواست تقدیمی بازگو کرده و اضافه کرده موکله و زوج زندگی مشترک را بطور رسمی شروع ننمودند زیرا زوج حاضر به تهیه منزل مستقل نمی باشد. دادخواست الزام به تمکین زوج هم از طرف دادگاه رد شده است.و این امر باعث عسر و حرج موکله را فراهم اورده است.موکله نفقات معوقه خود را از طرف شورای حل اختلاف مطالبه نموده است.شاهد هم دارم. حاضرم به دادگاه معرفی کنم زوج خانم ا. ه. را به عنوان وکیل به دادگاه معرفی کرده و در مقام دفاع اظهار داشته موکل ...*است.و هنگام ازدواج موکل این امر را به زوجه بیان داشت که باید در *سکونت و زندگی کنی و خواهان ان را قبول کرد در حال حاضر زوجه مهریه و نفقه را دریافت می کند لذا هیچ دلیلی بر عسر و حرج زوجه ارائه نشده بلکه زوجه با ممنوع خروج کردن موکل وی را در عسر و حرج قرار داده است.حسابهای وی را مسدود کرده است.موکل خانه در حد توان خود تهیه کرده است.ولی در صورتی که زوجه مهریه و سایر حقوق مالی خود را ببخشد موکل حاضر به طلاق زوجه م. ب.. در غیر اینصورت با طلاق موافق نیست و تقاضای رد دعوی طلاق را دارد. دادگاه تصویر رای محکومیت زوج به پرداخت نفقه زوجه را پیوست نموده است.همچنین تصاویر اظهارنامه های ارسال شده طرفین پیوست پرونده گردیده است.زوج ، زوجه را دعوت به زندگی مشترک کرده و زوجه در جواب اظهار داشته اگر منزل تهیه نمایی حاضر به زندگی می باشم دادگاه قرار داوری صادر کرده و نظریه داوران را جلب کرده است.وکیل ز. د. ل. مورخ ۱۴۰۰/۱۰/۱۱ خود اضافه کرده زوج جهت زیارت اربعین از کشور خارج شده و در کشور حضور ندارد. موکله اعلام نموده حتی اگر زوج در *خانه تهیه نماید. حاضر است.با زوج زندگی کند دادگاه برابر صورت جلسه مورخ ۱۴۰۰/۱۰/۱۳ اظهارات دو نفر گواهان را استماع نموده است.دادگاه درنهایت در تاریخ ۱۴۰۰/۱۱/۱۱ مبادرت به صدور حکم به طلاق بلحاظ احراز عسر و حرج زوجه نموده است.سپس زوج بشرح لایحه وکیل خ. ن. ب. رای صادره مذکور دادخواست تجدیدنظر تقدیم داشته که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده است.دادگاه تجدیدنظر نیز در تاریخ ۱۴۰۱/۱/۲۷ مبادرت به صدور رای به رد درخواست تجدیدنظرخواهی و تایید دادنامه تجدیدنظرخواسته نموده است.متعاقبا ز. ن. ب. رای صادره مذکور معترض است.و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجام خواهی کرده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و مطرح رسیدگی م. ب.. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. م. ه. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده درخصوص دادنامه شماره *فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: رأی متن رأی درخصوص دادخواست فرجامخواهی اقای ع. ا. با وکالت خانم ا. ه. ف. نسبت به رای شماره *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ ۱۴۰۰/۱۱/۱۱ شعبه *مبنی بر صدور حکم طلاق بلحاظ احراز عسر و حرج زوجه ب. ت. ب. محتویات پرونده فرجامخواهی وارد نمی باشد. زیرا ، اولا- زوجه علت طرح دعوای طلاق را بروز اختلاف با زوج به علت اینکه زوج حاضر نیست منزل مستقل جهت شروع زندگی مشترک تهیه نموده و مرا از بلاتکلیفی که از زمان انعقاد عقد مورخ ۹۸/۶/۲۱ م. ب.. رهایی بخشد لذا تداوم این وضع برایم ممکن نیست و به علت عسر و حرج از دادگاه تقاضای طلاق دارم. اعلام نموده است. ثانیا -ز. د. م. دفاع اظهار داشته من و زوجه قبل از انعقاد عقد نکاح با یکدیگر بر اینکه زندگی مشترک ما در *می باشم باید باشد. و در انجا سکونت داشته باشیم و خواهان ان را قبول کرد مضافا بر اینکه منزل برای شروع زندگی مشترک را فراهم نمودم لذا ب. ت. ب. اینکه زوجه دلیل بر عسر و حرج و طلاق ندارد. از دادگاه تقاضای رد دعوی وی را دارم.ثالثا -با عنایت به مراتب مذکور اولا- مسلم است.زوجین مدتها است.به دلیل بروز اختلاف از یکدیگر جدا زندگی می کنند و از زمان انعقاد عقد نکاح تاکنون موفق به شروع زندگی مشترک نشدند.ثانیا -ب. ت. ب. اینکه زوج دادخواست الزام زوجه به تمکین تقدیم داشته و برابر رای دادگاه به علت اینکه زوج منزل مناسب جهت زندگی مشترک تهیه ننموده است.دادخواست مذکور منتهی به رد گردیده است.که این امر و سایر قرائن موجود در پرونده از جمله اظهارات خوانده در صورت جلسه دادگاه مورخ ۱۴۰۰/۷/۲۶ و مفارقت جسمانی طولانی و عدم توفیق زوج در رفع بلاتکلیفی زوجه من حیث المجموع دلالت بر صحت ادعای زوجه و موجه بودن ارای صادره دادگاههای بدوی و تجدیدنظر دارد. در نتیجه فرجام خواهی ف. خ. ب. کیفیتی نیست که خلل و خدشه ای به ارای صادره و استنباط و تشخیص دادگاههای بدوی و تجدیدنظر وارد اورد النهایه چون زوجه ( فرجام خوانده ) خود متقاضی طلاق از شوهرش بوده و تعیین تکلیف نسبت به حقوق مالی وی ناشی از زوجیت در دعوی طلاق مطروحه از شمول حکم مقرر در ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده مصوب سال ۱۳۹۱ که صرفا در دعوی طلاق به درخواست زوج جهت حفظ بنیان خانواده و جلوگیری از سوی استفاده مرد از اختیار مطلقش در طلاق همسر خویش قابل اعمال و اجرا بوده خروج موضوعی داشته و چنانچه زوجه ( فرجام خوانده ) خواستار مطالبه حقوق ناشی از زوجیت خود بوده باشد. بایستی جداگانه با طرح دعوی در مرجع ذیصلاح قضایی نسبت به استیفای حقوق خود اقدام نماید. بنابراین الزام ز. ف. خ. به پرداخت تعداد ۵۲ قطعه سکه تمام بهار ازادی و یک جلد کلام اله مجید و ایینه و شمعدان و یک شاخه نبات بعنوان باقیمانده مهریه د. ح. زوجه بشرح مقرر در دادنامه بدوی بلحاظ تجاوز از حدود خواسته مندرج در دادخواست بدوی با موازین قانونی مطابقت نداشته و درنتیجه به تجویز ماده ۴۰۳ قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه های بدوی و فرجام خواسته در این قسمت نقض بلاارجاع میگردد. و دادنامه فرجام خواسته در سایر قسمت چون ایراد و اشکال موثری بر ان مترتب نمی باشد. لهذا ضمن رد فرجام خواهی ف. خ. باستناد مواد ۳۷۰ و ۳۹۶ قانون ایین دادرسی مدنی ابرام میگردد. رییس شعبه *: ح. ع. مستشار: ح. م. ه. مستشار: م. ح. م. فهرست خلاصه جریان پرونده متن رأی نقد رأی قلمرو اعمال ماده 29 قانون حمایت خانواده در تاریخ 11 دی 1399، دادخواستی به منظور صدور حکم طلاق به دلیل عسر و حرج زوجه ناشی از عدم وقوع نزدیکی و باکره بودن زوجه پس از 15 سال زندگی مشترک، تقدیم دادگاه شد. در این راستا، عدم تهیه منزل مسکونی و عدم پرداخت نفقه نیز به عنوان دلایل دیگر مطرح گردید. در مقابل، ادعایی مبنی بر امتناع زوجه از ایفای وظایف زناشویی مطرح شد که به عنوان دلیل عدم طرح دعوی از سوی خوانده ذکر گردید. <br>پس از بررسی و ارجاع به داوری، دادگاه به عدم حصول سازش بین طرفین پی برد و در نهایت، با استناد به عسر و حرج زوجه، حکم به الزام زوج به طلاق زوجه صادر کرد. همچنین، زوجه به دلیل باکره بودن و عدم وقوع نزدیکی، مستحق دریافت نصف مهریه خود (99 سکه) شناخته شد. این حکم در مرحله تجدیدنظر نیز تایید گردید، اما در خصوص مهریه، به دلیل تجاوز از حدود خواسته، نقض و مقرر شد زوجه برای مطالبه حقوق مالی خود، دعوی جداگانه‌ای اقامه کند. <br>فرجام‌خواهی طرفین نیز به دلیل عدم وجود ایرادات قانونی موثر، رد یا نقض شد. تصمیم نهایی دادگاه با رعایت مواد 29 قانون حمایت خانواده و 403 قانون آیین دادرسی مدنی صادر گردید. در تاریخ 1399/10/11 خانم م. ک. پ. به وکالت از طرف خانم ز. ع. گ. به طرفیت اقای م. ع. گ. دادخواستی به خواسته صدور حکم طلاق به لحاظ عسر و حرج زوجه ناشی از عدم وقوع نزدیکی بین زوجین و باکره بودن زوجه علیرغم سپری شدن 15 سال از زندگی مشترک و عدم تهیه منزل مسکونی و عدم پرداخت نفقه و هزینه های زندگی تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد در جلسه رسیدگی مورخ 1399/11/20 که با حضور وکیل خواهان و هم چنین خانم ل. ا. ث. به عنوان وکیل خ. ت. گ. وکیل خ. ا. د. موکل بنده در سال 78 با خوانده که نسبت فامیلی دارند ازدواج نموده و در سال 84 زندگی مشترک را شروع کرده اند و با وجود اینکه فراهم کردن محل سکونت برای زندگی مشترک از وظایف زوج بوده متاسفانه زوج وظیفه خود را انجام نداده و موکل بنده که کارمند بیمارستان هستند هزینه های زندگی را متقبل میشوند و علت اصلی که موجب تقاضای طلاق زوجه شده اینستکه زوجه طبق نامه پزشک متخصص زنان با وجود گذشت 15 سال از زندگی مشترک هم چنان دوشیزه هستند و رابطه زناشویی در این مدت انجام نشده است.که این موضوع موجب عسر و حرج و عدم تحمل زندگی مشترک برای زوجه شده و تقاضای طلاق را مطرح کردند. و حسب اظهار موکل خوانده با افراد متعددی رابطه نامشروع داشته است. وکیل خ. د. ا. داشت در دادخواست به توانایی جسمانی موکل بنده اقرار شده است.و از زمان ازدواج بدلیل اینکه زوجه پدرش را از دست داده بود و به مادرش وابستگی داشته توافق بر ان شد که موکل منزل قدیمی پدر همسرش را بازسازی کرده تا جهت ارامش همسرش در کنار مادرش زندگی نمایند و در این سال ها ب. ت. ب. علاقه و رغبت به میل جنسی زوجه از انجام عمل زناشویی امتناع میکردند. و هر بار با گریه و زاری و التماس مانع از انجام عمل زناشویی شدند و موکل حاضر است.جهت اثبات توانایی جنسی به پزشکی قانونی مراجعه نماید. و زوجه متخلف از وظایف زناشویی بوده و باکره بودن منتسب به خودش م. ب.. و در خصوص ادعای عدم پرداخت نفقه هیچ دادنامه ای در این خصوص که موکل نفقه همسرش را پرداخت نکرده موجود نمی‌باشد. و ادعای زوجه مبنی بر روابط نامشروع موکل در هیچ دادگاه کیفری ثابت نشده است.و طبق استشهادیه پیوست موکل بنده از خانواده ای با اصالت و کارمند بانک بوده و از لحاظ اخلاقی مورد تایید اطرافیان م. ب.. و چون دلیلی دال بر عسر و حرج غیر قابل تحمل به دادگاه ارائه نشده لذا تقاضای صدور حکم بر بطلان دعوی خواهان م. ا. و در پاسخ به سوال دادگاه مبنی بر اینکه ایا موکل شما ادعای خ. م. ب. باکره بودن و عدم روابط زناشویی در مدت 15 سال زندگی مشترک را قبول دارد. یا خیر اظهار داشت بله، زوجه باکره بوده لیکن علت ان منتسب به موکل نمی‌باشد. چرا که نامبرده از انجام عمل زناشویی ممانعت میکردند. و موکل به علت نسبت فامیلی و مبادی اداب و رودربایستی در خصوص الزام زوجه به تمکین طرح دعوی نکرده اند. در ادامه وکلای طرفین در پاسخ به اظهارات یکدیگر مطالبی بیان داشته اند که در صورتمجلس منعکس گردیده و سپس دادگاه موضوع را به داوری ارجاع نموده و داوران منتخب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند و سپس وکلای طرفین هر یک در ارتباط با حقوق مالی ز. ط. ل. تقدیمی مطالبی بیان داشته اند و وکیل ز. ط. ل. تقدیمی اعلام نموده که مهریه موکل دویست عدد سکه بهار ازادی بوده که بدلیل باکره بودن زوجه و عدم وقوع نزدیکی بین زوجین زوجه مستحق دریافت نصف مهریه یعنی یکصد عدد سکه م. ب.. که از این تعداد یک عدد سکه را بذل نموده و مابقی 99 سکه را دریافت مینماید. سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/02/29 پس از ذکر خواسته خواهان و توضیحات وکیل ایشان و مدافعات وکیل خوانده با استدلال مفصل منعکس در ان و اینکه حدود 15 سال از زندگی مشترک زوجین سپری گردیده و روابط زناشویی بین انها واقع نگردیده و این امر می‌تواند منجر به اسیب روحی و روانی زوجین و صدمه به سلامت روانی انها گردد. و اینکه خوانده تاکنون دعوایی از بابت الزام زوجه به تمکین اقامه ننموده و بر این اساس ادعای ایشان مبنی بر خودداری زوجه از روابط زناشویی دفاع موجهی نبوده و مردود به نظر میرسد و عدم توجه زوج به غریزه جنسی زوجه وی را نسبت به ادامه زندگی مایوس و دلسرد نموده و زوجه حاضر شده بخشی از حقوق مالی خود را در قبال طلاق بذل نماید. که این امر موید عدم وجود رابطه عاطفی بین زوجین و کراهت شدید خواهان از زوج م. ب.. و با این وصف زوجه برای تداوم زندگی با مشقت شدید مواجه شده که استمرار ان موجب بروز انواع ضرر و زیان برای وی خواهد شد و اصرار زوج به استمرار زندگی مشترک این چنینی می‌تواند سوی استفاده از حق از سوی زوج باشد. که اصل 40 قانون اساسی و قاعده فقهی لاضرر بر عدم سوی استفاده از حق تاکید دارد. لذا عسر و حرج زوجه خواهان را در تداوم زوجیت محرز تشخیص و با لحاظ قاعده فقهی لاضرر و لاضرار فی الاسلام و به استناد قسمت اخیر تبصره الحاقی به ماده 1130 قانون مدنی و تبصره الحاقی به ماده 1133 همان قانون و ماده 26 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 حکم بر الزام زوج به طلاق زوجه صادر و مقرر داشته که در صورت امتناع زوج از حضور در دفترخانه یا امتناع از اجرای صیغه طلاق سردفتر رسمی طلاق از طرف دادگاه نمایندگی در اجرای صیغه طلاق خواهد داشت. وکیل زوجه حسب لایحه تقدیمی مورخ 1400/02/01 اعلام نموده که موکل در خصوص نفقه و اجرت المثل ادعایی نداشته و این بخش از حقوق مالی خود را بذل مینماید. و در خصوص مهریه که تعداد دویست قطعه سکه تمام بهار ازادی م. ب.. و بدلیل باکره بودن زوجه و عدم وقوع نزدیکی بین زوجین، زوجه مستحق دریافت نصف مهریه خواهد بود که معادل یکصد سکه م. ب.. و موکل از این تعداد یک عدد سکه را بذل نموده و مابقی ان را مطالبه مینماید. لذا ب. ت. ب. اظهارات وکیل خواهان و اگر چه ماده 1092 قانون مدنی مربوط به فرضی است.که شوهر قبل از نزدیکی زن خود را طلاق دهد و منصرف از فرض دعوی حاضر م. ب.. و به عبارتی اگر چه در پرونده حاضر زوجه با وصف عدم نزدیکی با زوج تقاضای طلاق نموده است.اما به لحاظ انکه پذیرش ادعای ایشان به لحاظ وقوع نامبرده در عسر و حرج بوده است.لذا تمام مهریه به ایشان تعلق گرفته و موضوع مشمول ماده 1092 قانون مدنی نمیگردد. اما ب. ت. ب. اینکه وکیل ز. د. ل. تقدیمی با بذل یک سکه صرفا نیمی از مهریه موکل خود را مطالبه نموده است.بر همین اساس دادگاه با رعایت مواد 1078 و 1082 قانون مدنی و ماده 29 قانون حمایت خانواده، خوانده را به پرداخت 99 عدد سکه تمام بهار ازادی بابت مهریه د. ح. خ. محکوم مینم.. مضافا از باب تسبیب به استناد ماده 519 قانون ایین دادرسی مدنی نامبرده را به پرداخت مبلغ 1/677/997 ریال بابت هزینه دادرسی و مبلغ ده میلیون ریال بابت حق الوکاله وکیل وفق رقم مندرج در وکالتنامه د. ح. خ. محکوم و نوع طلاق را باین خلعی و مدت اعتبار حکم صادره را شش ماه از تاریخ ابلاغ رای فرجامی یا انقضای مهلت فرجام خواهی اعلام داشته است. پس از ابلاغ رای صادره وکلای زوجین هر یک با تقدیم دادخواست نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نموده‌اند که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1400/05/12 اعتراض تجدیدنظرخواهان را غیرموجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته را ب. ت. ب. جهات و دلایل استنادی منعکس در ان صحیح و صایب و فاقد ایراد و اشکال موثر قانونی تشخیص و ضمن رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواهان به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است.دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1400/05/13 به وکلای زوجین ابلاغ شد و هر یک از انان در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده‌اند که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست های فرجامی و لوایح طرفین به هنگام شور قرائت میگردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: اولا - فرجام خواهی وکیل ف. خ. ا. م. ع. گ. نسبت به اصل و اساس دادنامه شماره *مورخ 1400/05/12 شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ 1400/02/29 صادره از شعبه *که به موجب ان به لحاظ احراز عسر و حرج زوجه در تداوم زوجیت حکم بر الزام زوج (ف. خ.) به مطلقه نمودن زوجه (فرجام خوانده) با شرایط مصرح در ان اصدار یافته است.ب. ت. ب. جامع اوراق پرونده وارد نبوده و توجیه قانونی ندارد. دادنامه های بدوی و فرجام خواسته در اصل و اساس حکم با عنایت به جهات و مبانی استدلال و استنباط دادگاه به شرح منعکس در حکم و توجها به محتویات پرونده و قرائن موجود در ان و لحاظ اظهارات وکلای طرفین در جلسه دادرسی و لوایح تقدیمی که در مجموع حاکیست فیمابین زوجین با وصف اینکه حدود 15 سال دارای زندگی مشترک با یکدیگر بوده اند هنوز مواقعه و امیزش جنسی صورت نگرفته و زوجه کماکان باکره م. ب.. و ادعای وکیل زوج مبنی بر اینکه زوجه در طول این مدت طولانی از برقراری هر گونه رابطه زناشویی از سوی زوج ممانعت به عمل میاورده و از ایفای وظایف زوجیت امتناع میورزیده است.متکی به ادله اثباتی نبوده و مواردی از قبیل گریه و زاری و التماس زوجه جهت عدم مقاربت و برقراری رابطه جنسی نمی‌تواند عذر موجهی برای زوج در عدم مقاربت وی با زوجه محسوب و عدم ایفای حقوق واجبه زوجه از سوی ایشان را در این مدت طولانی توجیه نماید. مضافا بی تفاوتی نامبرده نسبت به امور و مسایل زناشویی و عدم هر گونه اقدام قانونی جهت الزام زوجه به ایفای وظایف زوجیت در طول این مدت 15 سال زندگی مشترک خود قرینه ای بر عدم علاقمندی وی نسبت به زوجه و عدم تمایل قلبی ایشان به برقراری هرگونه رابطه زناشویی با زوجه م. ب.. که در چنین شرایطی تداوم این وضعیت ب. ت. ب. اوضاع و احوال حاکم بر روابط طرفین موجب عسر و حرج زوجه در استمرار زوجیت و غیرقابل تحمل بودن ادامه زندگی مشترک برای وی خواهد بود. من حیث المجموع موجها و مطابق موازین و مقررات قانونی اصدار یافته و ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر ارای مرقوم مترتب نبوده و اعتراضات وکیل ف. خ. د. حد و کیفیتی نیست که بمبانی استنباط و تشخیص دادگاه و مالا اساس دادنامه معترض عنه خلل و خدشه ای وارد و موجبات نقض ان را فراهم سازد لهذا ضمن رد فرجام خواهی ف. خ. ب. استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته نسبت به اصل و اساس حکم که متضمن الزام ز. ف. خ. به مطلقه نمودن زوجه فرجام خوانده بوده ابرام میگردد. و اما دادنامه های بدوی و فرجام خواسته در قسمت مربوط به مهریه ما فی القباله زوجه که مشعر بر محکومیت زوج به پرداخت تعداد 99 قطعه سکه تمام بهار ازادی بابت بخشی از مهریه د. ح. زوجه بوده چون در پرونده حاضر زوجه خود متقاضی طلاق از شوهرش بوده و تعیین تکلیف نسبت به مهریه ایشان به عنوان بخشی از حقوق ناشی از زوجیت در دعوی طلاق مطروحه از شمول حکم مقرر در ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 که صرفا در دعوی طلاق به درخواست زوج جهت جلوگیری از سوی استفاده وی از اختیار مطلق خویش در طلاق زوجه اش و به منظور حفظ بنیان خانواده و جلوگیری از تزلزل در ارکان و بنیان خانواده قابل اعمال و اجرا بوده خارج بوده و چنانچه زوجه فرجام خوانده خواستار مطالبه حقوق ناشی از زوجیت از جمله مهریه استحقاقی خود بوده باشد. بایستی وفق مقررات قانونی با تقدیم دادخواست و اقامه دعوی در دادگاه ذیصلاح نسبت به استیفای حقوق ادعایی خود اقدام نماید. بنابراین دادنامه های بدوی و فرجام خواسته در قسمت مربوط به مهریه و محکومیت زوج به پرداخت بخشی از ان به لحاظ تجاوز ان از حدود خواسته مندرج در دادخواست نخستین و عدم مطابقت ان با موازین قانونی واجد ایراد قانونی موثر بوده و به تجویز ماده 403 قانون ایین دادرسی مدنی این قسمت از دادنامه های بدوی و فرجام خواسته نقض بلاارجاع میگردد. ثانیا - در خصوص فرجام خواهی وکیل ز. ف. خ. خانم ز. ع. گ. نسبت به دادنامه فرجام خواسته صدرالاشعار چون اساس اعتراض وکیل ز. ف. خ. راجع به بخشی از مهریه ما فی القباله که مورد حکم قرار نگرفته بوده و به موجب بند اول رای صادره دادنامه های بدوی و فرجامخواسته در قسمت مربوط به مهریه بعلل و جهات منعکس در ان به نحو کامل نقض شده و مقرر گردیده که چنانچه زوجه در خصوص مهریه و سایر حقوق مالی ناشی از زوجیت خویش مدعی هر گونه حقی بوده باشد. بایستی جداگانه با اقامه دعوی در مرجع صالح قضایی نسبت به استیفای ان اقدام نماید. بنابراین مورد اعتراض ف. خ. سالبه بانتفای موضوع بوده و از این رو فرجام خواهی ف. خ. ب. لحاظ انتفای موضوع قابلیت استماع و رسیدگی را نداشته و به تجویز ماده 415 قانون ایین دادرسی مدنی قرار رد فرجام خواهی ف. خ. صادر و اعلام میگردد. رئیس شعبه *: ح. ع. مستشار: ح. م. ه. در تاریخ 24 آذر 1399، زوجه به منظور دریافت حکم طلاق، به دلیل تخلف زوج از شروط ضمن عقد نکاح، که شامل عدم پرداخت نفقه و سوء رفتار شدید می‌باشد، دادخواستی ارائه کرد. زوجه به محکومیت زوج به پرداخت نفقه و مستندات مربوطه اشاره نمود. در جلسه دادرسی، وکیل زوجه بر تحقق شرایط طلاق تاکید کرد. در مقابل، زوج خواسته خود را احراز شرایط لازم برای اجرای صیغه طلاق اعلام و به پرداخت نفقه معوقه اشاره کرد. <br>دادگاه ب. ت. ب. عدم پرداخت نفقه و اصرار زوجه بر طلاق، بر اساس مواد 1119، 1143 و 29 قانون حمایت خانواده، حکم به احراز شرایط لازم برای طلاق صادر کرد. زوج به این حکم تجدیدنظرخواهی نمود که در دادنامه‌ای، به دلیل عدم احراز تخلف از شروط ضمن عقد، حکم به بطلان دعوی زوجه صادر شد. زوجه به دیوان عالی کشور فرجام‌خواهی کرد و دیوان با نقض دادنامه و ارجاع به دادگاه بدوی، خواستار تکمیل تحقیقات شد. <br>در نهایت، دادگاه بدوی با تایید تخلف زوج و اصرار زوجه بر طلاق، حکم به طلاق صادر کرد و در خصوص حقوق مالی زوجه، به دلیل تجاوز از حدود خواسته، قسمت‌هایی از حکم را نقض نمود. فرجام‌خواهی زوج نیز رد و حکم به تایید دادنامه بدوی صادر شد. در تاریخ 1399/09/24 خانم س. و. به طرفیت همسرش اقای ج. ج. دادخواستی به خواسته صدور حکم طلاق بدلیل تخلف زوج ازبندهای 1 و 2 شروط ضمن عقد نکاح مبنی بر عدم پرداخت نفقه و سوی رفتار شدید و اختلاف شدید که موجب افتراق جسمانی به مدت بیش از ده ماه گردیده است.تقدیم و تصویر ارای متعددی که از جمله انها مربوط به محکومیت زوج به پرداخت نفقه زوجه و فرزند مشترک و رد دعوی تمکین زوج بوده به پیوست دادخواست ارائه نموده است.دادخواست مطروح حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد اقای ع. و. اذغان وکیل پ. ی. د. ب. ت. و. از جانب خواهان (زوجه) اعلام وکالت نموده است.در جلسه مورخ 99/11/8 که با حضور زوجین و وکیل خ. ت. گ. وکیل خ. ا. د. عرایض به شرح لایحه تقدیمی و ارائه شده م. ب.. تمام شرایط طلاق در این پرونده به استناد مواد 1129 و 1130 و بندهای 1 و 2 و 3 عقد نامه کاملا مشهود م. ب.. خواهان (زوج) اظهار داشت خواسته من صدور حکم بر احراز شرایط اعمال وکالت جهت اجرای صیغه طلاق به جهت تحقق شرط های یک و دو از شروط ضمن عقد نکاح مبنی بر عدم پرداخت نفقه است.در تاریخ 1391/11/10 با همسرم ازدواج کرده ایم و صاحب یک فرزند به نام ا. متولد 97/7/18 هستیم جهیزیه ام را با خود خواهم برد حامله نیستم فرزند مشترک با دستور موقت نزد من است.و حضانت فرزند مشترک را می خواهم و نفقه فرزند را هم می خواهم مهریه ام 514 قطعه سکه است.که ان را می خواهم راجع به نفقه ام رای صادر شده و ان را می خواهم. خوانده ضمن تقدیم لایحه دفاعیه که ضمیمه پرونده بوده اظهار داشت من همسرم را طلاق نمی دهم. بچه ام کوچک است.برای نگهداری به ایشان داده ام من مشکل روانی ندارم. مدارک مربوط به توقیف پول از حساب های بانکی و توقیف اموال و اجناس مغازه ام و طلبم از دو پلاک ثبتی را تقدیم می نمایم که وجه نقد بمبلغ 192/709/887 ریال به همسرم از بابت مهریه از طریق اداره اجرای ثبت تبریز پرداخت شده است.نفقه موضوع محکومیت خودم را در تاریخ 99/11/2 پرداخت کرده ام سپس دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده و داوران منتخب زوجین هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند سرانجام دادگاه به موجب دادنامه شماره 2198 مورخ 1399/11/30 پس از ذکر خواسته خواهان با اعلا م اینکه زوجین در تاریخ 1391/11 با همدیگر ازدواج کرده و صاحب یک فرزند مشترک به نام ا. متولد 1397/07/18 هستند و زوج به علت عدم پرداخت نفقه همسرش محکوم به پرداخت نفقه وی به مدت بیش از شش ماه از تاریخ 1398/11/01 لغایت 1399/07/15 از قرار هر ماه پنج میلیون ریال شده و در روز دادرسی به تاریخ 1399/11/02 نفقه زوجه را پرداخت نموده که حکایت از قصد و. م. ب. اذیت نمودن زوجه را دارد. و تا زمان تقدیم دادخواست به تاریخ 1399/09/24 زوج نفقه همسرش را پرداخت ننموده و شرط اول از شروط ضمن عقد نکاح محقق شده است.و تلاش دادگاه و مساعی داوران در اصلاح ذات البین زوجین موثر واقع نشده و زوجه اصرار در طلاق گرفتن از همسرش را دارد. لذا خواسته خ. ر. و. تشخیص و به استناد مواد 1119 و 1143 و 1144 و 1145 و 1146 و 1150 و 1151 قانون مدنی و بند 9 از ماده 4 و مواد 26 و 29 و 31 و 32 و 33 قانون حمایت خانواده حکم به احراز شرایط اعمال وکالت جهت اجرای صیغه طلاق به دلیل تحقق بند اول از شروط ضمن عقد نکاح مبنی بر عدم پرداخت نفقه صادر نموده و توضیح داده که میزان مهریه زوجه 514 قطعه سکه تمام بهار ازادی و هزینه سفر حج عمره است.و راجع به مهریه از طریق اداره ثبت اقدام شده است.و زوجه تمامی مهریه اش را می خواهد و زوجه هزینه سفر حج عمره بمبلغ سی میلیون ریال به زوجه پرداخت خواهد کرد. نسبت به نفقه زوجه از تاریخ 98/10/11 لغایت 1399/07/15 طی دو فقره دادنامه صادره از شعبه *اتخاذ تصمیم شده و طبق ان اقدام خواهد شد و از تاریخ 1399/07/16 لغایت جاری شدن صیغه طلاق و تا پایان مدت عده زوج ماهیانه پنج میلیون ریال به عنوان نفقه به زوجه پرداخت خواهد نمود. نوع طلاق در فرض وقوع رجعی است. مدت اعتبار حکم صادره شش ماه از تاریخ قطعیت ان است. جهیزیه زوجه در منزل مشترک است.و در زمان جاری شدن صیغه طلاق ان را با خودش خواهد برد حضانت فرزند مشترک به نام ا. متولد 1397/07/18 با زوجه است.و زوج به نحو مقرر در حکم فرزند را ملاقات خواهد کرد و زوج ماهیانه پنج میلیون ریال با افزایش سالانه بیست درصد از بابت نفقه فرزند مشترک پرداخت خواهد کرد. پس از ابلاغ رای صادره ز. د. م. قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *اذربایجان شرقی شعبه *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1400/01/30 ب. ت. ب. مستند دعوی و صدور حکم تمکین زوجه و پرداخت نفقه محکومیت یافته برای یک بار هر چند تاخیر که این قسمت مورد استناد دادگاه بدوی قرار گرفته و ان را نشانه قصد زوج مبنی بر اذیت کردن زوجه دانسته که این امر قسمت اخیر شرط را ب. ت. ب. تادیه نفقه را تحقق بخشیده و با در نظر گرفتن میزان نفقه موصوف و مطالبه کلیه مهریه از طرف زوجه به میزان 514 قطعه سکه تمام بهار ازادی لذا اعتراض ت. ن. خ. را وارد و موجه تشخیص و ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته حکم بر بطلان دعوی خواهان بدوی صادر نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1400/02/01 به وکیل ز. ا. ش. و نامبرده در تاریخ 1400/02/18 با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده که در نوبت رسیدگی هیات شعبه به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1400/5/5 به شرح زیر انشای رای نموده است. فرجام خواهی وکیل ف. خ. خانم س. و. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/01/30 شعبه *که به موجب ان به لحاظ عدم احراز تخلف زوج (فرجام خوانده) از شرط ضمن عقد نکاح ضمن نقض دادنامه بدوی حکم بر بطلان دعوی طلاق خواهان بدوی (ف. خ.) صادر گردیده است.ب. ت. ب. جامع اوراق پرونده مالا وارد و موجه است.زیرا تخلف زوج فرجام خوانده از بند اول از شروط ضمن العقد مندرج در قباله نکاحیه مبنی بر عدم پرداخت نفقه زوجه یکی از علل و اسباب درخواست طلاق ز. ف. خ. در دادخواست نخستین بوده است.و حسب پیوست پرونده زوج ف. خ. ب. موجب دادنامه قطعیت یافته شماره 930 مورخ 1399/07/16 شعبه *به پرداخت نفقه معوقه از تاریخ 1398/11/01 لغایت 1399/07/15 به مدت بیش از شش ماه د. ح. ز. ف. خ. محکوم گردیده و در تاریخ 1399/09/16 اجراییه صادر و ز. ف. خ. در تاریخ 1399/09/24 مبادرت به تقدیم دادخواست طلاق در پرونده حاضر نموده و زوج ف. خ. ن. حسب فیش بانکی پیوست پرونده (ص 52) مبلغ 43/986/798 ریال بابت نفقه در تاریخ 99/11/2 به حساب صندوق دادگستری تودیع نموده است.لذا جهت احراز اینکه ایا در تاریخ تقدیم دادخواست طلاق تخلف زوج از بند اول شرط ضن عقد نکاح ثابت و تحقق شرط مذکور محرز بوده است.یا خیر اقتضا داشته که دادگاه محترم پرونده محاکماتی موضوع دادنامه فوق الذکر و همچنین پرونده اجرایی مرتبط به ان را از مرجع ذیربط مطالبه و پس از وصول خلاصه مفید و موثر انها را در صورتمجلس منعکس و بررس و معلوم دارد. که اجراییه در چه تاریخی به زوج م. ع. ابلاغ گردیده و ایا از ناحیه زوج پس از ابلاغ اجراییه در مهلت قانونی مقرر در ماده 34 قانون اجرای احکام مدنی نسبت به پرداخت نفقه مورد حکم موضوع اجراییه به نحو کامل پرداخت شده است.یا خیر و اساسا ایا از طرف زوج بعد از ابلاغ اجراییه نسبت به پرداخت نفقه مورد حکم اقدامی به عمل امده است.یا خیر و در صورت مثبت بودن پاسخ مبلغ پرداختی به چه میزان و در چه تاریخی بوده است.و انگاه پس از انجام اقدامات مذکور و تکمیل تحقیق سرانجام در خصوص تخلف یا عدم تخلف زوج از بند اول شرط عقد نکاح اتخاذ تصمیم و سپس با لحاظ ان نسبت به صدور رای مقتضی اقدام نماید. بنابراین دادنامه فرجام خواسته در وضعیت موجود به علت نقص تحقیق قابلیت ابرام نداشته لهذا مستندا به بند 5 ماده 371 و بند الف ماده 401 قانون ایین دادرسی مدنی ضمن نقض ان رسیدگی مجدد به همان دادگاه محترم صادرکننده رای منقوض ارجاع می‌گردد. تا پس از تکمیل تحقیق و رسیدگی به شرح مرقوم در فوق نسبت به صدور رای شایسته اقدام نماید. پس از اعاده و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر استان *حسب الارجاع وارد رسیدگی شده و پس از وصول پرونده مربوط به نفقه از شعبه *وجب رای صادره به پرداخت نفقه معوقه از تاریخ 1398/11/01 لغایت *از قرار ماهیانه مبلغ پنج میلیون ریال د. ح. زوجه محکوم گردیده و رای صادره در شعبه *تایید و قطعی شده و در تاریخ 1399/09/16 اجراییه صادر و محکوم له در تاریخ 1399/11/08 فیش پرداختی را اخذ نموده است.و در جلسه دادرسی مورخ 1400/06/22 که با حضور زوجین و وکیل ز. ت. گ. دادگاه اظهارات زوجین و وکیل زوجه را که تکرار همان مطالب سابق در پرونده حاضر بوده در صورتمجلس منعکس نموده که در این جلسه زوجه در قسمتی از اظهارات خود گفته است.بنده حاضرم به شرط طلاق از نصف مهریه و سایر حقوق مالی ناشی از زوجیت خود گذشت و انرا در قبال طلاق به زوج بذل نمایم. سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/06/25 با اعلام اینکه مساعی دادگاه در خصوص سازش منجر به نتیجه نگردیده و زوجه ضمن اصرار به درخواست خود، کلیه حقوق مالی خود به جزنصف مهریه را در قبال طلاق بذل نموده و ب. ت. ب. افتراق جسمانی بوجود امده تا به این تاریخ و اظهارات مغایر زوج در خصوص عدم اطلاع از رای محکومیت به پرداخت نفقه که با تجدیدنظرخواهی وی از دادنامه شماره 930 - 99 مورخ 1399/07/16 شعبه *در مورخ 1399/07/27 مغایرت دارد. لذا اعتراض زوج ت. ن. خ. را غیر موجه تشخیص و با اصلاح میزان بذل به شرح فوق الاشعار و تصریح به اینکه نوع طلاق باین خلعی بوده با استناد به مواد 348 و 358 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است.دادنامه مذکور در تاریخ 1400/06/30 به ز. ا. ش. و نامبرده در تاریخ 1400/07/18 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت میگردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. م. ه. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: فرجام خواهی اقای ج. ج. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/06/25 شعبه *متضمن اصلاح و تایید دادنامه بدوی شماره 2198 - 99 مورخ 1399/11/30 صادره از شعبه *که به موجب ان به لحاظ احراز تخلف زوج (ف. خ.) از بند یک شروط ضمن العقد مندرج در قباله نکاحیه حکم به احراز شرایط و تجویز اعمال وکالت در طلاق از طرف زوجه (فرجام خوانده) با شرایط مصرح در ان اصدار یافته است.ب. ت. ب. جامع اوراق پرونده وارد و موجه نیست زیرا ز. ف. خ. به موجب دادنامه قطعیت یافته شماره 930 مورخ 1399/07/16 صادره از شعبه *به پرداخت نفقه معوقه از تاریخ 1398/11/01 لغایت 1399/07/15 از قرار ماهیانه مبلغ پنج میلیون ریال د. ح. زوجه محکوم گردیده که در تاریخ 1399/09/16 منتهی به صدور اجراییه و ابلاغ ان به زوج م. ع. گردیده معهذا نامبرده در مهلت قانونی مقرر در ماده 34 قانون اجرای احکام مدنی نسبت به پرداخت نفقه مورد حکم استحقاقی زوجه اقدام ننموده و عملا الزام وی به اجرای حکم و پرداخت نفقه زوجه از طریق مجاری قانونی ممکن و میسر نگردیده است.بنابراین به هنگام تقدیم دادخواست طلاق از سوی زوجه تخلف ز. ف. خ. از بند یک از شروط مندرج در سند نکاحیه ثابت و محرز بوده و اینکه نامبرده درجریان رسیدگی به دعوی طلاق اقدام به پرداخت نفقه مورد حکم به نحو کامل در صندوق دادگستری نموده است.این اقدام نامبرده موثر در مقام نبوده و تخلف نامبرده از شرط ضمن عقد نکاح را منتفی و حق ایجاد شده برای زوجه جهت تقاضای طلاق را ساقط نمی نماید. بنابراین استنباط و تشخیص دادگاه در احراز تحقق بند یک شروط ضمن العقد و شرط وکالت در طلاق مندرج در سند نکاحیه صایب و موجه بوده و از این رو دادنامه های بدوی و فرجام خواسته در اصل و اساس حکم با لحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده و پیوست ان و اقدامات و رسیدگی های به عمل امده موجها و مطابق موازین و مقررات قانونی اصدار یافته و ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر ارای مرقوم مترتب نبوده و اعتراضات ف. خ. د. حد و کیفیتی نیست که بمبانی استنباط و تشخیص دادگاه و مالا اساس دادنامه معترض عنه خلل و خدشه ای وارد و موجبات نقض انرا فراهم سازد النهایه چون زوجه خود متقاضی طلاق از همسرش بوده و تعیین تکلیف نسبت به حقوق مالی وی در دعوی طلاق مطروحه از شمول حکم مقرر در ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 که صرفا در دعوی طلاق به درخواست زوج جهت حفظ بنیان خانواده و جلوگیری از سوی استفاده زوج از اختیار مطلقش در طلاق همسر خویش قابل اعمال و اجرا بوده خارج بوده و چنانچه زوجه خواستار مطالبه حقوق مالی ناشی از زوجیت خود بوده باشد. بایستی وفق مقررات با طرح دعوی جداگانه و مستقل در مرجع ذی صلاح قضایی نسبت به استیفای ان اقدام نماید. بنابراین الزام زوج به پرداخت مهریه و نفقه جاریه تا زمان اجرای صیغه طلاق و نفقه ایام عده به شرح مقرر در دادنامه بدوی با موازین قانونی انطباق نداشته و به تجویز ماده 403 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه های بدوی و فرجام خواسته که در ان قسمت که متضمن تعیین تکلیف نسبت به حقوق مالی زوجه و الزام زوج به پرداخت مهریه و نفقه جاریه و ایام عده د. ح. زوجه بوده به لحاظ تجاوز ان از حدود خواسته مندرج در دادخواست بدوی نقض بلاارجاع میگردد. و دادنامه فرجام خواسته در سایر قسمت ضمن رد فرجام خواهی ف. خ. ب. استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی نتیجتا ابرام میگردد. در این پرونده، خواهان به دلیل عدم توانایی طرف مقابل در تامین محل زندگی مستقل و شرایط عسر و حرج، اقدام به ارائه دادخواست طلاق نموده است. دادگاه در تاریخ مشخص، حکم طلاق را صادر کرده که این حکم در مرحله تجدیدنظر نیز تایید گردیده است. در دفاعیات، طرف مقابل ادعا کرده که خواهان با شرایط زندگی مشترک موافقت داشته و در حال حاضر دلیلی برای وجود عسر و حرج وجود ندارد. همچنین، وی خواستار رد دعوی طلاق و اعلام آمادگی برای طلاق مشروط به بخشش مهریه از سوی خواهان شده است. در نهایت، دادگاه درخواست فرجام‌خواهی طرف مقابل را رد کرده و حکم طلاق را به دلیل احراز عسر و حرج خواهان تایید نموده است. در خصوص مطالبات مالی، دادگاه اعلام کرده که خواهان باید به‌طور جداگانه برای استیفای حقوق مالی خود اقدام نماید. بنابراین، دادنامه‌های صادره در قسمت‌های غیر از پرداخت مهریه تایید و در قسمت مربوط به مهریه نقض گردیده است. این تصمیم بر اساس مواد مربوطه قانون آیین دادرسی مدنی اتخاذ شده است. در این پرونده خانم ش. ا. با وکالت ه. ع. دادخواست طلاق به طرفیت اقای ع. ا. تقدیم شعبه *نموده و اظهار داشته موکله در تاریخ 98/6/21 با خوانده ازدواج نموده موکله در حال حاضر قادر به ادامه زندگی مشترک با زوج نمی‌باشد. از دادگاه تقاضای طلاق به علت عسر و حرج دارد. دادگاه در تاریخ 1400/07/26 وقت رسیدگی تعیین نموده و طرفین را دعوت به رسیدگی کرده است.وکیل خ. د. م. را ب. ش. د. تقدیمی بازگو کرده و اضافه کرده موکله و زوج زندگی مشترک را به طور رسمی شروع ننمودند زیرا زوج حاضر به تهیه منزل مستقل نمی‌باشد. دادخواست الزام به تمکین زوج هم از طرف دادگاه رد شده است.و این امر باعث عسر و حرج موکله را فراهم اورده است.موکله نفقات معوقه خود را از طرف شورای حل اختلاف مطالبه نموده است.شاهد هم دارم. حاضرم به دادگاه معرفی کنم زوج خانم ا. ه. را به عنوان وکیل به دادگاه معرفی کرده و در مقام دفاع اظهار داشته موکل. ..*است.و هنگام ازدواج موکل این امر را به زوجه بیان داشت که باید در *سکونت و زندگی کنی و خواهان ان را قبول کرد در حال حاضر زوجه مهریه و نفقه را دریافت می کند لذا هیچ دلیلی بر عسر و حرج زوجه ارائه نشده بلکه زوجه با ممنوع خروج کردن موکل وی را در عسر و حرج قرار داده است.حسابهای وی را مسدود کرده است.موکل خانه در حد توان خود تهیه کرده است.ولی در صورتی که زوجه مهریه و سایر حقوق مالی خود را ببخشد موکل حاضر به طلاق زوجه م. ب.. در غیر این صورت با طلاق موافق نیست و تقاضای رد دعوی طلاق را دارد. دادگاه تصویر رای محکومیت زوج به پرداخت نفقه زوجه را پیوست نموده است.همچنین تصاویر اظهارنامه های ارسال شده طرفین پیوست پرونده گردیده است.زوج، زوجه را دعوت به زندگی مشترک کرده و زوجه در جواب اظهار داشته اگر منزل تهیه نمایی حاضر به زندگی می باشم دادگاه قرار داوری صادر کرده و نظریه داوران را جلب کرده است.وکیل ز. د. ل. مورخ 1400/10/11 خود اضافه کرده زوج جهت زیارت اربعین از کشور خارج شده و در کشور حضور ندارد. موکله اعلام نموده حتی اگر زوج در *خانه تهیه نماید. حاضر است.با زوج زندگی کند دادگاه برابر صورت جلسه مورخ 1400/10/13 اظهارات دو نفر گواهان را استماع نموده است.دادگاه درنهایت در تاریخ 1400/11/11 مبادرت به صدور حکم به طلاق به لحاظ احراز عسر و حرج زوجه نموده است.سپس زوج به شرح لایحه وکیل خ. ن. ب. رای صادره مذکور دادخواست تجدیدنظر تقدیم داشته که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده است.دادگاه تجدیدنظر نیز در تاریخ 1401/01/27 مبادرت به صدور رای به رد درخواست تجدیدنظرخواهی و تایید دادنامه تجدیدنظرخواسته نموده است.متعاقبا ز. ن. ب. رای صادره مذکور معترض است.و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجام خواهی کرده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع شده و مطرح رسیدگی م. ب.. در خصوص دادخواست فرجامخواهی اقای ع. ا. با وکالت خانم ا. ه. ف. نسبت به رای شماره *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ 1400/11/11 شعبه *مبنی بر صدور حکم طلاق به لحاظ احراز عسر و حرج زوجه ب. ت. ب. محتویات پرونده فرجامخواهی وارد نمی‌باشد. زیرا، اولا- زوجه علت طرح دعوای طلاق را بروز اختلاف با زوج به علت اینکه زوج حاضر نیست منزل مستقل جهت شروع زندگی مشترک تهیه نموده و مرا از بلاتکلیفی که از زمان انعقاد عقد مورخ 98/6/21 م. ب.. رهایی بخشد لذا تداوم این وضع برایم ممکن نیست و به علت عسر و حرج از دادگاه تقاضای طلاق دارم. اعلام نموده است. ثانیا -ز. د. م. دفاع اظهار داشته من و زوجه قبل از انعقاد عقد نکاح با یکدیگر بر اینکه زندگی مشترک ما در *می باشم باید باشد. و در انجا سکونت داشته باشیم و خواهان ان را قبول کرد مضافا بر اینکه منزل برای شروع زندگی مشترک را فراهم نمودم لذا ب. ت. ب. اینکه زوجه دلیل بر عسر و حرج و طلاق ندارد. از دادگاه تقاضای رد دعوی وی را دارم.ثالثا -با عنایت به مراتب مذکور اولا- مسلم است.زوجین مدتها است.به دلیل بروز اختلاف از یکدیگر جدا زندگی می کنند و از زمان انعقاد عقد نکاح تاکنون موفق به شروع زندگی مشترک نشدند.ثانیا -ب. ت. ب. اینکه زوج دادخواست الزام زوجه به تمکین تقدیم داشته و برابر رای دادگاه به علت اینکه زوج منزل مناسب جهت زندگی مشترک تهیه ننموده است.دادخواست مذکور منتهی به رد گردیده است.که این امر و سایر قرائن موجود در پرونده از جمله اظهارات خوانده در صورت جلسه دادگاه مورخ 1400/07/26 و مفارقت جسمانی طولانی و عدم توفیق زوج در رفع بلاتکلیفی زوجه من حیث المجموع دلالت بر صحت ادعای زوجه و موجه بودن ارای صادره دادگاه‌های بدوی و تجدیدنظر دارد. در نتیجه فرجام خواهی ف. خ. ب. کیفیتی نیست که خلل و خدشه ای به ارای صادره و استنباط و تشخیص دادگاه‌های بدوی و تجدیدنظر وارد اورد النهایه چون زوجه (فرجام خوانده) خود متقاضی طلاق از شوهرش بوده و تعیین تکلیف نسبت به حقوق مالی وی ناشی از زوجیت در دعوی طلاق مطروحه از شمول حکم مقرر در ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 که صرفا در دعوی طلاق به درخواست زوج جهت حفظ بنیان خانواده و جلوگیری از سوی استفاده مرد از اختیار مطلقش در طلاق همسر خویش قابل اعمال و اجرا بوده خروج موضوعی داشته و چنانچه زوجه (فرجام خوانده) خواستار مطالبه حقوق ناشی از زوجیت خود بوده باشد. بایستی جداگانه با طرح دعوی در مرجع ذیصلاح قضایی نسبت به استیفای حقوق خود اقدام نماید. بنابراین الزام ز. ف. خ. به پرداخت تعداد 52 قطعه سکه تمام بهار ازادی و یک جلد کلام اله مجید و ایینه و شمعدان و یک شاخه نبات به عنوان باقیمانده مهریه د. ح. زوجه به شرح مقرر در دادنامه بدوی به لحاظ تجاوز از حدود خواسته مندرج در دادخواست بدوی با موازین قانونی مطابقت نداشته و درنتیجه به تجویز ماده 403 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه های بدوی و فرجام خواسته در این قسمت نقض بلاارجاع میگردد. و دادنامه فرجام خواسته در سایر قسمت چون ایراد و اشکال موثری بر ان مترتب نمی‌باشد. لهذا ضمن رد فرجام خواهی ف. خ. ب. استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی ابرام میگردد.