ملاک تعیین دادگاه صالح در رسیدگی به جنایات عمدی علیه تمامیت جسمانی

رأی خلاصه جریان پرونده آقایان : 1 ـ ز. ش. 2 ـ ه. ش. 3 ـ الف. ب. 4 ـ م. ش. 5 ـ م. ب. 6 ـ غ. ن. 7 ـ ح.الف. 8 ـ ر. ت.ز. 9 ـ م. ح. به اتهام مشارکت ایراد ضرب و جرح عمدی نسبت به ع.الف. ع. و اخلال در نظم تحت تعقیب قرار گرفته اند . بدین توضیح : فرمانده پاسگاه مرکزی شاهرود اعلام کرده است باتفاق بخشدار بخش مرکزی جهت شرکت در جلسه ... عازم روستای مذکور شده و در آستانه ورود به مسجد روستا شاکی ع.الف. ع. معروف به الف. از خودروی خود پیاده شده و نزدیک آنها شده ، آقای … به او تذکر داده که از ما فاصله بگیرید ، تصور نکنند شما همراه ما هستید . در این حین که نامبردگان وارد مسجد شده اند ، الف. ب. و برادران ش. با حالت عصبانی از مسجد خارج شده اند که وی به بخشدار گفته است : اینها برای دعوی می روند . او که قصد بیرون رفتن را داشته مانعش شده اند با مقاومت در برابر مانع شدگان از مسجد خارج شده مشاهده کرده ع.الف. ع. روی زمین افتاده و ه. ش. با یکی دیگر از برادرانش گلوی او را گرفته و چاقو در دست ه. بود و ع. به شدت مجروح شده است ، سپس حدود 70 یا 80 نفر از اهالی مذکور جلو پاسگاه آمده و ایجاد سر و صدا کرده اند که به آرامش دعوت شده ، یگان امداد و فرمانده حوزه پاسگاه نیز حضور یافته اند و با صحبت های وی و دعوت به آرامش تجمع کنندگان متفرق چند نفر که ایجاد تنش کرده و از پاسگاه خارج شده اند دستگیر شده اند . پزشک قانونی در معاینه مجروح که توسط فرمانده پاسگاه به بیمارستان انتقال یافته دو فقره جائفه در ناحیه کتف که به درون قفسه سینه نفوذ کرده و موجب نصب لوله تخلیه شده و جراحاتی از قبیل متلاحمه ، حارصه ، و کبودی و امثالهم را گزارش کرده است . پرونده منجر به صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست شده و به دادگاه کیفری یک مستقر در شاهرود ارجاع شده است . دادگاه پس از رسیدگی و استماع شکایت شاکی و مدافعات متهمان و وکلای مدافعان آنان ردیف های اول و دوم را به استناد مواد 614 و 618 قانون تعزیرات مصوب 1375 و رعایت ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 از لحاظ ایراد جرح با چاقو به یک سال حبس تعزیری و از حیث اخلال در نظم عمومی به یک سال حبس تعزیری و هفتاد و چهار ضربه شلاق تعزیری با تأکید بر اجرای مجازات اشد و ردیف های سوم و چهارم را از لحاظ اخلال در نظم عمومی به استناد ماده 618 مرقوم هر یک به تحمل چهار ماه حبس تعزیری و 30 ضربه شلاق تعزیری و ردیف های سوم تا نهم را از لحاظ ایراد جرح با چاقو تبرئه کرده است ولیکن ب. ت. ب. اینکه مرتکب هر رفتار مشخص نیست و عمل آنان مصداق ماده 479 قانون مجازات اسلامی است متهمان را به استناد مواد 709 و 710 و 714 و 559 و 449 و 711 قانون مجازات اسلامی به پرداخت دو فقره دیه جائفه و پنج فقره متلاحمه و سایر صدمات جمعاً به هشتاد و سه و شانزده صدم دیه کامل مرد مسلمان و از لحاظ حارصه انگشتان اول و سوم و چهارم و پنجم دست راست حارصه انگشت پنجم 5/30 از یک درصد کامل مرد مسلمان د. ح. ع.الف. ع. بالسویه محکوم کرده است . وکیل مدافع محکوم علیهم و شاکی به دادنامه صادر شده ، اعتراض کرده اند . پرونده به دفتر دیوانعالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است . هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید . پس از قرائت گزارش آقای … عضوممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … منش دادیار دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر ب. ت. ب. محتویات پرونده چون هیچ یک از صدمدات وارده به تنهایی مستوجب مجازات نصف دیه کامل نیست تقاضای اعاده پرونده را بلحاظ قابل طرح نبودن موضوع در دیوان عالی کشور را دارد مشاوره نموده چنین رأی می دهد : رأی شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. اینکه منظور از جنایات عمدی علیه تمامیت جسمانی با میزان نصف دیه کامل رفتاری است که به تنهائی مستوجب مجازات نصف دیه کامل باشد که به لحاظ شدت و اهمیت جرم و مجازات و نوع رفتار طبق بند پ اصلاحی 1394/3/24 ماده 302 قانون مجازات اسلامی در صلاحیت دادگاه کیفری یک خواهد بود، لذا قضیه به نحوی که دادگاه مجموع دیات و جنایات متعدد را که هیچیک به تنهایی وصف جنایت موضوع بند پ را نداشته است ، ملاک صلاحیت خود قرار داده، قابل طرح در دیوان عالی کشور نیست . پرونده جهت سیر مراحل قانونی اعاده می شود . رئیس شعبه سی و دوم دیوان عالی کشور - عضومعاون رضا فرج اللهی- عبدالحمید مرتضوی بریجانی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی ملاک تعیین دادگاه صالح در رسیدگی به جنایات عمدی علیه تمامیت جسمانی در تاریخ 21 تیرماه 1395، پرونده‌ای به اتهام مشارکت در ایراد ضرب و جرح عمدی و اخلال در نظم عمومی تشکیل گردید. شاکی در اظهارات خود اعلام نمود که در حین حضور در مسجد، مورد حمله متهمان قرار گرفته و به شدت مجروح شده است. جراحات وارده توسط پزشک قانونی تایید شد. پس از انجام بررسی‌های لازم، دادگاه کیفری یک متهمان ردیف‌های اول و دوم را به استناد مواد 614 و 618 قانون تعزیرات به یک سال حبس تعزیری و شلاق محکوم کرد و ردیف‌های سوم و چهارم را به چهار ماه حبس و شلاق محکوم نمود. همچنین، ردیف‌های سوم تا نهم از ایراد جرح تبرئه و به پرداخت دیه به شاکی محکوم شدند. وکلای طرفین به این رای اعتراض کردند و پرونده به دیوان عالی کشور ارسال گردید. دیوان عالی کشور با اشاره به عدم وجود جنایت مستوجب نصف دیه کامل در رفتارهای متهمان، اعلام نمود که پرونده قابلیت طرح در دیوان را ندارد و به دادگاه برای ادامه مراحل قانونی اعاده شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/04/21 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در تعیین دادگاه صالح جهت رسیدگی به جنایات عمدی علیه تمامیت جسمانی با میزان نصف دیه کامل،رفتاری که به تنهایی مستوجب نصف دیه کامل شده باشد ملاک بوده و مجموع دیات ناشی از جنایات متعدد در این خصوص تعیین کننده نیست. رای خلاصه جریان پرونده آقایان: 1 - ز. ش. 2 - ه. ش. 3 - الف. ب. 4 - م. ش. 5 - م. ب. 6 - غ. ن. 7 - ح.الف. 8 - ر. ت.ز. 9 - م. ح. به اتهام مشارکت ایراد ضرب و جرح عمدی نسبت به ع.الف. ع. و اخلال در نظم تحت تعقیب قرار گرفته اند. بدین توضیح: فرمانده پاسگاه مرکزی شاهرود اعلام کرده است به اتفاق بخشدار بخش مرکزی جهت شرکت در جلسه... عازم روستای مذکور شده و در آستانه ورود به مسجد روستا شاکی ع.الف. ع. معروف به الف. از خودروی خود پیاده شده و نزدیک آنها شده، آقای … به او تذکر داده که از ما فاصله بگیرید، تصور نکنند شما همراه ما هستید. در این حین که نامبردگان وارد مسجد شده اند، الف. ب. و برادران ش. با حالت عصبانی از مسجد خارج شده اند که وی به بخشدار گفته است: اینها برای دعوی می روند. او که قصد بیرون رفتن را داشته مانعش شده اند با مقاومت در برابر مانع شدگان از مسجد خارج شده مشاهده کرده ع.الف. ع. روی زمین افتاده و ه. ش. با یکی دیگر از برادرانش گلوی او را گرفته و چاقو در دست ه. بود و ع. به شدت مجروح شده است، سپس حدود 70 یا 80 نفر از اهالی مذکور جلو پاسگاه آمده و ایجاد سر و صدا کرده اند که به آرامش دعوت شده، یگان امداد و فرمانده حوزه پاسگاه نیز حضور یافته اند و با صحبت های وی و دعوت به آرامش تجمع کنندگان متفرق چند نفر که ایجاد تنش کرده و از پاسگاه خارج شده اند دستگیر شده اند. پزشک قانونی در معاینه مجروح که توسط فرمانده پاسگاه به بیمارستان انتقال یافته دو فقره جائفه در ناحیه کتف که به درون قفسه سینه نفوذ کرده و موجب نصب لوله تخلیه شده و جراحاتی از قبیل متلاحمه، حارصه، و کبودی و امثالهم را گزارش کرده است. پرونده منجر به صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست شده و به دادگاه کیفری یک مستقر در شاهرود ارجاع شده است. دادگاه پس از رسیدگی و استماع شکایت شاکی و مدافعات متهمان و وکلای مدافعان آنان ردیف های اول و دوم را به استناد مواد 614 و 618 قانون تعزیرات مصوب 1375 و رعایت ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 از لحاظ ایراد جرح با چاقو به یک سال حبس تعزیری و از حیث اخلال در نظم عمومی به یک سال حبس تعزیری و هفتاد و چهار ضربه شلاق تعزیری با تاکید بر اجرای مجازات اشد و ردیف های سوم و چهارم را از لحاظ اخلال در نظم عمومی به استناد ماده 618 مرقوم هر یک به تحمل چهار ماه حبس تعزیری و 30 ضربه شلاق تعزیری و ردیف های سوم تا نهم را از لحاظ ایراد جرح با چاقو تبرئه کرده است ولیکن ب. ت. ب. اینکه مرتکب هر رفتار مشخص نیست و عمل آنان مصداق ماده 479 قانون مجازات اسلامی است متهمان را به استناد مواد 709 و 710 و 714 و 559 و 449 و 711 قانون مجازات اسلامی به پرداخت دو فقره دیه جائفه و پنج فقره متلاحمه و سایر صدمات جمعا به هشتاد و سه و شانزده صدم دیه کامل مرد مسلمان و از لحاظ حارصه انگشتان اول و سوم و چهارم و پنجم دست راست حارصه انگشت پنجم 5/30 از یک درصد کامل مرد مسلمان د. ح. ع.الف. ع. بالسویه محکوم کرده است. وکیل مدافع محکوم علیهم و شاکی به دادنامه صادر شده، اعتراض کرده اند. پرونده به دفتر دیوانعالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … عضو ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … منش دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر ب. ت. ب. محتویات پرونده چون هیچ یک از صدمدات وارده به تنهایی مستوجب مجازات نصف دیه کامل نیست تقاضای اعاده پرونده را به لحاظ قابل طرح نبودن موضوع در دیوان عالی کشور را دارد مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. اینکه منظور از جنایات عمدی علیه تمامیت جسمانی با میزان نصف دیه کامل رفتاری است که به تنهایی مستوجب مجازات نصف دیه کامل باشد که به لحاظ شدت و اهمیت جرم و مجازات و نوع رفتار طبق بند پ اصلاحی 1394/03/24 ماده 302 قانون مجازات اسلامی در صلاحیت دادگاه کیفری یک خواهد بود، لذا قضیه به نحوی که دادگاه مجموع دیات و جنایات متعدد را که هیچ یک به تنهایی وصف جنایت موضوع بند پ را نداشته است، ملاک صلاحیت خود قرار داده، قابل طرح در دیوان عالی کشور نیست. پرونده جهت سیر مراحل قانونی اعاده می‌شود. رضا فرج اللهیعضو معاون: عبدالحمید مرتضوی بریجانی