مبنای محاسبه فوق‏العاده کار با اشعه

رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری در خصوص شکایت آقای (ع. ن.) به طرفیت سازمان تأمین اجتماعی به خواسته پرداخت حق اشعه موضوع بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه از تاریخ استخدام به بعد ب. ت. ب. پاسخ مشتکی عنه مبنی بر اینکه در صورتی که به طور مستمر به کار با اشعه اشتغال داشته باشند، پرداخت فوق‌العاده کار با اشعه [به میزان] 30% تا 50% حقوق و مزایا تجویز گردیده، لکن پرداخت آن می‌بایست با رعایت تصویب نامه هیأت مدیره به لحاظ داشتن مقررات خاص و همچنین لحاظ آئین نامه قانون مذکور باشد. شعبه با عنایت به مفاد آرای هیأت عمومی به شماره‌های 1466 و 1467 و 1468 مورخ 12/12/86 که اشعار می‌دارد محدود نمودن حقوق و مزایا به حقوق و فوق‌العاده شغل صحیح نبوده و به هر چیزی که در عرف اداری حقوق و مزایا اطلاق می‌شود مزایای مزبور تعلق می‌گیرد و همچنین ب. ت. ب. ماده 20 قانون دیوان عدالت اداری که اثر رأی هیأت عمومی نسبت به آینده است و به ما قبل تسری ندارد، ادعای شاکی را مطابق رأی هیأت عمومی صدر الذکر از تاریخ... به بعد وارد تشخیص و حکم به پرداخت ما به التفاوت مزایای فوق‌العاده کار با اشعه در صورت احراز استمرار اشتغال به کار با اشعه وفق بند 4 ماده 20 و با رعایت آئین نامه مربوط (حسب مورد در گروه‌های الف و ب اشتغال داشته) صادر و اعلام می‌گردد و در خصوص ما بقی خواسته‌های شاکی از تاریخ استخدام و پرداخت حق الوکاله وکیل و سایر خسارات به لحاظ اینکه خواسته دیگر شاکی فاقد مبنای قانونی است، حکم به رد شکایت تقدیمی صادر و اعلام می‌گردد. رأی صـــادره وفق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری قطعی است. رئیس شعبه 22 دیوان عدالت اداری ـ مستشاران شعبه عرفان ـ برومند ـ فرزد فهرست شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری نقد رأی مبنای محاسبه فوق‏العاده کار با اشعه در تاریخ 24 آبان 1391، شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به یک شکایت مرتبط با پرداخت حق اشعه رسیدگی کرد. خواسته شاکی شامل دریافت مزایای مربوط به کار با اشعه از زمان استخدام بود. در پاسخ، سازمان تامین اجتماعی اعلام کرد که پرداخت فوق‌العاده کار با اشعه باید مطابق با تصویب‌نامه هیات مدیره و مقررات خاص صورت گیرد. <br>شعبه با استناد به آرای هیات عمومی دیوان، که محدود کردن حقوق و مزایا به حقوق و فوق‌العاده شغل را نادرست دانسته بود، و همچنین ب. ت. ب. ماده 20 قانون دیوان عدالت اداری، ادعای شاکی را از تاریخ مذکور به بعد تایید کرد و حکم به پرداخت ما به التفاوت مزایای فوق‌العاده کار با اشعه در صورت احراز استمرار اشتغال به کار با اشعه صادر نمود. <br>در خصوص سایر خواسته‌ها، از جمله حق‌الوکاله و خسارات، به دلیل عدم وجود مبنای قانونی، حکم به رد شکایت صادر گردید. رای صادره طبق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/08/24 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: مبنای محاسبه فوق‌العاده کار با اشعه، حقوق و مزایای دریافتی مستخدم است و نه حقوق و فوق‌العاده شغل. رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری در خصوص شکایت آقای (ع. ن.) به طرفیت سازمان تامین اجتماعی به خواسته پرداخت حق اشعه موضوع بند 4 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه از تاریخ استخدام به بعد ب. ت. ب. پاسخ مشتکی عنه مبنی بر اینکه در صورتی که به طور مستمر به کار با اشعه اشتغال داشته باشند، پرداخت فوق‌العاده کار با اشعه [به میزان] 30 % تا 50 % حقوق و مزایا تجویز گردیده، لکن پرداخت آن می‌بایست با رعایت تصویب نامه هیات مدیره به لحاظ داشتن مقررات خاص و همچنین لحاظ آیین‌نامه قانون مذکور باشد. شعبه با عنایت به مفاد آرای هیات عمومی به شماره‌های 1466 و 1467 و 1468 مورخ 12/12/86 که اشعار می‌دارد محدود نمودن حقوق و مزایا به حقوق و فوق‌العاده شغل صحیح نبوده و به هر چیزی که در عرف اداری حقوق و مزایا اطلاق می‌شود مزایای مزبور تعلق می‌گیرد و همچنین ب. ت. ب. ماده 20 قانون دیوان عدالت اداری که اثر رای هیات عمومی نسبت به آینده است و به ما قبل تسری ندارد، ادعای شاکی را مطابق رای هیات عمومی صدر الذکر از تاریخ... به بعد وارد تشخیص و حکم به پرداخت ما به التفاوت مزایای فوق‌العاده کار با اشعه در صورت احراز استمرار اشتغال به کار با اشعه وفق بند 4 ماده 20 و با رعایت آیین‌نامه مربوط (حسب مورد در گروه‌های الف و ب اشتغال داشته) صادر و اعلام می‌گردد و در خصوص ما بقی خواسته‌های شاکی از تاریخ استخدام و پرداخت حق الوکاله وکیل و سایر خسارات به لحاظ اینکه خواسته دیگر شاکی فاقد مبنای قانونی است، حکم به رد شکایت تقدیمی صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره وفق ماده 7 قانون دیوان عدالت اداری قطعی است. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشاران شعبه عرفان - برومند - فرزد