مفارقت جسمانی و تحقق عسروحرج

مفارقت جسمانی و تحقق عسروحرج خ. م.: در تاریخ 10 دی‌ماه 1393، دادگاه عمومی خانواده تهران به دعوای طلاق رسیدگی کرد. خواهان با ارائه فتوکپی معتبر سند نکاحیه، به ازدواج خود در سال 1382 و وجود یک فرزند مشترک اشاره نمود و ادعا کرد که زوج نفقه‌ای پرداخت نکرده و به مدت چهار سال از یکدیگر جدا زندگی کرده‌اند. همچنین، به توهین‌های مکرر و عدم امکان ادامه زندگی مشترک اشاره و خواستار طلاق شد. پس از بررسی ادعاها و دفاعیات طرفین و عدم موفقیت در داوری، دادگاه به این نتیجه رسید که ادامه زندگی مشترک به دلیل عدم تفاهم و عسر و حرج زوجه مصلحت نیست. بنابراین، با استناد به مواد 1119 و 1130 قانون مدنی و مواد 27 و 28 قانون حمایت خانواده مصوب 1 اسفند 1391، حکم به طلاق صادر کرد. همچنین، حضانت فرزند مشترک به پدر واگذار و حق ملاقات مادر تعیین شد. رای صادره ظرف 20 روز قابل تجدیدنظر بود. در ادامه، دادگاه تجدیدنظر استان تهران با بررسی تجدیدنظرخواهی، رای بدوی را تایید کرد و اعلام نمود که استدلالات دادگاه بدوی صحیح و مطابق با موازین قانونی بوده و اعتراض ت. ن. خ. فاقد اثر است. بر اساس ماده 368 قانون آیین دادرسی، این رای نیز ظرف 20 روز قابل فرجام‌خواهی در دیوان عالی کشور بود. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/10/10 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: مفارقت جسمانی زوجین از اسباب تحقق عسر و حرج در دعوی طلاق از ناحیه زوجه است. رای دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خانم ن.ی. به طرفیت آقای ع.ق. به‌ خواسته طلاق به موجب فتوکپی مصدق سند نکاحیه پیوستی به شماره ترتیب... صادره از دفترخانه... تهران علقه زوجیت بین طرفین محرز و مسلم م. ب. زوجه و وکیل وی به موجب دادخواست تقدیمی و حضور در جلسه دادرسی اظهار داشت که در سال 1382 به صورت شرعی و قانونی با خوانده ازدواج نموده است ثمره آن یک فرزند مشترک پسر 7 ساله م. ب. زوج نفقه‌ای به وی نداده است و مدت 4 سال است که مفارقت دارند و شکایت متعددی علیه وی مطرح نموده است توهین می‌کند قادر به ادامه زندگی مشترک با وی نمی‌باشد لذا تقاضای طلاق دارد لذا مراتب اختلاف زوجین به داوری ارجاع که در نهایت سعی و تلاش دادگاه به انضمام داوران منتخب در اصلاح ذات‌ البین موثر واقع نگردید و همچنان اصرار به جدایی داشته لذا دادگاه ب. ت. ب. محتویات پرونده و اظهارات خواهان و خوانده و دفاعیات متقابل آنان و ملاحظه دادنامه‌های متعدد پیوست پرونده که حکایت از طرح دعاوی و شکایت متعدد آنان علیه یکدیگر دارد همین امر موید آن است که آنان تفاهم اخلاقی و سازگاری نداشته فقط موجب عمیق‌تر شدن اختلافات آنان می‌شود و ادامه زوجیت آنان ممکن است تبعات جبران ناپذیر داشته باشد بخصوص اینکه زوجین مدت 4 سال مفارقت داشته و همین مفارقت موجب از بین رفتن و یا کاهش علاقه آنان به یکدیگر می‌شود لذا دادگاه ادامه زندگی بیشتر آنان را مصلحت ندانسته و عسر و حرج زوجه را محرز دانسته دعوای خ. ر. و. دانسته و به استناد مواد 1119 و 1130 قانون مدنی و ماده 27 و 28 قانون حمایت خانواده مصوب 1391/12/01 مجلس شورای اسلامی حکم به طلاق زوجه صادر و اعلام می‌نماید و زوجه می‌تواند به دفترخانه مراجعه و با بذل یک سوم از مهریه بجز آنچه دریافت نموده قبول بذل از طرف زوج و توکیل غیر نسبت به اجراء طلاق اقدام نماید سردفتر به نمایندگی از این دادگاه می‌تواند نسبت به اجرای صیغه طلاق اقدام نماید و نوع خلع نوبت اول م. ب. اقدام نمایید وفق ماده 29 قانون حمایت خانواده ز. ن. ب. سایر حقوق مالی زوجه در این پرونده ادعائی ننموده است در خصوص حضانت فرزند ب. ت. ب. تقاضای خوانده و سن طفل با پدر و مادر هفته‌ای 24 ساعت از ساعت 5 عصر پنجشنبه لغایت 5 عصر جمعه حق ملاقات دارد رای صادره به استناد مواد 330 و 334 و 336 حضوری و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب. و اعتبار رای صادره وفق ماده 33 قانون حمایت خانواده جدید شش ماه از تاریخ ابلاغ رای فرجام‌ خواهی م. ب. و همچنین دفترخانه مکلف است به رعایت مواد 32 و 31 قانون حمایت خانواده مصوب 1391/12/01 م. ب.. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده تهران - نوری رای دادگاه بدوی ب. ت. ب. تقاضای خ. م. ب. اشتباه صورت گرفته در دادنامه شماره --- مورخ 1393/05/21 که قید گردیده ثمره ازدواج زوجین یک فرزند مشترک پسر 8 ساله م. ب. در حالی که زوجین دارای 2 فرزند مشترک پسر به‌ نام ع. متولد 1383 و الف. متولد 1385 م. ب. که به تبع آن در خصوص حضانت فرزند مشترک پسر 10 ساله تعیین تکلیف گردیده است ولی حضانت فرزند 8 ساله بلاتکلیف م. ب. که به ‌موجب این رای اصلاح و تکمیل می‌گردد و حضانت پسر 8 ساله به‌نام الف. نیز ب. ت. ب. تقاضای زوج (پدر) و سن طفل با پدر م. ب. و مادر هفته‌ای 24 ساعت از ساعت 5 عصر پنجشنبه لغایت 5 عصر جمعه حق ملاقات دارد رای اصلاحی حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده تهران - نوری رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای ع.ق. از دادنامه شماره --- مورخ 1393/05/21 شعبه محترم --- دادگاه خانواده تهران با رای اصلاحی به شماره دادنامه --- مورخ 1393/06/11 صادره از همان شعبه که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. خانم ن.ی. به طرفیت ت. ن. خ. به‌ خواسته صدور حکم طلاق در پرونده کلاسه --- حکم به صدور طلاق خلع نوبت اول تصدیر گردیده است وارد نمی‌باشد رای صادره مطابق با موازین شرعی و قانونی اصدار یافته ایرادی از حیث شکلی و ماهوی بر آن وارد نیست استدلال و استناد محکمه محترم بدوی در باب مفارقت 4 ساله زوجین که از اسباب تحقق عسروحرج بوده صحیح به نظر می‌رسد و راجع به حقوق مالی زوجه بغیر از میزان دریافت از مهریه مافی ‌القباله یک سوم مهریه را در قبال طلاق بذل و نسبت به سایر حقوق مالی ادعایی طرح نشده است راجع به حضانت فرزند مشترک مطابق دادنامه و رای اصلاحی تعیین تکلیف گردیده است و از ناحیه ت. ن. خ. نیز ایراد و اعتراض موثر و مدللی که موجبات نقض یا گسیختن دادنامه معترض‌ عنه را در نظر دادگاه فراهم سازد به‌ عمل نیامده است بنا به مراتب مذکور دادگاه به استناد قسمت اخیر ماده 358 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379/01/21 ضمن رد اعتراض معترض دادنامه معترض‌ عنه را تایید و استوار می‌نماید. رای صادره مطابق ماده 368 از همان قانون ظرف بیست روز پس از ابلاغ دادنامه قابل فرجام‌ خواهی در دیوان عالی کشور است. رییس و مستشار دادگاه شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران سیفی- ارژنگی