مصادیق آثار ملی

مصادیق آثار ملی خ. م.: در تاریخ 16 فروردین 1394، شعبه بدوی دیوان عدالت اداری به شکایت فردی در خصوص ثبت ملک وی به عنوان اثر تاریخی رسیدگی کرد. شاکی مدعی بود که ملک مورد نظر دارای قدمت تاریخی و شرایط لازم برای ثبت در فهرست آثار ملی است. دیوان با استناد به ماده یک قانون حفظ آثار ملی مصوب 12 آبان 1309 و سایر قوانین مرتبط، به این نتیجه رسید که شاکی هیچ مدرکی دال بر قدمت تاریخی ملک یا شرایط لازم برای ثبت آن ارائه نکرده است. همچنین، دیوان به حق مالکیت شاکی بر ملک اشاره کرد و اعلام نمود که ثبت آثار ملی باید با رعایت قوانین و اخطار به مالک انجام گیرد که در این مورد رعایت نشده است. بنابراین، دیوان شکایت شاکی را وارد دانسته و حکم به ابطال تصمیم ثبت ملک صادر کرد. این رای قابل اعتراض در شعب تجدیدنظر دیوان بود. در ادامه، شعبه تجدیدنظر دیوان به تجدیدنظرخواهی شاکی رسیدگی کرد و ب. ت. ب. اینکه دادخواست خارج از مهلت قانونی ارائه شده بود، به استناد مواد 65 و 68 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، قرار رد دادخواست تجدیدنظرخواهی را صادر کرد. این رای قطعی م. ب.. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/01/16 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: ابنیه و اماکن احداثی تا پایان دوران سلسله زندیه و همچنین بناهای واجد اهمیت تاریخی یا شئون ملی صرف نظر از تاریخ ایجاد آنها، در عداد آثار ملی می‌باشند. رای شعبه بدوی دیوان عدالت اداری ن. ب. ا. اولا- نامبرده دارای مالکیت شش دانگ در پلاک ثبتی... اصلی... فرعی، برابر سند رسمی شماره می‌باشد، ثانیا- جهت ثبت اموال غیر منقول و ابنیه به عنوان اثر تاریخی، مستندا به ماده یک قانون مربوط به حفظ آثار ملی مصوب 1309/08/12 و ماده واحده قانون ثبت آثار ملی مصوب 1352/09/12 ، ملک باید دارای قدمت احداثی تا اواخر دوره سلسله زندیه باشد، یا واجد شئون ملی یا تاریخی باشد که طرف شکایت دلیل و مستندی بر اینکه ملک مزبور دارای بنایی تا اواخر سلسله زندیه باشد و یا یک اثر ملی یا تاریخی باشد و یا اینکه ملک مزبور در حریم درجه یک ملکی که دارای شرایط مزبور و منطبق با بند ج ماده واحده قانون تشکیل سازمان میراث فرهنگی کشور مصوبه 1364/11/10 و یا شرایط بند 6 ماده 3 قانون اساسنامه سازمان میراث فرهنگی مصوب 1367/02/01 باشد ارائه ننموده تا بتوان آن را به عنوان آثار ارزشمند منقول و یا غیر منقول فرهنگی تاریخی در فهرست آثار ملی و فهرست های ذیربط ثبت نمود، ثالثا- از آنجا که ملک مورد ادعا دارای مالکیت خصوصی است (حسب بند اولا) و طبق مواد 30 , 31 , 32 , 38 , 39 و... قانون مدنی، هر مالکی نسبت به مایملک خود حق هرگونه تصرف و انتفاع را دارد، مگر در مواردی که قانون استثنا کرده باشد، بر اساس نظریه شورای محترم نگهبان به شماره 6076 مورخ 1361/07/17 ، شمولیت قانون آثار فرهنگی نسبت به املاک شخصی، مغایر با موازین شرعی تشخیص داده شده است و لذا دلیل و مدرکی مبنی بر استثنا نمودن ملک مزبور از مالکیت وی و قراردادن آن به عنوان آثار ملی، تاریخی و فرهنگی و یا به عنوان حریم درجه یک آثار ملی، تاریخی و فرهنگی وجود نداشته و ارائه ننموده اند، رابعا- ثبت ملک در فهرست آثار ملی به موجب ماده 3 قانون حفظ آثار ملی، پس از تشخیص و اجازه کتبی وزارت معارف خواهد بود و نسبت به ملکی که دارای مالک خصوصی است، باید قبلا به مالک یا مالکین مورد ثبت، اخطار و ابلاغ گردیده و در صورت اعتراض آنها در فرجه قانونی، به اعتراض آنها رسیدگی و در نتیجه با وارد ندانستن اعتراض، ثبت آثار ملی نمایند و ملاحظه می‌گردد که در خصوص ملک مورد ادعا مراتب مذکور رعایت و اقدام نگردیده است، علیهذا به استناد مراتب فوق الاشعار و اینکه طرف شکایت دفاع موثر و موجهی به عمل نیاورده و نیز مستندا به مواد 10 و 11 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ، شکایت وی را محرز و مسلم دانسته، حکم به ورود شکایت و ابطال و رفع اثر از تصمیم طرف شکایت صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره به استناد ماده 65 قانون اخیر الذکر، ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و رسیدگی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری م. ب.. رییس شعبه --- دیوان عدالت اداری - آشورلو رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری با ملاحظه اینکه دادنامه شماره --- - 92/12/12 در تاریخ 1393/02/07 ابلاغ و دادخواست تجدیدنظرخواهی در تاریخ 93/2/29 ، خارج از مهلت بیست روزه قانونی تسلیم گردیده است، لذا به استناد مادتین 65 و 68 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ، قرار رد دادخواست تجدیدنظرخواهی صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره قطعی است. مستشار شعبه هشتم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری موسوی - آریافر