مصداق تغلیظ دیه

مصداق تغلیظ دیه خ. م.: در تاریخ 19 آذر 1399، دیوان عالی کشور به درخواست مقام قضایی مربوطه در خصوص تجویز اعاده دادرسی نسبت به رای قطعی صادره از شعبه تجدیدنظر استان تهران رسیدگی کرد. موضوع پرونده به تصادف یک موتورسیکلت با عابر پیاده مرتبط بود که منجر به فوت فردی گردید و متهم به قتل غیرعمدی به حبس و پرداخت دیه محکوم شد. پس از آن، رای اصلاحی صادر گردید که بر اساس آن دیه به صورت تغلیظ محاسبه شد، به دلیل اینکه حادثه در خارج از ماه حرام رخ داده بود. اما ب. ت. ب. شواهد و گزارش‌های موجود، مشخص شد که تصادف در زمان خارج از ماه حرام و پس از غروب شرعی واقع شده است. در نتیجه، هیات شعبه دیوان با پذیرش درخواست اعاده دادرسی، رای قبلی را غیرمتناسب و فاقد وجاهت قانونی تشخیص داده و رسیدگی مجدد را به دادگاه هم‌عرض محول کرد. این تصمیم بر اساس مواد 474 و 476 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 اتخاذ گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1399/09/19 پیام: تصادف منجر به فوت که پس از غروب شرعی 29 محرم واقع شده است، مشمول تغلیظ دیه در ماه حرام نخواهد بود. رای خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: به دلالت اوراق پرونده، مقارن ساعت 2030 مورخ 1396/07/28 یک فقره تصادف موتورسیکلت با عابر پیاده منجر به فوت مرحوم م. م. م. م. واقع و متهم م. ت. ا. به عنوان راکب موتور تحت تعقیب قرار گرفته و سرانجام پس از انجام تحقیقات و صدور قرار جلب به دادرسی و کیفرخواست؛ به موجب دادنامه شماره --- - 97/12/21 صادره از شعبه --- دادگاه کیفری 2 ورامین از حیث قتل غیرعمدی مرحوم یاد شده ناشی از بی احتیاطی در رانندگی مجرم شناخته شده و به تحمل یک سال حبس تعزیری و تبدیل ان به پرداخت شصت میلیون ریال جزای نقدی از حیث جنبه عمومی بزه و پرداخت یک فقره دیه کامل د. ح. اولیای دم متوفی محکوم (ص 201 ) و سپس به موجب رای اصلاحی شماره 98000159 - 98/2/14 ب. ت. ب. اینکه فوت متوفی در 96/7/28 (روز حادثه) مصادف با 29 محرم الحرام به وقوع پیوسته به استناد ماده 555 قانون مجازات اسلامی سال 92 یک سوم دیه (تغلیظ ان) به علاوه دیه نفس د. ح. اولیایدم محکوم (ص 216 ) و تجدیدنظرخواهی وکیل م. ع. ب. موجب دادنامه شماره --- . 01270 - 98/10/9 صادره از شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران رد و دادنامه معترض عنه با رای اصلاحی ان (تغلیظ دیه) تایید و قطعی شده است. با تقاضای ورثه متوفی به اجرای رای قطعی صادره، نهایتا مراتب جهت پرداخت دیه با تغلیظ ان به حساب سپرده دادگستری، به صندوق تامین خسارتهای بدنی اعلام (ص 269 و 261 ) و صندوق یاد شده به شرح صفحه 270 پرونده به اجرای احکام اعلام نموده که طبق تبصره ماده 555 قانون یاد شده معیار شروع و پایان ماه های حرام مغرب شرعی است.و ب. ت. ب. وقوع تصادف در ساعت 18 : 30 مورخ 96/7/18 پس از غروب شرعی 29 محرم از شمول تبصره یاد شده و مالا تغلیظ دیه منصرف و تغلیظ دیه تعلق نمی گیرد و تقاضا نموده که رای اصلاحی صادر شود. (ص 270 و ص 292 ) النهایه با تایید مراتب از ناحیه موسسه ژیوفیزیک دانشگاه تهران به شرح صفحه 315 پرونده و رفع ابهام از قضیه واقعه، بنا به گزارش و تقاضای دادیار محترم اجرای احکام و موافقت معاون محترم دادستان *پرونده محاکماتی جهت تجویز اعاده دادرسی موضوع بند پ ماده 475 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 به دیوانعالی کشور ارسال و رسیدگی پس از وصول و ثبت به کلاسه فوق به این شعبه محول شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید؛ پس از قرائت گزارش عضو ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی اقای ف. ت. دادیار دیوانعالی کشور اجمالا مبنی بر با عنایت به شرح معاون دادستان عمومی و انقلاب ورامین و تاریخ وقوع حادثه و ساعت ان که خارج از ساعت و پس از غروب شرعی مورخه 96/7/18 و از شمول ماه های حرام خارج گردیده است.صحیح بوده و تقاضای اعاده دادرسی ایشان موجه به نظر می‌رسد، مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای متن رای رای هیات شعبه مورد تقاضای اقای معاون دادستان عمومی و انقلاب ورامین مبنی بر تجویز اعاده دادرسی نسبت به رای قطعی شماره 980001270 - 98/10/9 شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران صرفا از حیث تغلیظ دیه در ماه حرام ب. ت. ب. احراز حدوث تصادف منجر به فوت خارج از ماه حرام و رعایت شاخص تبصره ذیل ماده 555 قانون مجازات اسلامی سال 1392 ، شایسته پذیرش است؛ چرا که رای به تغلیظ دیه و تایید ان غیرمتناسب و بلکه با اثبات خروج از ماه محرم الحرام به اعتبار وقوع حادثه پس از غروب 29 محرم، فاقد وجاهت شرعی و قانونی بوده و م. ب..؛ بنابراین با انطباق مورد تقاضا با فقره چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 با اصلاحات بعدی، و رعایت ماده 476 قانون یاد شده، ضمن تجویز اعاده دادرسی، رسیدگی دوباره به دادگاه هم عرض دادگاه صادرکننده حکم قطعی محول و ارجاع می‌گردد. غ 1399/09/24 رییس شعبه چهاردهم دیوانعالی کشور: م. ص. مستشار: غ. خ. ر.