پیش فرض وجود دستور زوج در انجام امور مستوجب اجرت‌المثل زوجه

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خانم ….غ. فرزند ر. به طرفیت آقای د.ع. فرزند ش. به خواسته مطالبه اجرت المثل سنوات زندگی مشترک از تاریخ 6/8/1359 لغایت 26/5/1390 با عنایت به جامع محتویات پرونده و ب. ت. ب. اینکه خ. ا. د. کارهایی که در زندگی مشترک که نوعاً به آن اجرت تعلق می گیرد، انجام دادم، به قصد دریافت اجرت و به دستور همسرم بوده و دلیلی و مدرکی از جمله شهادت شهود در خصوص دستور زوج ندارم و انکار زوج (خوانده پرونده) مبنی بر اینکه هیچ دستوری جهت کارهای خانه در زندگی مشترک نبوده و برای دادگاه نیز این موضوع محرز نمی باشد لذا دادگاه مستنداً به تبصره ذیل ماده 336 قانون مدنی حکم به بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می نماید رأی صادره حضوری و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و رسیدگی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب. رئیس شعبه 230 دادگاه عمومی خانواده تهران- محمد لو رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم ….غ. با وکالت س.م. از دادنامه شماره 9100303 مورخه 31/2/1391 شعبه محترم 230 دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. به طرفیت آقای د.ع. به خواسته مطالبه اجرت المثل سنوات زندگی مشترک در پرونده کلاسه 9100176 حکم به بطلان دعوی تصدیر گردیده، وارد است چراکه استدلال دادگاه محترم بدوی در عدم احراز خواسته، عدم تعرفه شهود از ناحیه زوجه و انکار زوج از سوی دیگر است. دادگاه جهت رسیدگی به دلایل با دعوت از طرفین با تشکیل جلسه دادرسی مورخه 17/8/91 وکیل محترم ز. ا. د. اولاً زوجه خانه دار بوده و تمامی کارهای انجام پذیرفته از سال 1359 تا سال 1390 را از قبیل پخت و پز و نظافت و بچه داری را، به قصد عدم تبرع و با دستور زوج انجام داده است به نظر می بایست دادگاه محترم بدوی در احراز استحقاق دریافت اجرت المثل توجه به اظهارات زوجه را در انجام امورات مذکور به قصد عدم تبرع می بایست ملاک تشخیص قرار می دادند چراکه با استفاده از وحدت ملاک ماده 1105 قانون مدنی که مقرر داشته، در روابط زوجین ریاست خانواده از خصایص شوهر است، در مانحن فیه نیز انجام امورات مذکور ناشی از همین روابط بوده که در مقام احراز، نیازی به تصریح زوج از لحاظ لفظی نسبت به دستور امورات فوق نمی باشد لذا ب. ت. ب. اینکه زوجه به قصد عدم تبرع امورات مذکور را انجام داده با احراز تعلق اجرت المثل، موضوع به کارشناسان رسمی ارجاع که مآلاً هیأت کارشناسی طی نظریه شماره 91/728 مورخه 23/12/1391 اجرت المثل ایام زندگی مشترک از تاریخ 6/8/1359 لغایت 26/5/1390مبلغ 000/201500 ریال تعیین گردیده که بنا به مراتب مذکور با وارد دانستن اعتراض معترض نسبت به دادنامه معترضٌ عنه، مستنداً به صدر ماده 358 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب مصوب 21/1/1379 در امور مدنی ضمن نقض دادنامه معترضٌ عنه به استناد مواد 336 با تبصره الحاقی قانون مدنی و 519 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب، حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 000/201500 ریال از بابت اجرت المثل و پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله ط. ت. محکوم می نماید رأی صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است. مستشاران شعبه 2 دادگاه تجدید نظر استان تهران ارژنگی - موتمن فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی پیش فرض وجود دستور زوج در انجام امور مستوجب اجرت المثل زوجه در تاریخ 27 اسفند 1391، دادگاه بدوی به دعوی مطروحه در خصوص مطالبه اجرت المثل سنوات زندگی مشترک از تاریخ 6 آبان 1359 تا 26 مرداد 1390 رسیدگی کرد. دادگاه با استناد به عدم ارائه مدارک و شهادت شهود از سوی خواهان و انکار طرف مقابل مبنی بر عدم دستور برای انجام کارهای منزل، حکم به بطلان دعوی صادر نمود. این رای قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر استان تهران بود. پس از آن، درخواست تجدیدنظر به دادگاه تجدیدنظر ارائه شد. این دادگاه با احراز استحقاق خواهان بر اساس وحدت ملاک ماده 1105 قانون مدنی و با استناد به نظریه کارشناسی، حکم به پرداخت اجرت المثل به مبلغ 201,500,000 ریال صادر کرد و رای بدوی را نقض نمود. این تصمیم بر اساس مواد 336 و 519 قانون مدنی و قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب قطعی اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/12/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: ب. ت. ب. ریاست زوج بر خانواده، انجام امور منزل به دستور مشارالیه مفروض است و نیازی به اثبات دستور لفظی و صریح توسط زوج نیست. در خصوص دادخواست خانم ….غ. فرزند ر. به طرفیت آقای د.ع. فرزند ش. به خواسته مطالبه اجرت المثل سنوات زندگی مشترک از تاریخ 1359/08/06 لغایت 1390/05/26 با عنایت به جامع محتویات پرونده و ب. ت. ب. اینکه خ. ا. د. کارهایی که در زندگی مشترک که نوعا به آن اجرت تعلق می‌گیرد، انجام دادم، به قصد دریافت اجرت و به دستور همسرم بوده و دلیلی و مدرکی از جمله شهادت شهود در خصوص دستور زوج ندارم و انکار زوج (خوانده پرونده) مبنی بر اینکه هیچ دستوری جهت کارهای خانه در زندگی مشترک نبوده و برای دادگاه نیز این موضوع محرز نمی‌باشد لذا دادگاه مستندا به تبصره ذیل ماده 336 قانون مدنی حکم به بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می‌نماید رای صادره حضوری و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و رسیدگی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده تهران- محمد لو رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی خانم ….غ. با وکالت س.م. از دادنامه شماره --- مورخه 1391/02/31 شعبه محترم --- دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دعوی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. به طرفیت آقای د.ع. به خواسته مطالبه اجرت المثل سنوات زندگی مشترک در پرونده کلاسه --- حکم به بطلان دعوی تصدیر گردیده، وارد است چراکه استدلال دادگاه محترم بدوی در عدم احراز خواسته، عدم تعرفه شهود از ناحیه زوجه و انکار زوج از سوی دیگر است. دادگاه جهت رسیدگی به دلایل با دعوت از طرفین با تشکیل جلسه دادرسی مورخه 17/8/91 وکیل محترم ز. ا. د. اولا زوجه خانه دار بوده و تمامی کارهای انجام پذیرفته از سال 1359 تا سال 1390 را از قبیل پخت و پز و نظافت و بچه داری را، به قصد عدم تبرع و با دستور زوج انجام داده است به نظر می‌بایست دادگاه محترم بدوی در احراز استحقاق دریافت اجرت المثل توجه به اظهارات زوجه را در انجام امورات مذکور به قصد عدم تبرع می‌بایست ملاک تشخیص قرار می دادند چراکه با استفاده از وحدت ملاک ماده 1105 قانون مدنی که مقرر داشته، در روابط زوجین ریاست خانواده از خصایص شوهر است، در مانحن فیه نیز انجام امورات مذکور ناشی از همین روابط بوده که در مقام احراز، نیازی به تصریح زوج از لحاظ لفظی نسبت به دستور امورات فوق نمی‌باشد لذا ب. ت. ب. اینکه زوجه به قصد عدم تبرع امورات مذکور را انجام داده با احراز تعلق اجرت المثل، موضوع به کارشناسان رسمی ارجاع که مآلا هیات کارشناسی طی نظریه شماره 91/728 مورخه 1391/12/23 اجرت المثل ایام زندگی مشترک از تاریخ 1359/08/06 لغایت 1390/05/26 مبلغ 000/201500 ریال تعیین گردیده که بنا به مراتب مذکور با وارد دانستن اعتراض معترض نسبت به دادنامه معترضٌ عنه، مستندا به صدر ماده 358 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب مصوب 1379/01/21 در امور مدنی ضمن نقض دادنامه معترضٌ عنه به استناد مواد 336 با تبصره الحاقی قانون مدنی و 519 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب، حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 000/201500 ریال از بابت اجرت المثل و پرداخت هزینه دادرسی و حق الوکاله ط. ت. محکوم می‌نماید رای صادره مطابق ماده 365 از همان قانون قطعی است. مستشاران شعبه --- دادگاه تجدید نظر استان تهران