مطالبه اجرت المثل عین مستأجره

مطالبه اجرت المثل عین مستأجره خ. م.: در تاریخ 8 بهمن 1392، دادگاه عمومی حقوقی تهران به دعوای خلع ید و اجرت المثل رسیدگی کرد. خواهان با ارائه مدارک مالکیت و برگه انحصار وراثت، ادعا نمود که خوانده بدون اجازه در انباری تصرف دارد و خواستار خلع ید و اجرت المثل از سال 1386 تا زمان اجرای حکم گردید. خوانده به پرداخت اجاره تا سال 1388 اشاره کرده و ادعا کرد که به دلیل عدم ارائه رسید از سوی خواهان، اجاره را پرداخت نکرده است. دادگاه بدوی، ب. ت. ب. نظریه کارشناس، تصرف خوانده را غاصبانه ندانسته و دعوای خلع ید را رد کرد. با این حال، حکم به پرداخت اجرت المثل به مبلغ 750,000,000 ریال و هزینه‌های دادرسی به نفع خواهان صادر شد. این رای به تجدیدنظرخواهی خوانده منجر گردید. در دادگاه تجدیدنظر، پس از بررسی مدارک، رابطه استیجاری میان طرفین تایید شد و حق خوانده در خصوص دریافت اجاره بهای پرداخت نشده مورد تاکید قرار گرفت. دادگاه با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی، رای بدوی را در خصوص اجرت المثل نقض و مبلغ 32,020,000 ریال بابت اجاره بهای معوقه را تایید کرد. این رای قطعی و غیرقابل تجدیدنظر اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/11/08 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: مطالبه اجرت المثل عین مستاجره زمانی صحیح است که رابطه استیجاری تمام شده باشد و بعد از آن، توافقی بین طرفین در خصوص تمدید اجاره صورت نگرفته باشد ولی در فرضی که قرارداد اجاره ای وجود داشته و دلیلی هم بر انحلال آن وجود ندارد صدور حکم به پرداخت اجرت المثل عین مستاجره صحیح نیست. رای دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خواهان آقای س.ع. با وکالت خانم ر.ف. به طرفیت خوانده آقای ع.ش. به خواسته خلع ید از یک باب انباری واقع در زیرزمین مجتمع سرای ر. به پلاک ثبتی --- و 3973 و 3974 و 4042 حوزه ثبتی غرب تهران واقع در بخش --- و اجرت المثل دوران تصرف از تاریخ 86 الی اجرای حکم و کلیه خسارات قانونی، ن. ب. ا. خواهان به ضمیمه دادخواست کپی مصدق سند مالکیت و کپی برگه انحصار وراثت تقدیم نمود و همچنین کپی وکالت نامه محضری را ضمیمه داشت و وکیل خ. د. ش. دادخواست و اظهارات جلسه دادرسی به عدم وجود رابطه فی مابین موکلش با خوانده در رقبه تصرفی بیان و اجاره انباری از ناحیه موکلش با خوانده اعلام که وی آن را فروخت و مازاد آن را خواستار خلع ید و اجرت المثل از زمان تصرف شد و لکن خوانده در اظهارات جلسه دادرسی به پرداخت اجاره تا سال 88 به خواهان اعلام و عدم پرداخت اجاره از سال 88 به صورت حضوری به خواهان به وسیله واریزی و چک انجام شد که علت آن را عدم دادن رسید از ناحیه خواهان بیان شد و در تصرف داشتن انبار دیگر و سهامدار بودن شخص دیگری بیان که فروش یک انبار دیگر بیان نمود و امتیازات برق و تلفن را به نام خود اعلام نمود و دادگاه قرار ارجاع امر کارشناسی به تاریخ 6/8/91 صادر نمود که کارشناس منتخب در نظریه اولیه فقط میزان اجرت المثل را اعلام نمود و در نظریه بعدی چگونگی تصرف و وضعیت رقبه موصوف اعلام نمود حالیه محکمه ب. ت. ب. شرح فوق و نظریه کارشناس تصرف خوانده را غاصبانه تلقی ننموده و وفق ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی دعوی خلع ید خواهان را قابلیت استماع ندانسته و قرار ردّ صادر می‌گردد و لکن در خصوص اجرت المثل ب. ت. ب. اظهارات صحابه دع و. م. ب. وجود رابطه استیجاری و عدم ارائه مدارک از ناحیه خ. م. ب. پرداخت اجاره بهاء وفق ماده 198 قانون آیین دادرسی مدنی دعوی خواهان از باب اجرت المثل را پذیرش نموده و حکم به محکومیت خوانده به پرداخت اجرت المثل به مبلغ 750/000/000 ریال از تاریخ 30/6/86 لغایت 30/4/91 و همچنین مبلغ 1/631/000 ریال بابت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل ب. ت. و مبلغ 15/000/000 ریال بابت دستمزد کارشناس د. ح. خ. صادر می‌نماید که اجرای رای مذکور منوط به ابطال تمبر دادرسی و وکالت به میزان مبلغ اجرت المثل کارشناس شده از ناحیه خواهان خواهد بود رای صادره حضوری و پس از ابلاغ ظرف 20 روز قابل اعتراض درمحاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - ملکوتی رای دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده آقا و خانم ع.د. و س.غ. به وکالت از آقای ع.ش. در فرجه قانونی با تسلیم دادخواست به طرفیت آقای س.ع. با اعلام وکالت بعدی خانم ر.ف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 29/9/91 صادره شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران تجدیدنظرخواهی نموده اند. به موجب بخشی از آن دادنامه تجدیدنظر خواسته حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت اجرت المثل به مبلغ / 750/000/000 ریال از تاریخ 30/6/86 لغایت 30/4/91 به علاوه خسارت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل و دستمزد کارشناس صادر گردیده است. برابر مندرجات پرونده و مستخزج از مدارک مضبوط و اظهارنظر کارشناس پرونده به دلالت یک برگ اجاره نامه عادی 1/8/55 مرحوم ع.ع. (مورث ت. ن. خ.) تمامی و کل یک باب انبار در طبقه زیر سرای ر. همراه با منضمات آن را با حق انتقال ب. غ. را بدوا به سه نفر به اسامی آقایان ع.ش. (ت. ن. خ.) و الف.ط. و ح.و. به اجاره داده شده و در ادامه مستاجرین علی رغم اینکه در رقبه موصوف دارای فضای اختصاصی نبوده اند عملا آن رابین خود تقسیم که رقبه متنازع ٌفیه (آب انبار قدیمی) به علاوه انبار واگذارشده در سهم ت. ن. خ. واقع و الباقی فضای مورد اجاره در تصرف دو مستاجر دیگر قرارگرفته و ت. ن. خ. مدعی است هر کس در سهم اختصاصی متصرف و اجاره ماهیانه را ابتدا به مورث و در ادامه به ورثه داده اند. ن. ب. ا. به موجب بخش دیگر دادنامه صادره دادگاه بدوی تصرفات ت. ن. خ. بر رقبه متنازع ٌفیه که هم اکنون یک باب انباری تجاری واقع در پلاک --- بوده غیر غاصبانه و ناشی از رابطه استیجاری شناخته شده و هیچ گونه ادله و مدرکی که بیانگر انحلال رابطه حقوقی اجاره باشد ارائه و اقامه نگردیده ت. ن. خ. را فقط مستحق مطالبه اجاره بهای مکان مزبور می داند و این امر منصرف از استحقاق اجرت المثل م. ب. بدین منظور دادگاه نسبت به جلب نظر هیات سه نفره کارشناسان اقدام نموده و طی نظریه وارده به شماره 472 مورخ 16/7/92 که مصون از تعرض باقیمانده که در قسمت ب آن مرقوم گردیده میزان اجاره بهای مکان مزبور از تاریخ 30/4/86 لغایت 30/6/92 (زمان اجرای قرار کارشناسی) کلا به مبلغ / 32/020/000 ریال تعیین و اعلام گردیده است با وصف مراتب و اینکه ت. ن. خ. صرفا استحقاق دریافت اجاره بهای پرداخت نشده را دارد با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی رای تجدیدنظر خواسته را تا حدی که موافق این مطلب باشد تا مبلغ / 32/020/000 ریال تایید و نسبت به مازاد بر آن با نقض رای صادره حکم به ردّ آن صادر و اعلام می‌نماید. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه حضرتی - حاجی حسنی