مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از اجرت‌المثل ایام تصرف

رأی دادگاه بدوی درخصوص دادخواست خ. ب. ط. خوانده به خواسته مطالبه اجرت عمل خواهان از تاریخ 1/1/87 تا تاریخ 8/3/87 با لحاظ خسارت تأخیر و خسارات دادرسی و حق الوکاله وکیل نظر به احراز رابطه کاری فی مابین از آنجایی که بررسی موضوع ادعای خواهان نیاز به جلب نظر کارشناس داشته دادگاه موضوع را به کارشناس ارجاع که با اعتراض به نظر کارشناس موضوع به هیأت کارشناسان ارجاع گردیده که علی رغم اعتراض به نظریه هیأت کارشناسان از آنجایی که نظریه ابرازی منافاتی با اوضاع و احوال محقق و مسلم قضیه ندارد لذا دادگاه با رد اعتراض مطروحه ب. ت. ب. اینکه خوانده دلیلی بر پرداخت دین و برائت ذمه خود اقامه و ارائه ننموده لذا دادگاه دعوی خواهان را محمول بر صحت تشخیص و مستنداً به مواد 198و 519 قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 336 و 337 قانون مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت اجرت المثل ایام کارکرد به میزان 499/768/238 ریال بابت اصل خواسته و پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیـل بر مبنای تعرفــه ( به میزان ابطال شده ) د. ح. خ. صادر و اعلام می نماید و نسبت به مطالبه خسارت تأخیر تأدیه ن. ب. ا. میزان اجرت المثل بر مبنای نظریه کارشناس مشخص گردیده از شمول ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی خارج بوده و حکم به بطلان آن صادر و اعلام می گردد. رأی صادره حضوری ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 19 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ یازرلو رأی دادگاه تجدیدنظر استان درخصوص تجدیدنظرخواهی گروه ص. (سهامی عام) به طرفیـت ت. ن. خ. شرکت الف. (سهامـی خاص) نسبـت به دادنامه شماره 15 مورخ 22/1/1391 شعبه 19 دادگاه عمومی حقوقی تهران که مشعر بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ/ 238768499 ریال بابت اصل خواسته مزید بر خسارات دادرسی بوده و تجدیدنظرخواهی شرکت الف. به طرفیت گروه ص. از دادنامه اشعاری اولاً ـ ن. ب. ا. آقای ن.م. به عنوان وکیل گروه ص. در جلسه دادرسی 5/8/1392 این محکمه اقدام به استرداد دادخواست تجدیدنظرخواهی شرکت موکل نموده و با لحاظ تفویض اختیار استرداد دعوا به وکیل مربوطه دادگاه مستنداً به ماده 107 از قانون آیین دادرسی مدنی قرار ابطال دادخواست تجدیدنظرخواهی گروه ص. را اعلام می نماید. ثانیاً ـ تجدیدنظرخواهی شرکت الف. از حیث میزان محکوم به اصل دعوا نیز غیرموجه و مردود است چرا که مورد خواسته بدوی مطالبه اجرت المثل ایام کارکرد 4 دستگاه لیفتراک و یک دستگاه کلمتراک شرکت الف. توأم با نیروی انسانی از تاریخ 1/1/1387 لغایت 8/3/87 (به مدت هفتاد روز) بوده که با عنایت به عدم انعقاد قرارداد الحاقی فی مابین متداعیین با احراز استحقاق شرکت خواهان در استیفای اجرت المثل این مدت پس از جلب نظریه کارشناس و هیأت سه نفره کارشناسان مقدار اجرت المثل احتساب گردیده و قلت میزان اعلامی توسط هیأت سه نفره کارشناسی نسبت به کارشناس بدوی دلیل موجهی جهت تعرض به نتیجه کارشناسی نیست چرا که هیأت کارشناسی با لحاظ اوضاع و احوال متعارف قضیه از جمله نرخ شرکت برنده مناقصه انجام خدمات جابجایی محصول، انبارداری و غیره در سال 1387 میزان مطالبات شرکت ت. ن. خ. را برآورد نموده و برخلاف تصور وکیل شرکت هیأت کارشناسی اقــدام به کسر وجوهی که شرکت الف. در این مقطع أخذ نموده باشد، ننموده و دلیل متقنی بر عدم متابعت از نظریه هیأت کارشناسی عنوان نگردیده و اعتراض ت. ن. خ. در این بخش با جهات مصرح ماده 348 از قانون آیین دادرسی مدنی انطباقی نداشته لیکن از جهت اعتراض نسبت به صدور حکم بطلان دعوای خسارت تأخیر تأدیه، تجدیدنظرخواهی مآلاً وارد است زیرا که گرچه میزان مطالبات ت. ن. خ. در بدو امر نامعلوم بوده لیکن نظریه قطعی هیأت کارشناسی کاشف از استحقاق این شرکت از تاریخ اقامه دعوا و لزوم جبران خسارت ناشی از تأخیر در تأدیه این مطالبات بوده که واجد ارکان و شرایط ماده 522 از قانون آیین دادرسی مدنی م. ب. علیهذا دادگاه ضمن رد تجدیدنظرخواهی شرکت الف. نسبت به اصل محکوم به با اعمال ذیل ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته را در این شق و خسارات دادرسـی تأییــد و استوار نموده اما با اجابت تجدیدنظرخـواهی نسبـت به بخش دیگر دادگاه با اعمال صدر ماده 358 از قانون مرقوم با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته در شق بطلان دعوای خسارت تأخیر تأدیه در اصل با اعمال مواد 198 و 522 از قانون آیین دادرسـی مـدنی حکــم به محکومیـت گروه ص. به تأدیه خسارت تأخیر تأدیه محکوم به از تاریخ 19/12/1388 لغایت زمان پرداخت د. ح. ت. ن. خ. (که توسط دایره اجرای محکمه بدوی احتساب می گردد) صادر و اعــلام می نمایــد. اجرای رأی منوط به پرداخت هزینه دادرسی راجع به خسارت تأخیر تأدیه توسط خواهان بدوی است. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 7 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه کوهکن ـ مرادی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از اجرت المثل ایام تصرف موضوع پرونده حاضر، دعوای مطالبه اجرت المثل کارکرد به مدت هفتاد روز از تاریخ 1/1/87 تا 8/3/87 به همراه خسارت تاخیر و هزینه‌های دادرسی و حق‌الوکاله وکیل م. ب.. دادگاه بدوی با استناد به مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 336 و 337 قانون مدنی، پس از احراز رابطه کاری و جلب نظر کارشناس، حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 499,768,238 ریال بابت اجرت المثل و هزینه‌های دادرسی صادر نمود و دعوای خسارت تاخیر تادیه را به دلیل عدم شمول ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی رد کرد. این رای در تاریخ 1392/08/13 به صورت حضوری صادر و ظرف 20 روز قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر بود. در دادگاه تجدیدنظر، تجدیدنظرخواهی به دلیل استرداد دادخواست توسط وکیل ابطال شد و در خصوص تجدیدنظرخواهی دیگر، رای بدوی در بخش محکومیت به پرداخت اجرت المثل تایید و در خصوص خسارت تاخیر تادیه، با نقض رای بدوی، حکم به محکومیت خوانده به پرداخت خسارت تاخیر تادیه صادر گردید. این رای در تاریخ 1392/08/13 قطعی اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/08/13 شماره دادنامه قطعی: --- و 9209970220700612 پیام: در دعوای مطالبه اجرت المثل، پس از تعیین میزان اجرت المثل توسط کارشناس، به مبلغ مذکور از تاریخ تقدیم دادخواست خسارت تاخیر تادیه تعلق می‌گیرد. در خصوص دادخواست خ. ب. ط. خوانده به خواسته مطالبه اجرت عمل خواهان از تاریخ 1/1/87 تا تاریخ 8/3/87 با لحاظ خسارت تاخیر و خسارات دادرسی و حق الوکاله وکیل نظر به احراز رابطه کاری فی مابین از آنجایی که بررسی موضوع ادعای خواهان نیاز به جلب نظر کارشناس داشته دادگاه موضوع را به کارشناس ارجاع که با اعتراض به نظر کارشناس موضوع به هیات کارشناسان ارجاع گردیده که علی رغم اعتراض به نظریه هیات کارشناسان از آنجایی که نظریه ابرازی منافاتی با اوضاع و احوال محقق و مسلم قضیه ندارد لذا دادگاه با رد اعتراض مطروحه ب. ت. ب. اینکه خوانده دلیلی بر پرداخت دین و برائت ذمه خود اقامه و ارائه ننموده لذا دادگاه دعوی خواهان را محمول بر صحت تشخیص و مستندا به مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 336 و 337 قانون مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت اجرت المثل ایام کارکرد به میزان 499/768/238 ریال بابت اصل خواسته و پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل بر مبنای تعرفه (به میزان ابطال شده) د. ح. خ. صادر و اعلام می‌نماید و نسبت به مطالبه خسارت تاخیر تادیه ن. ب. ا. میزان اجرت المثل بر مبنای نظریه کارشناس مشخص گردیده از شمول ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی خارج بوده و حکم به بطلان آن صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره حضوری ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - یازرلو رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی گروه ص. (سهامی عام) به طرفیت ت. ن. خ. شرکت الف. (سهامی خاص) نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1391/01/22 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که مشعر بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ/ 238768499 ریال بابت اصل خواسته مزید بر خسارات دادرسی بوده و تجدیدنظرخواهی شرکت الف. به طرفیت گروه ص. از دادنامه اشعاری اولا - ن. ب. ا. آقای ن.م. به عنوان وکیل گروه ص. در جلسه دادرسی 1392/08/05 این محکمه اقدام به استرداد دادخواست تجدیدنظرخواهی شرکت موکل نموده و با لحاظ تفویض اختیار استرداد دعوا به وکیل مربوطه دادگاه مستندا به ماده 107 از قانون آیین دادرسی مدنی قرار ابطال دادخواست تجدیدنظرخواهی گروه ص. را اعلام می‌نماید. ثانیا - تجدیدنظرخواهی شرکت الف. از حیث میزان محکوم به اصل دعوا نیز غیرموجه و مردود است چرا که مورد خواسته بدوی مطالبه اجرت المثل ایام کارکرد 4 دستگاه لیفتراک و یک دستگاه کلمتراک شرکت الف. توام با نیروی انسانی از تاریخ 1387/01/01 لغایت 8/3/87 (به مدت هفتاد روز) بوده که با عنایت به عدم انعقاد قرارداد الحاقی فی مابین متداعیین با احراز استحقاق شرکت خواهان در استیفای اجرت المثل این مدت پس از جلب نظریه کارشناس و هیات سه نفره کارشناسان مقدار اجرت المثل احتساب گردیده و قلت میزان اعلامی توسط هیات سه نفره کارشناسی نسبت به کارشناس بدوی دلیل موجهی جهت تعرض به نتیجه کارشناسی نیست چرا که هیات کارشناسی با لحاظ اوضاع و احوال متعارف قضیه از جمله نرخ شرکت برنده مناقصه انجام خدمات جابه جایی محصول، انبارداری و غیره در سال 1387 میزان مطالبات شرکت ت. ن. خ. را برآورد نموده و برخلاف تصور وکیل شرکت هیات کارشناسی اقدام به کسر وجوهی که شرکت الف. در این مقطع اخذ نموده باشد، ننموده و دلیل متقنی بر عدم متابعت از نظریه هیات کارشناسی عنوان نگردیده و اعتراض ت. ن. خ. در این بخش با جهات مصرح ماده 348 از قانون آیین دادرسی مدنی انطباقی نداشته لیکن از جهت اعتراض نسبت به صدور حکم بطلان دعوای خسارت تاخیر تادیه، تجدیدنظرخواهی مآلا وارد است زیرا که گرچه میزان مطالبات ت. ن. خ. در بدو امر نامعلوم بوده لیکن نظریه قطعی هیات کارشناسی کاشف از استحقاق این شرکت از تاریخ اقامه دعوا و لزوم جبران خسارت ناشی از تاخیر در تادیه این مطالبات بوده که واجد ارکان و شرایط ماده 522 از قانون آیین دادرسی مدنی م. ب. علیهذا دادگاه ضمن رد تجدیدنظرخواهی شرکت الف. نسبت به اصل محکوم به با اعمال ذیل ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته را در این شق و خسارات دادرسی تایید و استوار نموده اما با اجابت تجدیدنظرخواهی نسبت به بخش دیگر دادگاه با اعمال صدر ماده 358 از قانون مرقوم با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته در شق بطلان دعوای خسارت تاخیر تادیه در اصل با اعمال مواد 198 و 522 از قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت گروه ص. به تادیه خسارت تاخیر تادیه محکوم به از تاریخ 1388/12/19 لغایت زمان پرداخت د. ح. ت. ن. خ. (که توسط دایره اجرای محکمه بدوی احتساب می‌گردد) صادر و اعلام می‌نماید. اجرای رای منوط به پرداخت هزینه دادرسی راجع به خسارت تاخیر تادیه توسط خواهان بدوی است. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه