قانون
قانون موافقتنامه همکاری بین وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران و وزارت کشور فدراسیون روسیه با اصلاحات و الحاقات بعدی
قانون موافقتنامه همكاري بين وزارت كشور جمهوري اسلامي ايران و وزارت كشور فدراسيون روسيه
مصوب 1392,08,01
با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده واحده ـ موافقتنامه همكاري بين وزارت كشور جمهوري اسلامي ايران و وزارت كشور فدراسيون روسيه به شرح پيوست تصويب و اجازه مبادله اسناد داده ميشود.
تبصره ـ رعايت اصل يكصد و سي و نهم (۱۳۹) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران در اجراي ماده(۱۳) موافقتنامه الزامي است.
موافقتنامه همكاري بين وزارت كشور جمهوري اسلامي ايران و وزارت كشور فدراسيون روسيه
وزارت كشور جمهوري اسلامي ايران و وزارت كشور فدراسيون روسيه كه از اين پس «طرفها» ناميده ميشوند:
ـ با عنايت به اهميت زياد توسعه همكاريهاي بينالمللي در زمينه مبارزه با جرم، حفظ نظم و قانون، تضمين حقوق و آزاديهاي بشري
ـ ب. ت. ب. تمايل طرفها به تقويت همكاريها
ـ و بر پايه اصول و ضوابط كلي پذيرفته شده حقوق بينالملل
به شرح زير توافق نمودند:
ماده ۱ ـ تعهد همكاري
طرفها طبق مفاد اين موافقتنامه، در حيطه اختيارات و صلاحيت خود با رعايت قوانين داخلي و نيز تعهدات بينالمللي دولتهاي خود، همكاري خواهند نمود.
ماده ۲ ـ زمينههاي همكاري
۱ ـ طرفها، در زمينه پيشگيري، شناسايي، مقابله و كشف جرائم از جمله جرائم ارتكابي توسط گروههاي جنايتكار سازمان يافته(سازمانهاي جنايتكار) به ويژه جرائم زير، همكاري خواهند نمود:
ـ جرائم خشونتآميز عليه حيات، سلامت، آزادي و كرامت انسان
ـ فعاليت افراطگرايانه از جمله اعمال تروريستي و تأمين مالي تروريسم
ـ جرائم عليه اموال؛ از جمله سرقت و تخريب
ـ فساد
ـ جرائم اقتصادي از جمله مشروعيت بخشيدن به درآمدها و عوايد حاصل از جرم
ـ قاچاق انسان به ويژه زنان و كودكان و نيز بافتها و اعضاي بدن انسان
ـ قاچاق اسلحه، مهمات، مواد منفجره، مواد سمي و راديواكتيو و مواد هستهاي
ـ قاچاق مواد مخدر، روانگردان و مواد(شيميايي) پايه
ـ توليد و فروش اسكناسها، اسناد و اوراق بهادار جعلي و نيز كارتهاي اعتباري؛ كارتهاي خريد و ساير كارتهاي پرداخت
ـ جرائم مربوط به نقض حقوق مالكيت معنوي
ـ جرائم مربوط به سرقت و قاچاق آثار با ارزش فرهنگي و تاريخي و همكاري در استرداد آنها
ـ جرائم مربوط به حمل و نقل
ـ جرائم مربوط به فناوري اطلاعات
ـ جرائم مربوط به مهاجرت غيرقانوني
۲ ـ طرفها، همچنين در زمينههاي زير همكاري خواهند نمود:
ـ حفظ نظم عمومي و تأمين امنيت عمومي
ـ تأمين امنيت تردد جادهاي
ـ شناسايي اشخاص بيمار و نابالغ(غيرمميز) كه قادر به ارائه اطلاعات در مورد هويت خود نيستند و نيز اجساد مجهولالهويه
ـ تعيين وضعيت افراد ناپديدشده و شناسايي اجساد و احراز هويت قربانيان جرائم
ـ پشتيباني و كمك تداركاتي به فعاليتها و اقدامات طرفها
ـ كارهاي علمي ـ تحقيقاتي، توسعه سامانه(سيستم)هاي اطلاعرساني، تجهيزات و وسايل فني ويژه
ـ آموزش، بازآموزي و آموزش پيشرفته كاركنان
ـ تبادل تجربيات در زمينه تأمين امنيت مسابقات ورزشي
ماده
۳ ـ شيوههاي همكاري
۱ ـ طرفها به منظور اجراي مفاد ماده(۲) اين موافقتنامه، به شرح زير همكاري خواهند نمود:
ـ تبادل اطلاعات در مورد جرائم در حال تكوين و شكلگيري و يا ارتكابي و اشخاص مشاركتكننده در اين جرائم
ـ اجراي درخواستهاي مربوط به انجام برنامههاي عملياتي و تجسسي
ـ جستوجو و پيگرد افرادي كه از تعقيب كيفري و اجراي حكم فرار كردهاند و نيز اشخاص مفقودالاثر
ـ تبادل اطلاعات در مورد قاچاق انواع جديد مواد مخدر و روانگردان، فناوريهاي توليد آنان و نيز شيوههاي جديد بررسي و شناسايي مواد مخدر و روانگردان
ـ تجسس در مورد اشياي داراي علائم و مشخصات ويژه يا شماره سريال از جمله وسايل نقليه، سلاح گرم و نيز اوراق بهادار و گذرنامهها(اسناد هويتي) و مسترد نمودن آنها طبق روال و تشريفات مقرر
ـ تبادل تجربيات كاري ازجمله برگزاري كارگاه آموزشي، كنفرانس و جلسات مشاوره
ـ تبادل قوانين و ديگر مقررات حقوقي
ـ تبادل منابع علمي و فني و اطلاعات مربوط به فعاليت طرفها براساس منافع متقابل
ـ تـبادل اطلاعات در زميـنه برگـزاري برنامـههاي حفظ نظـم و تأمـين امنيت عـمومي در زمـان بروز وضـعيتهاي فوقالعاده (قرنطينهها، بينظمـيهاي گسترده و بلاياي طبيعي)
۲ ـ اين موافقتنامه، مشمول مسائل مربوط به استرداد مجرمين و معاضدت حقوقي متقابل در موضوعات كيفري نميشود.
ماده
۴ ـ توسعه همكاريها
اين موافقتنامه، مانع از توسعه و انجام ديگر زمينهها و اشكال همكاري مورد موافقت طرفها ب. ت. ب. شرايط مندرج درماده (۱) موافقتنامه نميشود.
ماده
۵ ـ درخواست ارائه مساعدت
۱ ـ همـكاري در چهارچوب اين موافقتنامه براساس درخواست طرف ذينفع و يا به ابتكار طرفهـا با اين فرض كه چنـين همـكاري براي دو طرف سـودمند است انجام ميگيرد.
۲ ـ درخواست مسـاعدت بايد به صورت كتبي ارائه گردد. در موارد اضطراري، درخواسـتها ميتوانند به صـورت شفـاهي ارائه شوند اما حداكثر طـي ده روز بايـد به صورت كتبي از جمله با استفاده از وسايل فني انتقال متن، مورد تأييـد قرار گيرند. در صورت بروز ترديد در اصالت و يا محتواي درخواست، ميتوان تأييديه تكميلي آن را درخواست نمود.
۳ ـ درخواست ارائه مساعدت بايد در برگيرنده موارد زير باشد:
ـ عنوان واحد درخواستكننده و درخواستشونده در صورت مشخص بودن آنان
ـ اطلاعات و جزئيات موضوع
ـ هدف و زمينههاي ارائه درخواست
ـ تشريح محتواي مساعدت مورد درخواست
هرگونه اطلاعات ديگري كه ممكناست براي اجراي شايسته درخواست، مفيد باشد.
۴ ـ درخواست مساعدت كه به صورت كتبي ارسال و به تأييد رسيده است، توسط بالاترين مقام واحد درخواستكننده و يا معاون وي امضاء شده و با مهر طرف درخواستكننده، ممهور ميگردد.
ماده
۶ ـ خودداري از ارائه مساعدت
۱ ـ در چهارچوب اين موافقتنامه، طرف درخواستشونده در صورتي كه معتقد باشد كه اجراي درخواست ممكن است به حاكميت ملي، امنيت، نظم عمومي و ديگر منافع اساسي كشورش خدشه وارد مينمايد يا مغاير با قوانين داخلي و يا تعهدات بينالمللي آن باشد، در اين صورت ميتواند به صورت جزئي يا كامل از اجراي آن امتناع نمايد.
۲ ـ چنانچه عملي كه در ارتباط با آن درخواست ارائه مساعدت شده به موجب قانون دولت طرف درخواستشونده، جرم محسوب نميگردد ميتواند از ارائه مساعدت امتناع نمايد.
۳ ـ در صورت امكان طرف درخواستشونده قبل از اتخاذ تصميم در مورد ارائه مساعدت طبق بندهاي(۱) و(۲) اين ماده با طرف درخواستكننده، مشورتهايي را درخصوص شرايطي كه رعايت آن را جهت ارائه مساعدت ضروري ميداند، انجام ميدهد. طرف درخواستكننده بايد شرايطي را كه به موجب آن مورد مساعدت قرار ميگيرد، مورد ملاحظه قرار داده و رعايت نمايد.
۴ ـ طرف درخواستكننده بايد به صورت كتبي از امتناع كامل يا جزئي درخواست خود با ذكر دلايل مربوطه، توسط درخواستشونده مطلع گردد.
ماده
۷ ـ اجراي درخواست
۱ ـ طرف درخواستشونده كليه تدابير لازم را جهت اجراي سريع و شايسته درخواست اتخاذ مينمايد. طرف درخواستكننده بلافاصله از شرايط و اوضاع و احوالي كه مانع اجراي درخواست ميشود يا آن را به طور قابل ملاحظهاي به تأخير مياندازد، مطلع ميگردد.
۲ ـ هرگاه اجراي درخواست خارج از حوزه صلاحيت طرف درخواست شونده باشد، بلافاصله آن را به نهاد ذيصلاح ارسال مينمايد و اين موضوع را به اطلاع طرف درخواستكننده ميرساند.
۳ ـ طرف درخواستشونده مجاز است اطلاعات تكميلي را كه به نظر او براي اجراي شايسته درخواست لازم است، درخواست نمايد.
۴ ـ اجراي درخواست بر مبناي قوانين كشور درخواستشونده صورت ميگيرد. در صورت تقاضاي طرف درخواستكننده، قوانين كشور متبوع وي، چنانچه با قوانين ملي و يا تعهدات بينالمللي دولت درخواستشونده مغايرت نداشته باشد، ميتواند مورد استفاده قرار گيرد.
۵ ـ در صورتي كه طـرف درخواسـتشونده معتقد باشد كه اجراي سريع درخواست، مانع پيگرد جنايي و يا موجب اختلال در بررسي و تحقيق در ساير پروندههايي ميشود كه در دولت متبوع وي انجام ميپذيرد، ميتواند اجراي درخواست را به تأخير انداخته و يا اجراي آن را منوط به رعايت شرايطي، با مشورت طرف درخواستكننده نمايد. در صورت موافقت طرف درخواستكننده با شرايط پيشنهادي تعيينشده براي ارائه كمك به او طرف درخواستكننده ملزم به رعايت شرايط مذكور ميباشد.
۶ ـ طرف درخواستشونده، به تقاضاي طرف درخواستكننده كليه تدابير لازم براي حفظ جنبه محرمانه درخواست و محتواي آن و اسناد همراه آن و نيز عمل ارائه مساعدت را به عمل خواهد آورد. در صورتي كه اجراي درخواست با رعايت و حفظ جنبه محرمانه آن غيرممكن باشد، طرف درخواستشونده اين موضوع را به اطلاع طرف درخواستكننده خواهد رساند و طرف درخواستكننده در اين گونه موارد، درخصوص اجراء يا عدم اجراي درخواست با چنين شرايطي تصميمگيري مينمايد.
۷ ـ طرف درخواستشونده در كوتاهترين زمان ممكن، طرف درخواستكننده را از نتايج حاصل از اجراي درخواست مطلع مينمايد.
ماده
۸ ـ محدوديت استفاده از اطلاعات و اسناد دريافتشده
۱ ـ در صورتي كه اطلاعات و اسناد دريافت شده از طرف مقابل جنبه محرمانه داشته باشد يا اينكه طرف تحويلدهنده، افشاي آنها را صلاح نداند، هر يك از طرفين محرمانه بودن اين اطلاعات و اسناد را تعيين ميكند.
۲ ـ اطلاعات و نتايج حاصله از اجراي درخواست كه براساس اين موافقتنامه دريافت شدهاند، بدون موافقت طرف ارائهكننده، براي اهداف ديگر به جز اهدافي كه براي آنها درخواست شده و ارائه گرديدهاند، قابل استفاده نميباشد.
۳ ـ در صورتي كه ضرورت انتقال اطلاعات دريافتشده توسط يك طرف براساس اين موافقتنامه، به طرف ثالث احساس گردد، كسب موافقت قبلي طرف فرستنده اطلاعات مذكور به صورت كتبي، ضروري ميباشد.
۴ ـ در صورتي كه در قوانين كشور طرف درخواستكننده، الزام به استفاده يا افشاي اطلاعات پيشبيني شده باشد، مفاد اين ماده، استفاده و يا افشاي اطلاعات و اسناد دريافت شده در نتيجه اجراي درخواست را مستثني نميسازد. طرف درخواستكننده بايد از قبل به صورت كتبي، طرف درخواستشونده را از استفاده يا افشاي احتمالي يا مورد انتظار چنين اسناد و اطلاعاتي آگاه سازد.
ماده
۹ ـ هزينهها
هر طرف هزينههايي را كه طي اجراي اين موافقتنامه براي آن ايجاد ميشود متقبل ميگردد، مگر اينكه حسب مورد ترتيب ديگري مورد توافق قرار گيرد.
ماده
۱۰ ـ زبان درخواست همكاري
درخواست همكاري به زبان رسمي طرف درخواستكننده صورت ميپذيرد و ترجمه آن به زبان انگليسي را به همراه خواهد داشت.
ماده
۱۱ ـ هماهنگي برنامههاي همكاري
۱ ـ هماهنگي برنامههاي همكاري طرفها در چهارچوب اين موافقتنامه، از طرف ايراني به عهده اداره كل امنيتي وزارت كشور جمهوري اسلامي ايران و از طرف روسي بر عهده اداره كل حقوقي و قراردادهاي وزارت كشور فدراسيون روسيه ميباشد.
۲ ـ طرفها در صورت لزوم واحدهاي تخصصي عملياتي خود جهت ارتباط مستقيم با طرف ديگر به منظور اجراي اين موافقتنامه و نيز مجاري ارتباط بين آنها را تعيين مينمايند.
ماده
۱۲ ـ جلسات كاري و مشورتي
مراجع ذيصلاح طرفها عنداللزوم نسبت به تشكيل جلسات كاري و مشورت و تبادلنظر براي تقويت و بهبود كارايي همكاريها، طبق اين موافقتنامه اقدام خواهند نمود.
ماده
۱۳ ـ حل و فصل اختلافات
هرگونه اختلاف در تفسير يا اجراي اين موافقتنامه از طريق مذاكره و مشاوره حل و فصل خواهد شد.
ماده
۱۴ ـ ارتباط با ساير تعهدات بينالمللي
مفاد اين موافقتنامه خدشهاي به حقوق و تعهدات ناشي از ساير تعهدات بينالمللي كه به امضاي دولتهاي طرفها رسيده است وارد نمينمايد.
ماده
۱۵ ـ مفاد نهائي
۱ ـ اين موافقتنامه از تاريخ آخرين اطلاعيه كتبي طرفها از طريق مجاري ديپلماتيك مبني بر تأييد انجام تشريفات داخلي آن لازمالاجراء خواهد شد و براي مدت نامحدود معتبر باقي خواهد ماند مگر اينكه هر طرف تمايل خ. ر. ب. خاتمه آن به صورت كتبي به اطلاع طرف ديگر برساند. خاتمه موافقتنامه ششماه بعد از تاريخ اطلاعيه مزبور نافذ خواهد شد.
۲ ـ طرفها با موافقت كتبي ميتوانند نسبت به اعمال اصلاحاتي در مفاد اين موافقتنامه اقدام نمايند. اصلاحات مزبور با رعايت مفاد بند(۱) اين ماده لازمالاجراء خواهد شد.
۳ ـ از زمـان لازمالاجراء شـدن اين موافقـتنامه، اعتبار يادداشت تفاهم همكاري بين وزارت كشـور جمهوري اسـلامي ايران و وزارت كشور فدراسيون روسيه مـورخ ۲۶ /۹ /۱۳۷۶ هجري شمسي برابر با ۱۷ دسامبر ۱۹۹۷ ميلادي خاتمه خواهد يافت.
طرفها، ضمن تأييد و گواهي مراتب فوق، اين موافقتنامه را در ۱۵ ماده در شهر تهران در تاريخ۳ /۱۱ /۱۳۹۱ برابر با ۲۲ /۱ /۲۰۱۳ ميلادي در دو نسخه به زبانهاي فارسي، روسي و انگليسي امضاء كردند و هر دو نسخه داراي اعتبار يكسان ميباشد. در صورت بروز هرگونه اختلاف در اجراء يا تفسير مفاد اين موافقتنامه، متن انگليسي ملاك خواهد بود.
مصطفي نجار
ولاديميرالكساندرويچ كولوكولتسف
وزير كشور دولت جمهوري اسلامي ايران
وزير كشور دولت فدراسيون روسيه
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و يك تبصره منضم به متن موافقتنامه، شامل مقدمه و پانزده ماده در جلسه علني روز چهارشنبه مورخ اول آبان ماه يكهزار و سيصد و نود و دو مجلس شوراي اسلامي تصويب شد و در تاريخ ۱۵ /۸ /۱۳۹۲ به تأييد شوراي نگهبان رسيد.
رئيس مجلس شوراي اسلامي ـ علي لاريجان
مصوب 1392/08/01 مجلس شورای اسلامی
ماده واحده - موافقتنامه همکاری بین وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران و وزارت کشور فدراسیون روسیه به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد داده میشود.
تبصره - رعایت اصل یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اجرای ماده(13) موافقتنامه الزامی است.
ماده 1 - تعهد همکاری
ماده 2 - زمینههای همکاری
1 - طرفها، در زمینه پیشگیری، شناسایی، مقابله و کشف جرائم از جمله جرائم ارتکابی توسط گروههای جنایتکار سازمان یافته(سازمانهای جنایتکار) به ویژه جرائم زیر، همکاری خواهند نمود:
- فعالیت افراطگرایانه از جمله اعمال تروریستی و تامین مالی تروریسم
2 - طرفها، همچنین در زمینههای زیر همکاری خواهند نمود:
- حفظ نظم عمومی و تامین امنیت عمومی
- تامین امنیت تردد جادهای
- کارهای علمی - تحقیقاتی، توسعه سامانه(سیستم)های اطلاعرسانی، تجهیزات و وسایل فنی ویژه
- تبادل تجربیات در زمینه تامین امنیت مسابقات ورزشی
ماده 3 - شیوههای همکاری
1 - طرفها به منظور اجرای مفاد ماده(2) این موافقتنامه، به شرح زیر همکاری خواهند نمود:
- تبادل اطلاعات در زمینه برگزاری برنامههای حفظ نظم و تامین امنیت عمومی در زمان بروز وضعیتهای فوقالعاده (قرنطینهها، بینظمیهای گسترده و بلایای طبیعی)
2 - این موافقتنامه، مشمول مسائل مربوط به استرداد مجرمین و معاضدت حقوقی متقابل در موضوعات کیفری نمیشود.
ماده 4 - توسعه همکاریها
ماده 5 - درخواست ارائه مساعدت
1 - همکاری در چهارچوب این موافقتنامه براساس درخواست طرف ذینفع و یا به ابتکار طرفها با این فرض که چنین همکاری برای دو طرف سودمند است انجام میگیرد.
2 - درخواست مساعدت باید به صورت کتبی ارائه گردد. در موارد اضطراری، درخواستها میتوانند به صورت شفاهی ارائه شوند اما حداکثر طی ده روز باید به صورت کتبی از جمله با استفاده از وسایل فنی انتقال متن، مورد تایید قرار گیرند. در صورت بروز تردید در اصالت و یا محتوای درخواست، میتوان تاییدیه تکمیلی آن را درخواست نمود.
3 - درخواست ارائه مساعدت باید در برگیرنده موارد زیر باشد:
4 - درخواست مساعدت که به صورت کتبی ارسال و به تایید رسیده است، توسط بالاترین مقام واحد درخواستکننده و یا معاون وی امضا شده و با مهر طرف درخواستکننده، ممهور میگردد.
ماده 6 - خودداری از ارائه مساعدت
1 - در چهارچوب این موافقتنامه، طرف درخواستشونده در صورتی که معتقد باشد که اجرای درخواست ممکن است به حاکمیت ملی، امنیت، نظم عمومی و دیگر منافع اساسی کشورش خدشه وارد مینماید یا مغایر با قوانین داخلی و یا تعهدات بینالمللی آن باشد، در این صورت میتواند به صورت جزئی یا کامل از اجرای آن امتناع نماید.
2 - چنانچه عملی که در ارتباط با آن درخواست ارائه مساعدت شده به موجب قانون دولت طرف درخواستشونده، جرم محسوب نمیگردد میتواند از ارائه مساعدت امتناع نماید.
3 - در صورت امکان طرف درخواستشونده قبل از اتخاذ تصمیم در مورد ارائه مساعدت طبق بندهای(1) و(2) این ماده با طرف درخواستکننده، مشورتهایی را در خصوص شرایطی که رعایت آن را جهت ارائه مساعدت ضروری میداند، انجام میدهد. طرف درخواستکننده باید شرایطی را که به موجب آن مورد مساعدت قرار میگیرد، مورد ملاحظه قرار داده و رعایت نماید.
4 - طرف درخواستکننده باید به صورت کتبی از امتناع کامل یا جزئی درخواست خود با ذکر دلایل مربوطه، توسط درخواستشونده مطلع گردد.
ماده 7 - اجرای درخواست
1 - طرف درخواستشونده کلیه تدابیر لازم را جهت اجرای سریع و شایسته درخواست اتخاذ مینماید. طرف درخواستکننده بلافاصله از شرایط و اوضاع و احوالی که مانع اجرای درخواست میشود یا آن را به طور قابل ملاحظهای به تاخیر میاندازد، مطلع میگردد.
2 - هرگاه اجرای درخواست خارج از حوزه صلاحیت طرف درخواست شونده باشد، بلافاصله آن را به نهاد ذیصلاح ارسال مینماید و این موضوع را به اطلاع طرف درخواستکننده میرساند.
3 - طرف درخواستشونده مجاز است اطلاعات تکمیلی را که به نظر او برای اجرای شایسته درخواست لازم است، درخواست نماید.
4 - اجرای درخواست بر مبنای قوانین کشور درخواستشونده صورت میگیرد. در صورت تقاضای طرف درخواستکننده، قوانین کشور متبوع وی، چنانچه با قوانین ملی و یا تعهدات بینالمللی دولت درخواستشونده مغایرت نداشته باشد، میتواند مورد استفاده قرار گیرد.
5 - در صورتی که طرف درخواستشونده معتقد باشد که اجرای سریع درخواست، مانع پیگرد جنایی و یا موجب اختلال در بررسی و تحقیق در سایر پروندههایی میشود که در دولت متبوع وی انجام میپذیرد، میتواند اجرای درخواست را به تاخیر انداخته و یا اجرای آن را منوط به رعایت شرایطی، با مشورت طرف درخواستکننده نماید. در صورت موافقت طرف درخواستکننده با شرایط پیشنهادی تعیینشده برای ارائه کمک به او طرف درخواستکننده ملزم به رعایت شرایط مذکور م. ب..
6 - طرف درخواستشونده، به تقاضای طرف درخواستکننده کلیه تدابیر لازم برای حفظ جنبه محرمانه درخواست و محتوای آن و اسناد همراه آن و نیز عمل ارائه مساعدت را به عمل خواهد آورد. در صورتی که اجرای درخواست با رعایت و حفظ جنبه محرمانه آن غیرممکن باشد، طرف درخواستشونده این موضوع را به اطلاع طرف درخواستکننده خواهد رساند و طرف درخواستکننده در این گونه موارد، در خصوص اجراء یا عدم اجرای درخواست با چنین شرایطی تصمیمگیری مینماید.
7 - طرف درخواستشونده در کوتاهترین زمان ممکن، طرف درخواستکننده را از نتایج حاصل از اجرای درخواست مطلع مینماید.
ماده 8 - محدودیت استفاده از اطلاعات و اسناد دریافتشده
1 - در صورتی که اطلاعات و اسناد دریافت شده از طرف مقابل جنبه محرمانه داشته باشد یا اینکه طرف تحویلدهنده، افشای آنها را صلاح نداند، هر یک از طرفین محرمانه بودن این اطلاعات و اسناد را تعیین میکند.
2 - اطلاعات و نتایج حاصله از اجرای درخواست که براساس این موافقتنامه دریافت شدهاند، بدون موافقت طرف ارائهکننده، برای اهداف دیگر به جز اهدافی که برای آنها درخواست شده و ارائه گردیدهاند، قابل استفاده نمیباشد.
3 - در صورتی که ضرورت انتقال اطلاعات دریافتشده توسط یک طرف براساس این موافقتنامه، به طرف ثالث احساس گردد، کسب موافقت قبلی طرف فرستنده اطلاعات مذکور به صورت کتبی، ضروری م. ب..
4 - در صورتی که در قوانین کشور طرف درخواستکننده، الزام به استفاده یا افشای اطلاعات پیشبینی شده باشد، مفاد این ماده، استفاده و یا افشای اطلاعات و اسناد دریافت شده در نتیجه اجرای درخواست را مستثنی نمیسازد. طرف درخواستکننده باید از قبل به صورت کتبی، طرف درخواستشونده را از استفاده یا افشای احتمالی یا مورد انتظار چنین اسناد و اطلاعاتی آگاه سازد.
ماده 10 - زبان درخواست همکاری
ماده 11 - هماهنگی برنامههای همکاری
1 - هماهنگی برنامههای همکاری طرفها در چهارچوب این موافقتنامه، از طرف ایرانی به عهده اداره کل امنیتی وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران و از طرف روسی بر عهده اداره کل حقوقی و قراردادهای وزارت کشور فدراسیون روسیه م. ب..
2 - طرفها در صورت لزوم واحدهای تخصصی عملیاتی خود جهت ارتباط مستقیم با طرف دیگر به منظور اجرای این موافقتنامه و نیز مجاری ارتباط بین آنها را تعیین مینمایند.
ماده 12 - جلسات کاری و مشورتی
ماده 13 - حل و فصل اختلافات
ماده 14 - ارتباط با سایر تعهدات بینالمللی
ماده 15 - مفاد نهایی
1 - این موافقتنامه از تاریخ آخرین اطلاعیه کتبی طرفها از طریق مجاری دیپلماتیک مبنی بر تایید انجام تشریفات داخلی آن لازمالاجراء خواهد شد و برای مدت نامحدود معتبر باقی خواهد ماند مگر اینکه هر طرف تمایل خ. ر. ب. خاتمه آن به صورت کتبی به اطلاع طرف دیگر برساند. خاتمه موافقتنامه ششماه بعد از تاریخ اطلاعیه مزبور نافذ خواهد شد.
2 - طرفها با موافقت کتبی میتوانند نسبت به اعمال اصلاحاتی در مفاد این موافقتنامه اقدام نمایند. اصلاحات مزبور با رعایت مفاد بند(1) این ماده لازمالاجراء خواهد شد.
3 - از زمان لازمالاجراء شدن این موافقتنامه، اعتبار یادداشت تفاهم همکاری بین وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران و وزارت کشور فدراسیون روسیه مورخ 1376/9/26 هجری شمسی برابر با 17 دسامبر 1997 میلادی خاتمه خواهد یافت.
طرفها، ضمن تایید و گواهی مراتب فوق، این موافقتنامه را در 15 ماده در شهر تهران در تاریخ1391/11/3 برابر با 2013/1/22 میلادی در دو نسخه به زبانهای فارسی، روسی و انگلیسی امضا کردند و هر دو نسخه دارای اعتبار یکسان م. ب.. در صورت بروز هرگونه اختلاف در اجراء یا تفسیر مفاد این موافقتنامه، متن انگلیسی ملاک خواهد بود.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره منضم به متن موافقتنامه، شامل مقدمه و پانزده ماده در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ اول آبان ماه یکهزار و سیصد و نود و دو مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ 1392/8/15 به تایید شورای نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی - علی لاریجان
دریافت فایل پیدیاف
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
