هبه ی قسمتی از مَهر

مَهر زوجه پانصد سکه است، زوجه چهارصد سکه آن را به ‌موجب سند عادی به زوج بخشیده است. اما بعداً دادخواستی به خواسته مطالبه تمام مَهر تقدیم کرده است. دادگاه بدوی دعوای خواهان را نسبت به مطالبه یکصد سکه پذیرفته و راجع به بقیه آن به ‌لحاظ هبه حکم به بطلان دعوا صادر کرده است. در پی تجدیدنظرخواهی زوج، دادگاه تجدیدنظر به استناد ماده 803 قانون مدنی حکم صادره را نقض می‌کند. آیا نقض رأی مذکور توجیه قانونی دارد؟ نظر هیئت عالی زوجه چهارصد سکه بهار آزادی، قسمتی از مهر خ. ر. ب. همسرش بخشیده و در نتیجه زوج تا این میزان از بدهی خود در قبال مَهر به همسرش برائت ‌ذمّه حاصل کرده که به استناد ماده 806 قانون مدنی زوجه حق رجوع به کل مَهر را ندارد. بنا به مراتب: استناد دادگاه تجدیدنظر به ماده 803 قانون مدنی و نقض رأی قانونی دادگاه بد و. م. ب. اشتباه است. نظر اتفاقی با عنایت به این‌که با انعقاد عقد نکاح، مَهر بر ذمّه زوج قرار می‌گیرد، به استناد ماده 806 قانون مدنی که اشعار می‌دارد «هرگاه داین طلب خ. ر. ب. مدیون ببخشد حق رجوع ندارد»، رجوع زوجه از هبه صحیح نیست زیرا در اثر هبه دین ساقط می‌شود و مال موهوب دیگر باقی نمی‌ماند که بتوان از آن رجوع کرد.