مصداق بزه کلاهبرداری رایانه ای

مصداق بزه کلاهبرداری رایانه ای خ. م.: در تاریخ 16 خرداد 1395، دیوان عالی کشور به بررسی اختلاف صلاحیت میان دادسراهای عمومی و انقلاب دو شهرستان پرداخت. در این مورد، شاکی به اتهام کلاهبرداری از طریق پیامک و برداشت غیرمجاز مبلغ 15 میلیون ریال از حساب بانکی خود، اقدام به طرح شکایت کرده بود. در ابتدا، دادیار شعبه پنجم، این بزه را خارج از شمول رای وحدت رویه تشخیص داد و قرار عدم صلاحیت را به اعتبار صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب یکی از شهرستان‌ها صادر کرد. پس از ارجاع پرونده به دادیار شعبه ششم، وی نیز با استناد به رای وحدت رویه، قرار عدم صلاحیت دیگری صادر نمود و پرونده به دیوان عالی کشور ارسال شد. دیوان عالی کشور با استناد به ماده 317 قانون آیین دادرسی کیفری و رای وحدت رویه مذکور، صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان دیگر را تایید و پرونده را برای رسیدگی به آن دادسرا ارسال کرد. همچنین به دادیار اعلام شد که استنباط وی از رای وحدت رویه نادرست بوده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/03/16 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: چنانچه شخصی از طریق ارسال پیامک دروغین مبنی بر این که دیگری برنده مبلغی وجه نقد شده، او را پای دستگاه عابربانک کشانده و از حسابش برداشت وجه نماید، عمل وی مصداق کلاهبرداری رایانه ای است. رای خلاصه جریان پرونده آقای ح.الف. به دادسرای ناحیه 31 ... شکایت کرده است که در تاریخ 94/6/6 شخصی از طریق ارسال پیامک با او تماس گرفته و با اظهار این که برنده جایزه به مبلغ 50/000/000 ریال شده او را به پای دستگاه عابربانک کشانده و پس از وارد کردن کدها و شماره هایی که آن شخص به او داده در سیستم، از حساب او در بانک های سپه و قوامین مبلغ پانزده میلیون ریال برداشت کرده است. پرونده به دادیار شعبه پنجم ارجاع گردیده و دادیار به موجب قرار مورخ 94/9/1 بزه ارتکابی را کلاهبرداری سنتی و خارج از شمول رای وحدت رویه شماره 729 - 91/12/1 هیات عمومی دیوان عالی کشور تشخیص داده و چون برداشت و بردن مال در شهرستان الف. رخ داده به استناد ماده 267 قانون آیین دادرسی کیفری قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب الف. صادر و پس از موافقت دادیار اظهار پرونده را به این دادسرا ارسال نموده است. در پی آن پرونده به دادیار شعبه ششم دادسرای عمومی و انقلاب الف. ارجاع گردیده و دادیار به شرح قرار مورخ 94/11/26 موضوع را مشمول رای وحدت رویه مذکور دانسته و به این جهت ضمن نفی صلاحیت خود قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب ت. صادر و دادیار اظهار نظر با آن موافقت نموده و پس از آن پرونده برای حل اختلاف در صلاحیت به دیوان عالی کشور ارسال که بعد از وصول و ثبت در دبیرخانه به این شعبه ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده و مشاوره چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اختلاف حاصل در صلاحیت بین دادسراهای عمومی و انقلاب الف. و ت. به شرحی که در فوق بیان شده نظر به این که بزه اعلام شده در پرونده از مصادیق بزه کلاهبرداری مرتبط با رایانه و از حیث صلاحیت مرجع رسیدگی تحت حاکمیت رای وحدت رویه شماره 729 - 91/12/2 هیات عمومی دیوان عالی کشور قرار دارد، بنابراین و مستندا به ماده 317 قانون آیین دادرسی کیفری ناظر به ماده 27 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی با تایید صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب ت. (ترجیحا دادیار شعبه --- ناحیه 31 ) حل اختلاف می‌نماید و پرونده برای رسیدگی به این شعبه ارسال و به دادیار متذکر می‌گردد استنباط او از رای وحدت رویه شماره 729 - 91/121 نادرست است و در امثال مورد این رای از حیث صلاحیت حاکم است. شعبه سی و چهارم دیوان عالی کشور- رئیس و مستشار جواد اسلامیحسن قاسمی