لزوم انتشار در نشر اکاذیب

لزوم انتشار در نشر اکاذیب خ. م.: در تاریخ 7 بهمن 1392، دادگاه بدوی به بررسی اتهامات متقابل طرفین پرداخت. اتهامات شامل ایراد ضرب و جرح عمدی و توهین از سوی برخی افراد به یکدیگر بود. پس از ارزیابی مدارک و دفاعیات ارائه‌شده، دادگاه بزهکاری متهمان را محرز دانست و بر اساس مواد 448، 449، 462، 488، 709، 710، 714 و 715 قانون مجازات اسلامی، محکومیت‌هایی برای طرفین صادر کرد. یکی از افراد به پرداخت دیه و ارش صدمات به فرد دیگر محکوم شد و طرف دیگر نیز به پرداخت دیه و ارش صدمات به او محکوم گردید. علاوه بر این، یکی از متهمان به دلیل توهین به جزای نقدی و دیگری به تحمل شلاق تعزیری، که به جزای نقدی تبدیل شد، محکوم گردید. اتهام توهین علیه یکی از افراد به دلیل عدم وجود دلیل کافی رد شد. این رای قابلیت تجدیدنظر داشت. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه محکومیت یکی از متهمان به دلیل نشر اکاذیب را نقض کرد و اعلام نمود که صرف نوشتن نامه‌ای که به مرجعی ارائه نشده، جرم محسوب نمی‌شود. سایر اعتراضات رد و رای بدوی در دیگر موارد تایید شد. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/11/07 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: صرف نوشتن نامه متضمن مطالب خلاف واقع بدون این که برای فرد یا مرجعی ارسال شود، مصداق بزه نشر اکاذیب محسوب نمی شود. رای دادگاه بدوی در خصوص اتهامات آقایان م.الف. فرزند غ. و ح.الف. فرزند م. دایر بر هر دو شرکت در ایراد ضرب و جرح عمدی و توهین نسبت به آقای م.غ. و اتهام آقای م.غ. فرزند الف. با وکالت آقای س.د. دایر بر ایراد ضرب و جرح عمدی نسبت به آقایان م.الف. و ح.الف. و ایراد تهمت و افتراء نسبت به آقای ح.الف. به شرح منعکس در کیفرخواست ب. ت. ب. شکایت طرفین به طرفیت یکدیگر و تحقیقات مرجع انتظامی و دادسرا و کیفرخواست دادسرای ناحیه 14 تهران و استماع دفاعیات متهمان و وکیل یادشده در جلسه دادگاه بزهکاری متهمان در خصوص ایراد ضرب و جرح عمدی و توهین و تبدیل عنوان اتهام افتراء به نشر اکاذیب ب. ت. ب. اوراق پرونده احراز می‌گردد و به استناد مواد 448 و 449 و 462 و 488 و 709 و 710 و 714 و 715 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 آقای م.غ. به پرداخت یک فقره سه هزارم و یک فقره یک صدم دیه کامل به عنوان دیه صدمات و یک فقره در مجموع شش دهم از یک درصد کل دیه به عنوان ارش صدمات د. ح. آقای م.الف. محکوم می‌گردد و آقایان ح.الف. و م.الف. با مسئولیت و سهم مساوی در مجموع به پرداخت یک فقره سه هزارم و یک فقره یک صدم و یک فقره یک دوم از یک صدم دیه کامل به عنوان دیه صدمات و پرداخت در مجموع یک و نیم صدم کل دیه به عنوان ارش صدمات د. ح. آقای م.غ. محکوم می گردند. مهلت پرداخت دیه و ارش صدمات یک سال از تاریخ وقوع جرم م. ب. و در اجرای ماده 608 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 آقای م.الف. به پرداخت یک میلیون ریال جزای نقدی د. ح. دولت از جهت ارتکاب توهین به شاکی محکوم می‌گردد و در خصوص ارتکاب بزه تهمت و افتراء موضوع شکایت آقای ح.الف. و استناد ایشان به نامه 117 صفحه ای مضبوط در پرونده با عنایت به جمیع جملات و صفحات عنوان یا عناوین مجرمانه به صراحت منطبق با ماده 697 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 ملاحظه نمی گردد و ارتکاب بزه منطبق با ماده 698 قانون یاد شده از ناحیه آقای م.غ. احراز می‌گردد، فلذا به استناد ماده 698 قانون یاد شده به تحمل هفتاد و چهار ضربه شلاق تعزیری که با عنایت به بند ت ماده 37 و بند پ ماده 38 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 به جهت اوضاع و احوال خاص موثر در ارتکاب جرم یاد شده که طرفین در طی رفت و آمدهای خانوادگی و اختلافات ناشی از این رفت و آمدها به وجود آمده است مجازات شلاق تعزیری با دو درجه تخفیف به پرداخت ده میلیون ریال جزای نقدی د. ح. دولت تبدیل و تخفیف داده می‌شود و در خصوص اتهام آقای ح.الف. دایر بر توهین به شاکی ب. ت. ب. اوراق پرونده و استماع دفاعیات او در جلسه دادگاه بزهکاری او احراز نمی گردد و به استناد اصل 37 از قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران از این اتهام به جهت عدم ملاحظه دلیل کافی تبرئه می‌گردد. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی وفق مقررات است. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - خسروخانی رای دادگاه تجدیدنظر استان به موجب قسمتی از دادنامه شماره --- مورخ 21/7/92 دادگاه عمومی جزایی شعبه محترم --- تهران در موارد زیر رای صادر شده است: الف) آقای م.الف. فرزند غ. به دلیل ایراد ضرب و جرح عمدی و توهین نسبت به آقای م.غ. به پرداخت دیه و جزای نقدی محکوم شده است. ب) آقای ح.الف. فرزند م. به دلیل ایراد ضرب و جرح عمدی آقای م.غ. به پرداخت دیه محکوم شده است. ج) آقای م.غ. فرزند الف. به دلیل نشر اکاذیب به تحمل شلاق و در ادامه با اعمال تخفیف به جزای نقدی و به دلیل ایراد ضرب و جرح عمدی به پرداخت دیه محکوم شده است. آقای م.غ. و آقای ح.الف. اعتراض کرده و رسیدگی مرحله تجدیدنظر را خواستار شده اند. این دادگاه با مطالعه تمام اوراق پرونده اعتراض آقای م.غ. را در مورد محکومیت به دلیل نشر اکاذیب مآلا وارد تشخیص می دهد زیرا صرف نوشتن نامه ای که احتمالا متضمن مطالب خلاف واقع باشد بدون این که این نامه برای فردی یا مرجعی ارسال شود، جرم تلقی نمی شود. علی هذا نظر به این که در این پرونده ثابت شده است که آقای م.غ. نامه ای نوشته است اما چون این نامه توسط وی به فردی یا مرجعی داده نشده است نمی توان وی را به صرف نوشتن نامه حتی اگر متضمن خلاف هم باشد، به تحمل مجازات محکوم کرد، علی هذا به استناد تبصره 1 ماده 22 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب با نقض دادنامه معترض عنه رای برائت آقای م.غ. در این قسمت صادر می‌گردد. اعتراض آقای م.غ. در سایر موارد و هم چنین اعتراض آقای ح.الف. متضمن دلیلی نیستند که نادرستی دادنامه بدوی را نمایان نمایند بر این اساس و مستنبط از ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری رای بر رد اعتراض مشارالیهما صادر می‌گردد. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه علی زاده اشکلک - ناصری نژاد