متمرد نبودن متهم در حال فرار

رأی دادگاه بدوی درخصوص اتهام آقای م. فرزند م. دائر بر تمرد نسبت به مأمورین در حین انجام وظیفه و تخریب عمدی موضوع کیفرخواست واصله مشتمل بر گواهی واصله و تحقیقات معموله، اعلام شکایت شکات مبنی بر اینکه متهم درحین فرار با خودرو و از تعقیب توسط نیروی انتظامی مبادرت به تخریب خودروها و موتورسیکلت مشارالیهم نموده، اقرار ضمنی م. م. ب. این که در حال فرار مبادرت به تخریب نموده و عدم دفاع مؤثر ایشان با این عبارت که نمی دانسته از سوی چه کسی یا کسانی مورد تعقیب قرارگرفته و به لحاظ عدم دیدکافی به واسطه پاشیده شدن اسپری به چشمانش مرتکب تخریب وسائط نقلیه گردیده و محتویات پرونده بزه انتسابی را به نظر ثابت تشخیص و مستنداً به مواد: 607، 677 و 47 قانون مجازات اسلامی وی را درخصوص بزه تمرد به تحمل چهار ماه حبس تعزیری و درخصوص بزه تخریب عمدی به تحمل شش ماه حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم می نماید. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در مرکزاستان تهران م. ب.. رئیس شعبه 1082 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ آزمایش رأی دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده 1- آقای م. 2- آقای ح. از دادنامه شماره 00997 مورخ 20/10/90 شعبه 1082 دادگاه عمومی جزایی تهران تجدیدنظرخواهی کرده اند به موجب دادنامه موصوف ت. ن. خ. ردیف اول ازحیث اتهام تمرد نسبت به مأمورین درحین انجام وظیفه به تحمل چهار ماه حبس و بابت تخریب عمدی به تحمل شش ماه حبس محکوم شده است. ت. ن. خ. ردیف اول اظهار بی گناهی و فقدان قصد و عدم انگیزه برای ارتکاب جرایم یاد شده را دارد. ت. ن. خ. ردیف دوم مطالبه خسارات وارده به خود و وسیله نقلیه اش را می نماید. دادگاه ب. ت. ب. بررسی اوراق و مستندات پرونده، تشکیل جلسه دادرسی، عنایت به ساعت وقوع (15/3 شب) و نحوه اقدام مأمورین، علم و آگاهی ت. ن. خ. ردیف اول در حرکت با دنده عقب خودرواش و برخورد آن با مأمورین نیروی انتظامی مسلم نیست و فرار بعدی وی و عدم توجه به اخطار ایست مأمورین از مصادیق تمرد، موضوع ماده 607 قانون مجازات اسلامی محسوب نمی شود زیرا در فرار، حمله یا مقاومت در برابر مأمورین منتفی است. از این رو محکومیت ت. ن. خ. ردیف اول ازحیث اتهام تمرد نسبت به مأمورین درحین انجام وظیفه موجه و شایسته تأیید نمی باشد. درخواست تجدیدنظر وی دراین بخش با بند ب ماده 240 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری انطباق دارد لذا با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته در قسمت محکومیت اتهام تمرد به استناد شق 1 بند ب ماده 257 قانون مرقوم حکم به برائت ت. ن. خ. ردیف اول ازاتهام تمرد صادر و اعلام می شود. اما تجدیدنظرخواهی او در ارتباط با بزه تخریب عمدی وارد و موجه نمی باشد زیرا دادنامه تجدیدنظرخواسته وفق مقررات و براساس مستندات پرونده صادرشده و از ناحیه ت. ن. خ. علل و جهات موجهی که موجب نقض و بی اعتباری دادنامه تجدیدنظرخواسته در این بخش را ایجاب کند مطرح نشده است تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. ردیف دوم مبنی بر عدم صدور حکم به پرداخت خسارات وارده به او با عنایت به عدم تقدیم دادخواست و تشریفات حقوقی مربوطه منطبق با شقوق مندرج در ماده 240 قانون یادشده نیست، برهمین اساس با رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواهان دادنامه تجدیدنظرخواسته در قسمت محکومیت ت. ن. خ. ردیف اول به استناد بند الف ماده 257 همان قانون و رعایت مقررات تبصره 2 ماده 22 قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب و بند 5 ماده 22 قانون مجازات اسلامی به لحاظ فقدان پیشینه کیفری و جوانی وی ضمن تبدیل شش ماه مقرر در دادنامه بدوی به پرداخت مبلغ پنج میلیون ریال جزای نقدی به نفع صندوق دولت با احتساب ایام بازداشت قبلی تأیید و استوار می شود. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 56 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه اهوارکی ـ رمضانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی متمرد نبودن متهم در حال فرار در تاریخ 9 مهرماه 1391، دادگاه بدوی به اتهام تمرد نسبت به مامورین حین انجام وظیفه و همچنین تخریب عمدی، متهم را به تحمل چهار ماه حبس تعزیری به خاطر تمرد و شش ماه حبس تعزیری به خاطر تخریب عمدی محکوم کرد. این حکم بر اساس مواد 607، 677 و 47 قانون مجازات اسلامی و ب. ت. ب. اقرار ضمنی متهم و شکایت شاکیان صادر گردید. متهم در دفاعیات خود اعلام کرد که از سوی چه کسی تحت تعقیب بوده، آگاه نبوده و به دلیل پاشیده شدن اسپری به چشمانش، به تخریب اقدام کرده است. <br>در مرحله تجدیدنظر، هر دو طرف درخواست تجدیدنظر در حکم را ارائه دادند. دادگاه تجدیدنظر با بررسی مستندات، اتهام تمرد را به دلیل عدم علم و آگاهی متهم در حرکت با دنده عقب و عدم وجود مقاومت در برابر مامورین نقض و حکم برائت صادر نمود. با این حال، در خصوص تخریب عمدی، دادگاه حکم بدوی را تایید کرد و به دلیل جوانی و فقدان پیشینه کیفری متهم، شش ماه حبس را به پرداخت پنج میلیون ریال جزای نقدی تبدیل نمود. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/07/09 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: فرار متهم از دست ماموران و عدم توجه به اخطار آنها از مصادیق جرم تمرد نیست، زیرا در فرار، حمله یا مقاومت در برابر مامورین منتفی است. در خصوص اتهام آقای م. فرزند م. دائر بر تمرد نسبت به مامورین در حین انجام وظیفه و تخریب عمدی موضوع کیفرخواست واصله مشتمل بر گواهی واصله و تحقیقات معموله، اعلام شکایت شکات مبنی بر اینکه متهم درحین فرار با خودرو و از تعقیب توسط نیروی انتظامی مبادرت به تخریب خودروها و موتورسیکلت مشارالیهم نموده، اقرار ضمنی م. م. ب. این که در حال فرار مبادرت به تخریب نموده و عدم دفاع موثر ایشان با این عبارت که نمی دانسته از سوی چه کسی یا کسانی مورد تعقیب قرارگرفته و به لحاظ عدم دیدکافی به واسطه پاشیده شدن اسپری به چشمانش مرتکب تخریب وسائط نقلیه گردیده و محتویات پرونده بزه انتسابی را به نظر ثابت تشخیص و مستندا به مواد: 607 ، 677 و 47 قانون مجازات اسلامی وی را در خصوص بزه تمرد به تحمل چهار ماه حبس تعزیری و در خصوص بزه تخریب عمدی به تحمل شش ماه حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در مرکزاستان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - آزمایش رای دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده 1 - آقای م. 2 - آقای ح. از دادنامه شماره --- مورخ 20/10/90 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران تجدیدنظرخواهی کرده اند به موجب دادنامه موصوف ت. ن. خ. ردیف اول ازحیث اتهام تمرد نسبت به مامورین درحین انجام وظیفه به تحمل چهار ماه حبس و بابت تخریب عمدی به تحمل شش ماه حبس محکوم شده است. ت. ن. خ. ردیف اول اظهار بی گناهی و فقدان قصد و عدم انگیزه برای ارتکاب جرایم یاد شده را دارد. ت. ن. خ. ردیف دوم مطالبه خسارات وارده به خود و وسیله نقلیه اش را می‌نماید. دادگاه ب. ت. ب. بررسی اوراق و مستندات پرونده، تشکیل جلسه دادرسی، عنایت به ساعت وقوع ( 15/3 شب) و نحوه اقدام مامورین، علم و آگاهی ت. ن. خ. ردیف اول در حرکت با دنده عقب خودرواش و برخورد آن با مامورین نیروی انتظامی مسلم نیست و فرار بعدی وی و عدم توجه به اخطار ایست مامورین از مصادیق تمرد، موضوع ماده 607 قانون مجازات اسلامی محسوب نمی شود زیرا در فرار، حمله یا مقاومت در برابر مامورین منتفی است. از این رو محکومیت ت. ن. خ. ردیف اول ازحیث اتهام تمرد نسبت به مامورین درحین انجام وظیفه موجه و شایسته تایید نمی‌باشد. درخواست تجدیدنظر وی دراین بخش با بند ب ماده 240 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری انطباق دارد لذا با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته در قسمت محکومیت اتهام تمرد به استناد شق 1 بند ب ماده 257 قانون مرقوم حکم به برائت ت. ن. خ. ردیف اول ازاتهام تمرد صادر و اعلام می‌شود. اما تجدیدنظرخواهی او در ارتباط با بزه تخریب عمدی وارد و موجه نمی‌باشد زیرا دادنامه تجدیدنظرخواسته وفق مقررات و براساس مستندات پرونده صادرشده و از ناحیه ت. ن. خ. علل و جهات موجهی که موجب نقض و بی اعتباری دادنامه تجدیدنظرخواسته در این بخش را ایجاب کند مطرح نشده است تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. ردیف دوم مبنی بر عدم صدور حکم به پرداخت خسارات وارده به او با عنایت به عدم تقدیم دادخواست و تشریفات حقوقی مربوطه منطبق با شقوق مندرج در ماده 240 قانون یادشده نیست، برهمین اساس با رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواهان دادنامه تجدیدنظرخواسته در قسمت محکومیت ت. ن. خ. ردیف اول به استناد بند الف ماده 257 همان قانون و رعایت مقررات تبصره 2 ماده 22 قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب و بند 5 ماده 22 قانون مجازات اسلامی به لحاظ فقدان پیشینه کیفری و جوانی وی ضمن تبدیل شش ماه مقرر در دادنامه بدوی به پرداخت مبلغ پنج میلیون ریال جزای نقدی به نفع صندوق دولت با احتساب ایام بازداشت قبلی تایید و استوار می‌شود. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه