مرجع صالح رسیدگی به درخواست رفع حجر

رأی خلاصه جریان پرونده در تاریخ 1383/5/27 آقای ر.ن. مقیم اندیشه ...، د. ب. ط. فرزندش آقای م.ن. به همان آدرس خ. ب. خ. صدور حکم حجر خوانده تقدیم نموده که جهت رسیدگی به شعبه ششم دادگاه عمومی شهریار ارجاع گردیده و دادگاه پس از رسیدگی لازم سرانجام به ‌موجب دادنامه شماره 1281 و 1282 مورخ 1383/5/31 حکم به حجر خوانده از سال 1381 صادر نموده است و متعاقباً حسب دادنامه شماره 1464- 1383/6/28 بنا به پیشنهاد دادستان دادسرای عمومی و انقلاب شهریار رأی بر انتصاب آقای ر.ن. به سمت قیم بر محجور یادشده صادر کرده است. سپس در تاریخ 1383/10/7 قیم مذکور لایحه‌ای به امور سرپرستی دادسرای عمومی و انقلاب شهریار تقدیم و ادعا کرده که فرزندش محجور نبوده و مفاداً تقاضای رفع حجر ایشان و ابطال قیم‌نامه خود را نموده که در جریان تحقیقات محجور فوق‌الذکر شخصاً لایحه‌ای به دادستان محترم شهریار تقدیم و طی آن اعلام نموده که محل سکونت و آسایشگاه وی تهران بوده و تقاضا کرده که پرونده به امور سرپرستی دادسرای تهران ارسال گردد و آقای دادستان در ذیل آن به امور سرپرستی دستور داده که وفق ماده 48 قانون امور حسبی اقدام گردد و سپس دایره سرپرستی دادسرای عمومی و انقلاب شهریار در تاریخ 1392/6/2 با اعلام اینکه محل سکونت قیم در تهران م. ب. و طبق ماده 1006 قانون مدنی محل سکونت محجور همان محل سکونت قیم م. ب. پرونده را به امور سرپرستی دادسرای عمومی و انقلاب تهران ارسال نموده که جهت رسیدگی به شعبه هشتم دادیاری ناحیه 25 دادسرای عمومی و انقلاب تهران ویژه امور سرپرستی و محجورین ارجاع گردیده که متعاقب آن آقای ر.ن. به‌ عنوان قیم محجور به شرح برگ 43 پرونده آدرس خود را اندیشه ... خیابان... اعلام داشته است. دادیار شعبه هشتم ناحیه 25 دادسرای تهران به شرح تصمیم مورخ 1392/8/26 با اعلام اینکه به شرح برگ 37 پرونده قیم تغییر آدرس نداشته و صرفاً تقاضای ابطال قیم‌نامه را داشته و به شرح برگ 41 پرونده محجور تغییر آدرس داده است و حسب ماده 1006 قانون مدنی اقامتگاه محجور همان اقامتگاه قیم م. ب. و نشانی محل سکونت و اقامتگاه قیم به نام آقای ر.ن. شهر اندیشه ... خیابان... م. ب. لذا به استناد ماده 54 قانون امور حسبی پرونده امر در صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب شهریار م. ب. که عیناً جهت اقدامات مقتضی ارسال می‌گردد. دایره سرپرستی دادسرای عمومی و انقلاب شهریار پس از یک سلسله اقدامات سرانجام در اجرای دستور معاون دادسرا مبنی بر اینکه مطابق ماده 48 قانون امور حسبی دادگاه محل اقامت محجور دادگاه صالح بوده نه دادگاه محل اقامت قیم، پرونده را به اعتبار محل سکونت محجور در تهران جهت اقدام مقتضی به امور سرپرستی دادسرای عمومی و انقلاب تهران ارسال نموده که جهت رسیدگی به شعبه هفتم دادیاری ناحیه 25 دادسرای عمومی و انقلاب تهران ارجاع گردیده و آقای … پس از اقداماتی سرانجام به شرح تصمیم مورخ 1393/10/66 با اعلام اینکه آدرس قیم محجور شهر اندیشه و اقامتگاه محجور در آسایشگاه س. واقع در تهران م. ب. و حسب ماده 1006 قانون مدنی و ماده 48 قانون امور حسبی اقامتگاه محجور همان اقامتگاه قیم است در اجرای ماده 27 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی پرونده را جهت حل اختلاف در صلاحیت به دیوان‌عالی کشور ارسال که پس از وصول جهت رسیدگی و حل اختلاف به این شعبه ارجاع گردیده است. رأی شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اختلاف در صلاحیت فی‌مابین دایره سرپرستی دادسرای عمومی و انقلاب شهریار و دادیار شعبه هفتم ناحیه 25 دادسرای عمومی و انقلاب تهران در رسیدگی به درخواست رفع حجر از محجور به نام م.ن. ب. ت. ب. محتویات پرونده و ن. ب. ا. مطابق ماده 48 قانون امور حسبی رسیدگی به امور قیمومت منحصراً در صلاحیت دادگاهی که اقامتگاه محجور در حوزه آن دادگاه واقع بوده م. ب. و امور قیمومت هم به اموری که در مواد بعد آن تا ماده 102 قانون امور حسبی به آن اشاره گردیده از قبیل تعیین قیم و عزل و تعیین قیم جدید و درخواست حجر برای محجور تحت قیمومت از طرف قیم و غیره اطلاق می‌گردد و درخواست رفع حجر محجوری که قبلاً حکم حجر وی صادر و برای محجور قیم منصوب گردیده از امور مربوطه به قیمومت محسوب نمی‌گردد و چون این امر منصرف از امور قیمومت محسوب بوده و اقامتگاه محجور تا زمانی‌که حکم حجر وی صادر نشده و برای ایشان قیم تعیین نگردیده ملاک قانونی در تشخیص صلاحیت دادگاه بوده و بعد از صدور حکم حجر و تعیین قیم برای محجور اقامتگاه محجور مطابق ماده 1006 قانون مدنی همان اقامتگاه قیم وی خواهد بود و در نتیجه در دادخواست رفع حجر از محجور اقامتگاه قیم به‌عنوان اقامتگاه قانونی محجور ملاک قانونی در تشخیص صلاحیت دادگاه بوده و هرگونه اقامتگاه دیگری به‌عنوان اقامتگاه محجور در خصوص مورد مؤثر در مقام نخواهد بود بنابراین در خصوص رسیدگی به درخواست رفع حجر مطروحه در صلاحیت دادگاه محل اقامت قیم محجور بوده و چون حسب محتویات پرونده اقامتگاه قیم محجور ب. ت. ب. آدرس اعلامی در حوزه قضائی دادگاه عمومی شهرستان شهریار بوده لذا رسیدگی به درخواست مطروحه به اعتبار محل اقامت قیم محجور در صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار خواهد بود فلذا در اجرای تبصره ماده 27 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی با تأیید صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار در رسیدگی به درخواست مطروحه حل اختلاف می‌گردد مقرر می‌دارد پرونده از موجودی کسر و به مرجع ذی‌ربط اعاده گردد. رئیس و مستشار شعبه 8 دیوان‌عالی کشور عباسیان- کریم‌پور نطنزی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی مرجع صالح رسیدگی به درخواست رفع حجر در تاریخ 5 اسفند 1393، دیوان عالی کشور به پرونده‌ای رسیدگی نمود که در آن اختلاف صلاحیت میان دو مرجع قضایی به وجود آمده بود. موضوع پرونده درخواست رفع حجر از فردی بود که پیش‌تر حکم حجر او صادر و قیم وی منصوب شده بود. قیم، به عنوان خواهان، ادعا کرد که فرزندش دیگر محجور نیست و خواستار ابطال قیمنامه و رفع حجر شد. بر اساس ماده 48 قانون امور حسبی، رسیدگی به امور قیمومت به دادگاهی اختصاص دارد که اقامتگاه محجور در حوزه آن واقع شده است. دیوان عالی کشور با استناد به ماده 1006 قانون مدنی و ب. ت. ب. تغییر اقامتگاه محجور به اقامتگاه قیم، صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار را در رسیدگی به درخواست رفع حجر تایید و مقرر نمود که پرونده به مرجع ذی‌ربط اعاده گردد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/12/05 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: درخواست رفع حجر از امور مربوط به قیمومت نیست و رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاه محل اقامت قیم است نه محل اقامت محجور؛ چرا که بعد از صدور حکم حجر و تعیین قیم برای محجور، اقامتگاه وی، همان اقامتگاه قیم خواهد بود. رای خلاصه جریان پرونده در تاریخ 1383/05/27 آقای ر.ن. مقیم اندیشه...، د. ب. ط. فرزندش آقای م.ن. به همان آدرس خ. ب. خ. صدور حکم حجر خوانده تقدیم نموده که جهت رسیدگی به شعبه ششم دادگاه عمومی شهریار ارجاع گردیده و دادگاه پس از رسیدگی لازم سرانجام به ‌موجب دادنامه شماره --- و 1282 مورخ 1383/05/31 حکم به حجر خوانده از سال 1381 صادر نموده است و متعاقبا حسب دادنامه شماره --- - 1383/06/28 بنا به پیشنهاد دادستان دادسرای عمومی و انقلاب شهریار رای بر انتصاب آقای ر.ن. به سمت قیم بر محجور یادشده صادر کرده است. سپس در تاریخ 1383/10/07 قیم مذکور لایحه‌ای به امور سرپرستی دادسرای عمومی و انقلاب شهریار تقدیم و ادعا کرده که فرزندش محجور نبوده و مفادا تقاضای رفع حجر ایشان و ابطال قیم‌نامه خود را نموده که در جریان تحقیقات محجور فوق‌الذکر شخصا لایحه‌ای به دادستان محترم شهریار تقدیم و طی آن اعلام نموده که محل سکونت و آسایشگاه وی تهران بوده و تقاضا کرده که پرونده به امور سرپرستی دادسرای تهران ارسال گردد و آقای دادستان در ذیل آن به امور سرپرستی دستور داده که وفق ماده 48 قانون امور حسبی اقدام گردد و سپس دایره سرپرستی دادسرای عمومی و انقلاب شهریار در تاریخ 1392/06/02 با اعلام اینکه محل سکونت قیم در تهران م. ب. و طبق ماده 1006 قانون مدنی محل سکونت محجور همان محل سکونت قیم م. ب. پرونده را به امور سرپرستی دادسرای عمومی و انقلاب تهران ارسال نموده که جهت رسیدگی به شعبه هشتم دادیاری ناحیه 25 دادسرای عمومی و انقلاب تهران ویژه امور سرپرستی و محجورین ارجاع گردیده که متعاقب آن آقای ر.ن. به‌ عنوان قیم محجور به شرح برگ 43 پرونده آدرس خود را اندیشه... خیابان... اعلام داشته است. دادیار شعبه هشتم ناحیه 25 دادسرای تهران به شرح تصمیم مورخ 1392/08/26 با اعلام اینکه به شرح برگ 37 پرونده قیم تغییر آدرس نداشته و صرفا تقاضای ابطال قیم‌نامه را داشته و به شرح برگ 41 پرونده محجور تغییر آدرس داده است و حسب ماده 1006 قانون مدنی اقامتگاه محجور همان اقامتگاه قیم م. ب. و نشانی محل سکونت و اقامتگاه قیم به نام آقای ر.ن. شهر اندیشه... خیابان... م. ب. لذا به استناد ماده 54 قانون امور حسبی پرونده امر در صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب شهریار م. ب. که عینا جهت اقدامات مقتضی ارسال می‌گردد. دایره سرپرستی دادسرای عمومی و انقلاب شهریار پس از یک سلسله اقدامات سرانجام در اجرای دستور معاون دادسرا مبنی بر اینکه مطابق ماده 48 قانون امور حسبی دادگاه محل اقامت محجور دادگاه صالح بوده نه دادگاه محل اقامت قیم، پرونده را به اعتبار محل سکونت محجور در تهران جهت اقدام مقتضی به امور سرپرستی دادسرای عمومی و انقلاب تهران ارسال نموده که جهت رسیدگی به شعبه هفتم دادیاری ناحیه 25 دادسرای عمومی و انقلاب تهران ارجاع گردیده و آقای … پس از اقداماتی سرانجام به شرح تصمیم مورخ 1393/10/66 با اعلام اینکه آدرس قیم محجور شهر اندیشه و اقامتگاه محجور در آسایشگاه س. واقع در تهران م. ب. و حسب ماده 1006 قانون مدنی و ماده 48 قانون امور حسبی اقامتگاه محجور همان اقامتگاه قیم است در اجرای ماده 27 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی پرونده را جهت حل اختلاف در صلاحیت به دیوان‌عالی کشور ارسال که پس از وصول جهت رسیدگی و حل اختلاف به این شعبه ارجاع گردیده است. رای شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اختلاف در صلاحیت فی‌مابین دایره سرپرستی دادسرای عمومی و انقلاب شهریار و دادیار شعبه هفتم ناحیه 25 دادسرای عمومی و انقلاب تهران در رسیدگی به درخواست رفع حجر از محجور به نام م.ن. ب. ت. ب. محتویات پرونده و ن. ب. ا. مطابق ماده 48 قانون امور حسبی رسیدگی به امور قیمومت منحصرا در صلاحیت دادگاهی که اقامتگاه محجور در حوزه آن دادگاه واقع بوده م. ب. و امور قیمومت هم به اموری که در مواد بعد آن تا ماده 102 قانون امور حسبی به آن اشاره گردیده از قبیل تعیین قیم و عزل و تعیین قیم جدید و درخواست حجر برای محجور تحت قیمومت از طرف قیم و غیره اطلاق می‌گردد و درخواست رفع حجر محجوری که قبلا حکم حجر وی صادر و برای محجور قیم منصوب گردیده از امور مربوطه به قیمومت محسوب نمی‌گردد و چون این امر منصرف از امور قیمومت محسوب بوده و اقامتگاه محجور تا زمانی‌که حکم حجر وی صادر نشده و برای ایشان قیم تعیین نگردیده ملاک قانونی در تشخیص صلاحیت دادگاه بوده و بعد از صدور حکم حجر و تعیین قیم برای محجور اقامتگاه محجور مطابق ماده 1006 قانون مدنی همان اقامتگاه قیم وی خواهد بود و در نتیجه در دادخواست رفع حجر از محجور اقامتگاه قیم به‌عنوان اقامتگاه قانونی محجور ملاک قانونی در تشخیص صلاحیت دادگاه بوده و هرگونه اقامتگاه دیگری به‌عنوان اقامتگاه محجور در خصوص مورد موثر در مقام نخواهد بود بنابراین در خصوص رسیدگی به درخواست رفع حجر مطروحه در صلاحیت دادگاه محل اقامت قیم محجور بوده و چون حسب محتویات پرونده اقامتگاه قیم محجور ب. ت. ب. آدرس اعلامی در حوزه قضایی دادگاه عمومی شهرستان شهریار بوده لذا رسیدگی به درخواست مطروحه به اعتبار محل اقامت قیم محجور در صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار خواهد بود فلذا در اجرای تبصره ماده 27 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی با تایید صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان شهریار در رسیدگی به درخواست مطروحه حل اختلاف می‌گردد مقرر می‌دارد پرونده از موجودی کسر و به مرجع ذی‌ربط اعاده گردد. رئیس و مستشار شعبه --- دیوان‌عالی کشور