پرداخت ثمن معامله توسط زوج به جای زوجه

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای ح.ت. با وکالت آقایان 1- ج.ح. 2- الف.ش.ی به‌ طرفیت خانم س.د. با وکالت آقایان1-س.ح. 2- ح.م. به خواسته صدور حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 428620000 تومان به انضمام خسارات دادرسی که طی لایحه شماره 2024 مورخ 1392/6/20 خواسته به مبلغ 423000000 تومان کاهش یافته است، که به موجب مبایعه‌نامه عادی مورخ 1388/6/26 خوانده دعوی که زوجه خواهان می‌باشد، اقدام به خرید یک دستگاه آپارتمان از آقای... توانایی پرداخت ثمن معامله را نداشته است. تقاضای استقراض از خواهان را نموده است و خواهان طی سه فقره چک به شماره‌های ... مورخ 1388/6/30 به مبلغ دو میلیارد ریال و چک شماره ... مورخ 1388/8/28 به مبلغ دویست و سی و شش میلیون و دویست هزار ریال و چک شماره ... مورخ 1388/8/4 به مبلغ یک میلیارد ریال و مابقی را به صورت نقدی پرداخت نموده است و خوانده از پرداخت دین امتناع می‌نماید. لذا خواهان تقاضای صدور حکم به شرح خواسته را نموده است. وکلای خ. ط. ل. دفاعیه شماره 3023 مورخ 1392/6/20 در دفاع از خوانده اعلام نموده‌اند که خوانده زوجه خواهان م. ب. که 20 سال کوچکتر از خواهان است و خواهان بعد از طلاق همسر اولش با خوانده ازدواج و خوانده نگهداری از دو فرزند خواهان را انجام و چون مبلغ مهریه یک میلیون تومان بوده است، لذا خواهان به عنوان هبه، مبلغ مذکور را به خوانده داده است. لذا تقاضای رد دعوی خواهان را نموده‌اند. این دادگاه هرچند که ادله ارائه شده از سوی خواهان و از جمله شهادت شهود، دلالت بر پرداخت وجه مذکور از سوی خواهان بابت معامله انجام شده از سوی خوانده دارد، ولی با عنایت به کلیه قرائن و شواهد از جمله اینکه کل مبلغ معامله از سوی خواهان پرداخت شده و خواهان می‌دانسته است که خوانده توانایی بازپرداخت این مبلغ را به عنوان قرض ندارد و مضافاً‌ رابطه زوجیت بین طرفین و گذشت چهار سال از زمان انعقاد معامله و سایر اوضاع و احوال و همچنین عرف جامعه، همگی دلالت بر این موضوع دارند که قصد مشترک خواهان و خوانده در زمان پرداخت وجه، بر خلاف ادعای فعلی خواهان در حال حاضر، پرداخت قرض نبوده است؛ بلکه به قصد و نیت هبه پرداخت شده است. لذا این دادگاه بنا به ‌مراتب مذکور، دعوی خ. ر. و. تشخیص نداده و مستنداً به مواد 190 و 191 و 795 و 1257 قانون مدنی، حکم به بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می‌نماید. رأی صادره حضوری محسوب و ظرف مدت 20 روز پس ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 107 دادگاه عمومی حقوقی تهران کرمی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی ح.ت. به‌طرفیت س.د. نسبت به دادنامه شماره 814 مورخ 1392/9/30 صادره از شعبه 107 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن در خصوص دعوی مطالبه وجه به مبلغ 4230000000 ریال حکم به بطلان دعوی صادر گشته است وارد نمی‌باشد. زیرا دادنامه تجدیدنظرخواسته براساس محتویات پرونده و دلایل و مدارک ابرازی صحیحاً و مطابق مقررات قانونی و خالی از هرگونه اشکال صادر شده و ت. ن. خ. د. ا. م. از رسیدگی، دلیل یا مدرک قانع کننده و محکمه‌پسندی که نقض و بی‌اعتباری دادنامه معترضٌ‌عنه را ایجاب نماید، ابراز ننموده و لایحه اعتراضیه متضمن جهت موجه نیست و تجدیدنظرخواهی با هیچیک از شقوق ماده 348 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مطابقت ندارد. لذا دادگاه ادعای ت. ن. خ. را وارد و محمول بر صحت تشخیص نداده و دادنامه مورد اعتراض را منطبق با مقررات و اصول دادرسی می‌داند؛ مستنداً به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظرخواسته را عیناً تأیید می‌نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 13 دادگاه تجدیدنظر استان تهران حجازی فر - قاضی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی پرداخت ثمن معامله توسط زوج به جای زوجه در تاریخ 25 آذر 1393، دادگاه بدوی به دعوی مطروحه رسیدگی نمود. خواسته شامل محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 428620000 تومان به همراه خسارات دادرسی بود. خواهان ادعا کرد که خوانده به عنوان زوجه، با استناد به مبایعه‌نامه، اقدام به خرید آپارتمانی کرده و خواهان به عنوان وام‌دهنده، مبالغی را به صورت چک و نقدی پرداخت نموده است. در مقابل، خوانده در دفاعیات خود اعلام کرد که این پرداخت‌ها به عنوان هبه صورت گرفته و خواهان از پرداخت دین خود امتناع کرده است. <br>دادگاه بدوی، با استناد به مواد 190، 191، 795 و 1257 قانون مدنی و ب. ت. ب. شواهد و قرائن موجود، دعوی خواهان را رد و حکم به بطلان آن صادر کرد. در مرحله تجدیدنظر، درخواست تجدیدنظر مورد بررسی قرار گرفت و دادگاه تجدیدنظر، با تاکید بر صحت دادنامه بدوی و عدم ارائه دلایل قانع‌کننده از سوی تجدیدنظرخواه، حکم بدوی را تایید کرد. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/09/25 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: پرداخت ثمن معامله از سوی زوج به جای زوجه، با علم به اینکه زوجه توانایی بازپرداخت آن را به زوج ندارد و گذشت مدت طولانی از انعقاد معامله، حاکی از این است که قصد مشترک زوجین، هبه بوده، نه قرض؛ لذا زوج محق به مطالبه وجه پرداخت شده نیست. در خصوص دعوی آقای ح.ت. با وکالت آقایان 1 - ج.ح. 2 - الف.ش.ی به‌ طرفیت خانم س.د. با وکالت آقایان 1 - س.ح. 2 - ح.م. به خواسته صدور حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 428620000 تومان به انضمام خسارات دادرسی که طی لایحه شماره 2024 مورخ 1392/06/20 خواسته به مبلغ 423000000 تومان کاهش یافته است، که به موجب مبایعه‌نامه عادی مورخ 1388/06/26 خوانده دعوی که زوجه خواهان می‌باشد، اقدام به خرید یک دستگاه آپارتمان از آقای... توانایی پرداخت ثمن معامله را نداشته است. تقاضای استقراض از خواهان را نموده است و خواهان طی سه فقره چک به شماره‌های... مورخ 1388/06/30 به مبلغ دو میلیارد ریال و چک شماره... مورخ 1388/08/28 به مبلغ دویست و سی و شش میلیون و دویست هزار ریال و چک شماره... مورخ 1388/08/04 به مبلغ یک میلیارد ریال و مابقی را به صورت نقدی پرداخت نموده است و خوانده از پرداخت دین امتناع می‌نماید. لذا خواهان تقاضای صدور حکم به شرح خواسته را نموده است. وکلای خ. ط. ل. دفاعیه شماره 3023 مورخ 1392/06/20 در دفاع از خوانده اعلام نموده‌اند که خوانده زوجه خواهان م. ب. که 20 سال کوچکتر از خواهان است و خواهان بعد از طلاق همسر اولش با خوانده ازدواج و خوانده نگهداری از دو فرزند خواهان را انجام و چون مبلغ مهریه یک میلیون تومان بوده است، لذا خواهان به عنوان هبه، مبلغ مذکور را به خوانده داده است. لذا تقاضای رد دعوی خواهان را نموده‌اند. این دادگاه هرچند که ادله ارائه شده از سوی خواهان و از جمله شهادت شهود، دلالت بر پرداخت وجه مذکور از سوی خواهان بابت معامله انجام شده از سوی خوانده دارد، ولی با عنایت به کلیه قرائن و شواهد از جمله اینکه کل مبلغ معامله از سوی خواهان پرداخت شده و خواهان می‌دانسته است که خوانده توانایی بازپرداخت این مبلغ را به عنوان قرض ندارد و مضافا‌ رابطه زوجیت بین طرفین و گذشت چهار سال از زمان انعقاد معامله و سایر اوضاع و احوال و همچنین عرف جامعه، همگی دلالت بر این موضوع دارند که قصد مشترک خواهان و خوانده در زمان پرداخت وجه، بر خلاف ادعای فعلی خواهان در حال حاضر، پرداخت قرض نبوده است؛ بلکه به قصد و نیت هبه پرداخت شده است. لذا این دادگاه بنا به ‌مراتب مذکور، دعوی خ. ر. و. تشخیص نداده و مستندا به مواد 190 و 191 و 795 و 1257 قانون مدنی، حکم به بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری محسوب و ظرف مدت 20 روز پس ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی ح.ت. به‌طرفیت س.د. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1392/09/30 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن در خصوص دعوی مطالبه وجه به مبلغ 4230000000 ریال حکم به بطلان دعوی صادر گشته است وارد نمی‌باشد. زیرا دادنامه تجدیدنظرخواسته براساس محتویات پرونده و دلایل و مدارک ابرازی صحیحا و مطابق مقررات قانونی و خالی از هرگونه اشکال صادر شده و ت. ن. خ. د. ا. م. از رسیدگی، دلیل یا مدرک قانع کننده و محکمه‌پسندی که نقض و بی‌اعتباری دادنامه معترضٌ‌عنه را ایجاب نماید، ابراز ننموده و لایحه اعتراضیه متضمن جهت موجه نیست و تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از شقوق ماده 348 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مطابقت ندارد. لذا دادگاه ادعای ت. ن. خ. را وارد و محمول بر صحت تشخیص نداده و دادنامه مورد اعتراض را منطبق با مقررات و اصول دادرسی می‌داند؛ مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی، دادنامه تجدیدنظرخواسته را عینا تایید می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران