مطالبه هم‌زمان نحله و اجرت‌المثل

رأی خلاصه جریان پرونده در تاریخ 26/11/92 آقای ح.ر. بطرفیت همسرش خانم م.خ. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به لحاظ اختلافات و عدم تفاهم اخلاقی فی مابین تقدیم نموده که در شعبه ششم دادگاه عمومی خانواده شهرستان زنجان ثبت و مورد رسیدگی قرار می گیرد در جلسه دادرسی مورخ 6/2/93 که با حضور زوجین تشکیل گردیده ز. ا. د. در سال 92 عقد موقت یک ساله داشتم و وقتیکه حامله شدند رفتیم با مهریه 14 سکه طلا دائم گردید و 8 ماه زندگی مشترک داشته ایم ولی ب. ت. ب. اینکه وی مرا فریب داده و اصلاً بنا نبود بچه دار شویم و بدون اطلاع من حامله شده و گفتند برویم دائمی کنیم و سقط نماید. نمی توانم با وی زندگی نمایم. ز. ا. د. من قصد طلاق ندارم و حامله هستم و 7 ماه م. ب. و از شوهر قبلی طلاق گرفته ام و دو دختر دارم و باید سرپناه بدهد. سپس دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده و زوجین هر یک داور خود را معرفی کرده اند داور زوجه نظریه کتبی خود را تقدیم و طی آن ردّ خواسته طلاق زوج را درخواست نموده است. نظریه داور زوج در پرونده مشهود نیست. سرانجام دادگاه با اعلام ختم رسیدگی به موجب دادنامه شماره 202- 6/2/93 با اعلام اینکه مساعی دادگاه در جهت انصراف زوج از طلاق موثر واقع نشده مستنداً به مواد 1133 و 1146 قانون مدنی و ماده 26 قانون حمایت خانواده گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی صادر و زوج را مکف نموده که مهریه به میزان چهارده عدد سکه طلا و مبلغ ده میلیون ریال به عنوان نحله و مبلغ ده میلیون ریال بابت نفقه ایام عده نقداً به زوجه پرداخت نماید و طبق اقرار زوجه نامبرده حامله بوده و در خصوص حضانت و ملاقات و نفقه آن بعد از وقوع حمل اخذ تصمیم می گردد و عده طلاق تا وضع حمل بوده و اعتبار گواهی صادره سه ماه بعد از قطعیت رأی م. ب.. پس از ابلاغ دادنامه صادره ز. ن. ب. آن تجدیدنظرخواهی نموده و ضمن مخالفت خود با طلاق تقاضای اجرای شرط تنصیف دارائی زوج را نموده است و ز. د. ل. جوابیه اعلام نموده که در مدت زندگی مشترک خود با زوجه چیزی به دست نیاورده است. شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان زنجان به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 320-93 مورخ 22/3/93 اعتراض ت. ن. خ. را غیر موجه تشخیص و ضمن ردّ آن دادنامه تجدیدنظرخواسته را تأیید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 8/4/93 به ز. ا. ش. و نامبرده در تاریخ 22/4/93 با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به آن فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لوایح و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. لوایح طرفین به هنگام شور قرائت می گردد. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای ح.عبّاسیان عضوممیزوملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور فرجام خواهی خانم م.خ. نسبت به دادنامه شماره 320-93 مورخ 22/3/93 شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان زنجان که در جهت تأیید دادنامه بدوی متضمن گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق انشاء گردیده وارد و موجه نیست زیرا زوج ف. خ. ب. شرح دادخواست تقدیمی صدور گواهی عدم امکان سازش و تجویز طلاق زوجه اش را درخواست نموده و مطابق ماده 1133 قانون مدنی و حاکمیت قاعده فقهی الطلاق بید من اخذ بالساق اختیار دارد هر وقت که بخواهد زوجه اش را طلاق دهد و مخالفت و عدم رضایت ز. ف. خ. در خصوص مورد مؤثر در مقام نمی باشد النهایه در این گونه موارد که زوج متقاضی طلاق زوجه اش بوده طبق ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 مکلف است که کلیه حقوق شرعی و قانونی زوجه را قبل از اجرا و ثبت طلاق به صورت نقد د. ح. زوجه تأدیه دارد که در پرونده حاضر دادگاه ضمن صدور گواهی عدم امکان سازش زوج فرجام خوانده را مکلف نموده که مهریه مافی القباله به تعداد چهارده سکه طلا و مبلغ ده میلیون ریال به عنوان نحله و مبلغ ده میلیون ریال بابت نفقه ایام عده د. ح. زوجه پرداخت نماید عمده اعتراض ف. خ. راجع به نفقه معوقه و اجرت المثل ایام زندگی مشترک م. ب. که هیچ یک وارد نیست زیرا زوجه در مراحل دادرسی بدوی و تجدیدنظر نسبت به نفقه معوقه خود هیچ ادعایی مطرح ننموده تا مورد توجه و رسیدگی قرار گیرد و بعلاوه زوجین بدلالت محتویات پرونده فقط چند ماه دارای زندگی مشترک بوده اند و برای همین مدت هم مبلغ ده میلیون ریال به عنوان نحله برای زوجه تعیین و در دادنامه بدوی مورد لحاظ قرارگرفته است که با تعیین نحله، اجرت المثل ایام زندگی مشترک منتفی خواهد بود بنابراین دادنامه های بدوی و فرجام خواسته ب. ت. ب. جامع اوراق پرونده و اظهارات و مدافعات طرفین و اقدامات و رسیدگی های معموله موجهاً و منطبق بر موازین شرعی و مقررات قانونی اصدار یافته و از حیث ماهوی و از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر آراء صادره مترتب نبوده و اعتراضات ف. خ. د. حدی نیست که خدشه ای بر دادنامه فرجام خواسته وارد و موجبات نقض آن را فراهم سازد فلذا ضمن ردّ اعتراض ف. خ. مستنداً به ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام می گردد. رئیس شعبه 8 دیوان عالی کشور - عضو معاون عبّاسیان - کریم پور نطنزی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی مطالبه هم زمان نحله و اجرت المثل در تاریخ 26/11/92، درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به منظور اجرای صیغه طلاق به طرفیت همسر ارائه گردید. این درخواست به دلیل وجود اختلافات و عدم تفاهم اخلاقی مورد بررسی قرار گرفت. در جلسه دادرسی، ی. ا. ط. به فریب خوردن در مورد بارداری طرف مقابل و عدم تمایل به ادامه زندگی مشترک اشاره نمود، در حالی که طرف دیگر خواستار ادامه زندگی و تامین سرپناه برای فرزندانش بود. دادگاه پرونده را به داوری ارجاع داد و نظریه داور، خواسته طلاق را رد کرد. با این حال، دادگاه بر اساس مواد 1133 و 1146 قانون مدنی و ماده 26 قانون حمایت خانواده، گواهی عدم امکان سازش صادر نمود و طرف مقابل را به پرداخت مهریه و نفقه ملزم کرد. طرف معترض به این تصمیم، درخواست تنصیف دارایی نمود که در دادگاه تجدیدنظر نیز رد و تایید گردید. پس از ابلاغ حکم، طرف معترض فرجام‌خواهی کرد که دیوان عالی کشور با بررسی موضوع، اعتراض وی را غیرموجه تشخیص داده و با استناد به ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی، دادنامه تجدیدنظر را تایید نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/08/07 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: امکان استحقاق هم زمان زوجه برای نحله و اجرت المثل وجود ندارد و با صدور حکم در خصوص یکی، دیگری منتفی می‌شود. رای خلاصه جریان پرونده در تاریخ 26/11/92 آقای ح.ر. به طرفیت همسرش خانم م.خ. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به لحاظ اختلافات و عدم تفاهم اخلاقی فی مابین تقدیم نموده که در شعبه ششم دادگاه عمومی خانواده شهرستان زنجان ثبت و مورد رسیدگی قرار می‌گیرد در جلسه دادرسی مورخ 6/2/93 که با حضور زوجین تشکیل گردیده ز. ا. د. در سال 92 عقد موقت یک ساله داشتم و وقتیکه حامله شدند رفتیم با مهریه 14 سکه طلا دائم گردید و 8 ماه زندگی مشترک داشته ایم ولی ب. ت. ب. اینکه وی مرا فریب داده و اصلا بنا نبود بچه دار شویم و بدون اطلاع من حامله شده و گفتند برویم دائمی کنیم و سقط نماید. نمی توانم با وی زندگی نمایم. ز. ا. د. من قصد طلاق ندارم و حامله هستم و 7 ماه م. ب. و از شوهر قبلی طلاق گرفته ام و دو دختر دارم و باید سرپناه بدهد. سپس دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده و زوجین هر یک داور خود را معرفی کرده اند داور زوجه نظریه کتبی خود را تقدیم و طی آن ردّ خواسته طلاق زوج را درخواست نموده است. نظریه داور زوج در پرونده مشهود نیست. سرانجام دادگاه با اعلام ختم رسیدگی به موجب دادنامه شماره --- - 6/2/93 با اعلام اینکه مساعی دادگاه در جهت انصراف زوج از طلاق موثر واقع نشده مستندا به مواد 1133 و 1146 قانون مدنی و ماده 26 قانون حمایت خانواده گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی صادر و زوج را مکف نموده که مهریه به میزان چهارده عدد سکه طلا و مبلغ ده میلیون ریال به عنوان نحله و مبلغ ده میلیون ریال بابت نفقه ایام عده نقدا به زوجه پرداخت نماید و طبق اقرار زوجه نامبرده حامله بوده و در خصوص حضانت و ملاقات و نفقه آن بعد از وقوع حمل اخذ تصمیم می‌گردد و عده طلاق تا وضع حمل بوده و اعتبار گواهی صادره سه ماه بعد از قطعیت رای م. ب.. پس از ابلاغ دادنامه صادره ز. ن. ب. آن تجدیدنظرخواهی نموده و ضمن مخالفت خود با طلاق تقاضای اجرای شرط تنصیف دارائی زوج را نموده است و ز. د. ل. جوابیه اعلام نموده که در مدت زندگی مشترک خود با زوجه چیزی به دست نیاورده است. شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان زنجان به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره --- - 93 مورخ 22/3/93 اعتراض ت. ن. خ. را غیر موجه تشخیص و ضمن ردّ آن دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 8/4/93 به ز. ا. ش. و نامبرده در تاریخ 22/4/93 با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به آن فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لوایح و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. لوایح طرفین به هنگام شور قرائت می‌گردد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای ح.عبّاسیان عضو ممیزوملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور فرجام خواهی خانم م.خ. نسبت به دادنامه شماره --- - 93 مورخ 22/3/93 شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان زنجان که در جهت تایید دادنامه بدوی متضمن گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق انشاء گردیده وارد و موجه نیست زیرا زوج ف. خ. ب. شرح دادخواست تقدیمی صدور گواهی عدم امکان سازش و تجویز طلاق زوجه اش را درخواست نموده و مطابق ماده 1133 قانون مدنی و حاکمیت قاعده فقهی الطلاق بید من اخذ بالساق اختیار دارد هر وقت که بخواهد زوجه اش را طلاق دهد و مخالفت و عدم رضایت ز. ف. خ. در خصوص مورد موثر در مقام نمی‌باشد النهایه در این گونه موارد که زوج متقاضی طلاق زوجه اش بوده طبق ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 مکلف است که کلیه حقوق شرعی و قانونی زوجه را قبل از اجرا و ثبت طلاق به صورت نقد د. ح. زوجه تادیه دارد که در پرونده حاضر دادگاه ضمن صدور گواهی عدم امکان سازش زوج فرجام خوانده را مکلف نموده که مهریه مافی القباله به تعداد چهارده سکه طلا و مبلغ ده میلیون ریال به عنوان نحله و مبلغ ده میلیون ریال بابت نفقه ایام عده د. ح. زوجه پرداخت نماید عمده اعتراض ف. خ. راجع به نفقه معوقه و اجرت المثل ایام زندگی مشترک م. ب. که هیچ یک وارد نیست زیرا زوجه در مراحل دادرسی بدوی و تجدیدنظر نسبت به نفقه معوقه خود هیچ ادعایی مطرح ننموده تا مورد توجه و رسیدگی قرار گیرد و به علاوه زوجین به دلالت محتویات پرونده فقط چند ماه دارای زندگی مشترک بوده اند و برای همین مدت هم مبلغ ده میلیون ریال به عنوان نحله برای زوجه تعیین و در دادنامه بدوی مورد لحاظ قرارگرفته است که با تعیین نحله، اجرت المثل ایام زندگی مشترک منتفی خواهد بود بنابراین دادنامه های بدوی و فرجام خواسته ب. ت. ب. جامع اوراق پرونده و اظهارات و مدافعات طرفین و اقدامات و رسیدگی های معموله موجها و منطبق بر موازین شرعی و مقررات قانونی اصدار یافته و از حیث ماهوی و از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر آراء صادره مترتب نبوده و اعتراضات ف. خ. د. حدی نیست که خدشه ای بر دادنامه فرجام خواسته وارد و موجبات نقض آن را فراهم سازد فلذا ضمن ردّ اعتراض ف. خ. مستندا به ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام می‌گردد. رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور - عضو معاون