Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

22 ماده و تبصره

موادِ قانون 22 ماده
موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه به‌شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.

ماده 1

تعاریف 1 - به جز در مواردی که فحوای عبارت معنی دیگری را ایجاب نماید، از لحاظ این موافقتنامه: الف) اصطلاح «کنوانسیون» به کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی که در تاریخ 16 آذر ماه 1323 هجری شمسی برابر هفتم دسامبر 1944 میلادی در شیکاگو برای امضا مفتوح گردید، اطلاق می‌شود، شامل هر ضمیمه‌ای که به موجب ماده (90) کنوانسیون مزبور و هر اصلاحیه ضمیمه یا کنوانسیونی که به موجب مواد (90) و (94) آن تصویب شده است، تا جایی که این موارد برای هر دو طرف متعاهد نافذ باشند، خواهد بود. ب) اصطلاح «مقامات هواپیمایی» در مورد جمهوری اسلامی ایران به «سازمان هواپیمایی کشوری» و یا هر شخص یا مقامی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن سازمان باشد و در مورد دولت فدراسیون روسیه به «اداره هواپیمایی فدرال روسیه» و یا هر شخص یا مقامی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن اداره باشد، اطلاق می‌شود. پ) اصطلاح «شرکت هواپیمایی تعیین شده» به یک شرکت هواپیمایی که به‌موجب مفاد ماده (3) این موافقتنامه تعیین شده و اجازه فعالیت بیابد، اطلاق می‌شود. ت) اصطلاح «ظرفیت» در مورد یک هواپیما به میزان بارگیری موثر آن هواپیما در یک مسیر یا قسمتی از مسیر و اصطلاح «ظرفیت» در مورد «سرویس توافق شده» به ظرفیت هواپیما در چنین سرویسی ضربدر دفعات پرواز هواپیمای مزبور طی زمان معین در تمام یا قسمتی از مسیر اطلاق می‌شود. ث) اصطلاح «سرزمین» در مورد یک کشور به مناطق خاکی، آبهای داخلی و سرزمین و فضای بالای آنها که تحت حاکمیت و سلطه آن کشور است اطلاق می‌شود. ج) اصطلاحات «سرویس هوایی»، «سرویس هوایی بین المللی»، «شرکت هواپیمایی» و «توقف به‌منظور‌های غیرحمل و نقل به ترتیب دارای همان معانی است که در ماده (96) کنوانسیون به آنها داده شده است. تفاهم حاصل است که عناوین مواد این موافقتنامه، معانی هیچ‌یک از مقررات آن را به نحوی از انحاء محدود نمی‌کند یا توسعه نمی‌دهد. 2 - پیوست این موافقتنامه جزء لاینفک آن م. ب..

ماده 2

1ـ2ـ این تشریفات (پروتکل) جزء لاینفک موافقتنامه تلقی می گردد. 2ـ2ـ این تشریفات (پروتکل) از تاریخ آخرین اطلاعیه کتبی مبادله شده از طریق مجاری سیاسی مبنی بر انجام کلیه تشریفات داخلی ضروری توسط طرفهای متعاهد جهت لازم الاجراء شدن این تشریفات (پروتکل) ، به مورد اجراء گذارده خواهد شد. این تشریفات (پروتکل) تا زمان لازم الاجراء بودن موافقتنامه، لازم الاجراء خواهد ماند. این تشریفات (پروتکل) در مسکو و در تاریخ 3 آذر 1390 هجری شمسی برابر با 24 نوامبر 2011 میلادی در دو نسخه به زبانهای فارسی، انگلیسی و روسی که همه متن دارای اعتبار یکسان می باشند تنظیم گردید. در صورت اختلاف در تفسیر متون، متن انگلیسی ملاک خواهد بود. از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران از طرف دولت فدراسیون روسیه

ماده 3

تعیین و اجازه

ماده 4

تعلیق و لغو

ماده 5

شمول قوانین و مقررات

ماده 6

معافیت از حقوق گمرکی و سود بازرگانی و سایر عوارض

ماده 7

هزینه‌های فرودگاهی هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند برای استفاده از فرودگاهها و سایر تاسیسات تحت کنترل خود هزینه‌های عادلانه و مناسبی را وضع نموده یا اجازه وضع آن را بدهد. مع‌هذا هر یک از طرفهای متعاهد موافقت می‌نماید، هزینه‌های مزبور از آنچه شرکتهای حمل و نقل تعیین شده آنها که در سرویس‌های مشابه بین‌المللی تردد می‌نمایند و برای استفاده از این فرودگاهها و تاسیسات می‌پردازند، تجاوز نکند.

ماده 8

مقررات ظرفیت و تصویب برنامه های پرواز

ماده 9

شناسایی گواهینامه‌ها و پروانه‌ها گواهینامه‌های قابلیت پرواز و گواهینامه‌های صلاحیت و پروانه‌هایی که توسط یک طرف متعاهد صادر شده یا اعتبار یافته و هنوز به قوت خود باقی است، توسط طرف متعاهد دیگر برای بهره‌برداری از مسیرها و سرویس‌های موضوع این موافقتنامه معتبر شناخته خواهد شد، مشروط بر این که شرایط صدور یا اعتبار این گواهینامه‌ها و پروانه‌ها مساوی یا بیش از حداقل استانداردهایی باشد که به‌موجب کنوانسیون وضع‌شده یا خواهدشد. در هرحال هر طرف متعاهد این حق را برای خود محفوظ می‌دارد که در مورد پرواز از فراز سرزمین خود از شناسایی گواهینامه‌های صلاحیت و پروانه‌هایی که جهت اتباع خود توسط طرف متعاهد دیگر صادر شده یا توسط طرف متعاهد دیگر یا هر عضو سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری اعتبار یافته، خودداری نماید.

ماده 10

نرخهای حمل و نقل هوایی

ماده 11

امنیت هوانوردی

ماده 12

تسلیم آمار مقامات هواپیمایی هر یک از طرفهای متعاهد اطلاعات و آمار مربوط به حمل و نقل انجام شده در سرویس‌های مورد توافق توسط شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد نخست را به سرزمین طرف متعاهد دیگر یا از آن سرزمین به قسمی که معمولاً توسط شرکت هواپیمایی تعیین شده برای مقامات هواپیمایی ملی خود تهیه و به آنها ارائه می‌گردد، بنابر تقاضا، در اختیار مقامات هواپیمایی طرف متعاهد دیگر قرار خواهد داد. کلیه اطلاعات اضافی آماری حمل و نقل مورد درخواست مقامات هواپیمایی یک طرف متعاهد از مقامات هواپیمایی طرف متعاهد دیگر در صورت تقاضا، مورد شور و توافق بین دو طرف متعاهد قرار خواهد گرفت.

ماده 13

مشاوره و اصلاحات 1ـ هر طرف متعاهد یا مقامات هواپیمایی آن می توانند در هر زمان از طرف متعاهد دیگر یا مقامات هواپیمایی آن تقاضای مشاوره نمایند. 2ـ مشاوره مورد تقاضای یک طرف متعاهد یا مقامات هواپیمایی آن در فاصله شصت روز از تاریخ دریافت تقاضا آغاز خواهد شد. 3 ـ هر نوع اصلاح در این موافقتنامه، پس از تایید از طریق تبادل یادداشت دیپلماتیک لازم الاجراء خواهد شد. 4ـ اصلاحات جداول مسیر منضم به این موافقتنامه می تواند به طور مستقیم بین مقامات هواپیمایی طرفهای متعاهد مورد توافق قرار گیرد. این اصلاحات پس از تایید از طریق مبادله یادداشت دیپلماتیک لازم الاجراء خواهد شد.

ماده 14

حل اختلافات

ماده 15

فسخ هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند در هر زمان قصد خود را مبنی بر فسخ این موافقتنامه کتباً به طرف متعاهد دیگر اعلام نماید. این اعلام همان زمان به اطلاع سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری خواهد رسید. در این صورت موافقتنامه دوازده ماه پس از دریافت اعلام فسخ توسط طرف متعاهد دیگر فسخ خواهد شد، مگر آن‌که اعلام فسخ، قبل از انقضای این مدت با رضایت طرفها پس گرفته شود. در صورت عدم اعلام وصول از سوی طرف متعاهد دیگر، اعلام فسخ، چهارده روز پس از وصول آن به سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری دریافت شده تلقی خواهد شد.

ماده 16

مطابقت با کنوانسیونها یا موافقتنامه‌های چندجانبه چنانچه کنوانسیون یا موافقتنامه چندجانبه حمل و نقل هوایی در مورد هر دو طرف متعاهد لازم‌الاجراء گردد، این موافقتنامه و پیوست آن به نحوی اصلاح خواهد شد تا با مقررات چنین کنوانسیون یا موافقتنامه‌ای تطبیق نماید.

ماده 17

ثبت این موافقتنامه و کلیه اصلاحات آن نزد سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری به ثبت خواهد رسید.

ماده 18

لازم الاجراء شدن این موافقتنامه از تاریخ آخرین اطلاعیه کتبی از طریق مجاری دیپلماتیک مبنی بر تایید این که طرفهای متعاهد کلیه تشریفات داخلی درباره لازم الاجراء شدن این موافقتنامه را انجام داده اند، به مورد اجراء گذارده خواهد شد. از تاریخ لازم الاجراء شدن این موافقتنامه، موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دو لت ایران و دو لت اتحاد جماهیر شورو ی سوسیالیستی که در تاریخ 26 مرداد ماه 1343 مطابق با 17 اوت 1964 به امضاء رسیده و پیوست های آن بین جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه فسخ می گردد. این موافقتنامه در مسکو در تاریخ 28 مرداد ماه 1378 هجری شمسی برابر با 19 آگوست 1999 میلادی در دو نسخه به زبانهای فارسی، روسی، انگلیسی که تمام متون دارای اعتبار یکسان می باشند تنظیم گردید. در صورت بروز هرگونه اختلاف در تفسیر این موافقتنامه، متن انگلیسی ملاک خواهد بود. از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران از طرف دولت فدراسیون روسیه پیوست

ماده 1

1 -1- بند ( 2) ماده (14) موافقتنامه تحت عنوان «حل اختلافات» به‌صورت زیر بیان خواهد شد: «2- چنانچه طرفهای متعاهد نتوانند به‌موجب بند (1) فوق در مورد حل اختلاف به نتیجه برسند، طبق قوانین و مقررات خود، اختلاف را به یک دیوان داوری متشکل از سه داور ارجاع خواهند نمود به نحوی که هر طرف متعاهد یک داور را تعیین نموده و این دو داور تعیین شده درباره داور سوم توافق خواهند نمود. هر یک از طرفهای متعاهد ظرف شصت روز پس از وصول تقاضای کتبی هر یک از طرفهای متعاهد در مورد ارجاع اختلاف به دیوان داوری، از طریق مجاری دیپلماتیک به تعیین داور خود مبادرت خواهد نمود و داور سوم نیز ظرف شصت روز بعد از آن تعیین خواهد شد. چنانچه هر یک از طرفهای متعاهد ظرف مدت مقرر نسبت به تعیین داور خود اقدام ننماید، هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند از رئیس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری بخواهد که حسب مورد داور یا داوران را تعیین نماید. چنانچه رئیس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری و نیز معاون رئیس، تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، این انتصاب توسط عضو ارشد شورا که تابعیت هیچ‌یک از طرفهای متعاهد را نداشته باشد، انجام خواهد شد. داور سوم باید در هر صورت تابعیت کشوری را دارا باشد که در زمان انتخاب با طرفهای متعاهد روابط سیاسی دارد و به عنوان رئیس داوری(سر داور) عمل خواهد کرد.» -ماده حل اختلافات موافقتنامه با الحاق بند (5) اصلاح می‌گردد: « 5 - دیوان داوری ب. ت. ب. سایر موارد مورد توافق طرفهای متعاهد، آیین و محل داوری را تعیین خواهد نمود.» 2 -1- پس از ماده (11) موافقتنامه (امنیت هوانوردی)، ماده جدیدی تحت عنوان ماده (11) مکرر «ایمنی هوانوردی» به شرح زیر اضافه خواهد شد:

ماده 11

امنیت هوانوردی
ایمنی هوانوردی» 1ـ هر طرف متعاهد می تواند در هر زمان در رابطه با استانداردهای ایمنی در زمینه های مربوط به تاسیسات هوانوردی، خدمه پرواز، هواپیما و بهره برداری از هواپیما که طرف متعاهد دیگر به کار گرفته است، درخواست مشاوره نماید. چنین مشاوره ای ظرف سی روز از تاریخ درخواست مزبور انجام خواهد شد. 2ـ در صورتی که پس از مشاوره مزبور یک طرف متعاهد ملاحظه کند استانداردهای ایمنی در زمینه های موضوع بند (1) که در آن زمان به موجب کنوانسیون وضع شده به طور موثر توسط طرف متعاهد دیگر به کار گرفته و اجراء نمی شود، طرف متعاهد دیگر را از یافته های مزبور و اقداماتی که برای تطبیق با استانداردهای ایکائو ضروری به نظر می رسد آگاه خواهد کرد. چنانچه طرف متعاهد دیگر ظرف پانزده روز یا دوره طولانی تری که ممکن است با تبادل اطلاعیه از طریق مجاری سیاسی، مورد توافق طرفهای متعاهد قرار گرفته باشد، اقدام مناسبی را انجام ندهد، زمینه برای اعمال ماده (4) این موافقتنامه (تعلیق و لغو) برای طرف متعاهد اول مهیا خواهد شد. 3ـ علیرغم تعهدات مندرج در ماده (33) کنوانسیون، هر نوع هواپیمایی که توسط شرکت هواپیمایی تعیین شده یک طرف متعاهد یا از طرف آن در سرویس های مورد توافق از مبدا سرزمین طرف متعاهد دیگر یا بالعکس مورد بهره برداری قرار گیرد، می تواند مادامی که در سرزمین طرف متعاهد دیگر است مشمول بازرسی نمایندگان مجاز طرف متعاهد دیگر در داخل هواپیما و در توقفگاه آن (که در این ماده «بازرسی توقفگاهی» نامیده می گردد) قرار گیرد تا اعتبار اسناد هواپیما و مدارک خدمه و نیز وضعیت ظاهری هواپیما و تجهیزات آن بررسی شود مشروط بر اینکه این امر منجر به تاخیر بدون دلیل در بهره برداری از هواپیما نگردد. 4ـ چنانچه هر بازرسی توقفگاهی یا مجموعه ای از بازرسی های توقفگاهی باعث بروز نگرانی های جدی مبنی بر عدم تطابق یک هواپیما یا بهره برداری از یک هواپیما با حداقل استانداردهای تعیین شده در آن زمان به موجب کنوانسیون، یا بروز نگرانی های جدی در خصوص فقدان ا عمال و اجرای موثر استانداردهای ایمنی تعیین شده در آن زمان به موجب کنوانسیون گردد، طرف متعاهدی که این بازرسی ها را انجام داده است، از نظر ماده(33) کنوانسیون مختار خواهد بود تا نتیجه بگیرد که الزاماتی که طبق آنها گواهینامه یا مجوز های مربوط به آن هواپیما یا خدمه آن هواپیما صادر شده یا اعتبار یافته یا الزاماتی که طبق آنها آن هواپیما مورد بهره برداری قرار می گیرد، معادل یا فراتر از حداقل استانداردهای تعیین شده به موجب کنوانسیون نمی باشند. 5 ـ چنانچه نماینده شرکت (های) هواپیمایی یک طرف متعاهد از دسترسی به هواپیمای مورد بهره برداری از سوی آن شرکت(های) هواپیمایی جهت انجام بازرسی توقفگاهی طبق بند (3) فوق جلوگیری نماید، طرف متعاهد دیگر می تواند چنین استنباط نماید که نگرانی های جدی موضوع بند (4) فوق ایجاد شده است و به نتایج موضوع آن بند برسد. 6 ـ هر طرف متعاهد حق تعلیق یا تغییر فوری مجوز بهره برداری شرکت(های) هواپیمایی طرف متعاهد دیگر را در صورتی که طرف متعاهد اول در نتیجه بازرسی توقفگاهی، مجموعه ای از بازرسی های توقفگاهی، جلوگیری از دسترسی جهت انجام بازرسی توقفگاهی ، یا مشاوره موضوع بند (1) این ماده چنین استنباط نماید که انجام اقدامات فوری برای ایمنی بهره برداری شرکت هواپیمایی ضروری است، برای خود محفوظ می دارد. 7ـ هر اقدامی طبق بندهای (2) یا (6) فوق از سوی یک طرف متعاهد، باید به محض رفع زمینه انجام آن اقدامات، متوقف گردد.

موارد مرتبط

برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین