مطالبه خسارات ناشی از قصور دادگاه از دولت

رأی خلاصه جریان پرونده در تاریخ 1393/7/14 آقای م. و.د.ز. د. ب. ط. دولت محترم جمهوری اسلامی ایران به خواسته جبران خسارت وارده از هر حیث م. ب. بیست و یک میلیون ریال تسلیم دادگاه‌های عمومی حقوقی تهران نموده که به شعبه بیست و نهم ارجاع و چنین توضیح داده است که دادخواستی به پیوست تصویرات مصدق سند عادی و دادنامه منعکسه در پرونده شماره ۳۴۳/77/۱۲ دادگاه عمومی و شماره دادنامه 135 - ۱۳۸6/2/18 شعبه هشتم دادگاه تجدیدنظر استان به خواسته 1- ابطال اسناد تفکیکی 2- خلع ید 3- الزام به تنظیم سند رسمی شش دانگ پلاک ثبتی ... فرعی از ... و غیره اصلی بخش ... تبریز 4 - جبران خسارت دادرسی و غیره تقدیم نموده‌ام قاضی محترم از ثبوت دلایل تبعیت نفرموده و شماره دادنامه 9309974110900383 - ۱۳۹3/5/28 صادر نموده اینک لحاظ بهره‌برداری قضائی 8 برگ ضمائم پیوست می‌نمائیم و مطالبه و ملاحظه محتویات پرونده‌های استنادی و مرتبط را لحاظ تعیین میزان خسارت وارده که در اثر تفسیر ضرر مادی و معنوی وارد گردیده را خواستار و نهایتاً جبران خسارت وارده از هر حیث و غیره مورد تقاضاست. بعد از 16 سال شماره دادنامه 9309974110900383-۱۳۹3/5/28 مغایر با دادنامه منعکسه در پرونده شماره ۳۴۳/77/۱۲ دادگاه عمومی م. ب. سبب ورود خسارت است دادگاه مرجوع‌الیه وارد رسیدگی شده و وقت رسیدگی برای روز 1393/12/10 ساعت 11 صبح تعیین نموده خواهان برای جلسه مرقوم لایحه فرستاده خوانده برای جلسه مرقوم حضور نیافته دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده ختم رسیدگی را اعلام نموده و برابر دادنامه شماره 9309970228901206- 1393/12/24 چنین رأی صادر و اعلام کرده است «در خصوص دادخواست تقدیمی آقای م. و.د.ز. به طرفیت دولت جمهوری اسلامی ایران به خواسته مطالبه خسارات وارده ناشی از جریان دادرسی و تغییر محاکم قضائی دادگاه توجهاً به اینکه به حکایت دادنامه‌های استنادی خ. د. خ. دعاوی مطروحه قرار رد دعوی و عدم استماع دعوی بر اساس موازین قانونی صادر گردیده و این امر نیز ناشی از طرح دعوی اشتباه از سوی خود خواهان بوده و مطالبه خسارت از دولت ناظر بر زمانی است که اشتباه محض دادگاه و ورود خسارت محرز و مسلم باشد که در ما نحن فیه چنین امری اثبات نگردیده است علی ایحال دادگاه دعوی خ. ر. و. و ثابت ندانسته مستنداً به ماده 197 از قانون آئین دادرسی مدنی حکم به بطلان دعوی خواهان را صادر و اعلام می‌نماید این رأی حضوری ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر استان م. ب.» این رأی در تاریخ 1394/2/15 به آقای م. و.د.ز. ابلاغ گردیده و مشارالیه در تاریخ 1394/3/10 با انقضاء موعد تجدیدنظرخواهی و قطعی شدن دادنامه فرجام‌خواهی نموده است و ما حصل درخواست وی اینستکه با صدور آراء مغایر قانون نسبت به موضوع قرار داد واحد و صدور رأی غیر مفاد صریح قرار داد عادی که عامل اختلاف بوده علت ورود خسارت است که مورد توجه قرار نگرفته و شعبه 29 حقوقی مردود فرموده که نسبت به آن معترض هستم لذا تقاضای مطالبه پرونده‌های استنادی و مرتبط و نقض دادنامه مخدوش و رسیدگی مجدد به لحاظ نقص تحقیقات دارم. دفتر شعبه مرجوع‌الیه تبادل لوایح را انجام داده و با انقضاء فرجه برابر پاسخ دادن و عدم وصول پاسخ از سوی فرجام‌خوانده پرونده را به دبیرخانه دیوان عالی کشور فرستاده است رسیدگی در دستور کار این شعبه قرار گرفته و پرونده به کلاسه بالا ثبت شده اوراق لازم از سوابق ارسالی و دادخواست فرجامی هنگام شور قرائت می‌شود. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور فرجام‌خواهی آقای م. و.د.ز. از دادنامه قطعیت یافته شماره 9309970228901206- 1393/12/24 شعبه 29 دادگاه عمومی حقوقی تهران موجه نیست زیرا ب. ت. ب. رسیدگی دادگاه نخستین و استدلال و استنباط منعکس در رأی صادره ایرادات و اعتراضات قبلاً مطرح و مورد توجه واقع شده و د. ا. م. هم قابل پذیرش نبوده و مؤثر در مقام نیست مآلاً هم دادنامه فرجام‌خواسته مغایرتی با موازین شرعی و قانونی ندارد مستنداً بمواد 367 و 370 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن رد فرجام‌خواهی نتیجتاً ابرام می‌شود. رئیس و مستشار شعبه 3 دیوان عالی کشور ح. غ. پ. - رسول شاملو فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی مطالبه خسارات ناشی از قصور دادگاه از دولت در تاریخ 14 مهر 1393، دادخواستی به منظور جبران خسارت به مبلغ بیست و یک میلیون ریال به دادگاه عمومی حقوقی تهران تقدیم شد. خواسته‌ها شامل ابطال اسناد تفکیکی، خلع ید و الزام به تنظیم سند رسمی بود. دادگاه بدوی با استناد به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی، به دلیل عدم اثبات خسارت و وجود اشتباه در طرح دعوی، حکم به بطلان دعوی صادر کرد. این رای در تاریخ 15 اردیبهشت 1394 به طرفین ابلاغ و در تاریخ 10 خرداد 1394، درخواست فرجام‌خواهی به دیوان عالی کشور ارسال گردید. دیوان عالی کشور پس از رسیدگی، ب. ت. ب. استدلال‌های دادگاه بدوی و عدم وجود ایرادات جدید، درخواست فرجام‌خواهی را رد و دادنامه مورد نظر را تایید نمود. این تصمیم بر اساس مواد 367 و 370 قانون آیین دادرسی مدنی اتخاذ گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/06/28 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: مطالبه خسارت از دولت به دلیل صدور رای مغایر با موازین قانونی از دادگاه، در صورتی پذیرفته است که اشتباه محض دادگاه و ورود خسارت محرز و مسلم باشد. رای خلاصه جریان پرونده در تاریخ 1393/07/14 آقای م. و.د.ز. د. ب. ط. دولت محترم جمهوری اسلامی ایران به خواسته جبران خسارت وارده از هر حیث م. ب. بیست و یک میلیون ریال تسلیم دادگاه‌های عمومی حقوقی تهران نموده که به شعبه بیست و نهم ارجاع و چنین توضیح داده است که دادخواستی به پیوست تصویرات مصدق سند عادی و دادنامه منعکسه در پرونده شماره 343/77/12 دادگاه عمومی و شماره دادنامه --- - 1386/02/18 شعبه هشتم دادگاه تجدیدنظر استان به خواسته 1 - ابطال اسناد تفکیکی 2 - خلع ید 3 - الزام به تنظیم سند رسمی شش دانگ پلاک ثبتی... فرعی از... و غیره اصلی بخش... تبریز 4 - جبران خسارت دادرسی و غیره تقدیم نموده‌ام قاضی محترم از ثبوت دلایل تبعیت نفرموده و شماره دادنامه --- - 1393/05/28 صادر نموده اینک لحاظ بهره‌برداری قضایی 8 برگ ضمائم پیوست می‌نمائیم و مطالبه و ملاحظه محتویات پرونده‌های استنادی و مرتبط را لحاظ تعیین میزان خسارت وارده که در اثر تفسیر ضرر مادی و معنوی وارد گردیده را خواستار و نهایتا جبران خسارت وارده از هر حیث و غیره مورد تقاضاست. بعد از 16 سال شماره دادنامه --- - 1393/05/28 مغایر با دادنامه منعکسه در پرونده شماره 343/77/12 دادگاه عمومی م. ب. سبب ورود خسارت است دادگاه مرجوع‌الیه وارد رسیدگی شده و وقت رسیدگی برای روز 1393/12/10 ساعت 11 صبح تعیین نموده خواهان برای جلسه مرقوم لایحه فرستاده خوانده برای جلسه مرقوم حضور نیافته دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده ختم رسیدگی را اعلام نموده و برابر دادنامه شماره --- - 1393/12/24 چنین رای صادر و اعلام کرده است «در خصوص دادخواست تقدیمی آقای م. و.د.ز. به طرفیت دولت جمهوری اسلامی ایران به خواسته مطالبه خسارات وارده ناشی از جریان دادرسی و تغییر محاکم قضایی دادگاه توجها به اینکه به حکایت دادنامه‌های استنادی خ. د. خ. دعاوی مطروحه قرار رد دعوی و عدم استماع دعوی بر اساس موازین قانونی صادر گردیده و این امر نیز ناشی از طرح دعوی اشتباه از سوی خود خواهان بوده و مطالبه خسارت از دولت ناظر بر زمانی است که اشتباه محض دادگاه و ورود خسارت محرز و مسلم باشد که در ما نحن فیه چنین امری اثبات نگردیده است علی ایحال دادگاه دعوی خ. ر. و. و ثابت ندانسته مستندا به ماده 197 از قانون آیین دادرسی مدنی حکم به بطلان دعوی خواهان را صادر و اعلام می‌نماید این رای حضوری ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر استان م. ب.» این رای در تاریخ 1394/02/15 به آقای م. و.د.ز. ابلاغ گردیده و مشارالیه در تاریخ 1394/03/10 با انقضاء موعد تجدیدنظرخواهی و قطعی شدن دادنامه فرجام‌خواهی نموده است و ما حصل درخواست وی اینستکه با صدور آراء مغایر قانون نسبت به موضوع قرار داد واحد و صدور رای غیر مفاد صریح قرار داد عادی که عامل اختلاف بوده علت ورود خسارت است که مورد توجه قرار نگرفته و شعبه --- حقوقی مردود فرموده که نسبت به آن معترض هستم لذا تقاضای مطالبه پرونده‌های استنادی و مرتبط و نقض دادنامه مخدوش و رسیدگی مجدد به لحاظ نقص تحقیقات دارم. دفتر شعبه مرجوع‌الیه تبادل لوایح را انجام داده و با انقضاء فرجه برابر پاسخ دادن و عدم وصول پاسخ از سوی فرجام‌خوانده پرونده را به دبیرخانه دیوان عالی کشور فرستاده است رسیدگی در دستور کار این شعبه قرار گرفته و پرونده به کلاسه بالا ثبت شده اوراق لازم از سوابق ارسالی و دادخواست فرجامی هنگام شور قرائت می‌شود. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور فرجام‌خواهی آقای م. و.د.ز. از دادنامه قطعیت یافته شماره 9309970228901206 - 1393/12/24 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران موجه نیست زیرا ب. ت. ب. رسیدگی دادگاه نخستین و استدلال و استنباط منعکس در رای صادره ایرادات و اعتراضات قبلا مطرح و مورد توجه واقع شده و د. ا. م. هم قابل پذیرش نبوده و موثر در مقام نیست مآلا هم دادنامه فرجام‌خواسته مغایرتی با موازین شرعی و قانونی ندارد مستندا به مواد 367 و 370 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد فرجام‌خواهی نتیجتا ابرام می‌شود. رئیس و مستشار شعبه --- دیوان عالی کشور