جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوقدانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونهمتن را ساده نشانتان میدهیم
⚠انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز بهطور ۱۰۰٪ کنترل نشده.
🔒قانون تصویب معاهده (کنوانسیون) سازمان ملل متحد راجع به استفاده از ارتباطات الکترونیکی در قراردادهای بین المللی
این قانون دربارهٔ چیست؟ این قانون تصویب کنوانسیون سازمان ملل متحد دربارهٔ استفاده از ارتباطات الکترونیکی در قراردادهای بینالمللی را اجازه میدهد. هدف کنوانسیون، فراهمکردن چارچوبی برای استفاده از ارتباطات الکترونیکی در این قراردادهاست.
مخاطب: طرفهای قراردادهای بینالمللی و دستگاههایی که اجرای تعهدات ایران در کنوانسیون به آنها مربوط میشود.
قانون، تصویب کنوانسیون و مبادلهٔ اسناد آن را اجازه میدهد.
دامنهٔ شمول و استثناهای کنوانسیون در متن آن مشخص شده است.
جزئیات حقوق و تعهدات به مفاد خود کنوانسیون بستگی دارد.
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
معاهده (کنوانسیون) سازمان ملل متحد راجع به استفاده از ارتباطات الکترونیکی در قراردادهای بین المللی مشتمل بر یک مقدمه و بیست و پنج ماده تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده میشود.
آزادی اراده طرفهای قرارداد طرفهای قرارداد می توانند اعمال هر یک از مفاد این معاهده (کنوانسیون) را مستثنی کنند یا از اثر هر یک از مفاد مزوبر عدول نمایند یا آن را تغییر دهند.
الزامات مربوط به اطلاعات هیچ یک از مفاد این معاهده (کنوانسیون) بر اعمال هر قاعده حقوقی که ممکن است طرفها را ملزم نماید تا هویت، محل کسب و کار یا دیگر اطلاعات خویش را افشا کنند یا آنها را از پیامدهای حقوقی اظهارات نادرست، ناقص یا خلاف واقع در آن زمینه معاف کند، تاثیری نخواهد داشت.
فصل سوم: استفاده از ارتباطات الکترونیکی در قراردادهای بینالمللی7 ماده
دعوت به ایجاب
پیشنهاد انعقاد قرارداد از طریق یک یا چند ارتباط الکترونیکی که مخاطب آن یک طرف قرارداد یا طرفهای معین نبوده، بلکه برای طرفهایی که از سامانه های اطلاعاتی استفاده می کنند به طور عمومی قابل دسترسی است، از جمله پیشنهادهایی که از برنامه های تعاملی برای سفارش دهی از طریق سامانه های اطلاعاتی مذکور استفاده می کنند، دعوت به ایجاب تلقی میشود، مگر آنکه آشکارا بر این امر دلالت کند که قصد طرفی که پیشنهادی را مطرح کرده است، ملزم شدن در صورت قبول بوده است.
استفاده از سامانه پیام خودکار برای شکل گیری قرارداد
اعتبار یا قابل اجرا بودن قراردادی که از طریق تعامل سامانه پیام خودکار و شخص حقیقی یا از طریق تعامل سامانه های پیام خودکار شکل گرفته است صرفاً به این دلیل که هیچ شخص حقیقی، هر یک از اقدامات خاص را که به وسیله سامانه های پیام خودکار انجام شده یا قراردادهای منتج از آن را بررسی نکرده یا در آن مدخله ای نداشته است، انکار نخواهد شد.
وجود شروط قرارداد
هیچ یک از مفاد این معاهده (کنوانسیون)، بر اعمال هر قاعده حقوقی که ممکن است یک طرف قرارداد را ملزم نماید که تمام یا برخی از شروط قرارداد را از طریق تبادل ارتباط الکترونیکی مورد مذاکره قرار دهد، تا ارتباط های الکترونیکی مزبور را که دربردارنده شروط قراردادی به نحو خاص هستند در دسترس طرف دیگر قرار دهد یا یک طرف قرارداد را از پیامدهای حقوقی قصورش در انجام چنین کاری، معاف می کند، تاثیری نخواهد داشت.
زمان اعمال
این معاهده (کنوانسیون) و هر اعلامیه فقط نسبت به ارتباطات الکترونیکی اعمال میشود که پس از تاریخی که معاهده (کنوانسیون) یا اعلامیه در خصوص هر یک از دولتهای متعاهد لازم الاجرا یا نافذ میگردد، صورت گرفته است.