مسئولیت پزشک در ورود صدمه یا تلف بیمار

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقایان ی.ش. و ح.ش. وکلای دادگستری به وکالت از خانم م.غ. و م.غ. به طرفیت آقای ….ص. و خانم ن.س. به خواسته مطالبه مبلغ 197/970/000 ریال با احتساب خسارت دادرسی و خسارت تأخیر تأدیه بابت هزینه پرداخت شده به بیمارستان چ. برای احیاء و معالجه نوزاد به دنیا آمده در بیمارستان ص.؛ هزینه‌های انجام شده ناشی از قصور خواندگان به عنوان پزشک، منتهی به موت نوزاد متعلق به خ. ه.. ن. ب. ا. حسب اعلام خ. ه. ب. شرح دادخواست، خواندگان به موجب دادنامه قطعیت یافته شماره 9209972191801132 – 1392/10/16 پرونده شماره بایگانی 910959 شعبه 1043 دادگاه عمومی – جزائی تهران، به پرداخت دیه د. ح. خ. ه. محکوم شدند و دیه به عنوان مجازات مالی، هزینه‌های انجام شده را تحت پوشش قرار می‌دهد و محکومیت خواندگان در این دعوا محکومیت مضاعف مالی است، لذا مستنداً به ماده 448 و 452 از قانون مجازات اسلامی مصوب اول اردیبهشت هزار و سیصد و نود و دو مجلس شورای اسلامی، حکم به بی‌حقی خ. ه. صادر و اعلام می‌گردد. این رأی ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 219 دادگاه عمومی حقوقی تهران - ابراهیمی رأی دادگاه تجدیدنظر استان دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره 9309972164400389 مورخ 1393/5/29 صادره از شعبه 219 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم بر بی‌حقی تجدیدنظرخواهان م.غ. و م.ف. با وکالت ی.ش. و ح.ش. نسبت به دعوی مطروحه به خواسته مطالبه مبلغ 197/970/000 ریال بابت هزینه‌های درمانی انجام شده، ناشی از قصور پزشکان معالج الف.ص. و ن.س. اصدار گردیده است، در اساس موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد نبوده و مستوجب نقض آن نمی‌باشد.‌ زیرا که اولاً: هرچند به تصریح ماده 495 از قانون مجازات اسلامی، در صورت عدم رعایت مقررات پزشکی و موازین فنی از سوی پزشک یا پزشکان معالج در معالجات پزشکی، در صورت ورود صدمه یا تلف فرد بیمار، پزشک در مقابل فرد بیمار یا اولیاء دم وی ضامن و مسئول می‌باشند؛ لیکن آنچه مقنن به شرح ماده قانونی مرقوم در صورت ورود اینگونه صدمات پیش بینی نموده است، صرفاً دیه مقدر بوده و اشارتی به هزینه درمانی و غیر درمانی ننموده‌است که در مانحن فیه نیز بر اساس میزان تقصیر هر یک از خواندگان شعبه 1043 دادگاه عمومی جزایی تهران طی دادنامه شماره 9209972191801132 مورخ 1392/10/16 مبادرت به انشاء حکم نموده است. ثانیاً: هر چند به موجب مقررات آمره قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی (ماده3)، در صورتی که قوانین موضوعه کامل یا صریح نبوده و یا متعارض باشند یا اصلاً قانونی در قضیه مطروحه وجود نداشته باشد، محاکم می‌بایست با استناد به منابع معتبر اسلامی یا فتاوی معتبر، حکم قضیه را صادر نماید؛ لیکن در مسأله حادث شده نظریه مشهور فقهای عصر حاضر نیز بر عدم وجاهت شرعی مطالبه خسارت مازاد بر دیه دارد. بنابراین دادنامه تجدیدنظرخواسته که بر همین اساس صادر گردیده، خالی از هرگونه ایراد و اشکالی بوده و د. ا. م. از دادرسی نیز ت. ن. خ. دلیل و مدرک موجهی که موجبات نقض و بی‌اعتباری آن را ایجاب نماید، به دادگاه ارائه ننموده است. از این رو دادگاه ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی، مستنداً به قسمت اخیر ماده 358 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، دادنامه معترضٌ‌عنه را تأیید و استوار می‌نماید. رأی صادره حضوری و قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 18 دادگاه تجدید‌نظر‌ استان تهران امانی شلمزاری - کریمی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی مسئولیت پزشک در ورود صدمه یا تلف بیمار در تاریخ 9 آذر 1393، دادگاه بدوی به یک دعوی مربوط به مطالبه مبلغ 197,970,000 ریال به منظور هزینه‌های درمانی نوزاد متوفی رسیدگی کرد. خ. ه. ادعا کردند که خواندگان به دلیل قصور پزشکی منجر به فوت نوزاد شده‌اند و بر اساس حکم قبلی که به پرداخت دیه محکوم شده‌اند، خواستار جبران هزینه‌های درمانی شدند. دادگاه بدوی با استناد به مواد 448 و 452 قانون مجازات اسلامی، حکم به بی‌حقی خ. ه. صادر کرد و اعلام نمود که دیه به عنوان مجازات مالی، هزینه‌های درمانی را پوشش می‌دهد. این حکم قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران بود. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با تایید حکم بدوی، اعلام کرد که هزینه‌های درمانی قابل مطالبه نیست و بر اساس ماده 495 قانون مجازات اسلامی، تنها دیه قابل پرداخت است. همچنین، به استناد ماده 3 قانون آیین دادرسی، عدم وجاهت شرعی مطالبه خسارت مازاد بر دیه نیز مورد تاکید قرار گرفت. در نهایت، درخواست تجدیدنظر رد و حکم بدوی تایید گردید. رای صادره قطعی و حضوری بود. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/09/09 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورت ورود صدمه یا تلف فرد بیمار، متعاقب عدم رعایت مقررات پزشکی و موازین فنی از سوی پزشک یا پزشکان معالج در معالجات پزشکی، پزشک در مقابل فرد بیمار یا اولیاء دم وی ضامن و مسئول است و مسئولیت وی صرفا تا دیه، مقدر بوده و تسری به هزینه درمانی و غیر درمانی ندارد. در خصوص دعوی آقایان ی.ش. و ح.ش. وکلای دادگستری به وکالت از خانم م.غ. و م.غ. به طرفیت آقای ….ص. و خانم ن.س. به خواسته مطالبه مبلغ 197/970/000 ریال با احتساب خسارت دادرسی و خسارت تاخیر تادیه بابت هزینه پرداخت شده به بیمارستان چ. برای احیاء و معالجه نوزاد به دنیا آمده در بیمارستان ص.؛ هزینه‌های انجام شده ناشی از قصور خواندگان به عنوان پزشک، منتهی به موت نوزاد متعلق به خ. ه.. ن. ب. ا. حسب اعلام خ. ه. ب. شرح دادخواست، خواندگان به موجب دادنامه قطعیت یافته شماره 9209972191801132 - 1392/10/16 پرونده شماره بایگانی --- شعبه --- دادگاه عمومی - جزایی تهران، به پرداخت دیه د. ح. خ. ه. محکوم شدند و دیه به عنوان مجازات مالی، هزینه‌های انجام شده را تحت پوشش قرار می‌دهد و محکومیت خواندگان در این دعوا محکومیت مضاعف مالی است، لذا مستندا به ماده 448 و 452 از قانون مجازات اسلامی مصوب اول اردیبهشت هزار و سیصد و نود و دو مجلس شورای اسلامی، حکم به بی‌حقی خ. ه. صادر و اعلام می‌گردد. این رای ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - ابراهیمی رای دادگاه تجدیدنظر استان دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره --- مورخ 1393/05/29 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم بر بی‌حقی تجدیدنظرخواهان م.غ. و م.ف. با وکالت ی.ش. و ح.ش. نسبت به دعوی مطروحه به خواسته مطالبه مبلغ 197/970/000 ریال بابت هزینه‌های درمانی انجام شده، ناشی از قصور پزشکان معالج الف.ص. و ن.س. اصدار گردیده است، در اساس موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد نبوده و مستوجب نقض آن نمی‌باشد.‌ زیرا که اولا: هرچند به تصریح ماده 495 از قانون مجازات اسلامی، در صورت عدم رعایت مقررات پزشکی و موازین فنی از سوی پزشک یا پزشکان معالج در معالجات پزشکی، در صورت ورود صدمه یا تلف فرد بیمار، پزشک در مقابل فرد بیمار یا اولیاء دم وی ضامن و مسئول می‌باشند؛ لیکن آنچه مقنن به شرح ماده قانونی مرقوم در صورت ورود اینگونه صدمات پیش بینی نموده است، صرفا دیه مقدر بوده و اشارتی به هزینه درمانی و غیر درمانی ننموده‌است که در مانحن فیه نیز بر اساس میزان تقصیر هر یک از خواندگان شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران طی دادنامه شماره --- مورخ 1392/10/16 مبادرت به انشاء حکم نموده است. ثانیا: هر چند به موجب مقررات آمره قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی (ماده 3 )، در صورتی که قوانین موضوعه کامل یا صریح نبوده و یا متعارض باشند یا اصلا قانونی در قضیه مطروحه وجود نداشته باشد، محاکم می‌بایست با استناد به منابع معتبر اسلامی یا فتاوی معتبر، حکم قضیه را صادر نماید؛ لیکن در مساله حادث شده نظریه مشهور فقهای عصر حاضر نیز بر عدم وجاهت شرعی مطالبه خسارت مازاد بر دیه دارد. بنابراین دادنامه تجدیدنظرخواسته که بر همین اساس صادر گردیده، خالی از هرگونه ایراد و اشکالی بوده و د. ا. م. از دادرسی نیز ت. ن. خ. دلیل و مدرک موجهی که موجبات نقض و بی‌اعتباری آن را ایجاب نماید، به دادگاه ارائه ننموده است. از این رو دادگاه ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی، مستندا به قسمت اخیر ماده 358 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، دادنامه معترضٌ‌عنه را تایید و استوار می‌نماید. رای صادره حضوری و قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدید‌نظر‌ استان تهران